menu

New York Stories (1989)

mijn stem
2,84 (140)
140 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Komedie
124 minuten

geregisseerd door Woody Allen, Francis Ford Coppola en Martin Scorsese
met Nick Nolte, Rosanna Arquette en Woody Allen

Drieluik gemaakt door drie grote New Yorkse regisseurs. Het zijn drie losse verhalen die niets met elkaar gemeenschappelijk hebben, behalve dat ze zich alle drie in New York afspelen. Scorseses verhaal gaat over een machoschilder en zijn leerlinge c.q. vriendinnetje. Coppola maakte een bewerking van het kinderboek 'Eloise', over een veel te verwend meisje. Ten slotte Woody Allen: zijn korte film gaat over een man die maar niet los kan komen van zijn bemoeizuchtige moeder.

zoeken in:
3,0
neo (crew)
het deel van woody allen was nog wel aardig.

FisherKing
Stukje van Allen is inderdaad het beste stuk !

3,0
vic
vond het verhaal met nick nolte als schilder ook erg goed

FisherKing
Ja het middenstuk was het zwakst ..

avatar van jay73
2,0
Dat drie van die toppers toch samen zo'n wanprodukt weten te maken. Ik vond er echt niet veel aan, beetje te pretentieus naar mijn smaak.

avatar van Zavo
3,0
De film wordt nogal omlaag gehaald door het ronduit slechte deel van Coppola (1,5*). Woody Allens deel is grappig, maar niet veel meer dan dat (3*). Het verhaal van Scorsese vond ik veruit het beste deel (4*). Gemiddeld kom ik dan op 2,83, ik maak er 3* van.

avatar van kos
2,0
kos
Ik vond die van Allen juist de enige die de moeite waard was. Die van Scorsese was ook erg suf.

avatar van Zavo
3,0
Vond ik niet, ik vond het mooi gefilmd en erg goed geacteerd door Nolte. De karakters worden zeer goed uitgewerkt voor een film van 40 minuten. Ik heb er van genoten, des te groter dan ook de teleurstelling als daarna dat waardeloze verhaaltje van Coppola komt, hoe kan de regisseur van The Godfather en Apocalypse Now met zoiets slechts aan komen zetten, vraag ik me af.
Die van Allen vond ik een beetje over the top gaan op het moment dat de moeder terug komt.

avatar van Freud
3,5
Stukje van Scorsese was erg goed geacteerd maar als gegeven nogal ontinteressant, hoewel het einde best leuk was. Wel een cool schilderij trouwens.
Coppola's verhaal was vrij slecht geacteerd en nogal lelijk in beeld gebracht, maar ik vond het wel iets hebben eigenlijk. Een charmant, verfrissend verhaaltje zonder meer.
Allen overtreft zichzelf in het laatste stuk, dit is misschien wel zijn beste film die ik ken (nu ik hou niet zo van Woody Allen dus dat wilt weinig zeggen. Enkel zijn boekje 'Ja maar kan een stoommachine dat ook?' vind ik écht goed). Origineel en bij momenten hilarisch.
Het samenbrengen van de drie levert geen extra waarde op of zo, dus ik zal 3.5 geven als totaal.

Justice4All
Van alle drie series is die van Francis Ford Coppola het slechtste. De andere twee is nog te pruimen, vooral die van Woody Allen. 2,5*

3,0
3.5 dankzij Woody

avatar van kort0235
3,0
Ik vond het gedeelte van Woody Allen ook het leukste, die moeder speelde erg goed. Het verhaal Oedipus Wrecks was leuk gevonden en daarvan heb ik best genoten. De andere twee korte films vond ik matig, dat komt omdat ik Nick Nolte als acteur niet zo mag, bovendien was het verhaal van die film een beetje flut. De fantasiefilm van Coppola vond ik nog wel leuk, maar ook weer niet zo bijzonder.
Daarom geef ik als geheel een 3.0*

avatar van Lucas1
3,0
Ik vond ze alledrie vrij matig, maar die van Allen toch net iets leuker. Nog net 3*** sterretjes.

avatar van Down_By_Law
3,5
Scorsese's segment ("Life Lessons") is goed. Niet alleen vanwege het acteerwerk van Nick Nolte en Rosanna Arquette, maar vooral vanwege het sublieme gebruik van muziek. Als ik nu 'A Whiter Shade Of Pale' van Procol Harum hoor, denk ik direct aan deze film. Ook bevat dit de beste live versie van Bob Dylan's 'Like A Rolling Stone' die ik ken (afkomstig van het album "Before The Flood" van Dylan & The Band uit 1974). Grappig dat Blondie's Debbie Harry ook een cameo in deze film heeft.

