Live and Let Die (1973)

Krijg nou wat, effe nagekeken en je hebt gelijk...hoe kom ik daar dan bij ...

Iets te lang geleden gezien denk ik.

leuke film
jammer dat baron smedi niet een slechterik is.in de spellen moet je hem vrijspelen en dan is hij slecht. vind teehee wel erg grappig.

de slechtste Bondfilm die ik tot nu toe zag (eerste 8- jammr

Leuke film die de toon zette voor de volgende Moore-films, maar zeker niet mijn favoriete.

Deze blaxploitation-achtige Bond is absoluut vermakelijk en onderhoudend, maar zeker niet de sterkste van de reeks. De actie is goed maar overheerst een hoop. Met misschien wel het mooiste Bond-liedje ooit, die van Paul McCartney. Redelijk.

Moore doet Connery direct vergeten met zijn charisma en humor; één van de betere Bond films.

Heb deze nou al diverse keren gezien en hij blijft boeiend; Seymour ontsteigt de rol van Bondgirl en dat is geen sinecure.

De enorme tegenstelling in locaties vond ik verrassend en de seventiessfeer vind ik ook heerlijk: toppertje!

Moore doet hier z'n introductie in een vernieuwde Bondstijl met meer humor, een vastere Bondformule, gadgets en minder spionage. Door de slechte reclame-aanpak van On her majesty's secret service door de nieuwe Bondacteur, werden de films minder serieus. Al ben ik wel een voorstander van de meer inhoudelijke Bondfilms. Bij Diamonds are forever kon Connery z'n eisen nog wat doordrukken en had zijn charisma nog ietwat de stijl van een harde spion. Hier is dat helemaal verdwenen en krijg je een meer ludieke spionagefilm waarbij je Bond niet echt serieus meer neemt. Geluk bij een ongeluk is wel dat Moore in dat rolletje past. En daardoor heeft de reeks wel nieuwe fans kunnen aanboren zodat de serie populair bleef.

Een film met veel potentie, waar meer uit gehaald kon worden. Vooral de stunts zijn zeer goed, met enkele prachtige achtervolgingen. Al heb je soms wel het gevoel dat je het al eens gezien hebt. Om veilig te spelen zochten blijkbaar de scriptschrijvers naar bekende elementen om de fans een vertrouwd gevoel te geven. Maar de grote minpunten liggen in de kinderachtige humor als sheriff Pepper en de soms geforceerde oneliners die meer geplaatst zijn dan verweven in de dialogen. Ook de manier waarop Mr. Big aan het einde komt is ronduit belachelijk en onwaardig voor de crimineel. De stunts trekken dus het niveau wat naar boven met de bootachtervolgingen, de stunt met de Londense bus en de krokodillen.

Het is jammer om te zeggen dat het eerste waar je aan denkt bij Live and let die de filmmuziek is. Prachtig gezongen door Paul McCartney & The Wings die hier terecht een Oscarnominatie voor kregen. Moore die z'n weg nog wat zoekt, flauwe humor, een minder verhaal en enkel wat stunts en een mysterieuze sfeer met tarot en voodoo die de boel moeten redden. Er zijn al betere Bondfilms geweest. En regisseur Guy Hamilton is verre van de beste Bondregisseur. Zo goed z'n best gedaan in Goldfinger, zo onozel maakt hij het bij de latere films (Diamonds are forever, Live and let die, The man with the golden gun. Hij zorgde bij Goldfinger mee voor de vaste Bondformule, maar trapte helaas in z'n eigen val door alles later te herhalen en de reeks op automatische piloot te draaien ipv te vernieuwen en Bond met z'n tijd te laten meegaan.

Een van de meest memorabele en beste Bondsong naar mijn mening in Live and Let Die. Het deuntje zat na drie dagen nog steeds in mijn hoofd. Maar is Roger Moore wel zo goed als zijn twee voorgangers (George Lazenby en Sean Connery)? En is de rest van de film wel zo goed? Het antwoord is nee en ja.

Roger Moore zet een aardige Bond neer, maar niet meer dan dat. Echt goed vind ik hem niet. Ik vind hem zelfs een van de slechtste Bonds. Hij zet het personage te ongeloofwaardig neer. Hij is totaal emotieloos. Geen woede, geen verdriet, geen angst. Slechts een flauw gevoel voor humor is wat er over blijft. Verder vind ik hem ook niet echt het type voor een actieheld (in deze film viel het nog mee, maar in de latere van Moore word het echt een ouwe man).

