The Spy Who Loved Me (1977)

Prachtige locaties maar een waardeloos en totaal niet origineel verhaal.

De relatie tussen Bond en de Russische agente komt geen moment geloofwaardig over mede door het beroerde acteren van Bach.

Nee dit is geen favoriete Bond van mij maar toch een voldoende omdat de locaties mooi zijn en de actie en Jaws wel genietbaar.

Dit is nou 1 van de beste bondfilms.
De introductie van Jaws ( Kiel ).....
Achtervolging met de Lotus, en ook nog onder water....zeer mooie vrouwen.
Ach, er zijn zoveel mooie scenes.......maar die ene schoot eruit....Het opkomen van de onderwaterstad van badguy Jurgens, en dan de muziek...dat vond ik schitterend.
Ik denk dat `t ook komt omdat dit ook 1 van de eerste bondfilms is die ik voor `t eerst in de bios zag, en met slag gek werd van alle Bondfilms.
Heb ze nu al 3 of 4 keer bekeken....allemaal dus, en ze vervelen me nooit.
Maar, dit vind ik persoonlijk de beste uit de gehele reeks.

geinig voor een film uit die tijd..

Misschien ook wel mijn favo bondfilm.

Heerlijk overdreven, best een hoop humor & Barbara Bach..

Vrij aangename Bond-film. Jaws zag ik al in Moonraker, vond het toen al een leuke bad-guy . Tuurlijk Roger Moore: in mijn ogen een leuke 007. Het verhaal was ook wel in orde. Ik heb me wel vermaakt met de film.

3*

Ik vind dit een geweldige James Bond film. Roger Moore is geweldig en Barbara Bach ook. Mooie opnames in Egypte. De man met de stalen tanden Jaws vind ik meer een grap dan iemand die akelig uitziet leuk dat hij terugkeerde in Moonraker.

Fijne Bond, die veel vermaak biedt. Redelijk plotje, dat een toffe uitwerking krijgt met toffe achtervolgingen ter land, ter zee en in de beginscene ook nog heel even in de lucht. Dr wordt lekker op los geknald met tussendoor zo'n typisch Bond-garpje. De opzichtige goofs tijdens de actie-scenes neem ik maar voor lief, evenals de matige acteerprestatie van de (hotte) Bond-girl

Roger Moore. Toch meer een player dan een actieheld. Ongeloofwaardig als actie-spion. Verhaal oke, vermakelijk.

Een vrij aardige Bond film. waarin Roger Moore de rol van Bond weer op een goede wijze brengt. verder zit het met de actie en de humor wel goed. het redelijke verhaal had iets beter uitgewerkt kunnen worden. wel weer een vermakelijke film uit de serie. 3 sterren.

Barbara Bach behoort toch wel tot 1 van de meest mooie bonddames.

Donders wat een lekker ding.

De hele film is trouwens een beauty.

OPvallend is trouwens dat de 3e bondfilm met Moore weer meer de serieuze kant opgaat.

Na de 2 bijna stripachtige live and let die en The man with the golden gun,die tevens ook absoluut niet slecht waren.

Alleen deze film gaat men weer een beetje de klassieke bond kant op.

wat tevens Roger Moore ook heel goed aan kan.

Wat mij betreft weer een klasieker

Samen met The Living Daylights is dit de meest vermakelijke Bond film die ik tot dusver heb gezien. En deze is misschien ook wel mijn meest favoriete Bond film, hoewel dat niet perse ook de 'beste' hoeft te zijn. Daarbij komt ook nog dat Barbara Bach voor mij de leukste Bond girl is en Jaws mijn favoriete Bond schurk. Daarom een dikverdiende 3,5 sterren die wellicht nog naar 4 sterren kan gaan.

toch echt wel super grote plotholes in het verhaal...

Waarom ik deze als een van de mindere had onthouden? Vind the Man With the Golden Gun veruit de minste tot nu toe (ben ze allemaal opnieuw aan het kijken) maar verder is de reeks opvallend constant tot nu toe. Allemaal redelijk goed. Goldfinger en OHMSS steken er bovenuit, maar dit is ook weer uitermate vermakelijk, net als de rest. 3,5 sterren. Prima vermaakt door de afwisseling in de setting en actie en de humor was ook weer leuk. Vind Jaws wel een van de leukere badguys eigenlijk en dit vreemde bond nummer eigenlijk stiekem ook.

