Live and Let Die (1973)

Zie graag James Bond films, maar deze vond ik tot nu toe het minste, vond hem behoorlijk saai.

Na de kritiek op Lazenby en het succes van Connery in Diamonds Are Forever besloot Eon maar om een bizar salaris van 5.5 miljoen dollar te bieden om Sean Connery te strikken voor Live and Let Die. Connery gaat er echter niet op in, maar zou later nog schitteren in vele topfilms. James Bond heeft hem geen windeieren gelegd. In de zoektocht naar een vervanger was er zelfs heel even sprake van een Amerikaanse Bond, maar gelukkig vond men hun verstand terug en vond 007 in de Engelse Roger Moore. Dat is echter niet de enige verandering. Maibaum doet niet mee en zelfs mister Bond John Barry slaat een jaartje over. Daarnaast geen Q en Felix Leiter is weer iemand anders en Blofeld is nu echter compleet van het slagveld verdwenen. Het is duidelijk dat Eon niet elk jaar een Bond filmpje uitpoept in dezelfde samenstelling zoals men in de begindagen deed.

Dat de intro's ook anders zijn opgezet dan tijdens Goldfinger en Thunderball moge ook duidelijk zijn. Vrij weinig actie, maar wel een prikkeling om verder te kijken. Stiekem heb ik dan liever het eerste. De titelsong is natuurlijk geweldig van The Wings, en Paul McCartney lijkt als 1 van de weinige artiesten te beseffen dat hij echt een Bond song aan het schrijven is. Het werk van Binder ziet er ook al wat beter uit dan vorige film.

Het verhaal is ditmaal zonder SPECTRE, maar met een dictator Dr. Kananga van San Monique. Helaas is dit een fictief eilandje, en dat is toch wel jammer. Had toch toffer geweest als het Puerto Rico was geweest. Daardoor mis je misschien wat binding. Nadat er 4 mysterieuze overlijdingsgevallen plaatsvinden die allemaal naar Kananga wijzen, mag Bond gaan uitzoeken wat er allemaal op San Monique plaatsvindt. Echter, al op de reis erheen komt hij in contact met een zekere Mr. Bigg. Zit er een connectie tussen deze 2 mannen? Het verhaal is redelijk lineair maar toch leuk verzonnen. En dat zonder Maibaum!

De score is leuk geschreven, maar het is toch geen John Barry kwaliteit. Ook wel te verwachten, want muziek is natuurlijk nog persoonlijker dan regie. Toch moet ik George Martin een compliment geven, want het is zeker niet slecht. Soms weet hij het juiste Bond gevoel te brengen, maar ook vaak zit hij er naast. Zo heeft hij het klassieke Bond riedeltje net wat teveel aangepast waardoor het meer als een soort remix voelt dan een andere versie. Dit wordt al snel duidelijk tijdens de dubbeldekker achtervolging.

Op San Monique komt Bond in contact met Solitaire (Jane Seymour), met recht de lekkerste Bond babe ever. Wow! Ik krijg al met al het gevoel dat deze Bond weer wat serieuzer en meer volwassen aanvoelt dan de eerdere Hamilton film Diamonds Are Forever, en dat is een goed teken. Het is wel jammer dat Q-branche er niet is, want Moore heeft blijkbaar wel toffe gadgets gehad (bijvoorbeeld die portofoon in een borstel). Sowieso zou het even leuk zijn om Desmond Llewelyn samen met Roger Moore te zien. Want Roger Moore doet het echt goed. Hij is een waardige opvolger van Bond, met voldoende charisma en ook de juiste portie humor. Een blijvertje dus wat mij betreft. Maar de echte ster van de film is natuurlijk sheriff JW Pepper. Mijn god, wat een hilarische vent. Die zou zelfs anno 2011 de lachers op z'n hand krijgen met z'n geweldige accent en opmerkingen _O-. Sowieso is de hele speedbootscene écht tof, en echt een actiescene die in een Bondfilm thuishoort. Zoiets heb ik de laatste 2 films een beetje gemist. De climax was ook goed. En voor dat je het weet zijn de 2 uur weer voorbij. Na het matige Diamonds Are Forever had ik mijn twijfels bij Hamilton, maar dit is weer een leuke film. Kananga is niet echt een hele toffe badguy, maar Roger Moore is wel de Bond die we weer nodig hebben.

