The Man with the Golden Gun (1974)

Deze Bond wordt als een van de slechtste gezien, maar ik vind hem eerder gemiddeld. De twee uur film zijn zo voorbij gevlogen. Het acteerwerk (met name van onze blonde vriendin Britt Ekland) is het grote minpunt in deze film. Oef, dat viel absoluut niet mee hoe zij haar rol invulde. Haalde echt de spanning uit de film.

Maar dat buiten beschouwing houdende, is The Man with the Golden Gun toch een erg genietbare Bond met hier en daar een joligheidje. De komische aanpak, waarop deze film zwaar bekritiseerd wordt, irriteerde me nauwelijks. Met de actie zit het ook in orde. Het zit er weer allemaal in: een vechtscene in een hotel, een puike achtervolging, een machine die op hol slaat en zelfs een knap gechoreografeerde karate-scene

Vreemd, ik heb 'm gisteren weer eens gezien en vind het juist een van de betere Bondfilms!

Het verhaal is sterk, er zitten redelijk weinig plotgaten in, iedereen speelt erg sterk, de Bondgirls zien er goed uit, de stunts zijn geweldig en deze keer toch een speciale vermelding voor de briljante sets/locaties (vooral het fun house, het eiland van Scaramanga, het huis van Hai Fat en het wrak van de Queen Elizabeth).

Tuurlijk, het is een echte formulefilm, maar naar mijn mening wel perfect uitgevoerd. Naast de eerer genoemde zaken hebben we een sterke schurk (goede rol van Christopher Lee), deze heeft een 'aparte' rechterhand in Nick Nack en Bond krijgt hulp van buitenaf in Hip en Goodnight. Het enige gemis is een goede gadget van Q.

Tuurlijk, ook in deze film zitten wat mindere dingen (in de openingsscene schroeft de tegenstander van Scaramanga een silencer op z'n geweer, maar je hoort toch de schoten, de scene met Pepper bij de rivier is te flauw (waarom zit Pepper uberhaupt nog een keer in een Bondfilm !?), waarom zit er bij de geweldige 'auto over rivier' scene dat stomme geluidje en hoe weet M waar hij Bond moet vinden in de eindscene), maar verder vond ik het echt een topfilm.

Sowieso heeft deze film de beste Bond-schurk aller tijden.

Vermakelijke Bond-film met alle gebruikelijke ingredienten. Christopher Lee is een uitstekende keuze als de schurk, ook Herve Villechaize is leuk als zijn kleine hulpje. Mooie sets (zoals het scheve interieur van de gezonken Queen Elizabeth) en goeie stunts (zoals de kurkenschroef-sprong van de auto over het water).

Tweede Bondfilm met Roger Moore, die nog steeds een beetje in zijn rol moet groeien.

De typering van deze film had beter Actie / Humor kunnen zijn en dat is precies wat mij aan deze film beviel en maakt het één van de beste Bond films. Je moet de Bond films niet al te serieus nemen en Moore liep er met een knipoog doorheen. Deze rol is 'm op het lijf geschreven. De droge, soms hooghartige humor in combinatie met de knok en achtervolgingsscènes waren leuk om te zien en hebben mij een vermakelijke avond gegeven. De muziek van John Barry maakt het weer helemaal af. Misschien wel de beste Bond film ooit gemaakt.

Zeker één van de beste Bond films ooit, Film Fan !

Het mooie van deze film vind ik dat er niet van die massale actiescenes in zitten, zoals in bijv. The Spy..., en Thunderball.

Ook zeer vermakelijk is hoe 007 afrekent met Nick Nack

Indedaad! Ik vind dit ook één van de beste Bond films.