Een geweldige Comeback van Lewis Gilbert, die zijn eerste intrede deed in de vijfde James Bondfilm ‘You Only Live Twice’; een zeer aardige Bondfilm die net te langdradig was om een goede Bondfilm te zijn. Ditmaal heeft hij zijn fouten goed gemaakt met The Spy Who Loved Me, volgens vele de beste Moorefilm en op dit moment kan ik dat alleen maar beamen.

Ookal lijkt het verhaal enorm veel op dat van You Only Live Twice (het ruimtegedoe heeft nu plaatsgemaakt voor kapingen onder water) begint The Spy Who Loved Me veelbelovend. James Bond komt voor de tweede keer op de ski’s terecht en dat levert een prachtige achtervolginsscène op met een geweldige salto en een heerlijke sprong naar de afgrond. Bijgestaan met enorm aparte, maar passende muziek (met een zeer leuk tempo) is dit één van de beste introscènes die ik ooit heb gezien. En ze houden het vol met de intro af te sluiten met een heerlijke titelsequence. Het lied beschrijft de film direct en Roger Moore speelt zelf in de titelsong mee. Iets dat de makers ervoor nog nooit hebben gedaan.

Roger Moore heeft eindelijk de kans om zich te bewijzen als Bond. Hij speelt uitermate goed in deze film en zorgt voor de nodige humor met zijn pakkende oneliners. Maar niet alleen hij komt in de spotlight te staan, ook Barbara Bach die agent Triple X speelt is een prachtige Bondgirl. The Spy Who Loved Me is de EERSTE Bondfilm die gebruik maakt van zo’n pienter meisje. Op sommige momenten overtreft ze zelfs James Bond. Dit maakt de scène in het geheime lab van Egypte dubbel zo leuk. Triple X en Bond beginnen dan te stoefen tegen hun overste om met de pluimen te gaan lopen en dit levert spetterende beelden op. Een zeer groot pluspunt is ook dat de agente er zeer goed uitziet en je van de kijker kan genieten van haar ‘vormen’ aangezien ze meestal verleidelijk is gekleed. De slechterik is er eentje uit de duizend. Zeer zeker niet memorabel want het enige wat Stromberg doet is neerzitten en op knopjes drukken. Ook is er weinig aandacht besteed aan zijn dood. Toch wordt dit goedgemaakt door het hulpje. Richard Kiel maakt zijn intrede als de supersterke Jaws. Een beer van een vent en daar hebben de makers enorm gebruik van gemaakt. James Bond maakt alleen met snelheid kans tegen deze lompe spiermassa. Een geweldig personage dat op sommige momenten iets belachelijk wordt gemaakt.

The Spy Who Loved Me heeft iets groots. Net als You Only Live Twice is er een geweldige basis aanwezig waar één van de strijden worden geleverd. Ook hier heeft Ken Adam voor gezorgd. Dit maakt van de tiende Bondfilm een ware mix van ongelooflijk leuke explosies en geweerschoten. Ook een enorm pluspunt is dat het nu niet zo langdradig is als in You Only Live Twice. Ook hebben de makers voor nog iets extra’s gezorgd, namelijk een eigen thuisbasis voor de slechterik. Dit maakt het allemaal nog grootser. Voor de rest kunnen we weer smullen van de prachtige scènes die we soms krijgen voorgeschoteld. De scène wanneer ze bijvoorbeeld door een moto, auto’s EN helikopter worden achtervolgd in de Lexus is de moment de gloire van de film. Om dan te eindigen in een prachtige onderwaterscène. Episch gewoon.

Ook wil ik het gebruik van bestaande muziek in deze film eventjes vermelden. Eén van de prachtige scènes ooit in een Bondfilm gebruikt is waar de slechterik zijn secretaresse laat voederen aan een haai met op de achtergrond het geweldig rustige Air On The G-string van Bach. Dit combineert het rustige met het spannende. Een ongelooflijk moment is ook als de thuisbasis van Stromberg uit het water komt met op de achtergrond Adante From Piano Concerto Nr 21 van Mozart. Heerlijk!

Toch wil ik deze film niet helemaal de hemel inprijzen. Hij is namelijk niet zo goed als mijn twee favorieten From Russia With Love en Goldfinger. Ookal is de film niet zo langdradig is twee uur toch wel een lange zit. Ook is de slechterik niet zo memorabel. Maar al bij al ben ik zeer blij dat The Spy Who Loved Me weer een Bond is met een ongelooflijk sterke scènes en een goed recept. Hij krijgt van mij dan ook een welverdiende 3.5*.

