menu

The Children Act (2017)

mijn stem
3,39 (96)
96 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Drama
105 minuten

geregisseerd door Richard Eyre
met Fionn Whitehead, Emma Thompson en Stanley Tucci

Het huwelijk van rechter Fiona Maye (Emma Thompson) met haar man (Stanly Tucci) staat op losse schroeven. Ze stort zich op een ingewikkelde zaak waarbij een doodzieke 17-jarige jongen (Fionn Whitehead), gediagnosticeerd met kanker, behandeling weigert op grond van de religieuze overtuigingen van zijn familie.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=2fzJkshShkA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Naar het gelijknamige boek van Ian McEwan.

Vanaf 5 februari 2018 in de bioscoop (Cinéart)
EDIT: release verplaatst naar 20 september 2018

avatar van Donkerwoud
Onlangs nog het boek gelezen. Goed verfilmbaar iig.

avatar van Koekebakker
3,5
Had niet gedacht dat ik een oerdegelijke, cinematografisch saaie film als deze zo mooi kon vinden. Schitterende hoofdrol van Emma Thompson.

Het laatste halfuur is me helaas te zwak; die hele lijn met dat zingen had eruit gemoeten wat mij beteft en die scene waarin ze het verkeerde lied speelt en wegrent zeker. Daarom geen 4* maar 3,5.


avatar van blurp194
3,5
Vakwerk qua cinematografie wat mij betreft - in tegenstelling tot de saaiheid die Koekebakker noemt. En ik was niet kapot van de soundtrack, zij het om andere redenen - te opdringende filmmuziek, op een paar momenten echt storend vond ik. Maar over de hoofdrol van Thompson zijn we het wel eens. Een karakter waar ik wel wat moeite mee heb - een bevoorrechte en over het paard getilde betweter, en haar uit de rails lopende echtgenoot is nog een heel tandje erger. Goedbedoelend misschien, maar ook behoorlijk irritante mensen.

Met het verhaal zit ik ook wel wat in mijn maag. De vraag die de eerste helft lijkt te stellen verwaterd in de tweede helft. Of toch niet. Ik meen er iets anders in te zien - de vraag of je verantwoordelijkheid draagt voor iemand die je op het rechte spoor gezet hebt, of in de extremere variant, iemand die je het leven gered hebt. Maar misschien is dat ook de makke van dit type film, je wilt wel graag geloven dat er een diepere laag in zit misschien, maar dat garandeert niet echt dat die er ook is.

Dat aan kritiek gezegd hebbende, het is wel degelijk een erg indringende film - van het type waar je wat verdwaasd van uit de bioscoop komt. En dat mag ik graag zien.

avatar van clubsport
3,0
Ik heb veel films gezien waarin dit thema of een variant hierop bizarre dogma's aan de kaak probeert te stellen en daar kan ik me best in vinden .
Maar waarom word altijd het christelijk geloof of een variant hiervan aangevallen en blijft bv de islam volledig van kritiek gevrijwaard .
ik ben niet gelovig maar dit begint pijnlijk opvallend te worden .

3,0
clubsport schreef:
Ik heb veel films gezien waarin dit thema of een variant hierop bizarre dogma's aan de kaak probeert te stellen en daar kan ik me best in vinden .
Maar waarom word altijd het christelijk geloof of een variant hiervan aangevallen en blijft bv de islam volledig van kritiek gevrijwaard .
ik ben niet gelovig maar dit begint pijnlijk opvallend te worden .


En dat schrijf je net nu 'What Will People Say' in de bioscoop draait...

avatar van clubsport
3,0
Poek schreef:
(quote)


En dat schrijf je net nu 'What Will People Say' in de bioscoop draait...


de vergelijking lijkt me mank te gaan , in de film waar jij nu naar verwijst word de islam als instituut niet aangevallen of bekritiseerd maar lijkt het meer om individueen te gaan die hun kinderen ontvoeren naar pakistan .
In not without my daughter werd een vergelijkbaar verhaal verteld .
Deze verhalen zijn geen kritiek op de islam maar gewoon drama met cultuurverschillen als achtergrondthema .

