Meningen

Had mij er meer van voorgesteld. Het poogt te verklaren waarom Lecter de kannibaal seriemoordenaar is geworden. Maar waarom is hij dan doorgegaan nadat hij de moordenaars van zijn zusje heeft vermoord? Had hij de smaak te pakken?

Ik vind Gaspard Ulliel niet overtuigen. Als hij een moordzuchtig gezicht trekt dan is het ongeloofwaardig.

Ik krijg er niet de rillingen van. Dit in tegenstelling van de Hannibal Lecter die in Silence of the Lambs is te zien nl. Anthony Hopkins. Die had ook de voorkeur om meerdere organen te verorberen en niet alleen wangen.

Wat mij blijft storen in de film is dat iedereen Engels spreekt. Frans was logischer geweest.

Hoorde veel positieve berichten over Happy Gilmore 2. Dus eerst even deel 1 gekeken.

Wat een draak van een film. Gilmore is een agressieve randdebiel. Er viel ook weinig te lachen. Ik kon wel janken om zo'n slecht erhaal waarin ook nog eens slecht geacteerd wordt.

Het enige leuke vond ik zijn aanloopje bij de afslag.

Iemand met zijn mentaliteit en gedrag is bepaald geen reclame voor golf. Dat hoeft ook niet. Maar dit is zo absurd dat het ergelijk wordt.

Deel 2 wordt 'm niet.

Eigenlijk had ik na deel 1 al wel genoeg van Happy Gilmore. Maar toch deel 2 bekeken.

Deze is beter te pruimen dan deel 1. Met name omdat vele topspelers zich hebben geleend voor een bijrolletje. Wel aardig dat soms pijnlijke sitiuaties van deze spelers aan bod kwamen. Maar ook dat ik verband leek te zien met LIV golf (lees oliedollars) versus PGA en het probeersel om stadiongolf (TGL) te introduceren . En natuurlijk worden golfregels en etiquettes aan hun laars gelapt. Zal wel grappig zijn.

Het acteerniveau overtreft wederom niet dat van een gemiddeld schooltoneel. De grappen zijn soms aardig maar ook niet meer dan dat. Je ligt niet te rollebollen van het lachen.

Hopelijk is Happy Gilmore (Sandler) zo bejaard bij deel 3 dat hij geen golfbal meer raakt.

Het toneelstuk op het filmdoek. Dat gebeurt wel vaker. Zo wordt ook geacteerd: alsof het een toneelstuk is. Toch vond het boeiend genoeg. De film had korter gemogen. Tarentino heeft een voorliefde voor emmers kots en bloed. Dat maakt bijna een persiflage van allerlei andere films.

Het verhaal is prima en ook het acteerwerk is in orde.

Zeker de moeite waard om in de bioscoop te bekijken.

Herold laat zien hoe de Duitsers slaafs gedragen als het om rangen gaat.

De waanzin van de oorlog wordt in deze film van een andere onbekende kant belicht.

Het verhaal is ook totaal waanzinnig. Je gelooft het niet dat Herold er mee weg komt. Toch lukt het hem.

Uitstekend geacteerd.

De zwartwitbeelden benadrukken de grimmige sfeer.

Enkele gruwelijke misdaden zijn op nog redelijk discrete manier gefilmd.

De aftiteling is bijzonder. Deed mij een beetje denken aan "Er ist wieder da".

Clichéfilm met smakeloos disproportioneel geweld.

Van acteren is geen sprake.

Alleen het begin is goed met een achtervolgingsscene. Hoewel dat natuurlijk ook vrij standaard is om de aandacht van de kijkers te trekken

Na 15 minuten had er genoeg van.

Het leek wel een amateurfilmpje. Je zag duidelijk geanimeerde vliegtuigjes in formatie vliegen, opstijgen of landen en het pantservoertuig (geen tank) van links naar rechts door het scherm rijden.

Het acteerniveau was mede door de zwakke teksten van belabberd niveau.

Dat Amazon Prime dit vehikel aan klanten durft voor te schotelen valt mij erg tegen.

