Meningen

E.T. imitatie met de technologische cinematografische ontwikkelingen van nu.

Maar het genre blijft mij boeien. Het drijft je weg naar een fantasiewereld. En de vraag blijft: is er leven buiten de onze planeet. Die kans is erg groot. Maar of we dat leven ooit ontmoeten is maar de vraag. Die kans is erg klein.

De jongetjes acteren prima.

Het gekloot met webcam en videocamera is een helaas steeds meer terugkerend fenomeen in SciFi.

Als of het daarmee iets bewijst. Niet doen/ Het gewaggel met die die dingen irriteert alleen maar.

Het verhaal heeft verder niets om 't lijf. Leuk vermaak.

Geweldige film. Een jongen die zich vastklampt om een maatschappelijk betere positie te krijgen en te ontsnappen uit het criminele milieu, maar ook de behoefte aan genegenheid toont. Een mutualistische relatie ontstaat. Een maatschappelijk drama dat zeker in de top hoort van Europese films.

Erg goed geacteerd. Verzorgd in beeld gebracht.

Het wordt zelfs spannend.

Aan het begin is het even doorzetten, want de film komt traag op gang. Maar daarna blijft het boeien.

Nog een kanttekening: er staat boven dat film alleen voor 16 en ouder geschikt is. De seksscènes zijn niet expliciet, het geweld is matig. Dus een overdreven censuur.

Centraal in de film is de aangeklaagde in de rechtbank, in de gevangenis en tijdens het verhoor. Flashbacks is blijkbaar modern in de Nederlandse film (denk ook aan Tonio). Alleen slaagt men er niet in om dat op een prettige manier te doen. In "Een echte Vermeer" is het terugblik chronologisch (neem ik aan), maar doet erg rommelig aan. De aanleiding voor het terugblik is niet aanwezig.

Het is een verhaal gebaseerd op een ware gebeurtenis. De scene in Rome is mij dan ook te toevallig. Hoewel Vermegeren een relatie kreeg met een actrice, was het mij allemaal wat te dik opgelegd.

De acteurs doen het goed. Lize Feryn speelt een sensuele actrice. Mooi gedaan. Jeroen Spitzberger eerst niet herkend niet zijn aangeplakte kin.Een prettig acteur, die het prima doet.

De locaties zijn mooi gefilmd. De soms langzaam pendelende camera, inzomen op detail, veranderde camerastandpunten vond ik prettig. De sepiakleuren zijn onnodig.

Al met al heb ik mij geen moment verveeld.

De titel zit wel erg diep weggestopt in de film. De vulkaanuitbarsting in de jaren 70 op de Westman Eilanden aan het begin geven het vertrek aan. Het eind van de film de terugkeer.

Het drama gaat over de dood, karakter en de liefde.

Het acteren is erg goed.

IJsland is wonderschoon. Daar zien we weinig van. Leuk is te zien hoe men nog aan Harpa in Reykjavik aan het bouwen is. Wel aardig om een inkijkje te hebben in de huiskamer van IJslanders in hun typische vrij vlakke woningen.

Ook al gebeuren er geen spectaculaire dingen in 100 minuten. Toch wil je weten hoe het verder gaat.

Hoewel ik geen liefhebber ben van horror, toch gekeken. Het is Netflixfilm, dus wat kan er erg aan zijn. Maar ik moest toch een paar keer schrikken.

Het verhaal zat aardig in elkaar. Ook wel een paar open einden en vreemde dingen (zoals dat ruimtepak). Verrassend einde.

Het acteren vond ik redelijk. Al kreeg ik wel allergische reacties bij de vader en de moeder van Eli.

Dat er een Duitse burger is geweest die Hitler probeerde te vermoorden, was mij niet bekend. Dus benieuwd wat deze man er toe bracht. Dat wordt in de film inderdaad duidelijk.

De Duitse held Elser wordt neergezet als een romantische rokkenjager, pacifist die toch 8 mensen opblaast. Telkens zijn er flash-backs die de film geen goed doen en geforceerd overkomen. Waarschijnlijk was het leven van deze held toch niet interessant genoeg om het chronologisch weer te geven.

Het acteerwerk is zeker voldoende. Al vind ik dat een zwijn als Nebe wel erg begripvol en vriendelijk wordt neergezet.

Helaas is de explosie maar een knalletje en wordt van authentieke beelden gebruik gemaakt om de ravage te laten zien. Hoe Hitler ontkomt is blijkbaar bijzaak. Het toeleven naar de explosie zou veel indringender in beeld gebracht mogen worden. De alternatieve titel (13 Minutes) had de lading niet gedekt.

Al met al een film die ik snel zal vergeten.

Films die de geschiedenis toelichten vind ik bijna altijd interessant.

Twee door elkaar lopende verhalen. De love-story en de aanklager op zoek naar de waarheid.

De sympathie voor de Japanners blijft beperkt. Al krijg je zo wel meer zicht op hun beweegredenen en cultuur. Prima in beeld gebracht. Goed geacteerd. Vertederende Aya. Tommy Lee Jones is geknipt voor de rol van MacArthur.

Heel slecht.

Zeer ongeloofwaardig. Slap aftreksel van allerlei "In the box" verhalen.

McDowell kan beter. De rest van de acteurs waren niet zo best.

Ik lag in een deuk toen er soort Sylvester Stallone ging meedoen. Het leek wel een karikatuur.

