menu

Another Day of Life (2018)

Alternatieve titel: Jeszcze Dzień Życia

mijn stem
3,86 (21)
21 stemmen

Polen / Spanje / Duitsland / België / Hongarije
Animatie / Biografie
85 minuten

geregisseerd door Raúl de la Fuente en Damian Nenow
met Ryszard Kapuscinski, Akie Kotabe en Wilson Benedito

Another Day of Life volgt de Poolse journalist Ryszard Kapuscinski tijdens zijn drie maand durende reis doorheen Angola in 1975. Het land is verscheurd door oorlog en na de Anjerrevolutie woedt een hevige onafhankelijkheidsstrijd los. De film annex documentaire combineert achiefbeelden met animatie.

  • Vanaf 14 maart in de bioscoop

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=Wd52NQIPA-Y

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van John Milton
Deze wil ik zeker zien. Moest onwillekeurig wel aan de game Borderlands denken door die rotoscope-stijl

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Winnaar EFA beste animatiefilm

Vanaf 14 maart 2019 in de bioscoop (Periscoop Film)

avatar van tbouwh
Deze lijkt mij ook erg bijzonder.

avatar van Basto
4,0
Indrukwekkende tekenfilm gemixt met documentaire beelden over de oorlog in Angola. Vooral de surrealistische beelden zijn prachtig. (Er is duidelijk afgekeken bij Akira)

Verder boeiende vertelling en fijne jazzy soundtrack.

Dikke 4

avatar van jorriroosen
Erg goed in elkaar gezette film, alles klopte. Voor mij deden de surrealistische beelden het ook erg goed. Anders verdwijnt de meerwaarde van animeren ook wel een beetje.

Al moest ik wel erg inkomen, de eerste 10 minuten had ik het gevoel een game intro te kijken.

avatar van Pepino
4,0
Sterk.

avatar van tbouwh
geplaatst:
In 1975 stond Angola op de drempel van onafhankelijkheid, ware het niet dat een (Koude) burgeroorlog het zicht op de vertrekkende Portugezen vertroebelde. Een fel conflict tussen de communistisch geïnspireerde éénpartijstaat MPLA en haar politiek-ideologische tegenhanger [FNLA] zou nog decennia voortduren. Another Day of Life concentreert zich op die eerste maanden van militaire chaos, als de Poolse journalist Ryszard Kapuściński (1932-2007) met gevaar voor eigen leven door het verschroeide binnenland reist. Regisseurs Raúl De La Fuente en Damian Nenow vermengen verbluffende animatie, archiefbeelden en eigentijdse interviews.

De geëngageerde bespreking van dekolonisatie, mensenrechten en Koude Oorlog-perikelen maakt de film urgent, maar het is de animatie die dit visuele kunststuk ook daadwerkelijk een eigen gezicht geeft. De uitgesproken aanpak laat zich, stilistisch én thematisch, naar mijn weten hooguit vergelijken met Ari Folmans Waltz with Bashir (2008). Ook daar krijgt herinnering vorm door abstractie, ook daar zijn archiefbeelden interventies van het reële.

De animatie roept daarnaast een relevant ethisch vraagstuk op: Hoe verhoudt de esthetiek van de film tot hetgeen verbeeld wordt? Wat voegt de stilering wezenlijk toe aan ons begrip van oorlog? En wat moeten we met de schrille dialoog tussen schoonheid en vernietiging? Versterken de twee elkaar of spreken ze elkaar tegen? Het vraagstuk is ethisch, afhankelijk van de blik en gevoeligheid van de toeschouwer. Maar het vraagstuk raakt ook aan ideeën over het onderscheidingsvermogen van kunst. Hoe ‘memorabel’ was Another Day of Life geweest als de makers zich tot rafelige archiefbeelden beperkt zouden hebben? De impact van de keuze voor animatie laat zich niet onderschatten. ”When a live person, in the flesh, appears in the middle of a dialogue, and continues where their illustrated counterpart left off, the animation turns into reality and becomes much more profound”, stelt Nenow in een interview.

