The Spy Who Loved Me (1977)

Deze opvolger van ´The Man with the Golden Gun´ is bij vlagen erg vermakelijk, maar is toch ook erg wisselvallig.
Roger Moore doet het redelijk, maar verzuipt in dit 10e Bond-deel toch wel net iets te vaak in cliches, en gaat zodoende af en toe iets vervelen.
Back is een leuke, doch stereotype Bondgirl. Nee, de show in deze film wordt toch echt gestolen door de badguys: Stromberg, maar vooral Jaws. Met zijn dodelijke gebit zorgt hij voor humoristische momenten. Denk aan de achtervolging bij de opgraving, en het treingevecht. Het is ontzettend grappig te zien hoe Jaws een auto of een haai aan stukken scheurt, en des te leuker is het als blijkt dat hij aan het einde niet lijkt te sneuvelen, zoals in veel Bondfilms wel gebeurt. Aangezien ik de films in chronologische volgorde kijk, hoop ik Jaws nog terug te zien.
Jaws redt de film een beetje, want naast de humor en een paar leuke actie-en achtervolgingsmomenten mist deze film echt bijzondere aspecten. Tegen het einde van de film wordt het zelfs een klein halfuur erg saai ( de actie rondom de onderzeeers ).
Stromberg´s onderkomen is weer fenomenaal vormgegeven, maar we zien naar mijn mening te weinig daarvan terug.
Zo is the Spy Who Loved Me erg wisselvallig, en dat is jammer.
Dikke 3* is nu de maximumscore.
Benieuwd wel naar het vervolg van de serie, want dit deel is niet het beste deel, maar ook zeker niet het slechtste.

Mijn 3e favoriete Bond film !!! topper !!!

Een van de betere Bonds van Roger Moore. Het begin van de film is weliswaar niet goed, maar waar ik bij sommige Bonds ik er nauwelijks doorheen kom, was dit stuk wel vrij vermakelijk. Ikzelf ben een heel groot fan van Jaws die toch het nodige humor, verrassing en agressiviteit in zo'n film brengt. Het einde was (in tegenstelling tot veel andere Bondfilms waar ik mij ernstig aan kan storen) niet gereduceerd tot een simpele explosie na een onmenselijk slecht geacteerd gevecht. Nu wil ik niet zeggen dat ik echt een fan ben van deze Bondvillian, maar er zijn ernstigere voorbeelden te bedenken. Hetzelfde geldt trouwens ook voor mevrouw Bach die niet in mijn top 5 schoonheden in de Bondfilms terecht zal komen.

Een prima Bond die niet teveel gekke dingen doet en daardoor vrij vermakelijk is, maar wat een KUT Bondtheme komt er aan vooraf. Gadverdamme, wat een verschrikking is dat nummer zeg vergeleken met de overige Bonds. Het is met deze film wel duidelijk geworden dat de soundtracks niet het beste onderdeel van de Bonds uit de jaren 70 betrof.

3*

Bedoel je de titelsong ? Die vond ik nu juist een van betere. Een heel mooi nummer wat mij betreft. De rest van de muziek van Marvin Hamlisch die we in deze film voorgeschoteld krijgen is inderdaad niet al te best.

De muziek van de Bond films is altijd herkenbaar en over het algemeen erg goed geschreven.

Het probleem bij sommige Bondfilms kan 'm zitten in het feit dat deze te gedateerd is. Toentertijd werd de muziek van TSPWLM uitstekend ontvangen, zowel de titelsong als de filmscore.

In mijn beleving was dit een goede Bondfim en een van mijn favorieten. Maar na het herbekijken zojuist moet ik concluderen dat dit niet zo'n beste Bondfilm is en de minste van Roger Moore tot nu toen. Barbara Bach is erg mooi, maar ondanks dat ze een Russiche spion moet zijn wordt ze nog steeds neergezet als een stereotiepe vrouw. Het verhaal is goed bedacht, maar wordt in mijn ogen veel te traag en zonder veel spanning gebracht. Jaws was ook een leuke toevoeging (en zijn 'eindscene'). Maar waar ik me vooral aan heb gestoord zijn de té bij de handte opmerkingen van Bond, het saaie verhaal (vooral de eerste helft), de nepbeelden tegen een fake achtergrond en de niet passende muziek. De Lotus blijft dan weer een genot om naar te kijken, net als Atlantis de verblijfplaats van Stromberg (hulde weer voor Ken Adam).

