Extremely Wicked, Shockingly Evil and Vile (2019)

Na het zien van een paar door netflix geproduceerde films/docs in het rechtbankgenre acht ik Netflix niet in staat goede rechtbank thrillers/documentaires af te leveren. De verhalen pakken matig tot niet, zijn sfeerloos, niet spannend, niet ontroerend, niks. Waar het precies aan ligt weet ik niet, duidelijk is dat de stijl mij niet ligt.

2*

Ik keek eerst de docu's Conversations with a Killer: The Ted Bundy Tapes (2019) en Ted Bundy: Falling for a Killer (2020). Vooral de laatste vertelt een beter verhaal dan deze film, voornamelijk omdat Liz het verhaal zelf vertelt. Ik kreeg bij deze film het idee dat het tot het einde een mysterie moest zijn of Bundy de moorden wel of niet gepleegd zou hebben, terwijl het beter uit de verf gekomen zou zijn als dit gegeven een feit is. Immers weet iedereen inmiddels hoe de vork in de steel zit. Ik vond het geheel vooral erg braaf. Bij een portret over Bundy wilde ik twee kanten van hem zien; de kant die de titel beschrijft, niet alleen de kant die de film toont.

Een *3 voor het tijdsbeeld en acteerprestatie van Efron.

Ted Bundy goed neergezet, ik heb al veel docus gezien en deze komen niet helemaal overeen met de film, jammer.

2,5 ster.

Weinig of niets te zien over vele misdaden die Bundy heeft begaan, maar via deze film komt men wel meer te weten over zijn liefdesleven en de rechtszaak. Het eerste uur vond ik de film oppervlakkig, na de tweede helft werd het boeiender, met vooral een goed einde. De beste film (mini reeks) die ik, betreffende Ted Bundy, heb gezien blijft tot hiertoe “The Deliberate Stranger” (1986) met Mark Harmon. Hopelijk kunnen we deze film ook nog eens bekijken op Netflix, want hij is nergens meer te vinden.

Ik heb deze film in m'n laptop staan. Laat maar weten, dan stuur ik 'm.

Ted Bundy is wellicht de bekendste seriemoordenaar. Tussen 1974 en 1978 verkrachtte en vermoordde hij meer dan 30 vrouwen en eindigde uiteindelijk op de elektrische stoel. Bundy was een merkwaardig en fascinerend fenomeen dat zich charmant en intelligent presenteerde in het openbaar. En met succes. Hoe gruwelijk de moorden ook waren, Bundy slaagde erin om heel ingenieus een beeld van zichzelf te creëren dat hele volksstammen op het verkeerde been zette. De media aten uit zijn hand en jonge vrouwen adoreerden hem.

De film vertelt zijn verhaal vanuit het perspectief van Liz Kendall (de vriendin van Bundy). Over de liefde die zij langzaam ziet afbrokkelen door de enorme hoeveelheid bewijsmateriaal dat onmiskenbaar naar Bundy wijst. Over Bundy’s manipulatieve gedrag en zijn bedrog. Over het verdriet en de woede die bij het besef daarvan bij Liz de kop opsteken. En uiteraard over het fenomeen Bundy met geënsceneerde highlights uit het proces en aandacht voor de politionele zoektocht naar de moordenaar van al die vrouwen. Genoeg invalshoeken om cinematografisch van te genieten, zou je zeggen.

Dat valt tegen. De film intrigeert omdat Bundy intrigeert. De bleke filmische invulling van al deze emotionele, monsterlijke en strafrechterlijke materie is daar in ieder geval niet de oorzaak van. De regisseur heet Joe Berlinger, die zijn sporen in de wereld van de documentaire heeft verdiend. Dat is te zien. Ondanks de sensationele titel is de film eigenlijk maar een hele vlakke weergave van de levensgeschiedenis van Bundy. De film is zelfs een beetje saai. De film heeft geen eigen smoel. Is flets. Zonder enige opvallende inspiratie worden de spannende, aangrijpende en sappige details nogal slaapverwekkend gepresenteerd door acteurs als Zac Efron, Lily Collins en John Malkovich.

Extremely Wicked is een onnodige film. Als je artikeltjes leest op het internet en youtube-filmpjes bekijkt heb je ook geen cinematische ervaring en ben je niet slechter af.