Het is jammer, maar misschien onvermijdelijk, dat de gehandhaafde stijl en de politieke insteek van de film niet de volledige speeltijd hand in hand kunnen blijven gaan. Het welhaast surrealistische zicht op geanimeerde destructie en een constante kanteling van de wereld echoot de gedachte dat oorlog in essentie neerkomt op desoriëntatie en wanorde, of Confusao, zoals het in de film benoemd wordt. De ideologische representatie van het conflict is echter vrij schetsmatig, mede omdat we meekijken en begrijpen met de humane doch gekleurde blik van de journalist. De ‘andere kant’ is er enkel van horen zeggen. De inval van Zuid-Afrikaanse troepen in het Zuiden van Angola geeft de film een rake onderlaag: omdat er geen twijfel over bestaat dat Zuid-Afrika gesteund werd door de CIA en het republikeinse bewind van Nixon, gaat de film impliciet ook over apartheid en [dus] racisme. De strijd van de MPLA (gesteund door de Cubanen en de toenmalige Sovjet-Unie) is ook een strijd voor de vrijheid. De iconische plaats van een vrouwelijke zwarte guerrillastrijdster (Carlotta) in de film spreekt binnen dit invoelbare kader tot de verbeelding.

De lijn die de makers uitzetten wordt iets te ver doorgetrokken als er richting het einde een drooggevallen schip met de naam van Karl Marx wordt getoond, waarbij de stem op de voice-over zich hardop afvraagt hoe het toch gesteld is met het socialisme. De laatste akte versterkt het beeld van twee continu tegengestelde polen daarmee meer dan op basis van de schrijnende oorlogssituaties nodig was geweest. Uiteindelijk trekt de rook van het daar en toen nooit volledig op – ze bedekt iedere ideologische waarheid onder een dikke deken van rouw.

web

geplaatst:
Wil de film zeker zien.Ik kan mij die oorlog nog herinneren.Bloedig. Ik heb een relatie gehad, vier jaar lang met een bloedmooie, veel te jonge half-Angolese jonge dame. Opvallend is dat de economie als 1 van de weinigen landen daar geweldig floreert...Angolezen zijn van nature zeer ondernemend..Zelfs Portugezen , die de laatste jaren , hun land verlaten,om naar Angola gaan voor werk. Decennia lang gingen Angolezen naar Portugal.

avatar van Kondoro0614
geplaatst:
John Milton schreef:
Deze wil ik zeker zien. Moest onwillekeurig wel aan de game Borderlands denken door die rotoscope-stijl


Idem dito. Krijg nu nog meer zin om de film te zien, ben verslaafd geweest aan 'Borderlands' .

4,5
Meeslepend, indrukwekkend en erg mooi gemaakt

avatar van mrklm
4,5
Een fraaie hybridge van politiek docudrama en animatiefilm waarin het boek van Ryszard Kapuscinski, gebaseerd op diens persoonlijke ervaringen als oorlogscorrespondent, op enerverende wijze tot leven is gebracht. Na een heldere uiteenzetting over de complexe politieke situatie in Angola rondom de onafhankelijkheidsverklaring, volgen we de Poolse journalist Ryszard 'Rico' Kapuscinski tijdens zijn pogingen om steeds dieper door te dringen in het hart van het conflict. Deze reconstructie is gefilmd als een animatiefilm maar wordt regelmatig afgewisseld met interviews met de échte personages. Het resultaat is zeer meeslepend, vooral omdat regisseurs Raúl de la Fuente en Damian Nenow er op deze manier in slagen om deze sleutelfiguren uit de ontstaansgeschiedenis van het onafhankelijke Angola op een levendige en realistische wijze tot leven brengen. De animatiestijl is grotendeels sober, waardoor de paar prachtig vormgegeven droomsequenties des te meer indruk maken. Het resultaat is een inzichtelijke documentaire die nooit als een documentaire aanvoelt en daardoor juist meer beklijft.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:33 uur

geplaatst: vandaag om 01:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.