Francis Ford Coppola

Ik kan mijn beleving van de film er totaal niet in herkennen. Ik zie het daarom als jouw persoonlijke ervaring en niet als valide argumenten.

Onkunde is in dat verband ook een mislukte krachtterm, als mensen met heel wat meer filmervaring en kijk op de zaak zijn werk vinden getuigen van een hoge standaard van kunnen

Ja, je moet inderdaad 10.000 films gezien hebben want anders hoor je er niet bij.

Onkunde in de zin dat Coppola zijn films nog wel eens wil verklootten. Een van de meest weerzinwekkendste regisseurs omdat hij ( op Bergman & Hitchcock na dan ) de meest overgewaardeerde zogenaamde vakman is, die mij keer op keer hevig teleursteld. De status die hem vaak wordt toegedicht vind ik schandalig onterecht.

& Reinbo: Logisch dat je jezelf er niet in kunt herkennen anders had je The Conversation geen 5* toegekend. Mijn persoonlijke ervaring ' deze film saai vinden ' wordt ondersteunt door valide argumenten waarom ik dat vind.

''Onkunde in de zin dat Coppola zijn films nog wel eens wil verklootten.'' Wat een vreemd antwoord, hiermee beantwoord je nog steeds niet waarom Coppola één van de meest weerzinwekkende regisseurs is. Waarom is hij geen vakman? welke aspecten van film(maken) beheerst Coppola niet die een goede regisseur wel zou moeten beheersen? zie je niet in dat het herhalen van bepaalde dialogen in The Conversation essentieel is voor het verhaal en de ontwikkeling van de personages? waarom is het amateuristisch dat Coppola een groot beroep doet op de suggestie van de kijker?

Misschien toch eens bij jezelf beginnen?

Aan duidelijkheid niets te over dacht ik? Hij vindt het feit dat men er en masse mee wegloopt, terwijl hij zelf weinig tot niets met deze man kan weerzinwekkend. Kan je het mee eens zijn, kan je het mee oneens zijn.

Francis Ford Coppola ' inmiddels 5 films van deze regisseur gezien en het is mij niet altijd meegevallen '. Wat zelfs nog een understatement betreft.

Gevraagd naar wat mij nou zo tegenstaat aan hem, grijp ik even terug op de 1ste film die ik van hem zag: Apocalypse Now. Coppola schetst in deze film een beeld van Amerikaanse militairen die ver van god afgedreven zijn, getuigen de vele excessen die er plaatsvinden in Vietnam al dan niet met goedkeuring van de leiding daar. Dat Coppola de Amerikanen neerzet als macho `s die er een kik van krijgen om mensen te doden is hem vergeven. In oorlogstijden kan er qua filmtaal niet altijd tijd voor subtiliteit zijn, mede dankzij het gevoel dat militairen met zich meedragen. Ze staan onder hoogspanning, de vijand besluipt hen waardoor ze irrationeel en uit angst gaan handelen, danwel niet zoveel meer waarde lijken te hechten aan het leven van een ander.

Al snel eer Apocalypse Now uit de startblokken is gekomen krijgen de hoofdrolspelers een bepaalde missie met zich mee. Terwijl men steeds verder verstrikt raakt in de gevaren van de jungle, werk je toe naar een op handen zijnde ontmoeting. Plotseling wordt deze spanningsboog ruw onderbroken door een interruptie van de Fransen. Niet alleen de filmbeleving wordt onderbroken ( van puntje van je stoel, intens....tot vredig, afstandelijk en geruststellend: de dreiging is afgenomen ), ook heeft het de regisseur bezonnen om de westerse superioriteit ' kenbaar gemaakt door kolonialisten die grote stukken land bezitten ' scherp te veroordelen. Coppola focust zich ineens op een maatschappelijk vraagstuk en laat er in zijn visie geen twijfel over bestaan of het ethisch gezien goed of fout is om als ' Westerse man ' een ander land te bezetten. Daarbij zichzelf niet doordrongen van het feit dat voormalige kolonies als Bolivia ( in 1825 notabene al ), Botswana, Cambodja, Vietnam en Suriname in 1979 al soms lange tijd onafhankelijk waren. Zijn kritiek kan dan gericht zijn op mensen die er sinds de onafhankelijkheid zijn blijven hangen, het blijft mosterd na de maaltijd, zijn kritiek. Zeker in een avonturenfilm als Apocalypse Now, waar de kijker niet gediend is van zulke idiote zijlijnen.

