menu

Das Schweigende Klassenzimmer (2018)

Alternatieve titel: The Silent Revolution

mijn stem
3,64 (40)
40 stemmen

Duitsland
Drama
111 minuten

geregisseerd door Lars Kraume
met Leonard Scheicher, Tom Gramenz en Isaiah Michalski

De DDR, 1956. De avontuurlijke Theo en Kurt zijn naar West-Berlijn geweest en hebben daar op het journaal gezien dat in Boedapest bloedig een volksopstand is neergeslagen. Terug in Oost-Duitsland komen ze samen met hun medeleerlingen Lena, Paul en Erik op het idee om tijdens de les een minuut stilte te houden om zo hun solidariteit met de slachtoffers te tonen. Na de actie beschuldigt de Stasi de leerlingen van een counterrevolutie en gebruikt het elk middel om een wig te drijven tussen de klasgenoten in de hoop zo de identiteit van aanstichter te ontdekken.

  • Vanaf 17 januari in de bioscoop

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=4RdaMv2oxVM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Naar het gelijknamige boek van Dietrich Garstka.

Vanaf 6 december in de bioscoop (Arti Film)


avatar van AmazingPP
Lang geleden dat ik zo'n indrukwekkende film heb gezien. Wat een juweel van een film. In het begin dacht ik nog: Hmm... Weet niet of dit iets gaat worden, maar wanneer het verhaal zich dan langzaam ontpopt en de verwikkelingen tussen de klasgenoten duidelijk worden zit je muisstil te kijken hoe het in vredesnaam gaat aflopen. De acteerprestaties zijn niet van iedereen van hele grote klasse, maar Erik stal voor mij de show. Wat een pracht rol speelt die man! Het einde is een beetje "cheesy", maar afgezien van dat is deze film een absolute aanrader. Een beetje de Duitse "Dead Poets Society". Ook "Die Welle" kwam in mijn gedachten op. Ik geef deze film 4,5 *. Ga dit zien!!

avatar van BBarbie
4,5
Toen in oktober 1956 de Hongaren in opstand kwamen tegen de Sovjet-overheersing zat ik in de brugklas van het lyceum. Als prille puber probeerde ik mij een voorstelling te maken van de gebeurtenissen daar aan de hand van het radionieuws (televisie hadden wij nog niet) en door voor het eerst iedere dag serieus de krant te lezen. Een paar maanden later kwam er nieuwe jongen in mijn klas zitten. Een Hongaarse vluchteling, Arpad (zijn achternaam ben ik vergeten).
Met niet meer dan die beperkte herinneringen in mijn geheugen, was ik reuze benieuwd naar deze film over hoe Oost-Duitse scholieren —die letterlijk veel dichter bij het vuur zaten— destijds reageerden op de Hongaarse revolte. Ik moet zeggen: ik heb ademloos zitten kijken. Allicht is de film voor dramatische effecten hier en daar enigszins ingekleurd, maar het is ondanks dat een fascinerend psychologisch drama over solidariteit, camaraderie, onzekerheid, politieke onderdrukking en de impact daarvan op de sociale omgeving en het gezinsleven. Een dijk van een film!

Er zijn bij mijn weten niet zoveel films gemaakt over de Hongaarse opstand van 1956. De enige, die ik mij kan herinneren is Szabadság, Szerelem (2006). Ook zeer de moeite waard. Ik houd mij aanbevolen voor tips.