Anders dan de synopsis suggereert gaat deze film over de beruchte Amerikaanse seriemoordenaar Ted Bundy nauwelijks over de gruwelijke moorden, die hij heeft gepleegd, maar veeleer over zijn relatie met twee vrouwen, die een belangrijke rol in zijn leven hebben gespeeld. Regisseur Berlinger benadrukt op die manier in deze docudrama-achtige film de menselijke kant van een geslepen monster.

Het leek mij een hele goede vertolking van de seriemoordenaar Ted Bundy die door zijn overkomen heel lang ongestoord heeft kunnen doen wat hij heeft gedaan. Een film van 110 minuten kan onmogelijk het gevoel geven wat die families van vermoorde meisjes al die jaren moeten hebben gehad. Volgens mij ook als enige reden omdat het kon. Triest verhaal, goed gebracht.

Dit is op zich een goede film. MAAR....

Afgezet tegen alle documentaires die rond het gebeuren 'Ted Bundy' gemaakt zijn, is deze film "licht" te noemen. Het drama schetst een goede algemene indruk van het hele complex van gebeurtenissen rond Ted Bundy, en van de betrokken personen. Ik lees hier op Moviemeter teleurstelling dat Ted's moordzuchtige kant niet wordt belicht. Maar die kant kreeg niemand ooit te zien! Die kant ontkende hij ook in zichzelf. Het zou volkomen fictief zijn om die kant nu te gaan uitbeelden. Ook het detectieve-werk zit niet in deze schets: daarvoor zijn er de documentaires. Deze film toont het maatschappelijke gebeuren in de tijd, toont hoe levens van mensen in het gebeuren betrokken werden, en toont het toneelspel en de glamourrol van Bundy.

Helaas zijn gebeurtenissen en personen wel versimpeld, aangepast, in elkaar geschoven, zoals ook wel moet, om er een kijkbare dramafilm van te maken. Ik vind dit geen biografische film. Als dramafilm vind ik hem hij prima. "gebaseerd en geïnspireerd op ware gebeurtenissen". Als je nog niets weet van alles rond Ted Bundy, als je ermee wilt kennismaken, op onderhoudende wijze, dan is deze film zeker aan te raden!

Het is daarnaast óók mogelijk om de betrokken mensen in eigen persoon, zelf te zien getuigen van deze gebeurtenissen. Daarvoor raad ik de documentaire-serie Ted Bundy: Falling for a Killer - (2020) aan, die een jaar na deze film is uitgebracht. Die is te bekijken is via Amazone Prime. Die serie is een indrukwekkend document, dat de werkelijke impact op de samenleving en in de levens van mensen intens en uitstekend naar voren brengt.

In 2006 was ik zo niet kapot van meneer Efron.
Nú zou ik iig door z'n goed gekapte/mooi gestylde haar willen kroelen..

Ik ben (the) Serpent aan het kijken, 1 aflevering per week. Dit omdat ik het bizar vind om te zien wat bepaalde mensen kunnen doen naar anderen.. Jaha als ik t moeilijk vind, wrom dan kijk ik ernaar?? Toch min of meer ook aan de serie met Evan Peters begonnen, over Jeffrey Dahmer.

Bruggetje: Zac kan zeker een hand schudden met Evan en Tahar. De dubbeldekker lagen van iemands karakter kunnen heeul confronterend zijn. En dat is hier ook wel het geval.

Onderhoudend, maar diep is het natuurlijk niet.

Tja, wat moet je hiermee. Ik vond het een film met een nogal vreemde insteek. Je hebt werkelijk nog geen idee wat hem beweegde en wat voor persoon hij dus was. Ik snap dat er niet voor gekozen wordt om op de moorden te focussen maar om het verhaal erom heen, echter maakt dit nu net dat de film een beetje lauwtjes overkomt. Je zou bijna zelf ook sympathie voor hem krijgen en twijfel hebben zoals het wordt gebracht. Ook vreemd dat hij dus aan het einde bekend heeft maar dat enkel tekstueel een stukje aan het eind van de film is. Dat lijkt me nu net zoiets wat je binnen de film zelf wil aankaarten omdat het daar nu net om draait......Wat me ook wel stoorde is dat er best veel tijd voorbij gaat in de film maar de acteurs er nog precies hetzelfde uitzien. Wel goed geacteerd van Efron, echter wat Parsons nu in deze film te zoeken had? Dat vond ik toch wel een totale miscast.....