Goede Bond-film met een hoop actie en mooie onderwatergevechten.

Jaws wordt hier ook enorm goed geintroduceerd.

De films van Bond hebben zo nu en dan een blauwdruk in hun midden. Dat was natuurlijk From Russia With Love en vooral Goldfinger, waarin de Bond-film zijn gedaante kreeg. En dan is er deze, waarin voor het eerst een mafkees de wereld wil vernietigen; er zouden er nog vele volgen. Thunderball had dan al wel een verhaal met gestolen atoomwapens maar daar wilde de vijand gewoon nog ordinair geld voor, de schurk van dienst in The Spy Who Loved Me is beduidend ambitieuzer. Maar ook het lab van Q waar van alles ontploft en gebeurt, dat hadden we eigenlijk nog niet eerder gezien.

Grootste tegenvaller vond ik allicht nog de humor. Moore lijkt wat minder op zijn gemak dan de vorige film en is ook een stukje van zijn stijlgevoel kwijt, hoewel hij nog steeds de uitstraling heeft. Maar vooral zijn Russische compagnon is echt huilen. Nu konden de Bond-girls nooit acteren - op Bianchi na- maar Bach maakt het wel erg bont. Daarnaast had er uit hun samenwerking een leuke screwball comedy kunnen komen, maar vooral zij mist elke vorm voor timing. Daarnaast had ze best vloeiend Engels mogen spreken, anders word je wel erg snel geheim agent bij de Russen.

Het verhaal is dan al een stuk leuker, met een megalomane gek en een aantal klassieke Bond-momenten (wat hebben de schurken toch altijd met vleesetende dieren?) waaronder de aanwezigheid van Jaws. Het is natuurlijk volstrekte quatsch, al is de actie nog redelijk normaal, maar het is vooral erg vermakelijk. Daarnaast zijn de locaties vernieuwend, met nieuw terrein rond Caïro (en leuk gebruik van de filmmuziek van Lawrence of Arabia) en het mooie Sardinië. De finale is goed, zoals de meeste actie prima is: overzichtelijk en nooit echt te lang. 3,5*.

Tijd voor herziening. Het was even geleden dat ik nog een Bondfilm met Moore had gezien. En nu valt nog meer op hoe houterig hij soms is en hoe luchtig zijn films wel zijn. Ik blijf in elk geval bij mijn vorige recensie. Het is niet slecht natuurlijk deze film. Het blijft een Bondfilm met enkele indrukwekkende scènes en als Bondliefhebber kan ik zelfs van de Moore-films genieten. Ook al verkies ik andere vertolkers.

Ik weet het nu zeker. Na drie films met Roger Moore vind ik hem steeds houteriger en vervelender worden als persoon. Nog vier te gaan tot we weer een nieuw gezicht krijgen helaas. De film zelf is echter gewoon prima. Het voelt allemaal als een gedeeltelijke déja vu van vorige films aan, maar dan gemoderniseerd. Een paar erg leuke actiescenes, waaronder die met de auto onder water (geweldige achtergrondmuziek daar ook). Barbara Bach als Russische Agente Triple X vind ik persoonlijk een hele leuke toevoeging, al voegt haar context niet zo heel veel toe aan haar rol, wat in essentie gewoon een Bondgirl is. De leuke momenten zijn altijd wanneer M, Q, en MoneyPenny in beeld komen. En die nieuwe boef, Jaws, die is wel heel cartoon-esque uitgevoerd. Een zogenaamde gespierde reus die nooit echt een rake klap uitdeelt, maar mensen probeert te bijten wtf. Krappe 3,5.

Honorable mention nog voor de allerlaatste scene.

Blijf erg vermakelijk al is het verhaal flinterdun.Roger Moore zit hier goed in z'n rol en de aanwezigheid van Jaws (Richard Kiel) als schurk en Barbara Bach als mooie Bondgirl maken het alleen maar leuker.Verder een hoop luchtige en goede actie met de onderwater Lotus als hoogtepunt.