Ik ga er zeker wel in mee dat dit 1 van de mindere bondfilms is. Uiteraard hoort bij Bond een bepaald soort onlogica en over the top actie maar hier gaat het soms toch wat te ver. Hoe weet die politie vriend bijv. dat Bond in die karateschool is? En dat ie vervolgens wegrijdt terwijl Bond nog niet ingestapt is slaat echt helemaal nergens op. Puur een excuus om nog een achtervolgingsscene met boten te doen. Ook de dode vrouw bij de boxwedstrijd was wat te overdreven. Alsof je echt zo mooi blijft zitten nadat je neergeschoten bent. Had liever gezien dat ze een pop gebruikt hadden om Bond naar die plek te lokken (wat het wel duidelijk is). Dan nog de compleet overbodige rol van Amerikaanse toerist / politie agent erbij. Slechts een krappe voldoende 2.5*

Mindere Bond dit, werd me nu ook duidelijk.. maar nog steeds beter als onzichtbare auto's e.d.

Een van de beste Bond-films, vooral door de humor die in de film zit. Moore zet Bond prima neer en het verhaal is zeer vermakelijk.

Geweldige scenes op het eiland met Scaramanga's kleine hulpje .

4,5*

Heeft de titel van de film niet eigenlijk een dubbele betekenis

Vermakelijke Bond film, met een aardig verhaal. de altijd charismatische Roger Moore brengt zijn Bond rol ook weer overtuigend, en met de nodige humor. verder zit het met de vakkundig in beeld gebrachte actie ook helemaal goed. deze Bond film was altijd een van mijn favorieten uit de serie. 3,5 ster.

Klinkt misschien erg rare maar voor mij is dit de beste Bond film, ik vindt gewoon het verhaal erg goed en sterk, de intro is ook erg goed met de soundtrack.De casting is weer goed verzorgt, en het acteer werk weer goed.In 1 wordt leuk. 4,0*

Hele goede bond film. Einde was een beetje jammer.

Vond die liliputter juist extreem irritant.

Toch wel dik een van mijn favoriete james bond films, als het niet mijn favoriete is.

Het begin is echt leutig en die dwerg is echt geniaal.

Sowieso de beste schurk in de bond films! (met sterke competitie van goldfinger weliswaar)

Ook is het plot en overwinning deze keer bevredigend: ik bedoel, meestal ontsnapt bond wegens een of andere dwaze fout of hoogmoed van zijn tegenstander maar deze keer is dat net het punt, wat het een stuk aangenamer maakte voor mij.

Vind dit toch wel duidelijk de minste uit de reeks tot dan toe. Weinig memorabele actiescenes, een wel weer erg weinig innovatief verhaaltje en de humor is wat geforceerd. Die scenes met JW waren even leuk, maar dat werd weer behoorlijk uitgemolken. Lee is natuurlijk een leuke badguy, maar vond die zelfgemaakte studio waar hij die een op een battles uitvecht (het enige echt leuke idee in de film) echt een beetje treurig.

Redelijke bondfilm. Veel heeft het allemaal niet te bieden, maar er zijn genoeg leuke situaties om te blijven boeien. Moore doet het prima; hij brengt de rol van james bond met een dikke knipoog - en dat is nodig bij een film over mannen met 3 tepels, vliegende auto’s en evil dwergen. Lee is altijd goed als slechterik.

Zwakke Bondfilm die , hoewel hij zeker wel kans maakt, net niet zwakker is als Diamonds Are Forever. Zou het iets te maken hebben met de scheiding tussen Saltzman en Broccoli? Guy Hamilton staat weer aan het roer als regisseur en na een aardige Moorefilm te hebben afgeleverd (Live And Let Die) verwachtte ik op zijn minst een evenaardige film. Dat is het dus niet.

Er zitten veel dingen in de film die het niet tot DE Bondfilm kunnen maken die de kijkers verwachten. Het recept is zoek. De vraag met drie Bondfilms die nu zijn voorbijgekomen is ; wat willen de makers nu juist bereiken? Willen ze een Bondfilm dat gericht is op het spionagegedeelte (zoals From Russia With Love , Dr. No en On Her Majesty’s Secret Service) of willen ze een actiespektakel (zoals Goldfinger, Thunderball en You Only Live Twice)? Het probleem is dat ze in Bondfilm 7,8 en ook deze helemaal geen actie stoppen. En daarmee bedoel ik spectaculaire ontploffingen. Het doet pijn om te zeggen dat een film van 1965 (YOTL) spectaculairder is dan de drie films in de jaren 70.

