The Rain People (1969)

Francis Ford Coppola vond dit zelf zijn beste film...

Op dvd?

Heb ik ook gelezen. Merkwaardige keuze, zeker omdat The Godfather niet erg hoog staat bij hem zelf.

Grappig gedaan zo met die regendruppels op die poster.

Geen slechte film. Er wordt knap met flashbacks gewerkt. Het verhaal heeft echter iets te weinig om het lijf. Het is eigenlijk een simpele roadmovie waarbij slechts drie karakters een rol spelen. Een zeer jonge James Caan is wel schitterend, en ook Robert Duvall doet het goed met weinig screentime. Jawel, beide zouden ook meespelen in The Godfather, Coppola's volgende film. Er komt trouwens ook een huwelijk in voor waarbij de muziek wel heel hard aan die film doet denken.

Geen film die je moet gezien hebben, maar als je het bekijkt als curiositeit zoals ik deed, wordt je niet teleurgesteld.

Toch wel meer dan een curiositeit, zoals hier beweerd werd, en inderdaad een prachtige poster! Het is zeer sfeervolle roadmovie waarin steeds wat maatschappijkritiek en -observaties in worden verweven, en zo zie je dat veel uit die late jaren '60 nog steeds aan de orde is - van ongelukkige positie van een naar vrijehid snakkende vrouw binnen het huwelijk tot de evenzo ongelukkige positie van beesten die ter meerdere eet en glorie van de mens gehouden worden bijvoorbeeld. Om nog te zwijgen van de moeilijkheden van de 'regenmensen'.

Ik kan me ook best voorstellen dat Coppola hier zelf zeer over te spreken is, het voelt wel aan al aan als een ''recht uit het hart''-relaas en het bevat schitterende plaatjes - en Knight is op zich al een plaatje - Caan staat haar uitstekend terzijde en Duvall (hoewel pas laat in de picture) eveneens. Helaas vond ik al die eerder genoemde elementen tegelijk een tikkeltje geforceerd aandoen - dit is er echt eentje die ik graag weer zal kijken over een tijdje om te zien of die tegenstrijdigheid opgelost zal worden.

Voor nu een dikke 3,5*.

Ben geen liefhebber van Coppola ( extreem overschat ) , maar The Rain People (1969) is zeker niet de beste film van deze cineast . The Conversation (1974) ( 4,5 sterren ) en Rumble Fish (1983) ( 4 sterren ) zijn wat mij betreft de beste films van Coppola .

Interessante, maar wat gedateerde vroege film van Francis Ford Coppola met James Caan en Robert Duvall, die beiden belangrijke rollen zouden spelen in Coppola's volgende film: The Godfather. Caan speelt een voormalig American Footballer met de bijnaam 'Killer', die zich door hersenletsel moeilijk zelfstandig kan redden, maar de hoofdpersoon is Natalie [Shirley Knight], een jonge, getrouwde vrouw die er tussenuit knijpt wanneer ze ontdekt dat ze zwanger is. Onzeker over haar toekomst en bang over de belemmeringen die een kind haar op zal leggen, gaat ze op een reis zonder doel. Tijdens die reis pikt ze Jimmy Kilgannon [Caan] op en onderweg hebben ze een aantal ontmoetingen, waaronder met politieagent Gordon [Duvall], zelf gescheiden met één kind, die interesse toont in Natalie en een opportunistische kippenboer [Andrew Duncan].

Coppola's scenario haalt thema's aan die indertijd nog niet vaak waren verkend, waaronder hersenletsel en abortus, maar anno 2019 is deze film waarschijnlijk controversiëler voor de manier waarop de kippen hier worden behandeld. Coppola probeert soms te nadrukkelijk zijn stempel op de film te drukken met ongebruikelijke camerastandpunten en de film is wat traag, maar de film is goed geacteerd, vooral door Knight.

Extreem overschat horen van jou is als sneeuw in de Sahara

Mooie road movie van Coppola, die tegelijk uit kwam met Easy Rider. Een interessante dubbel bill waarbij die laatste natuurlijk een veel groter succes werd. Logisch, want de hippies waren in die tijd veel beter vertegenwoordigd dan de geëmancipeerde vrouw. In die zin was Coppola zijn tijd ver vooruit. Verder best aardige film met een zeer fijne hoofdrolspeelster. Leuk ook om Caan en Duvall hoer al in de stal van Coppola te zien. Lucas was co producent.

Net een 3,5

Onbekende film van Ford Coppola, nog van voor de Godtfather, met een zeer sterke Caan als aan lager wal geraakte footballplayer die na een hersenoperatie nooit meer de oude is geworden. Hij wordt opgepikt door een dame Shirley Knight die blijkbaar niet goed weet wat ze wilt in haar leven. Getrouwd+zwanger en weggelopen van haar man omdat ze tijd nodig heeft...tja..

Ook met Robert Duval als nogal opdringerige politieagent in één van z'n eerste rollen. Tragisch einde dat wel..

Maar, zeker leuk en de moeite om gezien te hebben.

Coppola heeft zich in interviews weleens afgevraagd of hij op deze voet door had moeten gaan. Hij ziet deze film als een heel persoonlijke en The Godfather als iets waarvoor hij werd ingehuurd. De enige film van Coppola die ik zag die een beetje vergelijken is The Conversation. Die is nog wel wat beter, maar ook dit is zo mooi dat ik ook de alternatieve werkelijkheid wel had willen zien waarin Copppla zo'n bescheiden fillms was blijven maken. In wezen een samenspel tussen drie acteurs. Knight in een opmerkelijk feministische rol die zich loswurmt uit een huwelijk terwijl ze zwanger is. Caan als een langzaam aan lager wal rakende, ooit veelbelovende sportman. Duvall als een bedenkelijke agent. Sfeervolle roadmovie over desillusies met name. Einde is er net wat over. Maar verder heel fijn.