Coppola's gedeelte, "Life Without Zoe" laat ik liever onbesproken. Wat een kinderachtige, genante vertoning! Ik vind alles van Coppola de moeite waard, behalve deze korte film (en natuurlijk het vreselijke "Jack" uit 1996). Genoeg over Coppola's gedeelte...

Woody Allen maakt de gehele film de moeite waard met een van zijn grappigste films ooit: "Oedipus Wrecks". Erg hilarisch, en de reden waarom ik alles van Woody wilde zien. Ik ben blij dat ik deze nog op DVD heb kunnen vinden.

avatar van wimnoot
3,0
Twee leuke verhalen en een van die verschrikkelijke Woody Allen. Ik heb een hekel aan de man, en hoe hij acteert, en aan de films die hij regisseert.

AddictedToMovies
Drie geweldige filmmakers die allemaal een korte film maken in New York. Welke filmliefhebber trekt dat nou niet?

Life Lessons

Martin Scorsese zorgt voor een niet meer dan aardig kort filmpje, die vooral leuk is door de geweldige rol van Nick Nolte. Ook de andere acteurs doen het erg goed. Het verven zag er erg leuk uit en het verhaal van de assistente was best ok. Iets wat Life Lessons nog de moeite waard maakt is de geweldige muziek. Naast de natuurlijk geweldige Bob Dylan heb ik nu kennis gemaakt met Procol Harum, erg mooi nummer. Echt briljant, hilarisch, diepzinnig is het nergens, het is gewoon een redelijk filmpje.

Life Without Zoe

Inkakmoment. Coppola heeft genoeg klassiekers op het scherm gebracht en dochter Sofia kan ook degelijk schrijven maar wat een beroerd stuk film. Ontzettend irritant die wijsneuzerige kindjes, zeer slecht acteerwerk en een allesbehalve interessant verhaal. Die prachtige fluitmuziek was trouwens ook verschrikkelijk. Kan niks positiefs over de film zeggen, echt oersaai en strontvervelend.

Oedipus Wrecks

Het beste voor het eind bewaren? Ik word altijd vrolijk als ik die openingstitels zie met een heerlijk jazznummer. Maar ook hier stuitte ik op een lichte teleurstelling. Woody Allen speelt weer een heerlijke rol, en ik geniet altijd van zijn opmerkingen, maar ik kan niet goed tegen oude vrouwtjeshumor, dus dit verhaal was een beetje lastig voor mij. Maar alsnog een vermakelijk filmpje van Allen.

Best een tegenvaller uiteindelijk. Twee middelmatig tot redelijke filmpjes en een hele slechte. Woody Allen is voor mij de beste, maar al snel gevolgd door Scorsese. Allen was het leukst, maar Scorsese had 'm het mooist geschoten. Coppola mag vergeten worden.

2,0*

avatar van danuz
Interessant dat velen hier juist het segment van Allen als best uitkiezen. Die vond ik nu net zo enorm flauw. Nee, dan die van Scorcese! Heerlijk, die zucht van de kunstenaar en zijn rauwe werk. En dat vreemde werk van Coppola, waar de decadentie en vreugde vanaf spat. Is alweer een jaar geleden dat ik hem zeg, maar over de eerste twee segmenten kan ik altijd nog makkelijk nagenieten!

avatar van danuz
danuz schreef:
Interessant dat velen hier juist het segment van Allen als best uitkiezen. Die vond ik nu net zo enorm flauw.

Dat neem ik terug, heb bij de herkijk bijna dubbelgelegen om dit segment!

Driello
'Drieluik gemaakts door drie grote New Yorkse regisseurs' staat in de beschrijving hierboven. Ik wil daar graag aan toevoegen 'maar dat biedt geen garantie voor kwaliteit'.
Ik begrijp uberhaput niet waarom deze drie filmpjes tezamen werden uitgebracht. los zand en volgens mij gewoon een klanten trekker.
Eerst verhaal begint aardig en weet redelijk lang te boeien, maar is dan ineens afgelopen. 'Waar moest het heen en wat is de bedoeling???????' De beide hoofdrolspelers (Nolte en Arquette) spelen hun rollen goed en vooral het accent op het schilderen, met de close-ups zijn goed, maar het blijft een beetje een sugf los zand verhaal.
Het weede verhaal heb ik halverwege uitgezet. Wat een vervelende kinderen en wat een suffe bijrollen.
Verhaal drie dan. Zal vast wel een bedoeling hebben gehad, die moeder in de lucht, maar het begon me al vrij snel ontzettende te vervelen. Ook de neurotische reatie van Allen, wat me nogmaal gesproken erg vermaken kan, stoorde hier.