Genoeg nu, we gaan het hebben over The Man With The Golden Gun. In de introscène maken we kennis met Scaramanga, één van de enige positieve punten van de film. Hij is ongelooflijk charmant en waanzinnig goed vertolkt door Christopher Lee. Als je niet beter weet , zou je hem voor James Bond aanzien dan Roger Moore. Een heerlijke scène is wanneer hij zijn gouden pistool in elkaar begint de knutselen. Ook de scène waar Bond en Scaramanga rug tegen rug gaan staan is geweldig aangezien de slechterik aanzienlijk groter is dan de held. Laten we stellen dat Scaramanga één van de memorabelste schurken is uit heel de Bondserie. Roger Moore doet het goed, maar het is jammer dat hij zich moeit in zo’n saai avontuur. We zien hem beter op zijn recht komen in de volgende (en ook meer spectaculaire) film. Een ongelooflijk irritant personage is Goodnight en hier wordt de formule a la Diamonds Are Forever weer overgenomen. Een ongelooflijk dom en blond wicht (kan het nog stereotieper) dat zelfs James Bond niet graag heeft. Het is dus ook een wonder waarom hij er mee naar bed gaat. Nick Nack, het kleine hulpje van Scaramanga is een belachelijke henchmen. Geef mij maar liever Oddjob of Tee Hee. De eindscène met Nick Nack is dan ook om te huilen. Ook wil ik even zeggen dat M hier heel nors is in deze film. In Thunderball neemt hij het zo goed op voor onze geheime agent en hier zegt hij zelfs dat hij het jammer vindt dat de kogel van Scaramanga niet op hem was gericht in plaats van op Gibson. Enorm wreed. Maud Adams is geweldig en het is ongelooflijk jammer dat we niet meer van haar te zien krijgen. Ze weet haar mannetje te staan en is zeer aantrekkelijk.

Voor de rest is de film ook onevenwichtig en zit er totaal geen fut in. De enige explosies die je als kijker te zien krijgt is op het einde. Er wordt ook een prachtige stunt afgeleverd met de rode sportwagen, maar dat krijg je pas te zien rond een uur en een half. En door het belachelijk geluidje , verpesten ze de stunt compleet. In dat eerste anderhalfuur wordt er NIETS gedaan behalve een saaie achtervolging met een bootje en een oninteressant bezoekje aan de vechtschool. Ook hebben de makers in de film een tweede subplot ingestoken. De mainplot is dat Bond op zoek gaat naar Scaramanga maar tevens moet hij ook op zoek gaan naar de Solex Agitator. De twee plotten worden zeer saai samengebundeld en is tevens niet memorabel. Ik was het zelfs al vergeten dat dit ook over de Agitator ging.

De film wordt ondersteunt door een (alweer) saaie Barry compilatie. Wat heeft die man toch. De muziek is vrij eentonig en de titelsong is één van de slechtste die ik ooit heb gehoord. Wat een belabberde tekst is dat toch. Het wordt zelfs nog erger als Lulu (de zangeres van de titelsong) op het einde iets totaal anders zingt qua tekst maar hetzelfde qua melodie. Ook hier is de tekst ongelooflijk simpel. Ach ja over het algemeen is heel de film dat.

Roger Moore (de arme man) heeft zich niet kunnen bewijzen in een film als deze, maar dat wordt gelukkig allemaal goedgemaakt in de volgende film. Na twee ondermaatse werkjes af te leveren hebben ze dan eindelijk door dat Guy Hamilton helemaal niet meer geschikt is voor Bondregisseur. Waat de jaren 60 ongelooflijk veel fut hadden om van elke Bondfilm toch iets goed te maken is het een zwakke oogst in begin jaren 70. Niet zo slecht als Diamonds Are Forever, maar tot nu toe de tweede zwakste Bondfilm die ik heb gezien.

