Primal Fear (1996)

mijn stem
3,71
1490 stemmen

Verenigde Staten
Thriller
129 minuten

geregisseerd door Gregory Hoblit
met Richard Gere, Edward Norton en Laura Linney

Een arrogante advocaat neemt de zaak aan van een jongen die door de politie opgepakt werd terwijl hij wegrende van een moord op een bisschop. De zaak wordt complex als duidelijk wordt dat er, naast de jongen, misschien nog een derde persoon aanwezig was ten tijde van de moord.

TRAILER

244 BERICHTEN 27 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Maarten0402
4,0
0
geplaatst: 23 december 2016, 08:13 uur [permalink]
Vorig weekend opgezet. Wilde deze al lang zien, maar een blu-ray duurde voorheen wat lang voor deze uitkwam. Uiteindelijk toch besteld en de ENG subtitles vind ik dan wel prima.

Erg duistere film met een mooie cinematografie. Omgevingen en ruimtes zijn goed in beeld gebracht, maar ook expressies van de acteurs (vooral Norton dan).

Wel moest ik op een gegeven moment denken aan iets wat ik al had gezien (en dat was nageaapt van deze film)... Baantjer: De Cock en de Enge Moord. Dit gegeven is compleet van deze film gestolen (behalve dan de uitkomst van deze film).
Duidelijk dat deze film dit beter voor elkaar heeft, een van Norton's eerste rollen en meteen al erg overtuigend. Edward Norton vind ik wel echt een goede acteur die ook achter de schermen erg belangrijk en invloedrijk is.

avatar van DjFrankie
4,0
0
geplaatst: 26 december 2016, 15:21 uur [permalink]
Goed neergezet drama / thriller. Heeft de tand des tijds ook zonder mobieltjes etc zeker doorstaan.

avatar van baspls
3,5
0
geplaatst: 8 januari, 11:19 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Primal Fear is een goed rechtbank-drama met Richard Gere. Gere zet een sterke rol neer als de arrogante advocaat en Edward Norton was ook goed als het jongetje.

Ik verbaasde me er een beetje over dat het zo lang duurde voordat het misbruik ter spraken kwam. Tegenwoordig is misbruik denk ik het eerste waar men aan denkt als iemand een priester vermoord. Wat dat betreft waren het toen betere tijden (of in ieder geval vrolijker). Ik hoopte eigenlijk dat er nog wat meer achter zou zitten, maar dat bleek niet het geval.

Het rechtssysteem dat we hebben werkt voor geen meter en al helemaal dat van Amerika niet. Zoals in de film wordt ook word gezegd gaat het helemaal niet om de waarheid, het is gewoon een groot juridisch spelletje tussen de aanklager en de advocaat van de verdachte. De rechter geeft ook geen zak om wat nou de waarheid is en verklaart doodleuk een hele getuigenis ongeldig als ze er zin in heeft. Waarom zou je niet van strategie mogen veranderen al je nieuwe informatie hebt? Als die Janet aan het einde ook nog gaat klagen dat ze haar baan kwijt is... dat jochie is zijn leven kwijt en jij klaagt over je baan. Maar goed, uiteindelijk blijkt dat jochie gewoon een grote klootzak die zelfs zijn advocaat manipuleert. Die twist zag ik eerlijk gezegd niet aankomen en maakt de film nog onheilspellend ook.

De film was mooi opgenomen, deed vaak een beetje denken aan The Fugitive met Harrison Ford. De muziek van James Newton Howard vond ik erg goed.

Uiteindelijk een prima film, met voldoende wendingen om je aandacht vast te houden.

avatar van Collins
3,0
0
geplaatst: 27 maart, 03:32 uur [permalink]
Redelijk drama met wat thrillerelementen.
De film start, met een mysterieuze moordzaak die veel vragen oproept, veelbelovend. Spanning volop. Dat gaat een tijdje goed. De neergang zet in als de handeling zich langzamerhand verplaatst naar het proces en naar de rechtbank. Het vergaren van de bewijslast is een levendig en spannend avontuur. Het gedoe in de rechtbank is theatrale onzin en valt in spanning niet mee.
De advocatentruukjes van Gere zijn van een lachwekkende simpelheid. De voorstelling waarin een advocaat van allure met belegen trucs en eenvoudige provocaties geroutineerde mensen in de war brengt, onbeheerste reacties uitlokt en zelfs machtige entiteiten aan het wankelen brengt, is erg ongeloofwaardig. Het is allemaal nogal overdreven en daardoor teleurstellend voorspelbaar.
Dat zijn de personages ook. De uitgesproken zwart-wit gekleurde personages zijn simpel leesbaar. Goed is goed en slecht is slecht. Lekker herkenbaar. Lekker makkelijk. En net als je daaraan gewend bent, is er (oh verrassing) opeens wat voorzichtige nuance. Is er warempel ruimte voor wat verandering in kleur als iemand wikkend en wegend lering trekt en met hernieuwd zelfinzicht de goede kant kiest. Ontroerend.
Norton acteert prima. Zijn scènes roepen onbestemdheid en ongemak op. Hij is eigenlijk het enige personage dat daarin slaagt. Het lukt Gere niet.
Aardige film. Af en toe spannend. En af en toe wat simpel en voorspelbaar.