avatar van mrklm
4,5
Reconstructie van een passieve daad van verzet door een groepje studenten in het Oostduitse Stalinstadt (tegenwoordig Eisenhüttenstadt), gelegen aan de Poolse grens. In oktober 1956 reizen Kurt [Tom Gramenz] en Theo [Leonard Scheicher] samen naar West-Berlijn om het graf van Kurts grootvader te bezoeken. Na afloop bezoeken ze een bioscoop waar ze een reportage zien over Hongaarse opstand. Geïntrigeerd door de gebeurtenissen, maar ook door de tegenstrijdige berichten die ze thuis te horen krijgen, zoeken ze contact met kluizenaar Edgar [Michael Gwisdek] die ze in het geheim laat luisteren naar een verboden radiozender. Wat ze daar horen inspireert de vrienden tot een spontane protestactie waarbij de hele klas aan het begin van de eerste les twee minuten lang zwijgt. Niet iedereen is even enthousiast over dit plan en dat komt de leerlingen duur te staan wanneer de Stasi de klas beschuldigt van een counterrevolutie en dreigt met zware maatregelen... tenzij iemand de aanstichter aanwijst.
Dit drama, een reconstructie van een waargebeurd incident zoals opgeschreven door één van de deelnemende studenten, geeft een fascinerend beeld van het leven in Duitsland voor de bouw van De Muur. De wonden van WOII zijn nog lang niet geheeld - sommige ex-nazi's werken zelfs op school - en de combinatie van het Stasi-onderzoek en de zwijgcultuur resulteert erin dat enkele studenten op dramatische wijze worden geconfronteerd met het feit dat hun familiegeschiedenis gebaseerd is op pijnlijke leugens. Een goed geproduceerde, uiterst onderhoudende film over een relevante periode uit de Duitse geschiedenis die jarenlang vrijwel onbelicht is gebleven.

4,0
Bijzonder onderhoudend psychologisch drama, gebaseerd op het waargebeurde en gelijknamige boek van Dietrich Garstka. Theo en Kurt zijn vrienden en zitten in dezelfde eindexamenklas in het voormalige DDR-stadje Stalinstadt. Nadat zij in een bioscoop in Berlijn het nieuws hebben meegekregen over de Hongaarse Opstand in Boedapest, wakkert dit de politieke interesse van de jongens aan. Via de verboden radiozender RIAS, die de jongens beluisteren bij de oom van een andere klasgenoot, horen zij over de vermeende dood van Ferenc Puskás, een voetballer. Op initiatief van Kurt besluit een meerderheid van de klas gedurende een les twee minuten stilte in acht te nemen uit solidariteit met de Hongaarse opstandelingen. Een klein en sympathiek gebaar dat grote gevolgen heeft.

Regisseur Lars Kraume heeft met de verfilming van het boek 'Das Schweigende Klassenzimmer' een periode uit de voormalige DDR verfilmd, waaraan tot nu toe niet bijster veel aandacht is besteed, zoals terecht door een mede recensent werd opgemerkt. Het is een periode waarin de Russen nog dominant aanwezig zijn in de DDR en de muur in Berlijn nog niet is gebouwd. Er is, met de nog relatief verse wonden van WO II, veel oud zeer en onderling wantrouwen. De autoriteiten trachten de burgers met repressie en chantage in de pas te laten lopen. Iedereen die voor zichzelf denkt en afwijkt van het socialistische gedachtengoed is dan ook een staatsvijand. Het is in dat licht bezien dus niet verwonderlijk dat minister van onderwijs Fritz Lange de actie van de scholieren bestempelt als contrarevolutionair en alles op alles zet om de bedenker van het kwaad met wortel en tak uit te roeien.

Dat levert een spannend psychologisch drama op, vooral door het kat- en muisspel tussen de leerlingen enerzijds en de autoriteiten anderzijds, die er alles aan doen om, met behulp van psychologische terreur, de leerlingen tegen elkaar uit te spelen. Er wordt daarbij sterk geacteerd in deze film en de sfeer van de toenmalige DDR wordt treffend in herinnering geroepen. De film kent ook enkele bijzonder mooie, dan wel indringende scenes, zoals de scene waarin Theo door zijn vader een dag wordt meegenomen naar zijn werk bij de hoogovens, om hem zo te confronteren met het zware arbeidersbestaan, terwijl hij de hersens heeft om het verder te schoppen in het leven. Die scene en de gedachte erachter is op zichzelf al indrukwekkend, maar wordt nog indringender door de rauwe industriële score. Prachtige film al met al.

