Live and Let Die (1973)

Leuke debuut van Roger Moore, hij doet het meteen uitstekend in deze film. Qua actie en humor was het ook in orde.

Roger Moore is goed in humor en in actie. Vooral voor de eerste keer doet Roger Moore het erg goed als James Bond. En Yaphet Kotto grappige schurk . En het verhaal is eindelijk ook weer eens anders.

Een vreemde Bondfilm en de eerste met Roger moore : Live And Let Die.

Wat deze film zo vreemd maakt volgens mij is het feit dat de sfeer zeer donker is. En dan bedoel ik niet alleen in de zin van de hemel of de lucht Die voodoo-achtige dingen enzovoort , ja je moet er fan van zijn

Roger Moore doet het niet slecht, maar hij acteert nog wat verlegen in zijn eerste bondrol, maar hij is zeker geen slechte bond Ook de bondgirl is zeker geen slechte keus. Een naieve en stille maagd

De schurk vond ik niet zo geweldig maar wel een dikke pluim voor Baron Samedi ! Het karakter is zo twisted en gestoord

De muziek is goed, de intro valt wel mee Wat deze Bondfilm minder maakt dan de gemiddelde Bondfilm is het feit dat het op sommige momenten echt saai kan zijn; En ik kan me ook niet vinden in de sfeer ie de film uitstraalt. Heerlijke krokodillenscènes dat wel ! Maar de bootscène duurt gewoon veels te lang

Live And Let Die, je moet er van houden Een matige Bondfilm in mijn ogen

2.5*

Get Moore!

Live and Let Die is weeral nummer 8 in de bekende James Bond reeks. Gedaan met Sean Connery, gedaan met George Lazenby, hallo Roger Moore die voor een hele generatie de echte James Bond is. Ik behoor niet tot een generatie die dweept met één 007 dus kan ik ze mooi vergelijken.

Sean Connery blijft voor mij toch nog ergens altijd de echte James Bond. Niet omdat hij zijn rol zoveel beter speelt dan de andere acteurs maar gewoon puur omdat hij de eerste was. Raar eigenlijk want als Connery en Moore waren omgedraaid had ik sowieso voor Moore gekozen. Vooral ook omdat hij dezelfde flair en uitstraling heeft die een Bond voor mij moet hebben. Ook zijn one-liners komen gevat en leuk over (i.t.t. Lazenby die krampachtig probeerde grappig te zijn) Met 007 zit het in Live and Let Die dus al goed maar wat een echte verademing is, is Jane Seymour die de rol van Solitaire op zich neemt. Een verademing vooral ten opzichte van Diamonds Are Forever waar de Bond-girl een lelijke, idiote trien was maar Seymour heeft het allemaal. De looks en het acteertalent waardoor ze nu al tot één van de beste Bond-girls behoort. De rest van de cast, eerste keer dat ik weet dat het bijna allemaal zwarten zijn in een Bond-film, acteren ook allemaal sterk met als hoogtepunt Tee Hee. Die kan zo naast Oddjob worden geplaatst als één van de coolste henchmen. Samedi past hier ook nog wel in mindere mate bij.

Het verhaal in deze Bond-film stelt jammer genoeg een beetje teleur. Mr. Big is op zich geen slechte bad-guy maar mist de nodige redenen om de wereld te vernietigen. Iets was zijn voorgangers wel allemaal hadden waardoor ze een stuk dreigender overkomen. Spijtig, want hij had wel potentie. Wat wel een pluspunt is, is de duistere voo-doo sfeer die over de film is gegoten (inclusief bizarre levende doden) Met de actie zit het in dit 8e deel ook wel goed, al had de speedboot scène wel wat korter gemogen. Op den duur leek het gewoon meer een herhaling te zijn doordat je elke keer een gebeurtenis zag (een trouw bv) en op de achtergrond de speedboten. Je weet dan gewoon dat de boten alles zullen verstoren. Krokodillenscène was dan wel fantastisch maar daar staat dan weer tegenover dat de manier waarop Kananga / Mr. Big sterft er zeer nep uitziet (iets waar Hamilton toch eens iets mag aan doen want in Goldfinger irriteerde ik me er ook aan)