Laat ik deze recensie dan afsluiten met één van de onnozelste zinnen die ik ooit heb gehoord uit één van de hatelijkste personages in de Bondserie.

'I Know you ! You're that secret agent. That English secret agent from England"

Laten we maar niet teveel op de bezetting ingaan. Roger Moore is terug naar een zeer sterk debuut, Hamilton neemt de regie weer voor z’n rekening en daarnaast is een beetje het vaste team van de partij (aangevuld weer met John Barry). Weinig nieuws onder de zon. Als script is men uitgegaan van het laatste boek van Fleming (1959), alhoewel nu wel duidelijk is dat de overeenkomsten tussen de boeken en de films erg vaak miniem zijn (zo ook in dit geval).

De hand van Hamilton wordt vrij snel duidelijk in de intro. We zien een bizarre personages (Nick Nack als een soort mini-Oddjob en Scaramanga met drie tepels) in een bijna even bizarre scéne. Het is een beetje die speelse stijl die ook duidelijk in Goldfinger naar voren komt, maar zeker niet altijd slecht hoeft uit te pakken. Scaramanga heeft zeker wel potentie om een goede Bondvillain te worden.

De title song is dit keer ook erg lekker, maar dikke gitaren en een ruwe stem. Is weer wat anders dan de Bassey openingen. Tempootje en melodie zijn ook goed voor elkaar. Ik moet wel eerlijk zeggen dat het werk van Maurice Binder zo nu en dan wel in de herhaling valt. Veel van de gebruikte effecten zijn al in een of meerdere films naar voren gekomen, niet echt uniek meer dus.

Al vrij snel leren we in de film dat de eerdere Scaramanga een koelbloedige hitman is die het dit keer op zijn held heeft gemunt; James Bond. Het is een mysterieuze vent, en hoewel MI6 geen verbijfplaats of foto heeft, hebben ze wel z’n vingerafdruk en weet men van z’n derde tepel. Aparte intelligence! Al snel wordt 007 naar Macau gestuurd, toch wel een hele vette locatie waar ik zelf ook nog wel eens heen wil. Het is goed om Barry weer terug te horen met een leuke oriëntaalse versie van de title song. Het is eigenlijk allemaal zo simpel maar toch effectief. Hij gebruikt gewoon simpel dezelfde akkoorden maar komt weer met een hele sterke score deze film, een goede terugkomer. Ook vind ik de screenplay en dialogen weer goed, met wat geinige grapjes (oooo a suplise . En natuurlijk ook belangrijk: een goede Bondgirl! Met Maud Adams als de chick van Scaramanga vallen we ook daarmee met onze neus in de boter. Helaas verpest Mary Goodnight een hoop als irritant sidekick.

Na Hong Kong gaan we nog even langs Bangkok. Er zijn al meerdere films geweest die zich in het oosten hebben afgespeeld, maar het sfeertje van deze is zoveel beter dan bijvoorbeeld in You Only Live Twice. De speedbootscène is erg leuk gedaan in de Klongs, al had het misschien nóg wat spectaculairder gekunt. Maar voor mij is dit wel een scene die ik kan herinneren als kind, terwijl je het meeste toch vergeet. En nu we het toch over legendarische scènes hebben: de barrel roll is natuurlijk helemaal geweldig. De auto achtervolging was al een feest op zich, maar die stunt over de brug: ongekend! Wel eeuwig jammer van dat belachelijke geluidseffectje. Hoe kun je zo een spectaculaire scène zo makkelijk verpesten? Ongelofelijk! Wel jammer dat JW Pepper zijn return maakt. Begrijp me niet verkeerd, ik vond het een leuk personage, maar nu krijgt hij veel en veel te veel screentime waardoor het effect een beetje verloren gaat en hij net wat teveel op de zenuwen werkt. Wat meer op de achtergrond was leuker geweest. Screentime die Scaramanga wat beter had kunnen gebruiken, want het is lastig om een goed beeld van hem te vormen. De obsessie voor 007 komt niet duidelijk genoeg naar voren.

