Eldfjall (2011)

Officiële poster

Vanaf 26 juli in de bioscoop (Wild Bunch)

Volcano deed me in meerdere en mindere mate denken aan About Schmidt (Alexander Payne), Niet zonder Jou (Peter Lataster en Petra Lataster-Czisch), Away from Her (Sarah Polley) en waarschijnlijk ook Amour (Michael Haneke) waardoor deze het nog redelijk lastig gaat krijgen in de kleinere Filmtheaters.

De film vond ik nogal onnodig repeterend van aard en is in zekere zin een product van deze tijd die gaat over de elementaire levensvragen van een ouder echtpaar en als één daarvan een beroerte krijgt. Daardoor gaf Volcano in de laatste akte voldoening omdat het dwingt tot zelfreflectie. Hoe ga ik om met mijn (groot)ouders? Zet ik ze later als het hun tijd is weg in een verpleeghuis / ziekenhuis of ga ik ze thuis verzorgen? En hoe zit het met 'waardig' sterven? Uiteindelijk een behoorlijk confronterend film!

Wat is dit nu weer voor een krankzinnige recensie.

Ja, dat krijg je als een recensent echt niets zinnigs weet te melden, maar toch iets moet inleveren.

Waarom krankzinnig. Als films echt heel veel op elkaar lijken qua thema en verhaal lijkt het met wel geoorloofd om de vergelijking te maken.

Tja, dat wij die vergelijking maken en onder het kopje 'mening' op deze site zetten is heel wat anders dan dat een recensent - die daarvoor wordt betaald - een film gaat zien en daarover (zo objectief mogelijk) moet recenseren. Hoeveel woorden spendeert hij nu uiteindelijk aan Volcano? Hoe komt die alsnog aan die drie sterren? En stel dat Haneke Amour had ingeleverd voor Venetië of dat hij de film slechter vond dan Volcano. Had hij dan één van mijn voorbeelden gebruikt?

Geen idee. En kan er ook niets zinnigs over zeggen aangezien ik beide films niet heb gezien. Ik begrijp echter wel dat films met soortgelijke thema's met elkaar vergeleken worden. Net zo als ik het logisch vond dat destijds al die Rwanda films met elkaar vergeleken werden.

Ik ook wel, mij verbaasde dan ook niet dát hij die vergelijking maakte, maar hoe hij dat deed. Voor Rúnar Rúnarsson is Eldfjall zijn speelfilmdebuut, en mij viel juist op dat de film zo ontzettend subtiel en afgewogen was voor een beginnende filmmaker. Veel rijper dan je zou verwachten. Haneke is natuurlijk een gelouterde cineast en Amour is het bewijs dat deze meester steeds minder nodig heeft om een steengoede en overtuigende film te maken. Kortom, allebei heel sterke films, maar van cineasten in verschillende fasen in hun carrière en dat mag best in beschrijving en oordeelvomring meegewogen worden.

Hoewel ik Amour nog niet gezien heb, ben ik het wel deels eens met Rovers. De film is wel erg schematisch opgezet en ik vond het wel erg conventioneel in zijn genre.

Toch is het oneerlijk dat hij de film afzet tegenover het meesterwerk (volgens hem dan) van Haneke. Zo kun je bijna iedere release wel wegzetten als een slap aftreksel van een ooit beter gemaakte film.

Is ook en waarschijnlijk wou hij meer nog dan een recensie over Volcano schrijven, gewoon nog eens laten zien hoe enorm hij Amour wel niet kon waarderen. Wat overigens weinig verrassend is voor de filmkrant. Die zouden als Hanneke een vlakke etappe in de Tour de France live als film uitbracht nog spreken van een zinderende film.

Gisteren gezien in EYE. Mijn eerste gedachte ging direct uit naar 'About Schmidt'. Deze Ijslandse film is echter 'niet van amerikaanse signatuur/aanpak' en gaat in op de thema's als euthanasie, waardig sterven, omgang kinderen met 'ouder wordende ouders', ..