Uitstekende scifi film. Hele mooie special effecten. Het rammelt zoals films die veel willen vertellen in korte tijd. Maar het blijft boeien. Het einde vond ik zwakjes.

Uitstekende film. "Hitler leeft in een ieder van ons." In elk geval in een deel van ons. Als de voedingsbodem er is dan komen types as Hitler vanzelf bovendrijven, gebruik makend van media.

Ik heb om vele filmfragmenten moeten lachen. Het leek of bepaalde fragmenten in werkelijke situaties waren gefilmd. Het blurren en met zwart balkjes voor de ogen voorziene personen suggereerden het. Ook in bepaalde demonstraties en hoe bepaalde mensen reageerden leek het soms op een documentaire.

In elk geval een film die ik niet snel zal vergeten.

Een pakkend verhaal over een Joodse jongen tijdens WO2 die in allerlei omzwervingen terecht komt waarin hij zijn Joodse afkomst moet verbergen. Dat hij niet betrapt is, is mij een raadsel. Immers er waren allerlei medische onderzoeken en was toch wel duidelijk geweest dat hij besneden was.

Er wordt zowel Duits als Russisch gesproken. Soms zie je dat sommige acteurs de taal niet spreken en dan later zijn ingesproken. In elk geval beter dan dat iedereen Engels of Duits spreekt.

Marco Hofschneider acteert naar behoren. Dat kan niet van iedereen gezegd worden.

Sommige gevechtsscenes zien er erg goedkoop uit. Terwijl het decor er toch realistisch uitziet.

De titel "Europa, Europa" kan ik niet zo begrijpen. "Hitlerjungen Solomon" is passender.

Al met al een boeiend verhaal, maar ik twijfel aan de betrouwbaarheid van de gebeurtenissen in dit op biografische werk.

De film voor de 2de keer gezien, nadat ik First Man had gezien in de bios. Er zijn immers vergelijkingen, zoals de eerste stap op een andere hemellichaam dan de aarde. Alleen is de reis naar de Europa fictie.

Opgewaardeerd naar een 8. De reden is dat ik de wijze waarop alles in beeld wordt gebracht en het verhaal wordt verteld, heel goed vind passen bij dit soort films. Je voelt je een soort Houston Control, maar dan is alles out of control.

Natuurlijk zijn er ook wat irritante fragmenten in de trant van: doe dat nou niet...

Maar het mag de pret niet drukken. Aanrader.

Wel aardig zo'n psychologisch experiment. Het punt dat men wil maken met deze film is duidelijk. Het acteren was solide. Soms wat ongeloofwaardige "girl power".

Onderhoudend, maar niet super.

Het verhaal slaat nergens op. Als een soort Tom Cruise dendert Sara door het consulaat en over de daken. Onuitputtelijke vechtend tegen soms slappe poppetjes. Maar ik kon er wel naar kijken. En we gaan weer over tot de orde van de dag.

Alle ingrediënten voor veel actie zitten in de film: achtervolgingen, knokpartijen, schietpartijen, veel geweld, good guy, bad guy, spectaculaire stunts. Het hoofmenu misstaat niet een oorlog. De meeste hoofdpersonen komen min of meer ongeschonden uit de meest penibele situaties. En mocht er een wondje zijn, dan levert dat over algemeen geen problemen op om de volgende actie te volbrengen. In een gigantische tempo rol je van de ene in de andere actie. Even wat kleine pauzes met wat emotioneel gedoe. Opvallend is Tyler niet met vrouwen het bed induikt. Waarschijnlijk geen tijd voor.

De film ziet er uit als een videogame. Het camerawerk met one shot opnamen bij het ontsnappen waren spectaculair. Ook de stunts waren best wel heftig.

Het verhaal stelt weinig voor. Maar daar is het ook niet om te doen. Het rammelt ook aan alle kanten. Maar dat drukt de pret niet.

Kijkt lekker weg en verveelt geen moment.

Als seriemoordenaar werd hij heel erg vriendelijk neergezet. Mogelijk ook de bedoeling van de makers, omdat hij met zijn charme de vrouwen in de val lokte. Dat Bundy nogal van zichzelf gecharmeerd en arrogant was, waardoor hij ook verkeerde beslissingen nam tijdens de rechtszaak, komt goed naar voren. Dat hij een psychopaat was zie ik niet terug in zijn gedrag. Behalve dan de narcistische trekjes.

De film sprong wat te veel heen en weer in situaties. Waarschijnlijk doordat de makers te veel in de film wilden verwerken.

In de film zie je veel dezelfde fragmenten die in The Deliberate Stranger zijn te zien.

Zac Efron lijkt net als Mark Harmon (uit The Deliberate Stranger ) erg veel op Bundy. Hij vertolkte een prima rol.

Een ethisch drama. Prima geacteerd. Spannend tot het einde. Ook best wat humor in de film.

In de bioscoop merkte ik bij het medepubliek de ergenis aan de besluiteloosheid van de Britten.

Maar je zult het maar moeten beslissen of je een onschuldige dood. Diep respect voor de mannen en vrouwen die deze beslissingen nemen zodat wij zonder zorgen een bioscoopje kunnen pikken.

Een enge gedachte dat met minuscule robotinsecten je huiskamer kan binnenvloeren om je privéleven te filmen.