Het uiteindelijke eindduel wordt mooi ingeleid met een schitterende beelden van de Chinese Zee en vliegtuig. Complimenten voor de piloot voor de landing en het slingeren door de rotsen. Eiland van Scaramanga is helemaal geniaal. Het valt me op dat er bijna nooit een normale deur in de sets van Ken Adam zit. Altijd wel een schuifdeur ofzo. Gelukkig gebruikt Bond weer z’n koppie (moeten ze in de huidige Bonds ook vaker doen) en heeft hij weer een mooi plan. De allerlaatste scene met Nick Nack is een beetje overbodig (misschien speciaal gedaan voor de scene in de mast?) en het gedoe met M is ook een beetje irritant. Wat een zeurpiet is het geworden!

Uiteindelijk is The Man With The Golden Gun als film/verhaal an sich niet echt memorabel, maar heeft wel genoeg memorabele scènes, waardoor het toch eigenlijk best een leuke Bond is om zo nu en dan eens op te zetten!

Leuke James bond film, Vooral het eind is weer een spektakelstuk, toch vind ik dit niet de beste uit de serie omdat ik wel wat actie mis in de film.

Goede Bond-film, die evenwel wat actie mist.

Toch wel een van de meest humoristische filmen uit de reeks.

Maar het is vooral de locatie op het inde van de film die meest in het oog springt.

Voor zo'n beetje de tiende keer gezien. Blijft leuk, met wat aardige scenes. Het meerendeel is a door mijn voorgangers uitstekend beschreven. Wat ik wel mis in deze film is een wat langer shot van Scaramanga's ruimte met zijn sinistere stomende bakken. Misschien was de film aan het eind nog wat spannender geworden als er niet 1 maar bijvoorbeeld 3 werknemers waren. Zodat Bond na Scaramanga ook met hen moest afrekenen. Wordt dan wat serieuzer dan dat gedoe met Nick Nack.

Onbegrijpelijk wat JW Pepper in Thailand doet,wil hij nog een proefritje maken ook. aub wel de kijkers serieus blijven nemen.

Na het doorklieven van de boot door Bond in de race springen enkele pyjamaschurken wel heel opzichting in het water. Slordig! De sfeerbeelden in de film zijn geweldig. Ook al wordt er behoorlijk gebruik gemaakt van een achtergrond doek, zoals bij de paddestoel.

Lee is geweldig als schurk, Maud Adams is heerlijk maar te weinig in beeld. Hulp ter plaatse laat Bond gewoon in de steek door weg te rijden. Pepper is overbodig. Ekland is te licht en voorspelbaar. M overdreven negatief. Nick Nack is eerder beschreven, Lazar is prima. En wie betaalde Scaramanga ? Hoe heette die vent ook alweer? Zo veel indruk maakte hij. Dus niet..

Funhouse vind ik wel aardig gegeven en in beeld gebracht.

En Moore voldoet uitstekend in het tijdsbeeld van de 70's movies als een wat ' los uit de pols Bond'

ARD (The Man with the Golden Gun, zaterdag 7 januari, 23:15 uur)

Redelijke Bondfilm.

Na 10 minuten film vreesde ik voor het ergste. De openingsscène is wat raar, maar het zijn vooral de openingscredits met dat verschrikkelijke openingslied die me niet meteen konden bekoren.

Ook nadien blijft het allemaal wat lauw. Hier en daar zit er een tof momentje in, maar het is duidelijk dat de film het moet hebben van het einde - vooral ook omdat hier Scaramanga eindelijk eens wat dreigender wordt.

Roger Moore zit al iets beter in zijn vel als Bond dan in Live And Let Die. Toch zal hij mijn favoriete Bond niet worden. Sommige mensen noemen hem een grapjas, maar ik vind zijn oneliners bijlange niet zo gevat over komen als bij een Sean Connery.