Als je van actie houdt dan is dit een prima film. Te land, ter zee en in de lucht (en onder de grond) vinden achtervolgingen met spectaculaire ontsnappingen plaats. Vechtpartijen op benauwde richeltjes en kleine ruimtes zijn regelmatig te bekijken. De stunts zijn van prima klasse en erg prima in beeld gebracht.

Het verhaal is er van één uit duizenden. Belangrijk projectiel wordt gejat en moet worden teruggevonden. Bad people tegen good people. En daarmee is alles gezegd. De dialogen zorgen dat alles aan elkaar wordt geplakt in de film. Verbazingwekkend hoe open de betrokkenen tegenover elkaar zijn. Ze lullen wat af.

Het acteren is in orde. Maarja , ik denk dat erg veel door stuntmannen en -vrouwen is verzet.

Kortom: een cliché film die voor de actieliefhebber kijkgenot zal zijn.

Ik ben de film gaan bekijken vanwege de hoge positie in de top 10 van 2018.

Horror is niet echt mijn ding. Maar toch eens een poging gewaagd.

Na een hele lange inleiding kwam de aap uit de mouw. 2 uur is te lang voor zo'n film.

Als Charlie een irritant gestoord kind moest voorstellen dan is ze daarin geslaagd.

Zoonlief leek eerder verwekt te zijn door de melkboer. Waarschijnlijk was dat ook de bedoeling.

De speciale effecten waren armoedig en slecht.

Alleen de Toni Collette speelt goeden heeft zich goed ingeleefd om intens hysterisch te zijn.

Op het eind ontspoort de film helemaal.

Ik ga mij binnenkort ook nog wagen aan "A Quiet Place' . Ook horror/drama. Ben benieuwd.

Een rustig voortkabbelende film zonder spanning. Soms even wat geknal.

Jaren 30 lijkt het vast wel op. Aardig was het Robin Hood gehalte van Bonny en Clyde.

Costner en Harrelson acteren prima wat ook wel te verwachten mag worden van deze ervaren acteurs.

De film laat de jacht op Bonny en Clyde zien vanuit het perspectief van de jagers. Soms wat meer achtergrondinformatie over de slechteriken. Maar veel diepgang kent de film niet. Hoeft ook niet, maar maakt de film wat vlak.

De film start met een proloog, wanneer voor Tim ook het einde nadert. Vervolgens gaan we terug in de tijd. Om deze wat oudere acteurs jonger te laten lijken met hun lange haren is mislukt.

De film schetst een tijdsbeeld in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw, waarin AIDS als een "homo-ziekte" bekend stond. Dat terwijl ook hetero's stierven aan AIDS vanwege bloedtransfusie en seks met HIV besmette vrouwen/mannen. Ongeneeslijk en dodelijk was AIDS. De toch wel naïeve houding van homo's komt goed naar voren. Immers het was al snel duidelijk dat veel wisselende contacten het besmettingsgevaar op HIV vergrootte.

De liefde van beide mannen wordt sterk in beeld gebracht. De seks is discreet. De strijd met hun omgeving over hun homoseksualiteit. Een omgeving die angstig daarop reageert.

Uiteindelijk loopt het net af als bij Romeo en Julia. Ontroerend en schokkend is juist het laatste deel van de film. Misschien een beetje te overdreven. Maar de beelden/foto's van AIDS patiënten die in de jaren 80 te zien waren, schieten voorbij.

De muziekkeuze was, zoals eerder genoemd, misplaatst en storend.

De acteurs deden het prima.

Er had meer ingezeten. De geheimzinnigheid aan het begin is mooi. Je denkt wanneer gaat het gebeuren. Daarna wordt het snel afgeraffeld en zie je de plot al mijlen van te voren aankomen.

Een film met potentie alleen niet waargemaakt.

Het regelmatig terugkeren naar 12 jarige Otis en dan weer naar de volwassen Otis maakt de film verknipt.

Er wordt vooral door Noah Jupe en Lucas Hedges sterk geacteerd. Shia LaBeouf valt tegen omdat hij te veel zijn best doet en geforceerd overkomt.

Waar het allemaal toe moet leiden is mij niet geheel duidelijk. Misschien is dat ook de bedoeling.