Geen 'snelle' film. Maar dat past ook niet bij het thema van de film. Vind het verhaal heel goed in beeld gebracht (je voelt als het ware mee met de struggelingen van de hoofdpersoon) en tja ik houd wel van dit soort 'grote' kleine films: een doucumentje dat je laat stil staan bij een groot thema over leven en dood en de dunne scheidslijn tussen beiden.

Eens met commentaar Verhoeven aangaande confrontatie, 'onnodig repeterend' vond ik 'm niet: om het verhaal 'binnen te laten komen' past imo de gekozen aanpak.

Deze film is momenteel gratis te zien op mubi.com.

En dikke complimenten voor de cast die de naturelle (maar dus wel superstrakke, zoals de meeste personages ook zijn) benadering volledig completeert, vooral Theodór Júlíusson.

Ten overvloede: nog steeds gratis te zien via Mubi!

Leuk voorproefje voor Amour hoop ik.

Ook mijn gedachten gingen uit naar "About Schmidt", zeker vroeg in de film. Later ontkom je niet aan de vergelijking met "Amour". Maar deze film, hoewel niet te vergelijken en vergelijken van films is imo nooit een goeie maatstaf, wordt almaar sterker en sterker. Ik beschouw het als een meesterwerk. Beter dan voor genoemde films? Ik wil het woord beter liever niet gebruiken.

Aangrijpend, realistisch en fabelachtig vorm gegeven.

Redelijke film waarin een conciërge met pensioen gaat, maar thuis niet bepaald het zonnetje in huis is. Een intiem, realistisch en gevoelig drama over een bejaard echtpaar. Wel behoorlijk eentonig en hier en daar valt het zelfs wat in de herhaling. Net geen 3.5 sterren.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal..

Prima acteerwerk...

Perfect achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Redelijk HD kwaliteit breedbeeld,

overal geruis...

Op meerdere festivals terecht gelauwerde Ijslandse prent met een massa lange shots en uitstekend oog voor detail.

Eenvoudig en toch indringend.

Dan wordt het tijd voor een nieuwe televisie

Dit was best een aardig drama welke zo uit het leven gegrepen is en dan ook zeer realistisch oogt. Het verhaal was interessant en met de uitvoering zat het ook goed. Ook zien de grauwe beelden van IJsland er best fraai uit. Het einde zat er natuurlijk aan te komen maar was ondanks toch nog wel heftig. De IJslandse acteurs en actrices waarvan de namen nauwelijks uit te spreken is, doen het goed en overtuigend. Deze film heb ik gezien op Film 1 maar hij zal zeker niet misstaan op een publieke zender zoals Ned 3.

"Je moet er wel goed en vaak wassen en niet zorgen dat er ontlasting in haar vagina komt", kijk dat zijn pas dialogen

Ha, ha ligt niet aan mij tv, ligt aan hun tv zender...

Mooi portret. Een man die ik, ondanks zijn vlakte, in de diepte wel kon begrijpen. Een soort ‘Wilde aardbeien’-figuur? Rauw, zich grotendeels beperkend tot de essentie, en cinematografisch ook niet mis (hoewel ik gehoopt had meer van de IJslandse natuur te zullen zien) is ‘Eldfjall’ toch een goede film: een pluim heeft Rúnar Rúnarsson zeker verdiend.

De gelijkenis met ‘Amour’ is overigens ontluisterend, zeker voor wat het einde betreft. Dit is echter een wat minder poëtisch replica (ja, ik zeg replica, hoewel de volgorde van makelij anders is), die op alle vlak minder beklijft. Ondanks dat anderhalve uur immers een vrij lange zit, zeker omdat de film die paar magische elementen mist die Haneke wel wist te integreren, waardoor diens film meer afwijkt van de norm en zodoende beduidend langer zal bijblijven. In 'Eldfjall' zie je hoe de logische stappen van de tragedie worden gevolgd en de cirkel rond gemaakt - als je dan een wat slaperige kop (- ik weet het, nooit een goed idee om dan aan een film te beginnen -) hebt, dreig je quasi in te dommelen.
3*

Als IJslandliefhebber kom je er bekaaid af in deze film; alleen het absolute begin en eind geven mooie opnames van de Vestmannaeyjar.