Wederom weer een vermakelijke bondfilm met Moore. Jaws is een fantastische bad guy. Weer prima vermaakt. Op naar de volgende 7/10

The Spy Who Loved Me

Prima bondfilm die veel sterke punten heeft. De goede badguy, Jaws, Roger Moore in vorm, Barbara Bach en veel mooie locaties en goede actiescènes. Roger Moore is wat serieuzer maar blijft zijn humor gelukkig wel houden. Het is in Spy allemaal wat meer gedoseerd en in balans. Met For Your Eyes Only (ook een wat serieuzere Moore) is dit wel de beste film van hem. Bach acteert niet geweldig maar staat wel haar mannetje en is prachtig. Toch één van de betere bondgirls. Jaws is natuurlijk geweldig en zijn scenes hebben zowel spanning als humor in zich.

Het plan van de bad guy is wat simpel maar gelukkig is Jurgens erg sterk en weet hij het allemaal te verkopen. De actiescènes zien er goed uit en de vechtscènes zijn weer ongelooflijk slecht gechoreografeerd maar wel vermakelijk. Het laatste gevecht in de onderzeeër is geweldig gedaan. Zeker top 10 van beste bondfilms.

Was 'Moonraker' een soort 'Spy Who Loved Me' in space (immers iedereen van de aardbodem wegvagen), zo was deze Bond (over het Pacmannen van onderzeeërs) een remake van 'You Only Live Twice' (Pacmannen in space). Hoeveel smaken zijn er nog? Superschurken, het zou wat. Er is een groter, veel realistischer kwaad met Isis bijv. Maar ja, dat was er toen nog niet. Bach geen geweldige Bond girl. Mediocre aflevering in het genre. Jürgens mist het guitige van Goldfinger. Bond scenarist Christopher Wood (die voor genoemde films met Moore in de rol van 007 verantwoordelijk was) zei over het geheim van een goede 007-film: "Alles hetzelfde doen als de vorige keer, maar dan anders."

Ik persoonlijk geef helemaal niets om James Bond films, voorspelbaar gemaakt met een climax die je al mijlenver van tevoren voelt aankomen, niks verrassends en te cliché. Gespeeld door een gentleman met klasse waar elke vrouw gewoon voor moet vallen. Snelle bolides, technische snufjes, niets is teveel. Overdreven romanticus, geef 'm eender welk voertuig dan ook en met gemak bestuurt ie alles, kan alles, weet alles en alsof dat nog niet genoeg is slaat ie zich overal zowat kreukvrij doorheen. Wordt weggezet als als de perfecte man. Ofcourse not stirred but shaken en dat inmiddels 23 episodes lang. Als ik er 1 gezien heb, heb ik ze eigenlijk allemaal gezien.

Snap niet helemaal waarom deze film zo hoog beoordeeld wordt. Gisteren herzien en uiteraard is dit zeker geen slechte Bondfilm maar ik vond de film zeker minpunten hebben.

Stromberg is een prima schurk maar is veel te weinig in beeld. Daar had veel meer mee gedaan kunnen worden. Ook is het verhaal flinterdun zodat vooral het eerste gedeelte van de film nogal saai aanvoelt.

Jaws is uiteraard een iconische schurk en veel scènes met hem zijn dan ook de hoogtepunten van de film. Moore vond ik in deze film wat minder eerlijk gezegd. Kan hem meestal wel waarderen maar vond dit een van zijn minste rollen.

Het einde is het beste gedeelte van de film. Het duurt allemaal niet te lang en het is nog best goed in beeld gebracht.

De drie sterren blijven na herziening staan.

Het was altijd al mijn favoriete Bond van Moore en ik doe er na herziening gewoon nog een halfje bij!

Topvermaak dit, hoog tempo, exotische locaties en adembenemende sets, een prachtige Bondgirl in Bach en een ingenieus evil mastermind met natuurlijk een fantastische henchman in Jaws. Spectaculaire scenes te over, neem alleen al die achtervolging in 3 delen op Sardinië met als apotheose de waterauto, heerlijk! The Spy Who Loved Me begint al iconisch met de Union Jack op de parachute en daarna is het 2 uur lang een achtbaan van plezier.

Een monorail in een schip, da's toch heerlijk niewaar

Vanwege de vele (onder)water scenes had deze film een iets te hoog Thunderball gehalte voor mij persoonlijk. Het verhaal was verder ook flinterdun en had op zijn beurt weer een hoog You Only Live Twice gehalte.

