Live and Let Die (1973)

eh... huh?

Sarcasme is bij velen precies nog iets wat ontdekt moet worden...

Dat blijkt wel ja...

hehe het mag dan uit 1973 zijn, die openingsscene met die (plastic) slang kan echt niet hoor

aardige bond film.

Volgens mij is deze film letterlijk gebruikt voor de parodie a Fistful of Yen van Landis's Kentucky Fried Movie

Ben geen Bond fan, maar vond dit wel goeie spannende film.

De toen nog knappe Jane Seymour in de film Live and Let Die in die tijd, lijkt sprekend op Nederlandse presentatrice Lauren Verster, van het Veronica progamma Lauren verslaat...

Oude school 'actiefilm'. Gisteren met een glimlach zitten kijken, 30 jaar geleden nog de standaard en nu...Om sentimentele redenen 3,5 sterren.

Ik dacht ergens gehoord te hebben dat deze slang echt is, maar hij ziet er inderdaad erg 'fake' uit.

Nou je ziet iets van 3 verschillende shots waar die bek van dat beest echt exact hetzelfde geopend is. Alleen als ie dan "bijt" is het iets anders. Sowieso zoals die gast ermee danst lijkt me ook niet echt slim als je niet gebeten wilt worden. 100% zeker dat ie nep is.

Een van de betere Bond-films. De humor die in de latere Moore films zit is gelukkig nog niet zo aanwezig. Het donkere aspect van de film (door het Voodoo gehalte) is echt een meerwaarde. Die speedbootachtervolging is ook geweldig en natuurlijk de krokodillenscene. Ik vind dit ook meteen de beste Bond-vertolking van Roger Moore. En natuurlijk heeft deze de beste Bondsong ooit !

Nep of niet, De Groene Hondskopboa is in ieder geval niet giftig!

Gegroet

Hahaha geweldig

Redelijke eerste Bondfilm met Roger Moore. Moore laat het charisma en humor de boventoon voeren in zijn vertolking. Dat doet hij niet verkeerd, alhoewel ik liever een wat serieuzere Bond zie. Film lift ook duidelijk een beetje mee op het succes van blaxplotaiton-genre destijds. Eerste helft van de film is nogal traag en heeft weinig actie. Geen memorabele actiescenes, maar wel een fijne retro-look.

redelijke bond die nergens in uitblinkt, op de soundtrack en het laatste leuke half uur na.
Sfeertje was ook wel leuk, maar een duidelijk minpunt vond ik die véél te lange scene met de Boten. Die politieagent met pruimtabak in die scene was dan wel weer tof .

'Pas op hoor, wantdie kunnen voodoo' zij iemand ooit over mijn Jamaicaanse huisgenotes. Voodoo komt een beetje aan bod in de film, alsmede vele andere zaken die dezefilm meer dan de gemiddelde Bond de moeite waard maken. Zeer sappige donkere bond-meid, kroko-scene (volstrekt ongeloofwaardig, maar wel leuk gevonden) en dan die dodelijke begrafenisstoet.

nog eens herbekeken op blu-ray blijft fantastische bond-film met goeie soundtrack die altijd blijft hangen bij mij na het zien van deze film

Een van de betere films van Roger Moore als bond. Met name de exotische sfeer van de cariben en zuidelijke VS dragen daar aan bij, evenals de thema's als Voodoo. Ook de bad guys zijn hier wel goed gekozen.

Leukste momentje in die film is wel die begrafenismoord.

Het debut van Moore als Bond blijft toch een van de beste films die hij heeft gemaakt, alsmede een van de beste films uit de Bond-serie. Vooral de achtervolgingsscène, de voodoocultuur, de locatie en de "Bondgirl" maken deze film gewoon prachtig. Sowieso vind ik de topische settings waarin veel Bondfilms zich afspelen altijd erg mooi. 5*

Prachtige film, met een heel leuk goed verhaal en mooie scene's.De casting is weer erg goed verzorgt en het acteer werk is ook goed.De regiescheur heeft nu wel kennis van Jemas Bond, de titel song van de film is ook weer heel leuk (volgens mij was het Duran Duran??) en het oud bollig zit er weer lekker in! 3,5*

Titelsong is door Paul McCartney. Duran Duran deed de titelsong voor A View to a Kill.

Weer herzien. Blijft een leuke film met naar mijn mening 1 van de mooiste Bond Girls.

Heb deze James Bond toch altijd de vreemdste gevonden, maar zal ongetwijfeld door het voodoo-gedoe komen. Als het op actie-scènes aankomt blijft het gewoon een goede film, in hoeverre ik dan ook die oude James Bond-films echt slecht kan noemen. Die films blijven tot op zekere hoogte allemaal wel prima kijkvoer. Dit geldt zowel voor de Roger Moore-films als die van Sean Connery. Ik blijf echter de bovengenoemde vliegtuigscène toch het beste uit de hele film vinden, zo hilarisch, eigenlijk een filmpje op zich. Maar andere scènes zoals met die krokodillen, de speedboot en in de trein zijn ook geinig. 4.0

Had deze een beetje in mijn hoofd als mindere Bond, maar dat valt wel mee. Sluit eigenlijk wel aan qua kwaliteit in de rij tot nog toe. Moore heeft niet de charisma van Connery, maar ja wie wel? Zijn onverschillige en laconieke houding werkt wel en komt de humor ten goede. Het verhaaltje is deze keer wel erg ondermaats en weinig innovatief, maar ach. Een van de betere titelsongs btw.