Bij de dubbeldekker achtervolging wordt nergens het J.B. theme gespeeld.

Je hoort dan een instrumentale versie van de titelsong.

Je bent trouwens een van de weinige die J.W. Pepper leuk vindt, maar ..eh.. ik vind hem ook goed, hoor!

Zeer goede James bond film, in de hele film gebeurd er genoeg, achtervolgingen en met de krokodillen ook erg leuk. Verder is het eind ook redelijk goed!

1 van de beste James bond films van de serie.

Wélke JB-film je het meest waardeert hangt geloof ik sterk af v.d. leeftijd;

ik heb deze toendertijd in de bioscoop gezien en heb me altijd afgevraagd wát er nou

zoveel beter was aan die Sean Connery... (die voor een andere groep weer

niet te overtreffen valt).

In tegenstelling tot de voorafgaande films neemt deze zichzelf niet al te serieus;

dat bevalt mij wel.

Blijft voor mij dus de meest onderhoudende Bondfilm.

En toch klopt dit niet wat je zegt

Vaak hoor je mensen zeggen dat de Bond films gingen veranderen vanaf Roger Moore, en daar zit wat in, maar de grote verandering kwam al vanaf Diamonds Are Forever met de introductie van Tom Mankiewicz met zijn verhaal/screenplay.

Vanaf deze film, en dus Roger Moore, namen de Bond films zichzelf nooit meer te serieus, maar dat was omdat Moore niet kon acteren tegenover Connery, en pas vanaf Timothy Dalton konden ze weer Bond serieus laten overkomen, zoals in de originele boeken van Fleming.

Deze film is best goed, maar eigenlijk vanwege de blaxpolitation invloeden, en zeker niet door Moore die voor mij de slechste Bond ooit is!

Prima Bond-film, met een goede rol van Roger Moore. Blijft de gehele speelduur vermakelijk en onderhoudend. 3 Sterren.

Redelijk goede Bond-film.

Het eerste optreden ook van Roger Moore als James Bond, en hij doet het lang niet slecht met zijn typisch Britse humor.

De film zal ook bekend blijven door de titelsong van Paul McCartney en Wings dat een grote hit werd van de ex-Beatle.

Tegenvaller.

En dat ondanks een heleboel elementen die voor een goed verhaal hadden kunnen zorgen. Het eerste uur is nog wel goed, mede door de interesse in een nieuwe Bond. Ook de locaties zijn de moeite waard.

Helaas verliest het dan ergens de pedalen (de te lang uitgesponnen scènes?) en raakte ik mijn aandacht kwijt.

Roger Moore is niet zo slecht als Bond. Hij is hier wel wat stijfjes nog (in zijn actiescènes bedoel ik dan) en af en toe wat onwennig. Ik had ook wat meer komische momenten verwacht. Nu blijft het bij slechts enkele droge one-liners.

De badguys van dienst zijn redelijk goed, en ook de knappe Jane Seymour valt wel mee.

Live and Let Die gaat wat terug meer naar de roots. Er is wat mij betreft niet zo veel actie als in voorgaande delen. De actie die er dan is duurt te lang en ziet er behoorlijk gedateerd uit. De scène met de speedboten is daar een goed voorbeeld van. Ik dacht even naar een lame actieserie uit de jaren 70 te kijken.

Qua muziek is de score van Paul McCartney niet zo slecht, maar tijdens de film had ik graag wat meer het bekende Bond-deuntje gehoord.

2

Waarschijnlijk een Bond film voor de niet Bond fan. Vibe is eerder ongewoon voor Bond. Hield me net wakker.