Als men de Fransen weer de rug heeft toegekeerd en toewerkt naar de langverwachte climax tussen Kilgore en Brando gaat het opnieuw fout eenmaal men zich aan land bevindt. Er volgt geen directe confrontatie tussen de 2 mannen, wiens afstand toch tot rivaalachtig niveau is gestegen. Beide zouden elkaar horen te vrezen. Maar niets van dit alles, in een teleurstellende ontknoping laat Brando zich gewillig afslachten. Maar niet zonder eerst nog even gepreekt te hebben. Werkelijk elke vorm van vrije interpreatatie wordt overboord gegooid. The horror, the horror...Veel te nadrukkelijk probeert Coppola een punt te maken wat hij allang gemaakt had. Oorlog is lijden ja, maar dat had ik al door nadat de Amerikaanse soldaten een dorp ontruimden omdat men graag wilde surfen, door de sfeer te proeven van de bedrukte stemming op de boot of nadat een in groente handelend Vietnamees stelletje in hun bootje roemloos werd afgeschoten. Ongelofelijk lomp hoe Coppola hier iets duidelijk probeert te maken en zijn kijkers hopeloos onderschat.

Het niet kunnen focussen op een bepaalde verhaallijn en te nadrukkelijk/opdringerig een visie over iets laten schijnen ( door mensen te dramatiserende taferelen te laten beleven ) is ook mijn voornaamste kritiek op The Godfather - reeks. The Godfather is rijkelijk bedeeld, het wisselt spannende momenten af met actie, wat humor en drama. Het drama - gedeelte blijft voor mij van ondergeschikt belang aangezien The Godfather geweld verheerlijkt. Wellicht heel realistisch in die kringen, maar het voelt dan toch wat vreemd aan als je ineens geconfronteerd wordt met huiselijk geweld of andere familaire beslommeringen die dan weer wat theatraal aandoen. Het drama voelt hierdoor net zo als in Apocalypse Now wat onnatuurlijk aan.

Paralellen met Apocalypse Now zijn er echter ook. In het 1ste deel van The Godfather draait het om pure intimidatie zoals ook bij de boottocht vanuit meerdere hoeken onheilspellende dingen vielen te verwachtten. Mensen worden banggemaakt door de maffia, anderzijds kan de maffia ook niet op zijn lauweren rustten en is alertheid gewenst van beide kanten. Dit maakt dat The Godfather zeker in het begin een fijne film is waarvan een constante dreiging uit lijkt te gaan en waar Al Pacino gedwongen wordt om dingen te ondernemen die nieuw voor hem zijn. Pacino kruipt met verve in de rol van de nerveuze Michael, die op het punt staat om een nieuw emporium te veroveren. Ondanks dat hij volgens de wet verkeerd bezig is, krijg je toch sympathie voor hem al was het maar omdat zijn lichaamstaal ( trillende benen, extra lang in het toilet vertoeven ) onzekerheid uitstraalt. Coppola bedient zich hier van fraaie beeldtaal zonder zijn personages in eindeloze dialogen te laten verzandden, zoals in het 2de deel van The Godfather.

In het 2de gedeelte van The Godfather reeks is veel meer roddel en achterklap te bespeuren en vertoont de familie van Michael scheurtjes in de vorm van zijn broer ( die hem in het openbaar tegenspreekt en partij voor een ander trekt ), daarbij is het drama compleet als Kay een abortus heeft laten uitvoeren. Nou hoeft een familie niet klakkeloos achter elkaar te staan, iets wat in maffiakringen overigens wel hoog in het vaandel staat. Maar het contrast met het 1ste deel was voor mij te groot. Michael vecht nu op meerdere fronten, maar het wordt er niet gelijk spannender door, hij blijft uiteindelijk moedeloos alleen achter. De sympathie die ik nog voor hem had in het 1ste deel was nu echter volledig verstomd dankzij zijn louter agressieve gedrag, zijn misplaatste opvliegendheid; wat Pacino gewoon deed transformeren in een eendimensionaal persoon. De waanzin van hem deed mij niets en weer sloeg Coppola de plank volledig mis door een flashback, wel erg lang voort te laten duren, maar meestal toch wel doordat er maar weinig was overgebleven van die dreigende straatssfeer en er niet aan de film af te zien viel dat Coppola volledige artstieke vrijheid had gekregen.