Het verhaal begint goed. Het is erg duister en in sommige scènes kunnen we genieten van de muziek van Paul McCartney. Verder ook weinig over the top gadgets (behalve een magnetisch horloge) en een interessante Bondgirl en schurk. Maar dan komt de bootachtervolging, en vanaf daar gaat het mis. Terwijl de scène spannend had moeten zijn word hier de focus te veel gelegd op de humor. En dan bedoel ik dus de sheriff. Verder word de bootachtervolging nergens verteld uit het perspectief van James Bond. Allemaal uit het perspectief van de sheriff en dat van andere mensen. Nu kun je dit zien als een origineel idee wat misschien werkt, maar dat was hier niet het geval.
En ik was ook niet tevreden over de manier waarop de schurk verslagen werd. Dat was ook zo verschrikkelijk nep. Ze hadden hem veel beter aan de haaien kunnen laten voeren, dat was stukken beter geweest.
Nu was de laatste shot van de film wel weer briljant. Die man die op de trein zit en dan dat muziekje van Paul McCartney eronder paste geweldig.

Conclusie:
Alhoewel Moore een van de slechtste Bonds is, naar mijn mening, zet hij hem hier nog het beste neer. Het verhaal was voor de eerste driekwart vrij aardig, maar het werd slechter naarmate we naar de climax donderden. Het was dankzij Paul McCartney’s Live and Let Die wel een van de meest memorabele Bondfilms. De beste van Roger Moore, vind ik.
Cijfer van een schaal van 1 op 10: 6.6
Cijfer hier op moviemeter: 3,0 sterren.

Debuut van Roger Moore als James Bond en hij maakt met zijn typische humor direct naam als James Bond. De openingssong "Live and Let Die" is naar mijn mening de beste song die ooit is gemaakt voor een James Bond film. De film is dik in orde en het verhaal is best goed. De beelden op Jamaica vond ik zeer mooi.

Een nieuwe Bond voor een nieuwe generatie.

Ik ben vooral opgegroeid met Roger Moore als Bond.Nu vind ik Connery de beste Bond, maar die heb ik veel later pas leren kennen.Moore blijft voor mij echter een speciale 007, en hij komt op de tweede plaats.Maar eigenlijk dus meer een gedeelde eerste plaats.

Live and Let Die kan ik me nog heel goed herinneren toen ik hem voor het eerst zag.Die vogelverschrikkers en die man met die slangen vond ik echt doodeng.Op die momenten kneep ik mijn ogen eventjes toe.Nu is dat natuurlijk niet meer het geval, en kan ik er meer van genieten als een hele fijne Bond film.

Het begint heerlijk met de pré-credits scène.Er wordt weer lekker terug gegrepen op de mysterie rondom de badguy.Dan komt de geweldige titel song van Paul McCartney and Wings.Die song is uit de hele Bond en muziek geschiedenis niet meer weg te denken.Het zet meteen de toon van de film goed neer.

Bond wordt goed opnieuw aan ons geintroduceerd, en gelukkig gebeurt dat niet op zo'n belachelijke manier als in DAF.Gewoon lekker normaal.Tevens is dit de eerste keer dat we hem in zijn huis zien ipv. gebruikelijk op het kantoor van 'M'.Vanuit daar ontwikkelt het de plot zich in een razend tempo.Helaas kon mij dit verhaal de vorige keren niet echt boeien, maar nu bleef ik heel geinteresseerd doorkijken.De actie is dit keer van een hoog niveau en de speedboat chase is natuurlijk het meest memorabele.Een heerlijke snelle en flitsende achtervolging op de bruine rivieren van Louisiana.1 minpunt vond ik de wel heel stereotype sherrif.Echt op weer zo'n redneck manier neergezet.

Het acteerwerk is ook erg goed.Moore lijkt er nog niet helemaal in te zitten, maar je ziet gewoon iets in zijn ogen die hem ook gewoon Bond maakt.Gelukkig heeft hij in de opvolgende film "The Man With the Golden Gun" zijn weg gevonden en kunnen we echt gaan genieten van hem.Wel heeft hij al sterke oneliners en die heerlijke droge humor die we van hem gewend zijn.Jane Seymour doet het ook goed, en brengt ook iets breekbaars in haar karakter mee.Maar er is één die de show steelt en dat is Yaphet Koto als Kananga.Zijn hele doen en laten maken gewoon dit karakter.Zijn kracht ligt hem gewoon op de kalme manier waarop hij hem speelt, daaruit komt het gevaar en de dreiging.Tee Hee is trouwens ook een geweldige henchman.

Waar de andere films eigenlijk tijdloos aanvoelden heb ik dat met LALD niet.Het heeft echt een duidelijke seventees sfeertje.De aankleding, de kostuums, de setting en vooral de verdere muziek vind ik toch echt gebonden aan een periode.Daar vind ik de film dan ook minder sterk door.Gelukkig wordt dit in de tweede Moore film wat vermeden en komt de Bond sfeer weer echt goed uit de verf.

Wel heb ik van deze film meer genoten dan de vorige keer.Mijn stem heb ik dan ook verhoogd.

3* --> 3.5*

zitten goeje stukken in verder kan hij er mee weg

Roger Moore zijn bond films zijn slecht , maar van deze moet ik zeggen dat hij geslaagd is samen met 'the man with the golden gun'

met zijn eerste 2 had hij niet zo flauwe grappen als bij de andere.

goed verhaal + Goed liedje !