Niet erg origineel dus maar toch vermakelijk wegens Roger Moore, Richard Kiel en de vele bloedmooie dames.

Het einde van de Koude Oorlog werd voorspeld in deze Bond. Traditioneel waren de Russen de slechterik, maar hier moeten ze samenwerken om een gemeenschappelijke vijand te verslaan. Agent XXX (Barbara, de meest getalenteerde Bach sinds Carl Philipp Emmanuel) kan onmogelijk het kwaad vertegenwoordigen, evenmin als het land van Dostojevski dat kan. Ook het vernietigen van kernwapens heeft een voorspellende waarde voor de jaren '80.

Het echte kwaad opereert als een ondergrondse, in dit geval onderzeese, terroristische organisatie. Stromberg, Jaws en Naomi vormen een klassieke driespan brains, muscles and beauty. Het idee van een individuele gek met een ondergronds rijk kwam al voor In een aflevering van The Avengers en nog eerder in De Koningin van Onderland van Jef Nys. Een amfibievoertuig (auto-motorboot) kwam al voor in Kapitein Zeppos.

De locaties onder zee en in Egypte zijn mooi gekozen. Wel betwijfel ik of MI6 en de KGB zouden vergaderen in de tempel van Aboe Simbel. Verkiezen die geheime diensten geen minder opvallende locatie?

De muziek geeft wat extra schwung: de stem van Carly Simon, het Bondthema gecombineerd met een discobeat en in de woestijn een citaatje van Lawrence of Arabia. Er zit veel humor in, zoals Bonds uitspraak over Jaws: "He just dropped in for a quick bite". En dan is er nog de Dokter Bibber-scène.

Erg realistisch is het allemaal niet, maar deze cocktail van spanning, actie, humor en romantiek is wel goed entertainment. Voor mij is dit het hoogtepunt uit de reeks.

“Observe, Mr Bond – the instruments of Armageddon!” Leuke 007, niet echt spannend (maar welke Bondfilm is dat wel?), met bijzonder mooie Bondgirls (Barbara Bach voorop, maar Caroline Munro en Valerie Leon doen weinig voor haar onder), fraaie schurken (zowel Stromberg als zijn beide zware jongens), waanzinnige sets, prachtige maquettes (elk shot van de supertanker is van een model!), grappige verrassingen (onder andere de doorkruiste verwachting dat van het Russische stel op het bed de màn de geheim-agent is, maar ook de scène waarin Bond op een stalen bol met een camera plaats heeft genomen: zodra hij de kabel van de camera doorknipt valt niet alleen bij de schurk het beeld weg, maar voor de kijker ook de spannende achtergrondmuziek!), en met Roger Moore in topvorm – ik vraag me echt af waarom er indertijd zoveel kritiek op hem was, want in déze film doet hij het toch uitstekend. Haast zou ik hier nog een halve ster extra voor geven vanwege de wonderbaarlijke Blu-ray-transfer, maar ik hou me maar in. Ik heb me in ieder geval dík vermaakt.

Ik vind Moore nu eenmaal de beste Bond, dus ik dacht ik zal deze ook nog eens proberen. Maar ongeveer op hetzelfde niveau gebleven. Het zal vroeger wel (iets) beter hebben gesmaakt. Met een hoop mysterie en hier en daar een knokpartij, o.a. met Kiel en dit lijkt op een voorloper van Moonraker, alleen het tempo is wel behoorlijk laag. Pas na de helft worden de remmen echt losgegooid, met een achtervolging, wat je dan ook mag verwachten van een actiefilm, maar best laat. Een knappe Barbara Bach en op zich mooi gefilmd en met de bekende ingrediënten erbij, daar niet van maar het blijft toch een nogal houterige Bondfilm die niet echt (meer) weet te boeien, want spannend wordt het zelden en de humor is belegen. Curd Jürgens komt er karig vanaf. 3.0

THE SPY WHO LOVED ME

MENING: Fantastisch Goede Film

MUZIEK: Erg Goed

Ja, gewoon 1 van de allerbeste Bond films ! een hele echte Bond,

zoals een Bond film moet zijn (vindt ik)

Alles aan deze film vindt ik perfect, het verhaal, humor, cast, en zo nog wel vele voorbeelden !