'k Vond het geen bijzondere James Bond film. Er waren geen echte hoogtepunten of een bekende scène. 'k Vond de scène met die sheriff ook niet echt grappig en eigenlijk te lang duren. De muziek viel wel goed mee.

een zwakke film uit de reeks. Roger Moore's vertolking van 007 lijkt nog teveel op zijn personage uit "the saint". De boef Kananga is ook nogal een complex figuur, het ene moment lijkt hij een gewiekste schurk en het andere moment een zenuwachtig personage. Zijn rechterhand brengt het er dan heel wat beter vanaf, maar diens rol is nogal beperkt.

Gelukkig is er Jane Seymour die haar rol wel uitstekend speelt. Ook één van de mooiste filmhoezen uit de reeks. de scene's met de krokodillen. De titelsong is heel sterk en er is een sterk, maar kort moment tussen Bond en M.

Veel actie met als hoogtepunt een schitterende, adembenemende speedbootachtervolging, die alles bij elkaar zo'n 15 minuten duurt. Roger Moore voor het eerst als 007.Kleurrijke Bondfilm met veel humor en lol, maar ook spannende momenten. Er zit ontzettend veel spektakel, actie en vaart in de film, en dat maakt hem ook anno 2005 nog steeds het bekijken (en kopen) meer dan waard. LALD is een van de Bondfilms die ik regelmatig uit de kast trek. Goed!

Live and Let Die is de James Bond film die ik het vaakst gezien heb. Niet omdat het de allerbeste is, maar puur vanwege het feit, omdat we die destijds toevallig op DVD hadden. Ondanks dat het niet de beste Bond is, is het wel één van de meest amusantste.

Het is de eerste bond voor Roger Moore. Moore had de moeilijke taak om Sean Connery op te volgen, maar doet dat prima. Daar waar Connery meer uitstraling heeft, weet Moore dat te compenseren door zijn sterke humor. Hoewel het verhaaltje van deze Live and Let Die niet zo heel veel voorstelt, verveeld de film eigenlijk geen seconde. Het hele voodoogebeuren dat hier voorbij komt vond ik vroeger best eng. Tegenwoordig niet meer, maar leuk is het allemaal wel. Er zitten een aantal behoorlijke actiescènes in, waarbij de speedbotenachtervolging er duidelijk bovenuit steekt. Ook de scène, waarbij Bond over krokodillen rent, is inmiddels klassiek te noemen.

Dat deze Bond zich wat meer op humor richt, merk je ook aan de casting van Clifton James, die hier als oude sheriff een grappig bijrolletje speelt. Verder heeft Live and Let Die één van de allerbeste titelsongs uit de gehele Bondreeks. Een enorm herkenbaar en sterk nummer. Inhoudelijk mag het dan allemaal wat minder zijn, maar zolang het met veel vaart en humor wordt gebracht, is dat helemaal niet erg. Dat bewijst deze Bond wel.

3,5*

beste james bond film vind ik zelf, ik heb ze allemaal gezien maar dit is de leukste!

Uitstekende Bond-film. Begrijp ook bij deze film de kritieken van anderen niet zo goed. Veel afwisseling qua plot, locaties, leuke achtervolgingen (die met de speedboten is wat mij betreft een klassieker), goede vertolking Bond door Moore etc.

Vreselijke start van een nieuwe Bondfranchise.

Ligt niet echt aan Roger Moore, die zet weliswaar een ander type doch leuke Bond neer. De Bondgirl is mooi, maar veel brains en een actieve rol hebben ze blijkbaar niet.

Het is het scenario, de setting, de irritante Amerikaanse flik, de lachwekkende alligatorscènes; maar vooral de ontploffende slechterik, deja vu elementen van Thunderball en From Russia with Love op het eind die de film de dieperik doen intuimelen. Ook al het voodoogedoe en gedans en gepingel maken me helemaal gek.