3,5
Prachtige rustige film waarvoor je in de stemming moet zijn vanwege het mooie trage tempo.
Vlekkeloos geacteerd.

avatar van mrklm
4,5
Emma Thompson geeft een monumentale vertolking in een geweldig geschreven rol. Ze speelt Fiona Maye, een rechter die zich al jarenlang volledig stort op haar loodzware werk en regelmatig uitspraak moet doen in complexe ethische kwesties. Maar doordat ze zich zo op haar werk stort is de relatie met haar echtgenoot Jack [Stanley Tucci] onder druk komen te staan. Wanneer Jack aankondigt dat hij een affaire wil beginnen, probeert de geschokte Fiona op de voor haar zo gewone rationele manier te besluiten hoe ze nu verder moet, maar wanneer ze kort daarna een ethische zaak rondom de 17-jarige zoon [Fionn Whitehad] van Jehovah-getuigen een uiterste onconventionele wending geeft, blijkt langzaam maar zeker dat Fiona niet langer meer haar emoties volledig kan uitschakelen. Niet als echtgenote, maar ook niet als rechter.
Richard Eyre bewerkte zijn roman tot een scenario dat een treffend beeld van de Britse rechtspraak en het uiterst complexe en veeleisende werk van rechters. Een ander groot pluspunt is de ongebruikelijke, maar zeer volwassen benadering van de barsten in het huwelijk tussen Jack en Fiona. Jason Watkins zorgt voor een welkome luchtige noot als Fiona's geduldige assistent, maar Emma Thompson domineert deze film waarin haar karakter een emotioneel complexe, maar zeer geleidelijke ontwikkeling doormaakt. Ronduit schitterend!

avatar van wibro
3,0
In zoverre het in deze film ging over het rechtspreken inzake ingewikkelde ethische kwesties vond ik deze film best interessant, maar na het oordeel over de 17-jarige jongen door Fiona Maye zakte mijn interesse helemaal weg. In kon mij in de persoon of beter gezegd godsdienstwaanzinnige Keven Henly absoluut niet inleven. Het stalken door die knul van Fiona vond ik zelfs uiterst irritant. Het leek wel of Fiona voor Kevin de plaats van God had ingenomen. Op het einde werd het nog verschrikkelijk sentimenteel ook. Die zangpartij van Fiona en dan die momenten dat Fiona haar emoties niet meer de baas was trok ik gewoon niet. De mooiste scènes vond ik nog die tussen Fiona en haar echtgenoot Jack en om niet te vergeten die met Fiona's assistent Nigel. Die laatste zorgde tenminste nog voor een vrolijke noot.
clubsport schreef:

Maar waarom word altijd het christelijk geloof of een variant hiervan aangevallen en blijft bv de islam volledig van kritiek gevrijwaard .
ik ben niet gelovig maar dit begint pijnlijk opvallend te worden .
Het christelijk geloof wordt hier niet aangevallen maar een sekte die pretendeert het ware christelijk geloof in pacht te hebben. Dat de islam hier volledig van kritiek wordt gevrijwaard is natuurlijk volledig terecht want het gaat in deze film niet over moslims maar over o.a. jehova's getuigen. Met jouw reactie over "What Will People Say" ben ik het trouwens volledig eens.

3.0*

avatar van clubsport
3,0
wibro schreef:
islam hier volledig van kritiek wordt gevrijwaard is natuurlijk volledig terecht want het gaat in deze film niet over moslims maar over o.a. jehova's getuigen. Met jouw reactie over "What Will People Say" ben ik het trouwens volledig eens.

3.0*

Ik bedoel natuurlijk in de algemene zin , ik val deze specifieke film niet aan maar meer de trend die je nu ook in de algemene samenleving ziet .
Laten we eerlijk zijn de kerk en ook jehova getuige zitten momenteel in de hoek waar de klappen vallen ,
waarschijnlijk terecht , maar de islam is verre van onschuldig .
iedereen weet dat je de kerk probleemloos kan bekritiseren zonder angst voor intimidatie bedreiging of erger , kunnen we hetzelfde beweren over die islam ? nee tuurlijk niet .

avatar van mrklm
4,5
mrklm schreef:

IanMcEwan bewerkte zijn roman tot een scenario dat een treffend beeld van de Britse rechtspraak en het uiterst complexe en veeleisende werk van rechters.