De titelsongs in een Bond-film hebben bij mij een wisselend succes. In Dr. No heb je natuurlijk het gunbarrel theme maar From Russia With Love, Thunderball zijn verschrikkelijk slechte nummers. Gelukkig zorgt Live and Let Die van Paul McCartney (dat mij heel bekend voorkwam tot ik me realiseerde dat Guns 'N' Roses het blijkbaar later heeft gecoverd) voor het overgewicht naar de goede kant. Een nummer dat nu nog altijd door mijn hoofd speelt.

Eén van de betere Bonds. Goldfinger blijft de beste tot nu toe maar Live and Let Die komt toch dik in de buurt. Het is alleen jammer van het mankement aan een echt Bond-verhaal.

3.5*

Middelmatige film. die flauwig aandoet door dat kaartgedoe en nog meer overbodige joligheden, die on-Bonds aan doen. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de dikke cop die op wil treden tegen die speedboten. De manier waarop James Bond zich af en toe in de luren laat leggen (het eilandje met de krokodillen ) is ook veel te gemakkelijk en verwacht je ook niet.
Maar Live and Let Die heeft ook pluspunten! De coole sfeer met de donkere cast is weer eens heel wat anders. De actiescenes waren ook heel behoorlijk uitgevoerd en dan met name die langgerekte speedboatscene. Tenslotte niet vergeten te vermelden dat de Bondgirl er ook wezen mocht .

deze james bond film zat een vele donkerder sfeer in dan de andere bond films.hij was wel heel leuk. en hij was ook wel spannend. maar de aller leukste bond film is octopusy vind ik. de titel song vind ik wel een van de leukste nummers.

Donkere sfeer, lees het boek maar eens

Veel grimmiger.

oke.maar ik lees nooit boeken.ik ben niet zo.n lezer.

Weer een goede bond film. De eerste film voor Roger Moore die bond speelde. Ik vind het een goede vervanger, alleen Sean Connery was toch iets beter. verhaal is heel goed, alleen wat donker zoals hier nog gezecht word.

Ik ben ook zo geen lezer. Ik houd het liever bij de films. Door de boek niet te lezen weet ik niet wat er gaat gebeuren en blijft de film spannend.

Bij mijn James Bond collectie herziening kwam ik gister uit bij Live And Let Die, de 1e Bond is het Roger Moore tijdperk. Gelukkig laat deze film grotendeels de 2 vorige miskleunen, On her majesty's secret service en Diamonds are Forever vergeten.

Ondanks dat ik Sean Connery een geweldige Bond vind wat nauwelijks te evenaren valt voor een ander, doet Roger Moore het ook uitstekend. Hij komt ook over als een gentleman en zijn gevatte oneliners doen het niet verkeerd bij me. Hij is overall wat minder serieus en wat meer op humor gericht in zijn James Bond films. Ik geef toch meer de voorkeur aan het wat serieuzere, maar ik vind Moore zeker niet erg te bekijken.

De film zelf is trouwens een tijd lang best donker en mysterieus met al het voodoo, slangen en rare knakkers als Baron Samedi. Die sfeer beviel me wel.

Wat ik wel jammer vond is dat deze film wel erg ''vriendelijk'' is op gebied van actie en geweld. Moore stond er geloof ik om bekend dat hij minder geweld gebruikt in zijn films dan bv Connery en later Brosnan, maar toch...

Al had de film met oa de achtervolging met de dubbeldekkerbus en het gevecht met Scaramanga wel een aantal prima momenten hoor.