Op naar de film waar ik het meest naar uitkijk omdat ik hem jaren zo slecht heb gevonden… Moonraker.

roger moore blijft toch wel een absoluut favoriete bond van mij.

hij speelt toch wel het leukste van allemaal.

en tja ik blijf jaws toch een geniale villain vinden in zowel the spy who loved me als de volgende moonraker.

coole actie en naar mijn mening ook een best wel goed verhaal. we kennen spectre onderhand wel.

en ik vind anya amasova toch wel een lekkere bondgirl spelen.

heerlijk geacteerd!

ook moonraker is naar mijn mening een geniale bondfilm.

In de leuke intro wordt weer duidelijk dat Bond zich met wereldproblematiek bezig gaat houden, en niet meer met kruimeldieven op eilandjes. Er worden heuse atoomonderzeeërs gejat! En eindelijk, er zit weer flink veel spektakel in de voorstukjes! Dat zie ik toch het liefst. Wat ook opvalt is het 70’s achtige muziekje. Al snel leren we dat dit niet van de hand van Barry komt, maar van Marvin Hamlisch. Hij begint in ieder geval goed door een hele mooie title song, een van mijn favo allertijden. De main title van Binder is lekker Brits, best geinig gedaan.

Zodra de naam van Broccoli verschijnt, valt op dat Saltzman ontbreekt. Deze twee handen op 1 buik zijn niet meer samen: Saltzman heeft z’n aandelen verkocht en Broccoli gaat alleen verder. Verder is Lewis Gilbert (You Only Live Twice)… Ik houd m’n hart vast.

We komen weer eens aan op een schitterende locatie, een soort onderwater appartement. Het mag dan ook geen verrassing zijn dat dit van de hand van Ken Adam komt. De scene met de pooltank is weer heerlijk Bonds, met een gezellig muziekje op de achtergrond. De betreffende villain vind ik echter alles behalve evil aandoen. Z’n zware stem zal hem hier niet uit redden. Zijn henchman Jaws maar natuurlijk een hoop goed, want dat is wel een van de meest epic bazen uit de serie.

Bond vertrekt naar Egypte (daar was die nog niet langs geweest geloof ik), en Hamlisch speelt er leuk op in met een goede score. Toch valt op dat Hamlisch minder gebruik maakt van de bekendere Bond deuntjes en riedeltjes, maar ook gewoon bestaande klassieke muziek kiest. De gevechten in TSWLM zijn wel dramatisch. Je kunt zien dat Moore oud wordt of een oude stuntdubbel heeft, maar dat geduw vind ik een beetje oubollig. Lazenby heeft al laten zien hoe het wel moest. Ook Mjr. Amarosva is een slechte actrice. Het duospel is lekker geschreven door Maibaum etc, maar de chemie is ver te zoeken tussen de twee. En dat ligt aan haar, want enige emotie heeft ze niet. Om maar te zwijgen van dat houtskolen Engels wat ze spreekt!

En zo kabbelt de film een beetje door. De scenes met Jaws zijn tof (dat die dat busje compleet sloopt ), terwijl andere scenes weer matig zijn. De vechtscene in de trein is behoorlijk droog door gebrek aan muzikale begeleiding, terwijl de achtervolging in Italië weer muziek bevat die er totaal niet bij past. Teveel synthesizers. Terwijl de scene zelf wel vol stond van de dikke actie. Ander pluspuntje was de hoeveelheid goede tieten die in de film zaten. Ja tieten. Vooral Naomi mocht er wezen. En de Lotus die onderwater kon was ook typisch Bond. Maar dit zijn natuurlijk allebei hele kleine puntjes (behalve van die tieten dan), dit de film echt niet kunnen redden. De film komt steriel, sfeerloos en gortdroog over. De massive shootout aan het einde deed me dan ook vrij weinig.

Goede bond film! Heerlijke (knappe) bond girl en wat ik nog het leukste vind is de schurk in deze film: Jaws , de man met het stalen gebit! xd

Hij keert in moonraker terug!

Goede eind scenes en leuke actie! al met al 1 van de beste films van James bond samen met Live and let die en Dr no

Geweldige film met een schitterende schurk (JAWS) die deze Bond-film tilt naar een hoger niveau dan het gebruikelijk van Bond. Jaws, wie kent 'm niet? En ook de Lotus is memorabel.

Aardige muziek, passend bij die tijd.

Desondanks is TSWLM wel gedateerde dan mijn andere favoriet Thunderball.

Vermakelijke Bondfilm, met dank aan de talrijke actiescènes. Daarnaast zijn zowat alle elementen, typisch voor een Bondfilm, aanwezig: de droge humor, de snufjes (waarvan ik de auto echt wel leuk vond), het entertainend verhaaltje,... Verder heb je natuurlijk ook de leuke vertolking van Moore, die toch echt wel perfect paste in de rol va 007. Dan wel weer een stuk minder, was de vertolking van Bach: zij kwam gewoon enorm ongeloofwaardig over.