Christopher Lee is goed gecast als schurk, Britt Ekland evenzeer als Bond girl. Ook dat hulpje van Scaramanga is goed gevonden. Hij is de beste henchman die ik totnogtoe heb zien verschijnen in een Bondfilm.

Het aantal actiescènes is wat aan de lage kant. De actiescènes die er dan inzitten zijn gedateerde achtervolgingsscènes die véél te lang duren en waarin een irritant bijrolletje met de show probeert te gaan lopen (iets wat in Live And Let Die ook gebeurt).

De humor moet het hebben van scheve decors en derde tepels. Qua dialoog had het beter gemoeten.

3

"(...) Sounds very tempting, miss .. ?"

"Chew Mee.'

'Really?"

Bond goes kung-fu. Het was geen topper deze film, maar was vooral een amusante film. Het is niet echt een film die me zal bijblijven, behalve de stunt met de brug en de dwerg natuurlijk.

Mooie film met spannende scenes en een mooie rol van Christopher Lee. Er zijn betere Bond-films, maar deze hoort absoluut niet bij de slechtste.

Weer eens tijd geweest voor een Bond filmpje. Ook dit was weer een vermakelijke film uit de oude doos. Roger Moore is voor mij nog altijd een favoriete James Bond acteur. De oudere films vind ik dan ook leuker als de nieuwere. De film bevat een hoop actie, die er goed uitzag voor die tijd, maar ook humor. Ook het verhaal is leuk. De climax vond ik ook interessant (vooral in die donkere ruimte). Een nog wat jonge Christopher Lee deed het ook prima, zoals ik inmiddels wel gewend van hem ben. Het grootste minpunt vond ik Nick Nack, een vervelend personage imo. Verder gewoon weer een vermakelijke film met een aangename sfeer. Niets meer en niets minder.

3*

Een aardige Bondfilm, die qua niveau zich ergens in het midden van de reeks bevindt.

The Man with the Golden Gun is de tweede Bondfilm waarin Roger Moore zijn opwachting als 007 mag maken. Net als Live and Let Die richt ook deze film zich wat meer op de humor. Moore doet het wederom vrij goed en ontmoet ook hier weer Clifton James. Deze keer is hij op vakantie en loopt 007 hem toevallig tegen het lijf. Dat levert wel een leuke scène op. Christopher Lee speelt in deze Bond de schurk Scaramanga, en doet dat ook niet onverdienstelijk. Verder is Britt Eklund een erg fijne Bondgirl.

Het verhaal is deze keer wat beter, maar daarbij moet dan wel weer gezegd worden, dat er naar verhouding wat weinig actie in zit. Ook de soundtrack is deze keer niet al te sterk. Dat wordt dan allemaal wel enigszins gecompenseerd door de sterke rolverdeling, waarvan ik het kleine hulpje van Scaramanga zelfs nog was vergeten te noemen. Een leuk rolletje met veel humor en erg belangrijk in deze film. Daarnaast is de eindconfrontatie ook best goed.

Niet de beste Bond dus, maar ook zeker niet de slechtste, daarom een stabiele drie sterren voor deze Man with the Golden Gun.

3,0*

Ietsje beter dan Moore's eerste Bond avontuur, maar niet onvergetelijk. De film heeft weinig vaart en ik had wat beter werk verwacht van Christopher Lee als de badguy. Britt Ekland is degelijk als Bond-girl en Nick-Nack is eerder grappig dan gevaarlijk. De stunt met de wagen, om zo snel mogelijk aan de overkant van een waterstroom te komen, was knap gedaan. Scaramanga's doolhof was ook leuk. Op naar TSWLM

Sterke vooruitgang na het slechte Live and Let Die.

Toon is iets serieuzer, tot die irritante Amerikaan weer op de proppen kwam. Christpher Lee speelt een stijlvolle slechterik, ook al zijn z'n bijbedoelingen redelijk flauwtjes. Mooie locaties, Bondgril, en degelijke actie maken van deze een goede Bondfilm.

Deze keer ook een beklijvend einde, iets wat we na de vorige delen niet gewoon zijn.

3*