Verwacht voor de rest geen mooie opnames van dit land.

Mooie film, en je leeft je helemaal in in de hoofdpersoon.

Elke vegelijking met about Scmidtt gaat volgens mij mank. Met Amour misschien niet helemaal, maar deze film vond ik in tegenstelling tot amour dus wel het kijken waard.

Grauw en sober drama.

Het acteerwerk is prima en visueel mag het er ook allemaal wel wezen, maar inhoudelijk vond ik het allemaal wat te karig. Ik kan ook niet zeggen dat ik echt heb meegeleefd. Het drama wist me gewoonweg niet goed te pakken.

Kleine voldoende. 3,0*

Een deprimerend, koud, ellendig, dieptreurig drama/liefdesverhaal over een tragische, onaangename, norse hufter die uiteindelijk probeert te redden wat er nog te redden valt en meer gevoel in zijn donder blijkt te hebben dan je vooraf zou verwachten (al lijkt hij een gevangene van zijn eigen leven te zijn). Jammer dat de regisseur de film (geforceerd) te lang liet duren waardoor er te weinig gebeurde en het verhaal saai was, ook al zijn de personages op zichzelf boeiend. De koele kleuren deprimeren, net als het leven in IJsland en het verhaal. De cast speelt sterk.

Eldfjall (2011) is een film over een man die zijn omgeving jaren lang op afstand heeft weten te houden en die op een dag geconfronteerd wordt met de ziekte van zijn vrouw de film laat ook zien dat de man in kwestie meer van zijn vrouw hield dan hij tot nu toe heeft laten zien de daad van de man is moedig en oprecht verder ook mooie beelden van het woeste Ijsland. Verder zeer sterke cast met een glansrol van Theodór Júlíusson als Hannes .

Ben zelf geen taalwonder maar onderstaande stukje van gebruiker Stinissen lijkt wel abracadabra. Een komma of een punt wil nog wel eens helpen. Of zat je stiekem al in een volgende film?

Ik zal er op letten, maar je hebt het wel begrepen?

Eldfjall (2011) is een film over een man die zijn omgeving jaren lang op afstand heeft weten te houden en die op een dag geconfronteerd wordt met de ziekte van zijn vrouw. De film laat ook zien dat de man in kwestie meer van zijn vrouw hield dan hij tot nu toe heeft laten zien, de daad van de man is moedig en oprecht, verder ook mooie beelden van het woeste Ijsland. Ook zeer sterke cast met een glansrol van Theodór Júlíusson als Hannes .

Man gaat met pensioen en niet lang daarna krijgt zijn vrouw een hersenbloeding en mag hij haar verder thuis gaan verzorgen. Een simpel verhaal. Erg droevig maar erg mooi. Heel knap geacteerd door de hoofdpersoon.

De titel zit wel erg diep weggestopt in de film. De vulkaanuitbarsting in de jaren 70 op de Westman Eilanden aan het begin geven het vertrek aan. Het eind van de film de terugkeer.

Het drama gaat over de dood, karakter en de liefde.

Het acteren is erg goed.

IJsland is wonderschoon. Daar zien we weinig van. Leuk is te zien hoe men nog aan Harpa in Reykjavik aan het bouwen is. Wel aardig om een inkijkje te hebben in de huiskamer van IJslanders in hun typische vrij vlakke woningen.

Ook al gebeuren er geen spectaculaire dingen in 100 minuten. Toch wil je weten hoe het verder gaat.