Een van de betere filmen uit de reeks.

Boordevol actie en prachtige locaties.

Met de mooie Barbara Bach die later de vrouw zou worden van ex-Beatle Ringo Starr.

Deze had 'k al meermaals op tv gezien. 'k Vond dit zeker geen slechte film met de legendarische Jaws (eindelijk komt hij er in voor), de onderwaterauto en het "zeegebouw".

Een grappige Bond met heel wat on liners en nog een mooie titelsong. De rest van die liedjes/deuntjes hoorde je wel duidelijk dat het jaren '70 was. Toch een van de betere met Roger Moore.

Roger Moore had na het zwakke Live and let die en het redelijke Man with the golden gun goed de smaak te pakken in dit kleurrijke, spannende deel uit de reeks. Barbara Bach is één van de mooiste bondgirls en Richard Kiel werd plotsklaps wereldberoemd als Jaws. Ook maakt één van de leukste Bondwagens zijn debuut.

Beste oneliner : All those feathers but he still can't fly.

Doorsnee.

Het uitgangspunt zit snor en zo komt het dat The Spy Who Loved Me een pak meer goeie momenten te bieden heeft dan zijn 2 voorgangers.

Toch kost het allemaal net te veel moeite om de volle 2 uur te duren, en dat is behoorlijk zonde. De badguy en zijn trouwe viervoeter Jaws zijn niet echt interessant, en een Bondfilm heeft nu eenmaal een goeie slechterik nodig om te slagen.

Roger Moore is redelijk op dreef als Bond. Hij ziet er hier wel al behoorlijk oud uit, maar het gaat nog net.

Barbara Bach heeft op zich een leuk personage, maar het is toch haar lichaam dat met de show gaat lopen en niet haar acteren.

De actiescènes zien er al weer wat beter uit, maar de man-tegen-mangevechten spatten niet bepaald van het scherm.

De openingssong ben ik na een dag alweer vergeten.

3

Na lange tijd weer eens opnieuw bekeken (Film 1 zendt immers alle James Bond films weer uit) en ik moet zeggen dat het toch best een zeer amusante film is. Het verhaal opzicht stelt niet zoveel voor (was in de jaren 70 wel meer van toepassing) maar de uitvoering was gewoon zeer leuk gedaan. Er zitten veel leuke snufjes (o.a. de auto) in, leuke tegenstanders (zoals Richard Kiel als Jaws) en visueel mocht de film er ook best wezen. Dat geldt natuurlijk voor de vele fraaie gekozen locaties maar vooral voor de fraaie Barbara Bach en Caroline Munro. Het laatste half uur is eigenlijk één en al actie en ziet er best spectaculair uit. Het laatste gedeelte is wel min of meer gekopieerd uit een andere James Bond film namelijk "You Only Live Twice". De film bevat overigens ook de nodige typische Roger Moore humor zoals op het einde als hij samen met Barbara Bach zit de vrijen in een reddingscapsule en de wereldleiders het zien en zeggen "James, what are you doing" en waarop Roger Moore dan droogjes zegt "I am holding up the British flag"

Een aardige Bond. Verhaal is best redelijk en er zitten een paar goeie en mooie scenes tussen.

Helaas ook een groot deel aan knullige. Zonde dat bijvoorbeeld bij de ski scenes gebruik wordt gemaakt van zo n achtergrond scherm. Ziet er altijd beetje amateuristisch uit. Dat ze daar in de jaren '40 en '50 dolletjes op waren is prima, maar van een film uit 77 verwacht je toch wel beter, helemaal nu het hier om een bond film gaat.

Toch een voldoende!

Ik vindt dit een van de beste Bond films met Moore.leuke film, spannend en veel actie.

Heerlijke Bondfilm.

Spanning zowaar, plus een prachtige Bondgirl en de inbreng van een eigenaardige leuke schurk genaamd Jaws. Moore voelt zich helemaal in z'n sas, de slechterik zet zijn rol uitstekend neer. De muziek is bij momenten subliem aan elkaar gewoven en de actie en montage is goed.

Een van de betere Bondfilms toch wel. 3.5*

Uiteindelijk nog erg leuke Bond-film. Begint met nogal slechte ski-scène en wat vage scenes in Egypte. Daarna wordt de film stukken beter. Jaws is uitstekende tegenstander. Laatste half-uur behoort wat mij betreft tot een van de hoogtepunten uit de Bond-reeks.