- Home
- Diederik58
- Meningen
Meningen
Hier kun je zien welke berichten Diederik58 als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Walk, The (2015)
Erg spannend. Vooral ook door de manier waarop het in beeld is gebracht.
Wat een lef moet je hebben om dit kunstje te flikken.
De cast deed het prima.
Helaas was het geen Amerikaan, waardoor in een 'allo, allo' taaltje werd gesproken.
Ik zou de film wel eens in 3d willen zien.
Wand, Die (2012)
Alternatieve titel: The Wall
Vreemd dat een film waarin zo weinig gebeurt, blijft boeien.
In feite wordt een boek verteld en de plaatjes krijgen we er bij.
Hele mooie beelden.
War for the Planet of the Apes (2017)
Inderdaad. Per vergissing bij deze film geplaatst.
Warriors of Future (2022)
Alternatieve titel: Ming Yaat Zin Si
2 sterren voor de GCI en andere uit de computer getoverde spektakels. Ook het in beeld brengen van de spektakelstukken is geslaagd.
Het verhaal wordt in hoog tempo verteld, begeleid door opzwepende muziek. Zo nu en dan onderbroken door wat sentimenteel gezemel.
Zoals in vele Aziatische scifi producties weten ze geen maat te houden.
Het acteren kan ik niet zo goed beoordelen vanwege de taal.
Je mag raden waar het allemaal toe leidt.
Whale, The (2022)
Hier moest ik even van bijkomen. Wat een indrukwekkend drama.
Het speelt zich grotendeels af in het kleine huis van Charlie. De intimiteit waarin gefilmd wordt is sterk. Het 4:3 formaat maakt het nog kleiner.
Ik was overweldigd door het acteerwerk van Brendan Fraser. Maar ook dochter Ellie (Sadie Sink) speelde overtuigend. Zij sprongen er wat mij betreft uit, zonder de andere acteurs tekort willen doen.
De filmmaker zal mogelijk allerlei diepere gedachte hebben gehad voor deze film. Relaties en geloof/bijbel spelen een hoofdrol. Charlie wil niet gered worden en doet het tegenovergestelde van wat Alan deed. Het resultaat is hetzelfde.
Het eind is misschien wat over de top, maar ook wel weer mooi.
Ik ben blij dat ik deze ijzersterke films heb gezien.
What Happened to Monday (2017)
Alternatieve titel: Seven Sisters
Geweldig goede scifi film. Deed een beetje denken aan Soylent Green. Alleen daar had men een andere manier om overbevolking tegen te gaan. Het verhaal is boeiend al weet je ongeveer halverwege waar het allemaal toe leidt. Spannende actiescènes. Er zit flink vaart in de film. De flashbacks voegen weinig toe. Het had wat mij betreft chronologisch gehouden mogen worden.
De sombere overbevolkte wereld met een verprutst milieu is natuurlijk iets wat we veel vaker in scifi films tegenkomen. Dit doemscenario kan wel eens werkelijkheid worden. Dat de éénkindpolitiek tot mislukken is gedoemd kennen we al uit China. Ook is dat de oplossong niet van de voedselschaarste in sommige delen van de wereld. Het verschil tussen de rijken en armen is veel groter probleem.
Noomi Rapace acteert prima. Knap om zeven personages te spelen. Lijkt wel wat op de Netflix serie Orphan Black.
When the Game Stands Tall (2014)
When Trumpets Fade (1998)
Prima oorlogsfilm.
De zinloosheid van elke oorlog wordt hier getoond.
De hiërarchische legerstructuur die zinloos bevelen uitvoert. Die willens en wetend jongens de dood insturen.
Er wordt prima geacteerd.
Functionele close-ups van de gezichten waarop je angst kunt aflezen.
De gevechtsscènes zijn er zoals je velen ziet in oorlogsfilms.
Zeker de moeite waard om te zien.
Where Hands Touch (2018)
Een goed thema is om zeep geholpen door niet al te goed acteren en melodramatisch gezever.
Sommige scenes waren ongeloofwaardig.
Het einde is tenenkrommend slecht.
Overigens kon Leyna net zo goed een Jodin zijn met het verschil dat de Leyna in deze film meer overlevingskans had.
Een film om snel te vergeten.
Whiplash (2014)
Wat een geweldige film.
Kijken we naar de actualiteit dan doet het mij denken aan de turncoaches. Ook zij hadden hun eigen visie om de turnsters tot de top te laten behoren. In deze tijd 'not done'. Er zijn natuurlijk verschillen. Fysiek tegenover psychisch. Toch komt het laatste meer voor dan het eerst genoemde.