Die and Let Die voor mij. 2*

Sean Connery kwam in Diamonds Are Forever nog 1 keer opdraven als James Bond. Toch ondernamen de producers nog een poging om Connery nogmaals op te laten draven als Bond. Ze boden hem 5,5 miljoen voor de rol in Live And Let Die. Maar Connery was er deze keer echt serieus klaar mee. Dus moest men weer op zoek naar een nieuwe Bond. Eerst wilde men een Amerikaanse acteur voor de rol, maar de producers vielen terug op een acteur die vanaf het begin al een gegadigde was voor de rol: Roger Moore. Moore was beschikbaar en zodoende zou een ander Bondtijdperk aanbreken met meer humor en een vette knipoog.

Binnen 24 uur wordt eerst in New York, dan in New Orleans en tenslotte op het Caraïbische eiland San Monique een MI6 agent gedood. Deze hebben één overeenkomst: ze volgden de activiteiten van Dr. Kananga, de dictator die heerst over San Monique. Aan Bond om te zoeken wat er achter de moorden schuilt…

De James Bond films probeerden altijd wel mee te gaan met hun tijd en met wat er op dat moment actueel was in de filmwereld. In de jaren 70 kwamen de blaxploitation-films (films met een totale zwarte cast) meer naar voren. De misdaad, waaronder drugssmokkel, werd in die periode voornamelijk toegeschreven aan de zwarte medemens. Live And Let Die speelt daar dan ook op in. Ook wordt er zwarte magie in de vorm van voodoo in de film verwerkt. Dit zorgt ervoor dat Live And Let Die een aparte Bondfilm is te noemen. Het is een verhaal wat je gewoonweg niet bij een Bondfilm verwacht.

Wat daarnaast ook anders is, is de toon van de film. Live And Let Die bevat meer humor dan de films met Sean Connery. Maar dit is over het algemeen niet storend, omdat Roger Moore dit volledig onder controle heeft en omdat bij hem de hardheid van de Connery Bond niet past. De humor slaat soms te wel te ver door. Dan doel ik op de perikelen van Sheriff JW Pepper tijdens een fantastische speedbootachtervolging. Het is even leuk, maar op een gegeven moment dacht ik even dat ik Smokey And The Bandit aan het kijken was.

Zoals gezegd, Live And Let Die is een andere Bondfilm dan we gewend zijn. Maar aan de ene kant slaat de franchise hiermee de goede kant op. De franchise was na OHMSS en Diamonds Are Forever namelijk toe aan vernieuwing.

Maar Live And Let Die is hierdoor niet een van de betere Bondfilms. Het verhaal hangt van losse eindjes aan elkaar en de film kabbelt zich regelmatig langzaam voort. Maar wanneer Bond naar The Farm wordt gebracht wordt de film tot het einde toe pas echt leuk.

Zoals vermeld speelt Roger Moore voor het eerst de rol van James Bond. Oorspronkelijk had men Moore al bij Dr. No voor de hoofdrol willen hebben, maar Moore zat toen nog vast aan zijn rol in The Saint. Moore zou in totaal in zeven Bond films gaan spelen. Daarmee heeft Moore in de meeste ‘officiële’ Bond films de hoofdrol gespeeld. Moore legt meer de nadruk op de humor met tal van gevatte oneliners. Ook is Moore een meer overtuigende charmeur en Engelse gentleman.

De slechterik in de vorm van Dr. Kananga wordt gespeeld door Yaphet Kotto. Ik zie Kotto graag spelen, maar ik moet concluderen dat hij een van de minste Bond slechteriken ooit wegzet.

Ook de Bondgirls zijn niet om over naar huis te schrijven. Jane Seymour speelt de rol van de tarot leggende Solitaire. Solitaire komt over als een zielig meisje. Iets wat totaal niet bij een Bondgirl past. De scènes met de tarot leggende Solitaire halen de vaart uit de film en dat zorgt ervoor dat je je snel gaat irriteren aan haar. Voor het personage Rosie geldt ook het hoge irritatie gehalte.

Felix Leiter wordt gespeeld door David Hedison. Dit is de leukste Felix Leiter die ik tot nu toe heb gezien.