Wel zaten er een aantal erg irritante personages in. Op nummer 1 staat die lokale sheriff. Wat een vreselijk figuur, stront irritant. Dat stemmetje, dat gebrul..brrr. Zeer ergerlijk en een totale miscasting voor de film. Dat zwarte meisje uit het begin van de film vond ik ook erg vervelend. Gelukkig is de Bond girl wel oke. Niet bijzonder, maar wel voldoende in de rol. Wel jammer dat Q niet in de film voorkwam. Toch wel een gemis, ook al speelt hij altijd een bijrolletje.

Ook nog een compliment voor de mooie titelsong van The Beatles. Blijft een mooi en passend nummer voor de film.

3,5* (mijn stem blijft hetzelfde na herziening)

De titelsong is van Paul McCartney, verder is dit de minste bond die ik tot nu toe gezien heb, saai verhaal met Bond onwaardig plot. Toch waren er zoals altijd weer toffe dingen zoals de voodoo en de sherriff waar ik wel om kon lachen.

Ik vond die sheriff echt verschrikkelijk. Kost de film zelfs punten bij me. En ik denk dat je films als Diamonds are forever en On her majesty's secret service dan nooit bekeken nog hebt als je dit de minste vind?

Zeker wel en die vind ik beter.

Schurk is natuurlijk niet Scaramanga, maar Mr. Big aka Kananga.

Die eerste was de schurk uit The man with the golden gun en uiteraard gespeeld door Christopher Lee.

Maar.. omdat je zo goed bezig bent met weer alle Bondfilms te bekijken is het je vergeven!

Ach kut, ik had die naam in mijn gedachte tydens het typen. Had hem 1x aangepast, maar zie hem inderdaad nog een keer in mijn recensie staan

Was handig geweest, zon edit knop.

Vanavond maar eens verder met The man with the Golden Gun

Zit wel iets in ja.

Zal ik je eens wat vertellen...;)

Ik weet het al....

Hoe konden de makers die idioot nog een keer terugvragen?

Jammer dat James zijn License to kill status gebruikte tegen hem!

Nouja, eigenlijk kwam eerst het boek Lald van Fleming en een tijdje later pas dat van Dr. No. Dus in de boeken is het WEL het zelfde karakter, maar omdat de films in compleet andere volgorde zijn gedraaid en Quarrel dus al dood was gegaan in Dr. No kwamen ze maar met deze ietswat met de haren er bij gesleepte oplossing.

Aha, dat wist ik weer niet.

Goede Bondfilm. Leuke bad guys met een redelijk goed verhaal en vermakelijke actie's. Ook Moore is hier geweldig grappig en heeft zoals altijd veel klasse en stijl. 4,0.

Bond - Live and Let Live,

Gisteren vond ik het broodnodig tijd Live and Let Die uit de kast te halen. Het debuut van Roger Moore en een film die een aantal introduceert, maar ook een aantal weglaat. De voodoo-achtige sfeer maakt dit een buitenbeentje in de reeks, maar goed uitgevoerd. Live and Let Die laat gelukkig grotendeels DAF doen vergeten.

De film begint met het laten zien van drie agenten die op mysterieuze wijze om het leven worden gebracht. Eentje op het eiland San Monique, eentje in New Orleans en een tijdens een vergadering, waar ook Kananga aan deelneemt. Dan krijgen we een al net zo mysterieuze titlesequence te zien met muziek die gecomposeerd is door Paul en Linda McCartney. De soundtrack van LALD bevat een aantal zeer mooie composities, maar destijds was de muziek rete-hip. Dat betekent dat de muziek erg tijdgebonden en jaren '70 is. Het valt nog mee, maar er zijn films bij die een tijdloze soundtrack hebben en nog jaren meekunnen. Het valt te bezien of Live and Let Die dat ook kan. Bond wordt naar de Verenigde Staten gestuurd om Kananga in de gaten te houden. Net zoals de vorige film Diamonds are Forever speelt het grote deel van de film zich af in de VS. In tegenstelling tot de vorige film stoorde ik me hier niet echt aan. Het verhaal is prima voor een Bondfilm, maar het overstijgt niet het gemiddelde plot. Het idee om een drugsbaron voodoo als dekmantel te laten gebruiken en eerst twee ton heroïne te doneren om de bevolking verslaafd te maken, om zo winst te maken is niet heel erg geloofwaardig, wel modern. Mr. Big, een goede vriend van Kananga en zeer invloedrijk is een van de betere schurken vind ik. De link met het boek is aardig groot en het feit dat hij zwart is geeft hem wel letterlijk een donker tintje. Daarnaast hielpen zijn handlangers daar ook bij.