4,0
Prachtige film waarin Fiona Maye (Emma Thompson) als kinderrechter in Londen met ethische dilemma's wordt geconfronteerd als Adam (Fionn Whitehead) een ernstig zieke, bijna meerderjarige Jehova's Getuigen jongen weigert mee te werken aan behandeling en daarmee op zijn dood afstevent en zij gevraagd wordt een beslissing te nemen, die, hoe de beslissing ook zal luiden, vergaande consequenties zal hebben. Hoewel de premisse de indruk wekt dat het vooral gaat over het ethische dilemma rondom de beslissing die Fiona over Adam moet nemen, wordt hieraan in de film per saldo niet zo heel veel tijd besteed. De film komt eigenlijk vooral tot leven, en wordt pas echt interessant, na het moment dat Fiona een ogenschijnlijk makkelijk genomen, zakelijke beslissing heeft genomen over de kwestie (en de conclusie eigenlijk is dat er nauwelijks sprake leek te zijn van een ethisch dilemma). Zowel Fionn Whitehead als Emma Thompson zetten daarbij een prachtige vertolking neer, al gaat de meerderheid van de credits toch echt naar Thompson: de gelaagdheid in haar spel is simpelweg van grote klasse. Overigens mag ook de rol van Stanley Tucci niet onvermeld blijven, die door het acteergeweld van Thompson bijna als figurant dreigt te sneuvelen (maar dat dus niet doet).

3,5
De film vertelt drie verhalen of aspecten van Maye’s leven waarbij het de kern van de film lijkt dat deze door elkaar gaan lopen of eigenlijk: gaan botsen. Het eerste laat het werk van (kinder)rechter Maye zien, het tweede betreft haar huwelijk dat op de klippen loopt en het derde is dat ze een affectieve relatie krijgt met één zo’n kind waarover ze vonnis wees.

De rechtszaken die wij als kijker meekrijgen – naast die van de Jehova’s getuige die een bloedtransfusie weigert ook eerst nog even de Siamese tweeling – betreffen de klassieke botsing tussen de twee dominante moderne moraalleren, namelijk het utilitarisme en de deontologische moraal. Het utilitarisme stelt dat het goede handelen dat is dat het geluk in de wereld vergroot en de deontologische moraal stelt dat het goede dat is dat de waardigheid dus autonomie van het individu respecteert. Nu leren we in de film dat in de Engelse wet voor kinderen het welzijn dus het utilitarisme moet voor gaan en voor volwassenen hun waardigheid dus autonomie moet voor gaan. Dat maakt de keuzes die rechter Maye moet maken uiteindelijk heel makkelijk: het leven van de ene van de Siamese tweeling moet worden gered ten koste van de ander en het ziekenhuis mag de minderjarige de bloedtransfusie opleggen. Als de jongen 18 is geworden en opnieuw ziek wordt, dan kiest hij opnieuw voor weigering, maar nu niet meer uit geloofsovertuiging maar uit vrijheid.

De kern van de film lijkt me de vraag van de jongen aan Maye wat zij nu eigenlijk zelf gelooft. Ze wordt gedwongen om daar over na te denken omdat ze de affaire van haar man afwijst, maar waarom eigenlijk? Omdat ontrouw gewoon fout is, zoals moord dat ook is, maar hoe kan ze dan als rechter de moord op het ene deel van een Siamese tweeling goedkeuren? Waarom zou haar man niet het geluk mogen zoeken als zij die zelf niet kan vinden? En gaat zij niet ook op een emotionele wijze vreemd door de jongen in haar leven toe te laten? En waarom heeft ze zo’n verdriet om de zelfverkozen dood van de jongen terwijl hij daarmee ‘in zijn recht staat’?