Ďe werkwijze van Terrence is abject. Hij wordt uiteindelijk daarop afgerekend en neemt wraak die niet leidt tot het gewenste resultaat.
Een zeer boeiende film met puik acteerwerk. Zowel J.K Simpson als Teller spelen weergaloos. Teller speelt hier echt drums. Nu heb ik daar geen moer verstand van maar het zag er erg overtuigend uit.
Schitterende camerastandpunt en -bewegingen.
Prima tempo in de film.
Een film die vele emoties in mij los heeft gemaakt.
Wij (2018)
Alternatieve titel: We Starts Where I Ends
Pretentieuze film over stelletje gewetenloze pubers, die een zomer vol rottigheid beleven vanuit een 'wij-gevoel'.
Je ziet het verhaal (de zomer) verteld door vier jongeren. Het lijkt er op dat het verteld wordt in een rechtzaak of rechtzaken n.a.l.v. de dood van een van hen en wat ze die zomer hebben uitgespookt. Allemaal erg warrig en verknipt in beeld gebracht.
De scriptschrijver/regisseur zal wel een diepere betekenis voor hebben voor de gekozen route. Sommige scènes moeten mogelijk shockeren, zoals de expliciete seksscènes. Maar het voegt niets toe. Dat deze pubers van het padje af zijn, is wel duidelijk.
De roodachtige zweem doet vermoeden dat de film in de jaren 80 afspeelt, maar dat blijkt niet het geval te zijn.
Weer een voorbeeld van misplaatste pretentie.
Met geen enkel personage krijg je maar enige binding. Ik vind ze oppervlakkig.
De acteurs doen hun best, maar kunnen mij niet overtuigen. Ze moeten 17 jarigen voorstellen. Maar daarvoor lijken ze wat te oud. Een misser. Zo te zien is Tijmen Govearts de enige die nog in andere producties heeft gespeeld. Ik deed het beter dan de rest. Wat dromerig type dat nog enig moraal heeft.
Een film die niet bij blijft. Experimentje van een regisseur die graag een klapper wil maken. Mislukt.
.
Wil (2023)
Een prima film. Vooral de acteerprestaties waren bijzonder goed.
Ook waren er prima camerashots.
Het verhaal van de (niet altijd) foute Antwerpse politie, waarin de hoofdrolspelers hun empathie voor de joden en het verzet een plaats moeten geven. De Duitse militairen waren angstwekkend realistisch.
Helaas vond ik ook een aantal momenten dat je niet precies wist waarom bepaalde situaties gebeurden. Het leek wel of er een gat in het verhaal zat. Een wat langere speelduur met een logische volgorde had mij beter geleken.
Toch een uitstekende en boeiende film van onze zuiderburen.
Wilde Stad, De (2018)
Alternatieve titel: Katwalk
Net op tv gezien. Leuk dat er zoveel verborgen fauna in een stad als Amsterdam is.
Voor een groot deel gezien vanuit het perspectief van een kat geeft het film wat persoonlijkheid. Al is het zeer onwaarschijnlijk dat het territorium van de kat zo groot is.
De natuur maakt dankbaar gebruik van de cultuur. Zo zie je dat de natuur zich aanpast. Net als de mens zich (heeft) aan(ge)past. En het is maar goed ook dat deze afvaleters in de stad leven. Zonder ehn zou er nog meer restafval zijn.
Het commentaar vind ik minder leuk. De beelden spreken voor zich. Het licht Amsterdamse accent komt zeikerig over.
Het maakt mij nieuwgierig hoe het in mijn eigen stad zit.
Een fijne docu.
Wretched, The (2019)
Een aardige horror-film.
Het begint als een ietwat brave tienerfilm. Er wandelt een puberliefde tussendoor. Had echt niet gehoeven.
Intussen ontwikkelt zich het verhaal waar het om draait. De heks die voortleeft in het lichaam van anderen en herinneringen wist aan de personen die zij opgepeuzeld heeft. En natuurlijk toont de omgeving van Ben totaal geen begrip voor zijn horrorverhaal. Uiteindelijk werkt het zoals zoveel films naar een hoogtepunt toe. Daar laat de film een kans liggen.
De special effects waren degelijk. Maar niet van dien aard dat je van je van je stoel valt. Het echte schrikeffect mis ik.
Geen bijzonder hoogstandje, maar ik vond het wel een aardige film.
