The Rain People (1969)

Interessante, maar wat gedateerde vroege film van Francis Ford Coppola met James Caan en Robert Duvall, die beiden belangrijke rollen zouden spelen in Coppola's volgende film: The Godfather. Caan speelt een voormalig American Footballer met de bijnaam 'Killer', die zich door hersenletsel moeilijk zelfstandig kan redden, maar de hoofdpersoon is Natalie [Shirley Knight], een jonge, getrouwde vrouw die er tussenuit knijpt wanneer ze ontdekt dat ze zwanger is. Onzeker over haar toekomst en bang over de belemmeringen die een kind haar op zal leggen, gaat ze op een reis zonder doel. Tijdens die reis pikt ze Jimmy Kilgannon [Caan] op en onderweg hebben ze een aantal ontmoetingen, waaronder met politieagent Gordon [Duvall], zelf gescheiden met één kind, die interesse toont in Natalie en een opportunistische kippenboer [Andrew Duncan].

Coppola's scenario haalt thema's aan die indertijd nog niet vaak waren verkend, waaronder hersenletsel en abortus, maar anno 2019 is deze film waarschijnlijk controversiëler voor de manier waarop de kippen hier worden behandeld. Coppola probeert soms te nadrukkelijk zijn stempel op de film te drukken met ongebruikelijke camerastandpunten en de film is wat traag, maar de film is goed geacteerd, vooral door Knight.

Coppola heeft zich in interviews weleens afgevraagd of hij op deze voet door had moeten gaan. Hij ziet deze film als een heel persoonlijke en The Godfather als iets waarvoor hij werd ingehuurd. De enige film van Coppola die ik zag die een beetje vergelijken is The Conversation. Die is nog wel wat beter, maar ook dit is zo mooi dat ik ook de alternatieve werkelijkheid wel had willen zien waarin Copppla zo'n bescheiden fillms was blijven maken. In wezen een samenspel tussen drie acteurs. Knight in een opmerkelijk feministische rol die zich loswurmt uit een huwelijk terwijl ze zwanger is. Caan als een langzaam aan lager wal rakende, ooit veelbelovende sportman. Duvall als een bedenkelijke agent. Sfeervolle roadmovie over desillusies met name. Einde is er net wat over. Maar verder heel fijn.