De overige rollen van M en Moneypenny worden weer door de vaste cast vertolkt. Geen Q? Inderdaad, vanwege de omslag van de franchise wilde men de gadgets weer op de achtergrond drukken. Q wordt alleen bij naam genoemd in de film. Onder druk van fans zou Q weer terugkeren in de volgende Bond verfilming.

De Bondsong “Live and Let Die” van Paul McCartney is fantastisch en hoort tot de betere Bondsongs. Het nummer brengt perfect de sfeer van de film over.

Live and Let Die is Moore’s debut en dit levert een aardige Bondfilm op. Moore is niet het probleem maar het verhaal en het tempo van de film. Maar de laatste drie kwartier wordt dit goedgemaakt door een spannende krokodillenscene, de speedbootachtervolging en de finale.

3 sterren

Ook opnieuw bekeken en blijf bij m'n eerste commentaar.

Natuurlijk is de film op blu-ray ook dit keer prima gerestaureerd.

De eerste film met Roger Moore als Bond is een zeer vermakelijke! Ik ben bezig met het zien van alle Bond-films en ik begin er steeds meer plezier in te krijgen! In deze film komen we alles wat met James Bond te maken moet hebben tegen.

Het horlogegadget was een zeer goede, een van de betere die ik tegengekomen ben. Daarnaast kent de film ook zeer goede scenes die bijna allemaal aan het eind van de film plaatsvinden. De krokodillenscene vond ik zeer goed, maar ook de speedbootscene mocht er zeker wezen.

Ook kent de film een goede song en een leuk riedeltje. Toch hoor ik het liefst de Bond-tune tijdens een spannende scene.

Ik vond de schurk in de persoon van Kananga een zeer magere. Een van de mindere tot nog toe. Zijn hulpje met de ijzeren arm kende meer dreiging. Leuke eindscene met hem trouwens.

Ook de humor kon ik waarderen, met uitzondering van die sheriff. Wat een irritant varken zeg.

Misschien is het een beetje vroeg om te oordelen, maar ik zie de Bond-reeks met Moore rooskleurig in.

Op naar de volgende!

De allereerste met Moore en dat zie je, hij speelt alsof zijn leven er van af hangt en wil duidelijk wat bewijzen.

Zonder Q dit keer, hij moet het doen met een leuk horloge (hé was dat bij Craig ook niet zo, geen Q en 1 of minder gadget en geen superauto) en een piep jonge Seymour, wat een melkmuiltje, ze leek wel 17. Maar ze deed het niet slecht naast Moore en Kotto.

Slecht is het zeker niet en waarschijnlijk de langste achtervolging in Bond geschiedenis, het eindigde in ieder geval explosief. Het verhaaltje is wat mager, maar ach het is een Bond, dus mag het ook weer niet te ingewikkeld worden. Ook nu weer is de omgeving prachtig en de muziek genietbaar.

Het krokodillen truckje blijft enorm leuk om te zien en ook JW Peper is een leuke (soort clown) bijrol.

Geen slecht begin voor Moore, mar je ziet dat hij aan de rol moet wennen.

Prima eerste Bond film van Roger Moore. Heb hem altijd de beste Bond acteur gevonden. Zeker nu ik Sean Connery weer heb gezien, die volgens mij nooit geen zin had om deze rol te spelen. Anyway vond deze Bond film best heel vermakelijk tot op het eind in de trein. We zien veel in beeld, de leuke krokodillen act en veel occulte gebeurtenissen. Vermakelijk en geslaagd! Vond het alleen jammer dat het beeld weer wat minder was.

Dit is zeker niet de beste Bond-film, maar het is wel lekker losjes allemaal.

Connery's Bond was vaak te krampachtig en Lazenby's Bond was natuurlijk een stuk serieuzer. Roger Moore lijkt er echt het meeste lol in te hebben en heeft de goede fysiek en die gedistingeerde kop. Er zitten trouwens maar een paar echte vechtscènes in die wellicht wat éénzijdig zijn, maar ook daar brengt Moore het er goed van af. Alleen zijn zijn grappen af en toe ERG flauw, maar dat ligt natuurlijk meer aan het script en hij levert ze ten minste wel goed. Moore laat van de drie meteen de beste indruk achter.