4*

Roger Moore is zijn 1e James Bond film. Hij doet t prima in deze film.

De titelsong is trouwens ook een van de betere!

De keuze van Jane Seymour als bondgirl is ook een goeie keuze.

Ook de plekken waar er gefilmd is zijn dik in orde (Everglades, Jamaica )

Op naar "the man with the golden gun"

De Roger Moore Bond films hebben allemaal zo hun memorable (komische) momenten. In deze film, Bond neemt plaats als vlieginstructeur, echt hilarisch.

Ik vond het een erg goede James Bond film. De acteurs doen erg goed acteren naar mijn mening, en het verhaal is goed bedacht en heeft mij weten te boeien. Veel leuke scenes ook..

3,5*

Leuke sound track van de heren van Guns and Roses, wou de film gister eigenlijk zien, maar helaas de buren kwamen onverwacht op bezoek Grrrrrrrrrr.

Balen he

Een fantastische openingssong en die seventies camp is ook nog wel leuk, maar voor de rest is het een puinhoop.

Bond films moeten het meestal niet van een logisch plot hebben, maar hier gaat het echt heel ernstig mis. Het verband tussen de drie moorden en het daarna volgende verhaal is er niet. Ook eigenlijk geen idee wie of wat dat hysterisch schreeuwende donkere meisje nou was waar Bond in de eerste helf mee rond liep.

Het ergste karakter was zondermeer de sheriff, die als een soort Clown Bassie de toch al wat saaie speedbootscene over de afgrond duwde.

En dan Roger Moore. Nee. Gewoon Nee. Geen dreiging, niet cool, nul persoonlijkheid; een watje met een waterpistool.

Guns N' Roses heeft enkel het nummer gecoverd zo'n 20 jaar later. Het originele nummer is van Paul McCartney en z'n Wings en de score van Beatlesproducer George Martin.

Tja.... moet je op zo'n opmerking eigenlijk nog wel reageren... zucht!

't Was sterker dan mezelf... en dan zag ik nog dat het bericht al een maand oud was.

nieuw bond gezicht in deze film , sean connery vervangen door roger moore , vondt dit eigenlijk niet slecht , roger speeld even goed als sean , ze kunne alletwee hun grappen even droog zeggen , en ze zien er gewoon uit als een james bond bond , verhaal van deze film was ook goed , niks speciaal , maar toch vermakkelijk , de speciaal effects dan waren weer aan de andere kant , maar toch , goede bond film.

Roger Moore nam het Bond-stokje vanaf hier over. En wat doet hij dat goed! Bij Sean Connery vind ik niet elke film even pakkend, maar bij Roger Moore wel. Hij geeft net even de extra humor een boost en dat vind ik heerlijk. Ook de toevoeging van de creep Baron Samedi is leuk. Het verhaal is geniaal en ik kan deze film nog wel 10000 keer zien! Helemaal super.

Super film, met Moore als 007.

Echt geweldig, vooral de humor zat er goed in en de Bond Girl was goed.

Zonder twijfel de slechtste Bond die ik tot nu toe gezien heb. Roger Moore is een slechte Bond. Ik irriteer me dan ook best wel aan hem. Verhaal was ook niet speciaal en zat vol clichés. Gelukkig maar dat ik Bond films kan waarderen en er altijd graag naar kijk.

2,5*

Quantum of Solace al gezien ?

Ja, kijk maar bij m'n stemmen. Leuke film.

Dat was duidelijk geen Bondfilm, deze wel. Al hoewel ik hier Q erg miste.

Live and Let Die is het debuut voor Roger Moore. En een ongelooflijk sterk debuut kun je wel zeggen. Zijn introductie is even legendarisch als die van Sean Connery.

Zoals altijd bevat een Bondfilm standaardingrediënten, maar de films van Roger Moore introduceerden ook een heleboel nieuwe. Jammer is dat Desmond Llewelyn andere verplichtingen had, maar het leuk om te zien dat M het huis van Roger Moore bezoekt. En Moneypenny die hem helpt daarbij.

Verder goede cast met Jane Seymour als Solitaire en Yaphet Kotto. Ook Tee Hee is een leuke rol, maar op de een of andere manier staat hij altijd in de schaduw van rollen als Jaws en Oddjob, terwijl het een aardig goede bijrol is.

Het minst vond ik sheriff J.W. Pepper, maar je lacht je dood om de scenes met hem.

Goede en spannende achtervolgingen in Jamaica. Wel vond ik de dood van Kanaga wel heel nep. Dat was gewoon een opgeblazen pop. Ik heb er wel om moeten lachen.

De muziek van Paul McCartney is legendarisch en past prima in het voodoogebeuren. Het blijft nu nog steeds een mooi liedje.

Maar mijn favoriete bijrol in de film was toch wel Rosie

Cijfer op een schaal van 1 tot 10: 8,0

Cijfer op Moviemeter: 4,0