Meningen

Film die mij het gevoel gaf dat het allemaal wel goed afloopt. Mooie natuur met een triest inteeltvolkje. Als je daar in stapt moet je niet zo naief zijn als Vaughn en Marcus. Met dat gegeven ontstaat een spannende situatie. Sterk geacteerd.

Het einde is wat afgeraffeld. In elk geval blijven er genoeg vragen over.

Een prachtige film, die gemaakt is naar het boek van André Aciman. Het boek wordt voor een deel gevolgd. Gelukkig is het deel over het bezoek aan de lezing en het feestje van de dichter overgeslagen. Ook gaat het boek na het telefoongesprek tussen Elio en Oliver nog verder.

In de film zou je nog een bevlieging/experiment kunnen spreken. In het boek wordt duidelijk dat het meer is.

Het gesprek met zijn vader vind ik een ontroerend moment in de film. De wijsheid van de vader maakte indruk op mij. Dat zijn moeder niets gemerkt zou hebben, vind ik ongeloofwaardig. De film doet anders vermoeden.

Ook met moment dat ze bekennen verliefd te zijn op elkaar (scene bij het monument) zit subtiel in elkaar.

Er werd geweldig goed geacteerd door Armie Hammer en Timothée Chalamet, die de erotische spanning opbouwden zonder dat het vervelend en clichématig werd. Het tempo van de film is traag, maar dat past bij de zomerse sfeer. Sommige korte scenes vond ik er wat prompt verloren ingesneden. Dat deed het ritme in de film geen goed.

De sfeer en de omgeving waarin de film zich afspeelt, is buitengewoon aangenaam. Het prachtige Noord-Italië, eten en drinken als belangrijke momenten op de dag, het decadente huis, de fruitbomen en de zon.

Tot nu toe voor mij de beste film van 2018. Maar 2018 is nog jong.

Boek van Stephen King verfilmd. Boek niet gelezen, maar de film ademt de sfeer van zijn boeken.

Er zit wat jatwerk in nl. dat het fone-volk hun mond open doen om te communiceren ("Invation of the body snatchers"). Maar in welke film is dat niet zo.

Halverwege zakte de film wat in.

Geen enerverende film, maar prima kijkvermaak.

Geweldige verfilming van een waar gebeurd misdrijf. Meeslepend. Ik bleef geboeid.

Prima verhaal. Film had de juiste lengte. Geen afgeraffeld verhaal.

Het acteren was uitstekend. Jolie verrastte mij aangenaam.

Eastwood weet hoe je films moet maken.

Waar zat ik naar te kijken? Een nieuw kookprogramma? Een road movie?

Het gaat over eten, verongelijkte kok die niets van socia-media weet, 10 jarig zoontje die aandacht vraagt, mooie ex, slijmerig kookvriendje(s) en boosaardige blogschrijver. Misschien had de schrijver iets van: verwezenlijk je dromen. Een cliché dus.

Geen film om nog eens te zien.

Emma Thompson in topvorm. Maar ook de andere acteurs waren zeer overtuigend. Ik vond de aan leukemie lijdende jongen na zijn ziekbed minder overtuigend. Maar goed, zijn boodschap was duidelijk.

De uitspraken van de rechter zijn minder interessant. Het gaat de wettelijke overwegingen.

Tegen het einde van de film werd het ontroerend.

Sowieso word je meegezogen in de film.

Het dilemma tussen gevoel en zakelijkheid werd goed in beeld gebracht. Zeker door het voortreffelijk acteren van Emma Thompson.

Zonder meer een film die mij blijft heugen.

Ja dat klopt. Maar de film is dystopisch. Dan is context (zoals Whazaa schreef) wel zo prettig. Een VS in burgeroorlog is nogal wat. Als de film alleen over oorlogsjounalisten moet gaan, dan hadden ze die net zo goed in Jemen, Gazastrook of noem maar op laten afspelen. In feite heeft de burgeroorlog in Civil War geen toegevoegde waarde.

Een film over ogenschijnlijk eindeloze vriendschap, onzekerheid over mannelijkheid, groepsdruk, rouwverwerking. Het nieuwe schooljaar op een nieuwe middelbare school waarin het anders loopt dan je hoopt.

Prachtige close ups. Het dicht op de huid filmen trekt je mee in de emoties van de personen. Mooi gedaan.

En wat uitstekend geacteerd. Zo naturel zie je maar zelden. Lukas Dhont licht in het interview toe hoe hij de jongens zo ver kreeg.

De film maakte veel indruk op mij.

Aanklacht tegen het Engelse rechtssysteem en de invloed van MI5. Als dat het statement is dat de bedenkers willen maken, dan is dat gelukt.

Slome thriller die nergens echt spannend wordt. Wat te veel hak op tak. Het suddert maar voort.

Prima geacteerd.

Een zeer ingewikkelde manier om de kijker duidelijk te maken dat alles in de loop der tijd invloed op elkaar heeft. Erg pretentieus. Goed geacteerd.

Gloverfield paradox was een beetje simpel en leek qua opbouw erg op andere scifi films. Een beetje van van 10 kleine negentien en toen waren er nog 9. Verder is het bestaan van meerdere dimensies in het heelal ook al uitgemolken. Het ingebouwde drama was misplaatst.

Het nut om de bemanning te doden zie ik niet zo zitten. Evenals het onbevredigend einde van de film.

Ik vond het niettemin een aardig spektakel. De computereffecten waren prachtig. Knap om ook nog te acteurs in een niet bestaand decor te laten functioneren functioneren.

Zeker voldoende.

Opvallend zijn de prachtige natuuropnames van een desolaat eiland.

Verlatingsangst van Gruner vormt de basis van een psychologisch drama. Het amfibie-mens is zijn vervanging van een verloren liefde. De nachtelijke aanvallen van de soortgenoten maakt het enigszins spannend. Uitroepen van wat het menselijk bezit bedreigt is ons mensen niet vreemd, Horror is het zeker niet.

De acteurs doen het prima.

Het einde is niet echt verrassend. Maar dat doet er niet toe.

Aangename film.

Gemiste kans om van deze film toch wat beters te maken.

Het acteren was niet erg goed. Veel ongeloofwaardige wendingen.

De visuele effecten leken uit een prentenboek te komen.

Het einde was ronduit zwak.

Het verhaal vind ik wel spannend.

Rommelige ongeloofwaardige film. Een wapendepot op de hoek van de straat, een vuurwapenwiskit met het sociale vermogen van een koelkast en natuurlijk de beroemde Franse corruptie.

Het acteren gebeurt zonder ziel.

De enorme somberheid die blijkbaar er van af moet druipen is geslaagd door donkere beelden, regen, deprimerende gezichten.

De actiescènes zijn oké.

Snel vergeten.

Onderhoudende film. Beetje Agatha Christie

Lisam Neeson vind ik ni niet de juist gecaste persoon. Maar al met al een best te pruimen thriller.

Een paar dingen kunnen echt niet tenzij je superan bent. Dat prententeert Neeson niet te zijn.

Leuke wegkijkfilm voor een verloren uurtje.

Film die ik met erg veel moeite heb uitgekeken.

Het leek wel of de editor het filmblik heeft genomen, alles in stukjes gekipt en in willekeurige volgorde aan elkaar heeft geplakt.

De regisseur, scriptschrijver en anderen zullen waarschijnlijk een veel diepere betekenis geven aan deze film. Dan is dat niet uit de verf gekomen. In elk geval ik zie het niet.

Het acteren is oké.