De bad guy en zijn plan zijn nou niet echt bijster interressant, maar Yaphet Kotto heeft wel een goede verschijning en komt sympathiek maar toch dreigend over. Verder heeft hij weer wat unieke handlangers zoals die grappige dikke gast die fluistert en dus luistert naar de naam Whisper en die gast met de mechanische arm. De leukste is trouwens wel Baron Samedi met die lach. Alleen jammer dat hij zo snel verslagen wordt, maar daar gaat wel een grappige 'voodoo'-scène aan vooraf.

Jane Seymour is leuk als Solitaire. Ze is erg jong en haar bedscènes met Moore die een stuk ouder was voelden toch wel een beetje ongemakkelijk aan. Maar ze was zeker een mooie verschijning en één van de meer memorabele Bond-Girls. Eén van de grootste kritieken krijgt Pepper als de redneck-sheriff, maar ik vond hem op zich wel grappig.

Er zitten verder een paar leuke scènes in de film zoals de speedboat-achtervolging die misschien wel net iets te lang door gaat, en de krokodillenscène waarin je weet wat er komen gaat (kroko-walk , maar die desondanks toch leuk is. Het eerste half uur in Amerika is helemaal tof; die cultuur-clash in Harlem met Bond tussen al die negers was best wel hilarisch. Verder waren de voodoo-taferelen wel aardig, alleen jammer dat er zo weinig van waren.

Waar ik wel om in een deuk heb gelegen was de scène in het café in New Orleans waarin Bond in de grond verdwijnt. Maar hij werd eerst naar en tafeltje bij de muur geleid! Wil dat dan zeggen dat Kotto en co snel naar een ander kamertje moesten rennen om Bond te verwelkomen? Mijn broer zag ze al buiten adem nonchalant doen alsof ze er al uren zaten. Ach, misschien een rare kronkel maar ik lag wel even dubbel

Ja ondanks dat het plot niet geweldig was en de bad guys wel weer heel gemakkelijk verslagen werden, werd ik van LaLD wel erg opgewekt. En dat komt voornamelijk dankzij Roger Moore, mijn tweede beste Bond na Craig.

Een beetje slappen Bond film.Met een matig verhaal

Nou, ik heb de film nog eens herkeken, maar toch erg matig allemaal, alleen de scène op vliegveld blijft grappig, die vrouw kan Moore zo raar aankijken maar wat wil je met zo'n vliegles. Voor de rest toch veelal beroerde film. Het begint al vreemd, maar verder weinig bijzonders te zien. De actiescènes en pogingen om Bond om zeep te helpen zien er veel te gemaakt uit. Veel te lang, weinig amusant. Misschien aardig voor één, twee keer zien. 2.0.

Krokodil uit Live and Let Die duikt na 30 jaar op in de Theems.

Ondanks het feit dat ook dit geen sterke film is, vind ik Roger Moore toch echt een betere bond spelen dan sean Connory.

Probleem met het bekijken van oudere films is dat ze de tand des tijds moeilijk doorstaan en daarom wat langdradig, lachwekkend en minder boeiend worden.

In de context van 1973 kan ik me voorstellen dat dit een hit was.

Waarom vind je dat, Lennon? Ik vind Roger Moore eigenlijk de minste Bond (nog steeds prima overigens).

Ik vind hem wat losser acteren, wat natuurlijker, en (veel genoemd) meer humor.

Feit dat A view to a kill destijds mijn allereerste Bond kennismaking was, zal ingetwijfeld meespelen.

Ik ben overigens groot liefhebber van Sean zijn acteer werk hoor.

Maar de films met Sean zijn toch ook de oudste en meest achterhaalde qua techniek e.d. Het is me allemaal wat te traag.

Leuk extratje op de nieuwe bluray is overigens een stukje wat Moore in 1964 heeft gespeeld als James Bond.