De film laat ons zo meedenken over allerlei ethische dilemma’s, hetgeen altijd leuk is, en toont het conflict tussen het verstand en het hart en dus ook tussen de rechter Maye en de mens Maye. De film kijkt ook lekker weg. Toch vond ik de film wat onbevredigend, omdat de film uiteindelijk weinig meer doet dan de dilemma’s en botsingen tonen. De film lijkt geen duidelijke conclusie te trekken, anders wellicht dan dat ethische conflicten nu eenmaal deel uitmaken van het leven en dat we daar wijzer van worden doordat ze ons dwingen tot zelfreflectie en nuance.

avatar van Baboesjka
4,0
Ik ben zo dankbaar, ik mocht de film vanmiddag gratis bijwonen. Hij was eigenlijk uitverkocht en op een extra stoel heb ik 'm toch gezien. Het duurde even voor ik erin kwam. Pas toen de jongen (Fionn Whitehead) in beeld kwam, vond ik het echt interessant worden. Ik werd erin meegetrokken, ik vond het soms best grappig of spannend en bovenal gevoelig. Zowel kwetsbaar als sterk, net als Fiona Maye, het hoofdpersonage dat subliem wordt gespeeld door Emma Thompson. Ook de andere acteurs spelen hun rol erg goed, naar mijn mening. Ik vind het een mooie en ontroerende film, maar doordat ik over het begin niet enthousiast was, gaat er wel een ster af. 4*

avatar van Diederik58
4,5
Emma Thompson in topvorm. Maar ook de andere acteurs waren zeer overtuigend. Ik vond de aan leukemie lijdende jongen na zijn ziekbed minder overtuigend. Maar goed, zijn boodschap was duidelijk.
De uitspraken van de rechter zijn minder interessant. Het gaat de wettelijke overwegingen.
Tegen het einde van de film werd het ontroerend.
Sowieso word je meegezogen in de film.
Het dilemma tussen gevoel en zakelijkheid werd goed in beeld gebracht. Zeker door het voortreffelijk acteren van Emma Thompson.
Zonder meer een film die mij blijft heugen.

4,0
Fiona Maye is een workaholic, die met vele overgave en ernst haar belangrijke taak van rechter op zich neemt en in een zaak, van geloof en leven, een vertederende passage in haar leven meemaakt.
Emma Thompson is zonder meer verbluffend in haar rol, waarop ze had aangedrongen om te mogen vertolken, in deze film die de relatie ouder-kind uitzonderlijk scherp naar voren brengt.
Knappe film.

4,0
Erg mooie film met ijzersterke Emma Thompson. Hoewel ik me had ingesteld en enigszins verheugd op een film die meer om het ethische dilemma van de rechtzaken draait dan om persoonlijke karakterontwikkeling, was ik verre van teleurgesteld. Al het acteerwerk was heel sterk, de film had een prettig tempo en opbouw, het plot ontwikkelde zich gestaag en uiteindelijk was het moeilijk niet heftig mee te voelen met de belangrijkste personages. Ook is de film gewoon prachtig geschoten met een dito soundtrack er onder. Absoluut een aanrader. Ik snap de lage waardering dan ook slecht..

avatar van clubsport
3,0
Ik was in de veronderstelling dat het geloof ( in dit geval jehove getuige ) het hoofdthema of plot zou zijn
maar dat is het dus achteraf helemaal niet .
Je word een beetje op het verkeerde been gezet maar eigenlijk begint de film pas echt als de rechtzaak
voorbij is en de jongen uit het ziekenhuis is ontslagen .

avatar van scorsese
Goeie film waarin een rechter met huwelijksproblemen een moeilijke uitspraak moet doen over het leven van een zieke jongen. De eerste helft van de film handelt over een juridisch en moreel dilemma. De tweede helft laat zich wat minder gemakkelijk voorspellen. En de rol van de jongen komt wat ongeloofwaardig over. Dit in tegenstelling tot het sterk uitgewerkte hoofdpersonage die weer uitstekend wordt neergezet door Emma Thompson.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:58 uur

geplaatst: vandaag om 05:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.