In het 3de deel van The Godfather viel dan weer wat meer te genieten. Pacino was inmiddels uitgeraasd en overdacht zijn overpeinzingen. Desalniettemin bleek weer dat Coppola weinig subtiel te werk ging af en toe. Het was overduidelijk wie de vijanden waren hier voor de Corleone - familie. De kijker wist wie de vijand was, Michael Corleone lange tijd niet. Dit zorgde ervoor dat de vijand zijn slachtoffer nooit onverwachts kon bedreigen, wat afdeed aan het spanningselement in de film.

Zijn spionagefilm ' The Conversation ' tenslotte bleek een film te zijn die maar niet op gang kwam. Dat het tempo zich ontwikkelde in een slakkengangetje was niet verkeerd. De mening dat Coppola veel overlaat aan de vrije interpreatie van de kijker ben ik echter niet toegedaan. Daarvoor vind ik ' The Conversation ' op artistiek vlak en verhaaltechnisch vlak tekort schieten. Voordat de ontknoping zich aandient weet je hoe de rollen liggen, wie overspel pleegt en wat Harry Caul `s rol hierin is. Je ziet alleen dat Harry Caul steeds meer wroegingen krijgt, naarmate het bandje meerdere keren wordt herhaald en hij steeds schuldbewuster door het leven stapt. Daar waar Coppola in veel van zijn films een onbehaaglijke sfeer weet te schapen, dat weliswaar af en toe ruw wordt onderbroken, en er zelfs qua beelden naar weet te handelen was The Conversation een lange zit waar ik op visueel niveau weinig heb kunnen ontdekken dat mij imponeerde.

Overigens ontken ik niet dat Francis Ford Coppola af en toe een meesterlijk gevoel voor timing heeft, daar waar beeld en geluid samenvloeien. Als Wagner `s Wallkurenritt synchroon klinkt met de beelden van helikopters die bijna over de golven richting land spoedden kan ik niets anders doen dan genieten. Dat fragment behoort gemakkelijk tot mijn 100 favoriete scenes. Wat het extra wrang maakt dat Apocalypse Now zo `n geslaagde mislukking is. Het feest in de tuin in The Godfather is ook zo `n meesterlijke scene waarin Coppola rustig de tijd neemt om zijn karakters allesbehalve geforceerd te introduceren. Het opera stuk in The Godfather is ook zo `n mooi stukje film.

Maar vaak is het gewoon net niet bij hem of gewoon pijnlijk slecht. Hij valt uiteindelijk altijd wat uit de toon omdat hij zijn sfeer onvoldoende vast weet te houden door zich te concentreren op voor de sfeer, onbelangrijke zijlijnen die gewoon goedkoop aandoen omdat ze vaak armoedig drama brengen wat ik in tal van andere films kan zien.

Dat hij invloedrijk geweest is kan ik wel rijmen, maar ook weer niet. Kubrick was het immers die beeld en ( klassieke ) muziek al zo magistraal aan elkaar wist te koppelen en de artistieke vrijheid die Coppola ( samen met Lucas, Spielberg en Scorsese ) verkreeg is niet vanzelfsprekend een teken aan de wand. Wel hetgeen wat hij daarmee wist te doen en van daaruit concluderend kan ik wel zeggen dat ik zijn invloed op andere misdaadfilms over de maffia wel terugzie. Maar of dat zijn films nou beter maakt?! Nee! Ben wel benieuwd welke invloed anderen Coppola toedichten ( even los van de artistieke vrijheid die hij had, waardoor hij het voor andere regisseurs mogelijk maakte om zelf meer een vinger in de pap te krijgen bij het regisseren van hun films ).