3,5
Het eerste deel van de film vond ik slecht en vervelend. Dat deel lijkt ons vooral een geschiedenislesje te willen geven over de Hongaarse opstand in 1956 en de totalitaire onderdrukking in de DDR, welk lesje ik echter al op de middelbare school had geleerd, en is ook nog hier en daar wat ongeloofwaardig in het plot en het geacteer met onder meer de scholieren die alsmaar de ernst van hun situatie niet inzien en een minister die meteen bij de eerste ontmoeting alle scholieren bij naam kent.

Het tweede deel van de film is echter goed en spannend. Het verhaal verandert hier van een saaie geschiedenisles naar een Bijbels drama over het verraad van Jezus (Kurt) door Judas (Erik). Verraad blijkt sowieso een belangrijk thema te zijn in die recente geschiedenis van de DDR, van WO II tot het totalitair communisme: het hele leven lijkt wel te draaien om te verraden of verraden te worden. Dat levert interessante ethische vraagstukken op: ben je bereid een schuldige of zelfs een onschuldige te verraden om je eigen hachie te redden? De revolutionaire (en oorlogs)ethiek met zijn plicht tot verraad is onchristelijk (of onmenselijk) en daarbij is de positie van zij die tot het Apparaat behoren een heel andere dan van zij waarvan de familie slecht staat aangeschreven hetgeen de morele corruptie van het systeem toont, zelfs volgens zijn eigen beginselen. Het verhaal koppelt dit ten slotte op natuurlijke wijze aan de scheiding van familieleden door de Muur waardoor de film ontroerend eindigt en we weer terug zijn bij de geschiedenisles.

Het tweede deel is zeker vier sterren waard maar vanwege het vervelende eerste deel haal ik er een halve ster af.

4,0
Hadden we dat afgesproken De filosoof om een minuut na elkaar een recensie bij deze film te plaatsen?

3,5
Cinsault schreef:
Hadden we dat afgesproken De filosoof om een minuut na elkaar een recensie bij deze film te plaatsen?


Het is een patroon, ben ik bang, dat nog niet doorbroken is (zie eerder bericht). We wonen in verschillende steden maar op een of andere magische reden gaan we vaak min of meer gelijktijdig naar dezelfde films waarna we direct na elkaar een recensie plaatsen. Het is dat je ook een man bent want anders zou ik denken dat de sterren ons samen willen brengen.

avatar van John Milton
Dat is wel een beetje hoe ik Miss Milton ontmoet heb, inderdaad.

avatar van wibro
4,0
Zeer boeiende film die een mooie indruk gaf van het leven in de toenmalige D.D.R. waar alles gecontroleerd werd door de staat en waar je als individu niets voorstelde. Eigenlijk was het niet meer als een voortzetting van het nazi systeem maar dan in een lichte variant. Het verschil lag eigenlijk alleen in de ideologie. De uniformen van de zone controleurs in Berlijn leken trouwens sprekend op die uniformen van de S.S. En schreeuwen dat ze konden die zogenaamde "goede" Duitsers. Neen, die Duitsers waren nog helemaal niets veranderd. Kon eigenlijk ook niet amper 10 jaar na de oorlog. En dan die jongelui. Even twee minuten stilte in acht houden voor de slachtoffers van de Hongaarse opstand. Dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden. Ik vond het in ieder geval een zeer naïeve actie. Heeft het de Hongaren verder geholpen? Neen. Totaal niet. Het heeft alleen maar een hoop ellende opgeleverd voor de scholieren en hun ouders. Het neemt allemaal niet weg dat ik ondanks dat best wel genoten heb van deze film waarbij op het acteren weinig viel aan te merken. Van dit op feiten gebaseerd verhaal uit de koude oorlog had ik trouwens nog nooit eerder gehoord.