Richard Kiel als Jaws, heerlijke rol, en nogsteeds m'n favoriete handlanger !

Nummer van Carly Simon, is ook erg goed.

Van de 24 officiele Bond films staat deze in de top 10 op nummer 3 bij mij.

This Secret About Stanley Kubrick's 'James Bond' Moment Just Proves Again What An Exceptional Director He Really Is

Al jaren bekend, komt voor geen enkele Bond fan als een verrassing.

Uwe Eminentie, voor deze Bond fan wel.

You ever get the feeling that somebody doesn't like you?

Na jaren de film eens opnieuw gekeken, ditmaal op Bluray. Deze Bondfilm behoorde al tot de allerbeste titels uit de franchise en die bevestiging heb ik nu nogmaals gehad, want opnieuw was dit zwaar genieten. Werkelijk alles wat een goede Bond film maakt zit er gelukkig in. En dat is best wel prettig, want dit is de eerste titel met Roger Moore die ik echt overtuigend vind. Live and let die en zeker The man with the Golden Gun waren weinig sprankelend.

Ditmaal vinden we weer eens een gestoorde idioot op een heerlijk exclusieve, weirde basis, precies zoals ik dit graag in Bond films zie. Stromberg wil de wereld veranderen en ziet een wereld onder de zeespiegel wel zitten. Het is weer een fijne megalomane rol als veel te rijke malloot. En tot mijn grote genoegen bezit Stromberg in Jaws de allercoolste sidekick uit de hele reeks. Jaws is echt fantastisch, helemaal als hij op het einde in het water bij de haaien valt en deze gewoon dood bijt!

Zoals gezegd is dit de beste titel met Roger Moore en dit merk ik ook terug in de acteerprestatie van hem zelf. Erg solide, met veel charme, inspiratie en vooral humor. Want als iets deze film kenmerkt, dan is het wel dat er tig heerlijke oneliners zijn, vaak ook nog eens lekker fout vrouwonvriendelijk. Toen kon dat nog en het past goed bij het personage Bond in die jaren. Moore is fysiek niet zo imponerend, maar als persoon weer wel. Zijn chemie met Bondgirl Barbara Bach is ook uitstekend. Bach doet het ook erg goed als Russische agente. Ze is adembenemend sexy. Nou lees ik ook dat ze destijds een topmodel was, geloof het meteen. Ze krijgt ook een paar heerlijke kledingstukken aan. Ja, de makers wisten destijds al goed dat dit een mannenreeks is.

Ook met de actie zit het meer dan goed. Hoogtepunten vind ik toch wel de achtervolging in de bergen, met de Lotus die onder water kan gaan. Heerlijke klassieke Bond wagen hoor. Het andere grote hoogtepunt is de grote confrontatie op het schip. De shoot-out deed me wel erg denken aan die in de vulkaan bij You only live twice, maar spectaculair was het zeker.

Als ik trouwens nog even kritisch mag eindigen, de skiscene in het begin en de man tegen man gevechten in het algemeen zijn wel vrij lelijk weergegeven. Dat mag allemaal wel overtuigender en realistischer.

Absoluut de beste titel van Moore en ook zeker van de gehele Bondreeks.

4,5* stonden en blijven staan.

Ook deze Bond komt nog net boven de middelmaat uit, maar is verre van mijn favoriet. Wel weer een erg mooie Bond girl deze keer (Bach). Zoals altijd wel weer een aardig verhaal, een goede Moore, een lekkere Bond girl, grappige oneliners. Dat soort zaken maken het dat deze boven middelmaat uitstijgt, en met Jaws is er een geweldig karakter aan de reeks toegevoegd. Maar soms is het acteerwerk van met name de mensen die wat minder lang in beeld komen ontzettend houterig en soms gewoon amateuristisch.

Voor mij één van de minste Bond films, maar wel nog steedseen bovengemiddele avonturenfilm.

Heerlijk oude bondfilm.

Lekkere actie en een mooie dame.

Hou toch meer van de oude bondfilms dan de nieuwe.

Hoewel gedateerd kijkt ie lekker weg en is ie voor mij leuker dan dad en quantum.