3 Ruim voldoendes en 2 bar slechte films maken hem voor mij geen held en een weerzinwekkend regisseur omdat hij zoveel potentieel verneukt heeft.

01 - 3,5* The Godfather
02 - 3,5* Apocalypse Now
03 - 3,5* The Godfather III
04 - 2,0* The Conversation
05 - 1,0* The Godfather II

Oke. Ik kan bij elke willekeurige film wel van die punten vinden.

Gewoon zoeken als je het mij vraagt, heb het niet allemaal gelezen, maar vooral dat kolonialisme-punt gaat echt al helemaal nergens over.

Je kunt het saai vinden, maar het was juist een zeer relevant punt in die oorlog, wat nota bene in geen enkele ander Vietnamfilm werd uitgewerkt.

Buiten dat is het me ook een raadsel wat Coppola onkundig maakt aan verhaallijnen die door Puzo al lang en breed waren uitgewerkt, maar oke.

Het is ook niet voor niets dat ik hem buiten enkele indrukwekkende scenes verwijt dat hij niet echt z`n stempel op zijn films weet te drukken. De verhaallijnen zijn geforceerd in de zin dat ze nogal stroken met het redelijk gewelddadige karakter van de Godfather films. Alsof er een goedkope streekroman doorheengeweven is.

Maar ik nodig je graag uit om eens uit te leggen wat Coppola nou wel kundig maakt. Zonder een heikel punt wat enorm stoort ( kolonialisme aankaarten ) gelijk maar af te schieten als zijnde dat iemand dat saai vindt, terwijl ik duidelijk stel dat ik het niet binnen de sfeer in de film vind passen.

Ik vind het ook geen regisseur die duidelijk een auteursstempel op z'n films drukt. Ik vind zijn stempel vooral uit zijn vakmanschap naar voren komen. Oog voor detail, geweldige verhalenverteller, vlekkeloze regie, als in scene-opvolging, opbouw etc.

The Godfather van Puzo is in feite ook een goedkoop stuiverromannetje.

Ik zeg nou juist dat het me niet boeit of je het saai vind, maar dat het gewoon niet terecht is om het hele idee van die Fransen zo onderuit te halen, want het is zeer zeker wel relevant en geen overduidelijk moraallesje of iets dergelijks. Dat je het saai vind is een ander verhaal.

Qua opbouw kan hij af en toe sterk voor de dag komen. Vooral langlopende scenes doen het dan wel goed, deze kan hij echt uitbouwen tot wat moois. Scene - opvolging blijkt voor mij dus zijn grootste manco te zijn waardoor de beleving ineens weg kan zijn, met als goede 2de een gemis aan het oog voor detail. Ik vind dat hij met teveel oninteressante, niet relevante zijlijnen aan komt zetten en qua camerastandpunten is hij ook vrij conservatief. Qua verhaallijnen geeft hij vaak ook teveel toe, in plaats van de kijker wat te laten gissen.

Ik heb duidelijk verwoord waarom ik het echt een stuitende scene vond. Waarom vindt jij zoiets in een avonturenfilm amusant? Ik kon er geen diepgang in ontdekken, meer een uitgesproken, gedateerde mening van de regisseur die teveel hooi op zijn vork neemt, het ritme van zijn film niet aanvoelt en dus niet weet waar hij mee bezig is. En helaas nog sfeerverziekend ook omdat het de hele roes waarin ik verkeerde tot dan toe, ondersneeuwde.

Tja, als je Apocalypse Now een avonturenfilm noemt zitten we inderdaad op een heel andere golflengte te praten. Dan houdt het snel op.

Een avonturenfilm binnen een oorlogsgebied. Je kunt moeilijk ontkennen dat als je met een boot een onbekend gebied binnenvaart dat er dan niets avontuurlijks aan is. Zeker niet in de wetenschap dat er van alles op de loer kan liggen.

Tuurlijk zit er ene avontuurlijk aspect in. Maar het lijkt me nogal overduidelijk een anti-oorlogsstatement.

Ja, dat vind ik ook prima. Maar zonder dat kolonialisten stuk had Coppola zijn punt ook al lang gemaakt. Hij hoefde het er niet nog eens 10 minuten in te stampen.