4,0*

3,5
wibro schreef:
Zeer boeiende film die een mooie indruk gaf van het leven in de toenmalige D.D.R. waar alles gecontroleerd werd door de staat en waar je als individu niets voorstelde. Eigenlijk was het niet meer als een voortzetting van het nazi systeem maar dan in een lichte variant. Het verschil lag eigenlijk alleen in de ideologie.


Ik denk dat je hiermee zowel de nazi's als de communisten beledigt, haha. Maar in de praktijk zijn er natuurlijk beslist grote overeenkomsten. Omdat het denk ik de film verheldert wil ik daar iets over zeggen.

Qua ideologie is er bovenal de overeenkomst dat nazisme en communisme antiliberaal dus anti-individualistisch zijn, omdat het individu er ondergeschikt is aan het Hogere Doel zoals het belang van de natie of de communistische heilstaat waardoor het individu weinig rechten of vrijheden heeft.

Samenhangend hiermee is er het volgende verschil met het liberalisme: nazisme en communisme zijn 'crisis'-ideologieën. Het fascisme gelooft in een Eeuwige Strijd waartoe de bevolking als een leger moet worden gedisciplineerd en gemobiliseerd tegen de Vijand; elke dissident is dan een landverrader. Het communisme gelooft in een Eeuwige Vrede waartoe de bevolking moet worden heropgevoed en de oppositie moet worden uitgeroeid, hetgeen een grondige en gewelddadige revolutie vereist. Reeds Marx weet de mislukte communistische revolutie in Parijs in 1871 aan te weinig geweldsexcessen en terreur door de communisten waardoor de vijand de kans kreeg terug te slaan. Daarbij zal hij zeker ook hebben gedacht aan het terreurbewind van 1793 en 1794 waarmee de jonge Franse Republiek zijn Revolutie probeerde vast te houden. Zoals Robespierre zijn staatsterreur in 1794 verdedigde:

If the basis of popular government in peacetime is virtue, the basis of popular government during a revolution is both virtue and terror; virtue, without which terror is baneful; terror, without which virtue is powerless. Terror is nothing more than speedy, severe and inflexible justice; it is thus an emanation of virtue; it is less a principle in itself, than a consequence of the general principle of democracy, applied to the most pressing needs of the patrie [homeland, fatherland].


Nazisme en communisme zijn zo beide vormen van totalitarisme en staatsterreur. In het bijzonder moest de communistische revolutie onder Russische bezetting zich staande houden door elke contrarevolutie met alle middelen de kop in te drukken (ook al was de Hongaarse opstand meer gericht tegen de Russische bezetting dan tegen het communisme). Dat was immers de les die Robespierre en Marx hen had geleerd.

avatar van Edamboy
4,0
Die ene klassescene deed mij ook meteen aan “Dead Poets Society” denken. Het leek wel 1 op 1 gekopieerd.

AmazingPP schreef:
Lang geleden dat ik zo'n indrukwekkende film heb gezien. Wat een juweel van een film. In het begin dacht ik nog: Hmm... Weet niet of dit iets gaat worden, maar wanneer het verhaal zich dan langzaam ontpopt en de verwikkelingen tussen de klasgenoten duidelijk worden zit je muisstil te kijken hoe het in vredesnaam gaat aflopen. De acteerprestaties zijn niet van iedereen van hele grote klasse, maar Erik stal voor mij de show. Wat een pracht rol speelt die man! Het einde is een beetje "cheesy", maar afgezien van dat is deze film een absolute aanrader. Een beetje de Duitse "Dead Poets Society". Ook "Die Welle" kwam in mijn gedachten op. Ik geef deze film 4,5 *. Ga dit zien!!

avatar van Wickerman
4,0
Indrukwekkende film. Mooie verhaallijnen, waarbij ook de ouders van de kinderen een interessante toevoeging zijn aan de gedachten die na het zien van deze film omhoog komen. Zeer goede jonge cast.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:12 uur

geplaatst: vandaag om 23:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.