Warrige boel. Moest behoorlijk opletten met welke verhaallijn ik nu weer te maken had. Maar het went wel. Wat al die lintjesregen elkaar temaken hebben moet nog blijken. Zal wel ietsje de beloofde horizon te maken hebben.

Het begin van de film vond ik goed. Daarna werd er soms wel erg veel geouwehoerd.

De actiescènes waren goed, maar wat braaf (qua uitvoering).

Het acteren is prima in orde. Al vind ik Costner met zijn nepsnor wederom de onverschrokken held uithangen. Bij het saaie af.

Chapter 1 was dit. De volgende hoofdstukken mogen korter en minder hak op de tak. Ik neem aan dat die er komen, omdat aan het eind een voorproefje is te zien wat nog gaat komen.

In het begin dacht ik wat een flutfilm. Maar de film ontwikkelde zich tot een soms huiveringwekkend, humoristisch, erotische, gewelddadig, romantisch, fantasierijk verhaal. Vooral hoe de geheimen, de begeerten en de gedachten van personen zonder remmingen opgebiecht worden, vond ik leuk. Radcliffe doet het prima. Met zijn Engelse smoel past hij trouwens beter in een Britse film.

De andere acteurs en actrices doen het eveneens goed.

Een onderhoudende film.

Niet zo'n beste film. Hoog EO gehalte. Wanderer/Melanie roept een enorme irritatie bij mij op. Wat een zeurderige mens speelt ze.

Het is ook geen thriller. Sci-fi van B-niveau.

Verbazingwekkend is dat wezens die zo slim zijn dat ze door het heelal kunnen reizen zo'n gebrekkige opsporingstechnieken hebben.

Dat deze pulp in de bioscoop draait. Zonde.

Een film die over gevoel, emotie en relaties gaat met op de achtergrond een Amerika dat leidt onder een identiteitscrisis.

Heel mooi geacteerd. Prachtige beelden. Goede muziek die past bij de beelden.

Beslist geen doorsnee Western.

Matige honderd in een dozijn thriller.

Saai in het begin en later wat meer spanning, maar je weet al hoe het afloopt.

Geen film om even lekker 2,5 uur onderuit gezakt te zitten kijken. Op sommige momenten walgelijk.

Ik had eerder Dogville en Melancholia van Von Trier gezien. Melancholia vind ik tot nu de beste.

Von Trier heeft een zeer aparte kijk op filmen (en het leven). Hij lijkt erg pretentieus. Niet dat dat stoort, want dat maakt zijn film juist apart. De film past zeker niet het normale rijtje van andere films over seriemoordenaars, zoals Silence of the Lambs en Seven.

Het duister aan het begin van de film is treffend gekozen.

Op het eind verliest de film elke realiteit, maar dat heeft zijn betekenis. Ook wordt de betekenis van de titel duidelijk.

Matt Dillon lijkt geknipt voor deze rol. Hij speelt heel overtuigend de doodenge vaan OCD lijdende seriemoordenaar.

Bruno Ganz hoor je op de achtergrond en verschijnt later in beeld en lijkt ook geknipt voor de rol van Verge.

Als je van niet-doorsnee films houdt dan is The House That Jack Built de moeite waard.

Wat was er nu aan de hand waardoor er een apocalyps ontstond?

Ik lees in de reacties dat het ging over het draaien van het magnetisch veld van de aarde. Ik ben daar te dom voor, want ik heb het nergens kunnen ontdekken in de film.

En het doet er ook weinig toe. Het ging vooral om de roadtrip. Een zoektocht met wat toevallige ontmoetingen en gebeurtenissen. Maar schokkend is het allerminst. Er waren ook zeker spannende momenten. Het einde was afgeraffeld. Zo'n ramp was dat niet, want ik had het wel gezien.

Jammer dat allemaal wat povertjes was.

Theo James en Forrest Whitaker vond ik prima spelen.

Ook de beelden waren in orde.

En laat dat magnetisch veld van de aarde maar even de plaats blijven.

Prima film. Mooie rol van Agata Buzek, waarbij de camera-man goed werk verricht om haar emotie mooi in beeld te brengen. Jason Statham als vanouds: niet goed en niet slecht.