Ne hoor, de scene met de Fransen geeft een heel andere kant weer. Zij hadden het allmaal al eens meegemaakt en de ellende van de Amerikanen allang zien aankomen. Het geeft de vicieuze cirkel in de geschiedenis perfect weer.

Die hele sequentie met de Fransen is sowieso een uitstekende context voor het geheel, en juist niet zo overdreven belerend neergezet. Het geeft de film precies de verdieping die nodig is.

Bedankt voor je uitgebreide reactie maxcomthrilla.

Graag gedaan, ik hoop dat ik je wat meer inzicht heb kunnen geven in waarom Francis Ford Coppola niet echt een favoriet van mij is.

Dat kan wel zijn bedoeling geweest zijn, maar ik vind het dan nog steeds een rare gedachtenkronkel om ineens zoiets in te passen. Zeg eens eerlijk. Stond jij niet perplex toen men ineens van de hel in een warm bad belandde?

Nee, het overduidelijke contrast was dan ook niet te missen.

Zoals die film expres vol zit met dat soort vreemde contrasten.. het is ook voor een groot deel vervreemding die de klok slaat in die film. Misschien is dat moeilijk om naar te kijken voor sommigen.

Ik ben verder ook geen fan van die stukken die er in de redux zijn ingezet, maar het maakt nog steeds een meesterlijke film! Ken geen enkele regisseur die zulke broeierige stukken cinema in combinatie met zulk overdonderend beeld en explosieve actie tevoorschijn weet te toveren. Daarnaast is de film meer een surrealistische opera dan real-life war, als je oplet zie je ook amper kogelinslagen in lichamen oid.. het blijft allemaal erg als in een soort hallucinante droom, ergens niet echt, ergens heel erg echt. Bizar en boeiend dus..

The Conversation heeft exact die eigenschappen, maar niet de verpletterende beelden. Is een geheel ander type film en in die zin heeft Coppola dus niet een éénduidige stijl nee. Wil niet zeggen dat de stijl van The Conversation ook prachtig is en vereenzamend en verstikkend werkt bijna. Vooral dat einde met die flashbacks aan de hand van dat geluid is meesterlijk, hij weet amper meer waar hij is of wanneer hij is. Man is toch doorgedraaid ondanks zijn rustige aard.

Kortom, beide meesterwerken!

Jazeker. Ik ben het, zoals je al weet, niet eens met je (kos heeft perfect onder woorden gebracht waarom Coppola wel een goede regisseur is) maar in tegenstelling tot vele andere Coppola haters hier op MM heb je er de tijd voor genomen om uit te leggen wat je niet bevalt aan Coppola's films en dat stel ik zeer op prijs.

Francis Ford Coppola is vandaag 70 geworden.

Ik had het idee dat hij al veel ouder was!

Heb deze maand een stuk of 10 films van Coppola gezien. Ik blijf erbij dat hij in de 70s zijn mooiste films heeft gemaakt: Godfather I & II, Apocalypse Now & The Conversation.Ik ben benieuwd of hij ooit nog met een nieuw meesterwerk tevoorschijn komt!

Nog actief op zijn zeventigste? Zozo.

Hij heeft wel enkele klassiekers op zijn naam staan ('apocalypse now' en 'The Godfather' trilogie).

Ik weet niets over de rest van zijn films, iemand aanraders?

Jep, ik heb vandaag The Conversation (1974) gezien, ook een hele mooie film.

Jep, dat is naar mijn mening één van zijn beste films! Kwam gewoon ongelukkig uit (tussen de eerste 2 godfathers) en heeft daarom pas laat zijn erkenning gehad!

Trouwens, wisten jullie dat hij de oom is van Nicolas Cage...?

Kan het mis hebben maar dacht dit gelezen te hebben in de Focus!

Klopt!

Kijk maar eens naar Clint .

Coppola is in het geheim bezig aan een thriller / horror met Val Kilmer in de hoofdrol . Verder is er niet veel over dit project bekend . Alleen dat Kilmer een schrijver speelt die zich bezig houdt met horrorverhalen .