Al met al zwak en voor mij niet waard om ooit nog te herzien.

avatar van The One Ring
3,0
Toch jammer eigenlijk dat dit soort projecten nauwelijks nog gemaakt worden. Ik vind het altijd wel iets hebben, zo'n compilatie van korte films van verschillende regisseurs, met een verenigend thema of een gedeelde setting. Toegegeven, de drie filmpjes hier zijn zo verschillend in toon, sfeer, stijl en verhaal dat er nauwelijks sprake is van eenheid (en de films van Scorsese en Allen hadden zich in iedere stad kunnen afspelen), maar het idee is in ieder geval leuk. Wel ontstaat er de kans dat de uiteindelijke filmpjes nogal onevenwichtig zijn. Zo ook hier.

Scorsese's Life Lessons is een wat trage karakterstudie, met veel flair gefilmd en ondersteund door een herhaald gebruik van Procol Harums A Whiter Shade of Pale. Het is op zich een interessant verhaal over een kunstenaar en zijn muze en aangezien ik weet dat Scorsese geobsedeerd is door wat kunstenaars inspireert en door hoe ver ze gaan voor hun kunst snap ik dat het een persoonlijk project is voor Scorsese, meer zo dan de latere twee. Goed acteerwerk ook door Nolte en Arquette en met een zeer geestige bijrol van Buscemi. Ik had echter moeite met in de film te komen en het sleepte voor mij wat. Ik geef toe dat dit wellicht wat met de kijkomstandigheden te maken had. Ik zag dit namelijk in een vliegtuig (ja, op weg naar New York) en waar luchtige films vaak prima te verteren zijn in een vliegtuig is het niet de ideale manier van kijken voor zoiets als Life Lessons. Voor nu drie sterren, maar misschien ooit eens herzien.

Het vliegtuig had echter niet te maken met dat ik niet in Life Without Zoe zat. Om het maar meteen duidelijk te zeggen: dit is waarschijnlijk de slechtste film ooit gemaakt door een befaamde regisseur. Ik heb niets goeds erover te zeggen, een irritante film over een irritant meisje met een doelloos verhaal, geschreven Sophia Coppolo, nog een tiener ten tijde. Ik neem aan dat Coppola niets om New York Stories gaf en dit alleen maar gemaakt heeft om zijn dochter een plezier te doen, want niets aan dit concept alleen al lijkt op enige manier bij de regisseur te passen. Het doet me denken aan het soort films en series dat mijn zusje altijd keek toen ze nog een klein meisje of een jonge tiener was; filmpjes over verwende, betweterige meisjes die praten als volwassen professoren en leven als prinsessen en verder helemaal niets doen. Ik vroeg me indertijd altijd al af wat mijn zusje daarin zag en de tijd heeft me niet wijzer gemaakt. Coppola weet volgens mij ook niet wat iemand erin zou zien en dat levert een nagenoeg onkijkbaar eindresultaat op en als ik niet wist dat er nog een Allen zou volgen zou ik het niet afgekeken hebben. Ik kan me overigens goed voorstellen dat Scorsese en Allen woedend waren op Coppola's film, want wat doet een film met hoogstens aantrekkingskracht voor 10-jarige meisjes tussen twee films over volwassen thema's? 0,5*

Gelukkig was het wachten op Allen het wel waard. Zijn Oedipus Wrecks vond ik het meest bevredigend, een absurdistische komedie van het type waarvan hij er eigenlijk te weinig maakte in zijn filmcarrière (Zelig, Play It Again, Sam en delen van Stardust Memories en de oude Allens van vóór Annie Hall komen het dichtst in de buurt). Het is het soort humor die je vooral aantreft in zijn korte verhalen op papier (die ik overigens sterk aanbeveel). Noem het een niemendalletje, maar het is wel leuk gevonden, spitsvondig en oprecht grappig, met een fijne rol van Mae Questel als irritante moeder. Ook echt een verhaal dat de vorm van een korte film nodig had en waarschijnlijk niet zou werken met een langere speelduur, dus Allen gebruikte dit format goed. Misschien te simpel om tot een van zijn echte klassiekers te behoren, maar toch leuk voor de liefhebbers van de regisseur. 3,5*

Het eindcijfer blijft altijd wat problematisch bij zoiets. Gemiddeld kom ik uit op 2,33, afgerond een 2,5*. Klinkt redelijk, maar ik stem toch drie sterren, omdat ik het gevoel heb dat er meer in die Scorsese zit dan ik nu eruit haalde.

2,5
Grote namen, maar helaas geen grootse film. Het Woody Allen deel is nog het beste, zoals ik ook wel verwachtte. Maar zelfs dat deel is nog niet eens geweldig.

avatar van gert_r
3,5
Vier sterren voor de episodes van Scorcese en Allen, tweeënhalf voor de familie Coppola.

avatar van wihu61
2,0
Het eerste deel (Scorcese) ging wel, hoewel met wat weinig inhoud om die drie kwartier vol te krijgen.
De rest vond ik ronduit zwak...

Gast
geplaatst: vandaag om 08:09 uur

geplaatst: vandaag om 08:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.