De actie is fantastisch te noemen, met dank aan Guy Hamilton. Met de technieken uit de jaren '70 oogt de film nog steeds erg fris en modern. Als er een regisseur is die actie prima in beeld weet te brengen dan is het Guy Hamilton. Dit is een van de eerste Bondfilms waar er geen greenscreen is gebruikt en de weinige special effects zijn prima uitgevoerd. Ze konden ook moeilijk verpest worden, want het script liet het ook maar weinig toe. Blij te zien dat in het hoogtepunt van de film, de speedbootachtervolging, de meeste tijd is gestoken. Ook de treinscène op het eind en de krokodillenscène waren goed en tot op zekere hoogte best spannend te noemen. De enige scène uit het boek LALD is gelijk ook een van de beste en spannendste momenten uit de film: Mr. Big ontmaskert zichzelf en ondervraagt Solitaire om te kijken of ze haar gave heeft verloren. Als Solitaire fout antwoordt, moet Tee Hee eerst zijn pink breken, om daarna met de meer vitalere delen te beginnen! Live and Let Die heeft van al de voorgaande films de meeste actie en is daarom erg vermakelijk. De voodoo-sfeer maakt de film wel een buitenbeentje in de reeks. Maar het past de film uitstekend, omdat de sfeer in de roman ook duister was. Ik beschouw LALD wel als een van de meer serieuze films uit de reeks. De humor is al meer dan in voorgaande films, maar de spionage is nog wel aanwezig in een aantal scènes. Gelukkig helpen de locaties daarbij. Ze zijn hip en modern, maar vooral in de stijl van de jaren zeventig. De Fillet Soul-bar is daar een goed voorbeeld van.

De cast is niet hoogstaand, maar een grote verbetering ten opzichte van voorgaande films. Roger Moore is een fantastisch acteur en tot op heden nog steeds mijn favoriete. Waar ik in Dr. No met Sean Connery het gevoel had dat hij al jaren de rol speelde, voel ik dat Moore nog op zoek is hoe het personage neer te zetten. De humor slaat nog niet door naar het komische en gelukkig komt dat de film ten goede. Jane Seymour speelt haar rol lichtelijk over-the-top, maar in sommige scènes speelt ze prima, vooral in de treinscène en als Bond en Solitaire op de vlucht slaan. Naast Bond en Solitaire bestaat de rest van de hoofdrollen puur uit zwarte acteurs. Vrij controversieel toen, des te moderner nu. Het is een groot pluspunt dat ze die keuze hebben gemaakt en het versterkt de donkere sfeer nog meer. Hoogtepunt zijn natuurlijk de rollen van de henchmen Tee Hee en Baron Samedi. Tee Hee is niet oliedom, ook geen nerd, maar gewoon prima voor de film. Vooral in de treinscène vond ik het lachwekkend te zien toen Bond Tee Hee vasthaakte aan een buis om hem vervolgens het raam uit te schoppen. Eigenlijk gebeurt een soortgelijk iets in The Spy Who Loved Me, maar mij hoor je er niet over klagen. Er was wel iets waar ik me ontiegelijk aan ergerde: Sheriff J.W. Pepper. Ongelooflijk stereotiep, Amerikaans maar bovenal irritant. Zijn scènes waren bedoeld grappig te zijn, en er zullen velen om gelachen hebben, maar voor mij kwam hij eerder over als een kleuter. Die rare bekken die hij trekt, hij ziet er belachelijk uit en praat ook nog zo. Hadden ze daar nou echt geen andere oplossing voor?