Het is overigens wel ongeloofwaardig dat een non zo'n metamorfose laat zien en zonder gewetensnood weer haar normale leven in stapt.

Het tempo had wel wat hoger mogen zijn op bepaalde momenten.

De film is een tegenvaller. Waarschijnlijk valt er ook niet meer van te maken. Ik vond het meestal niet grappig, terwijl het toch allemaal erg grappig bedoeld is. Mogelijk door het Zweeds. De 100 jarige was mij ook wat te fit, gezien zijn leeftijd en overmatige alcoholconsumptie.

Het acteren komt net boven de familie Flodder uit. De acteurs bepalen natuurlijk ook voor een groot hoe grappig het is, en zijn daarin niet geslaagd.

Het boek is daarentegen erg grappig. Natuurlijk wordt dan veel meer aan je fantasie overgelaten.

Daarmee is wat mij betreft een page turner.

Onderhoudende film. Het einde had toch wat beter kunnen zijn dan deze knip in de film.

3 delen lijken mij genoeg.

Weinig enerverende film. Het gebruiken van de ex-spelers voor promotionele doeleinden gaat door. De plot daarvan vond ik prima. De CGI zijn erg mooi. Het echte spectakel zoals in de andere twee delen, miste ik. Ik hoop dat part 2 een stuk onderhoudender is.

Ik heb mij kostelijk geamuseerd. Wat een fijne onzin wordt er uitgekraamd.

Het begint allemaal wat standaard. Maar er zijn een paar aardige wendingen in het verhaal.

Interessant genoeg om te blijven kijken. Leuke soms absurde humor.

Dennison moet nog leren acteren. Gelukkig wordt dit gecompenseerd door Neill.

Mooie plaatjes van Nieuw Zeeland.

Hangt van toevalligheden en onwaarschijnlijkheden aan elkaar.

Nu wordt onze wereld al geleid door incapabele personen, maar dan hoop ik dat ze wat beter zijn dan deze wereldleiders met defensie.

Onderhoudend door het spectakel. Hoog tempo.

Acteren doen ze bijna allemaal redelijk, alleen die Russische opstandige generaal is totaal ongeschikt voor deze rol.

Russen die Engels spreken is een noodzakelijk kwaad wil het Amerikaanse publiek niet afhaken.

Verder weer een aardig staaltje van Amerikaanse opschepperij over hun geweldige vloot.

Niet al te best.

Een stelletje verongelijkte Polen die denken Engeland te redden. Ze krijgen wat tegengas van niet meewerkende Duitsers en Engelsen. Ondertussen bloeien er wat romances.

Het is een verwarrend verhaal van luchtgevechten en zuipfestijnen.

Het acteren kan er mee door.

Gelukkig sprak iedereen zijn moerstaal.

De luchtgevechten waren onrealistisch. Ze gemakkelijk als in de film, zo moeilijk was het in werkelijkheid om de vijand te treffen.

Ik denk dat de film een behoorlijke afbreuk doet aan alle dappere buitenlanders die zich inzetten voor de RAF. Natuurlijk behoort daarbij een streven naar heldendom. Ben blij dat ze er waren. Hoe was de oorlog misschien anders afgelopen.

Het geeft een inkijkje in de werkelijke wijze waarop de oorlog gevoerd wordt in Afghanistan nl. via stammen, een goede kennis van de gebruiken, netwerken en de soms verkeerde reactie van de geallieerden" (in dit geval Canadezen) daarop. De titel zegt alles over het zinloze van deze oorlog die niet te winnen is. Films waarvan er meer zijn dan op één hand te tellen. Veelal medegefinancierd door de legers van het productieland. Of dat hier ook zo is, weet ik niet.

Er werd prima geacteerd. Ook waren de gevechtsscenes prima.

Het verhaal is nogal dunnetjes met een kwijlerig stukje melodramatiek . Onnodig.

De camerabewegingen waren zoals tegenwoordig in is: action cam kwaliteit. Alsof je er midden in zit. Niet mijn ding.

Al met al het kijken waard. Maar ook geen film die mij bij zal blijven.