Het vermeende racistische karakter is natuurlijk belachelijk. Alle badguys waren tot nog toe blank (zo ongeveer). Komt er een keer eentje waar ze donker zijn, krijg je dat gezeur weer. Dr. No discrimineert Chinezen?

Ik vind juist dat Moore misschien nog wel meer charisma heeft dan Connery, maar smaken verschillen daar natuurlijk over.

film was dan ook sterk beinvloed door de populaire blaxploitation cinema van de jaren 70 toen ze deze film hadden gemaakt.

Jammer dat ze niet voor een Bond girl gingen zoals in de boek, want in deze verhaal was het een zwarte vrouw.

De eerste Bond film met Moore is ook zijn beste in de rol, want alles tot Timothy Dalton blijft een beetje slap wat Bond zelf betreft.

Ik geef meteen toe: een ongeloofelijk late reactie, maar ...ik zit me nu al zeker vijf minuten kapot te lachen, zeker ook om de reactie er na. Hahahaha!!

Een aparte Bondfilm.

Zou Roger Moore het niet vreemd hebben gevonden om de spits af te bijten als James Bond in Live And Let Die, een Bondfilm vol met Voodoo culturen en overgeladen met de zwarte bevolking? Ik zeg het nog eens, Live And Let Die blijft een zeer vreemde film, maar is daarom zeker niet slecht.

Het introfilmpje is niet zo spectaculair als de vorige Bondfilms. Er wordt niet in gevochten, er wordt ook niets opgeblazen. De film laat drie aparte scènes zien en laat daarna de (in mijn ogen) fantastische titelsong horen. Gezongen door Paul Mc Cartney is dit één van mijn favoriete titelsongs van James Bond. De vreemde muziek past gewoon bij de bizariteit van deze film. Na de intro zien we Roger Moore. De derde acteur die James Bond speelt en die hoogst waarschijnlijk wel werd waardeert door het publiek aangezien hij in nog zes andere Bondfilms heeft meegespeelt. Hij doet het dan ook niet slecht. Ik vind het zo moeilijk om Bondacteurs met elkaar te vergelijken. Sean Connery zal nog steeds mijn favoriet blijven maar Moore doet het zeker niet slechter. Het zijn twee verschillende personages in eenzelfde personage. De rest van de cast doet het ook niet slecht. De Bondgirl is eenvoudig maar beeldschoon en in tegenstelling tot de vorige helemaal niet dom. De schurk is deze keer wat menselijker. Niet iemand die statisch de wereld wil veroveren met zijn eeuwige grijns op z’n gezicht, maar iemand die kan lachen, fronsen en vechten. Ook een leuk personage is de bizarre Baron Samedi die zeker één van mijn favoriete bondvijanden in de serie is (ookal komt hij niet zo veel voor in de film).

Wie helemaal niet thuishoort in het rijtje van memorabele personages is de irritanten J.W. Pepper. Een dikke sheriff met een hogere air dan zijn brein groot is. Je krijgt hem te zien in de achtervolginsscène op de boot en jammer genoeg verpest hij het voor de kijker. Met zijn slechte grappen en ongelooflijke gekke bekken is hij een pain in the ass om naar te kijken. Het verbaasd me dat ze dit personage überhaupt hebben laten terugkomen in de volgende Bondfilm.

Toch ontbreekt er iets bij Live And Let Die. Zo zie je amper ontploffingen en spectaculaire scènes. Het was net of het geld helemaal op was. Gelukkig is de eindontploffing op de film ongelooflijk spectaculair. Een andere scène waar ze minutenlang in de film aan spenderen is de bootscène. Dit duurt een beetje te lang naar mijn mening. De film begint op een gegeven moment zijn vaart te missen. Ook wordt de slechterik op een zeer slechte manier verslagen. Dit kan je gewoon niet serieus nemen. Toch heeft deze film iets wat mij bekoort (en ik kan er zeker van zijn dat er sommige zijn die dat haten) en dat is de prachtige sfeer. De film is apart, bevat junglescènes met krokodillen en haaien en ik hou wel van die aanpak. De sfeer is de grootste troef van de film.

Guy Hamilton heeft bewezen dat hij na het erbarmelijke Diamonds Are Forever weer een redelijk voldoende Bondfilm kan regisseren. Jammer genoeg blijft hij die gave niet behouden want de volgende film (The Man With The Golden Gun) was in mijn geheugen toch wel één van de mindere Bondfilms. Hij is één van de weinige regisseurs die meer dan drie James Bondfilms op zijn naam heeft staan (John Glenn ook nog dacht ik) maar hij doet het zeker niet slecht. Live And Let Die is

Meestal val ik in slaap bij een Bondfilm maar met deze niet. Hoe komt dat? Anyway, Roger Moore kan hier nog wat charisma uitstralen wat te danken is aan de 'jeudigheid' die hij toen nog bezat. In For Your Eyes Only is hij gewoon een oude vent in een blauwe skivest. Yaphet Kotto is met gemak de beste Bondvillain en lijkt met z'n pertinente dreiging z'n tijd ver vooruit te zijn op z'n toenmalige collega's (de scène waar hij aan Bond vroeg of hij Seymour had aangeraakt was echt wel spannend). En voor de eerste keer vind ik Jane Seymour een mooie verschijning (dankzij het nog steeds aanwezige babyvet in haar gezicht). Voorlopig de beste vintage Bondfilm minus die verschrikkelijke scènes met de Texaanse sherrif. De film is een kleine verassing.