Live and Let Die is ongelooflijk hip en de locaties helpen daar zeker bij. Harlem, New Orleans, Live and Let Die heeft het allemaal. Deze film introduceert een aantal goede zaken en zet de toon voor volgende Bondfilms. Roger Moore speelt hier zeer goed en zijn oneliners zijn grappig en gevat, maar niet doorspekt met slapstick, dat uitstekend past bij de sfeer van de film. Wel zat ik aan het eind van de film met een aantal vragen:

Waarom haalden de producenten en de regisseur sheriff J.W. Pepper erbij?

In de autoachtervolging zie je alleen maar dezelfde auto's rijden. Aan het eind van de film wordt Cadillac bedankt voor de medewerking, maar het is te lachwekkend en erg opvallend.

Waarom gaat Felix Leiter niet in meerdere scènes mee met Bond. Had makkelijk gekund. Ik vond zijn rol nogal passief, zo aan de telefoon. Jammer, want LALD is een van de weinige films waar Felix Leiter al zo'n grote rol heeft, met uitzondering natuurlijk van Licence to Kill.

Waarom werd die grap uitgehaald met die man in die truck met oesters? Moest dat grappig zijn? Ik vond het eerder zielig en aandoenlijk, vooral het gezicht dat de man telkens trok!

Waarom is er voor gekozen Kananga/Mr. Big zo nep te laten sterven? Dit is denk ik met afstand de slechtste dood van een schurk uit alle Bondfilms. Guy Hamilton is hier onovertroffen in.

Live and Let Die krijgt een 7,5 (4*)

09. A View to a Kill
10. Live and Let Die
11. From Russia with Love

Live and Let Die

Met de bondreeks was ik gister beland bij deze film. En Gelukkig is Live and Let Die een stuk beter dan de twee vorige bondfilms, die vrij matig waren.

Helaas was met deze film ook het Sean Connery tijdperk afgelopen. Alhoewel hij voor mij toch de enige echte bond blijft deed Roger Moore het in deze film heel aardig. Je ziet wel dat hij nog een beetje in de rol moet komen. Maar hij doet het leuk. Sean Connery was toch wel wat serieuzer en Roger Moore zet een wat grapperige James Bond neer.

Dat voodoo verhaal vond ik wel aardig. Dat is weer eens wat anders dan een Blofeld die de wereld wil veroveren. De bondgirl was ook prima en een flinke verbetering ten opzichte van de vorige. Met de sfeer zat het ook wel goed.

De personages waren ook leuk. Op de sherrif na. Wat een vreselijke man was dat. De badguy zelfs vond ik niet zo super, maar die Mister Big en Baron Samedi waren twee prettig gestoorde personages.

Geen gigantisch goeie bondfilm, maar wel een van de beteren uit de reeks.

3,5*

heb de gehele bond collectie in mijn bezit waarvan ook enkele op blu-ray.

en deze live and let die de beste die er ooit is gemaakt.

De slechtste Bond film van Roger Moore.

Bij momenten goed, dan is het weer zwakjes, de film hangt niet altijd goed aan elkaar, soms leuk soms belachelijk.

En wat is die Moore een houten hark zeg.

hoe zit het nou eigelijk?

dit is de eerste film met roger moore betekent dit dan dat het hele verhaal van james bond ook elke keer overnieuw begint met een andere bond ?

weet iemand dit?

Jep. Bij deze film zie je James Bond weer opnieuw geboren worden en uiteindelijk zie je dan de scene waar hij naar de plastisch chirurg gaat en de kop van Sean Connery ziet veranderen in Roger Moore. Denk een beetje aan de film Face Off.

Maar het went snel hoor!

over welke scene heb je het, ik heb de film gistere bekeken.