The Man with the Golden Gun (1974)

Alle klassieke 007-ingrediënten zijn ook in deze negende (als ik goed tel) Bondfilm aanwezig. Spectaculaire stunts, leuke Bondgirls in de vormen van Britt Ekland en Maud Adams en Christopher Lee als de slechterik Scaramanga. John Barry's titelsong op tekst van Don Black wordt uitgevoerd door Lulu. Dit is zeker en vast niet de slechtste Bondfilm.

Ik vind the man with the golden gun een typisch voorbeeld van het feest der gemiste kansen!

Het gegeven dat de Britse Geheime Dienst een gouden kogel ontvangt met daar in 007 gegraveerd als teken dat Bond het volgende doelwit is van Scaramanga, de duurste en gevaarlijkste huurmoordenaar ter wereld wordt totaal niet goed uit gewerkt.

Christopher Lee is een fantastische schurk maar regiseur Hammilton riep voortdurend tegen Moore en Lee dat ze het toch vooral luchtig moesten houden! Over spanning ondermijnen gesproken!

Hammilton heeft zowiezo na Goldfinger geen echt goede film meer gemaakt. Zijn 3 Bondfilms uit de jaren 70 behooren tot de minste en meest oppervlakkige uit de hele serie.

En moeten wij geloven dat de gevaarlijkste huurmoordenaar ter wereld zich oefent in een lunaparkachtige schietbaan? Wel erg kinderachtig!

De film werd na het succes van Live and let die snel in elkaar gestoken waardoor het allemaal ook veel goedkoper oogt dan de andere Bondfilms en het heeft op de korte autostunt na geen enkele memorabele scene.

Componist John Barry had slecht een week de tijd om de gehele soundtrack te componeren en op te nemen maar dit is toch een van de weinige echt goede punten van deze film.

De scenes tussen Moore en Lee zijn wel erg goed.

Wat mij betreft: 2,5 ster.

Vond hem niet echt super. De locaties waren soms entonig. Wel leuk die naakte meid in de zwembad en die stunts met auto's en zo, of die dwerg.

2,5

De venijnige, scherpe, intelligente humor ontbreekt totaal in dit deel. Eerder kluchtig, vooral te danken aan Britt Ekland, het proto-type van een dom blondje [diepe zucht], en de terugkeer van die rot-sheriff [diepere zucht]. Niet mijn humor...

Maar ja, de actie, lokaties, muziek, bijzondere dingetjes, dat was weer tip-top in orde. Daar ligt het vermaak bij dit Bond-deel.

Teleurstellende 3 sterren.

De Bondfilm die een crisis in de Bondreeks aantoonde. Saltzman trok zich terug, de kritieken waren slecht en de film bracht zeer weinig op in de VS en Engeland. En Hamilton verprutst het weer. Terwijl scriptschrijver Mankiewicz een ernstig verhaal maakte, liet Hamilton het aanpassen. Lap, weer grappig (bedoelde) scenès met kinderlijke figuren als sheriff Pepper (waarom die een 2e film mocht meespelen is mij een raadsel), Mary Goodnight (die voor een medewerkster van MI6 wel erg dom is) en de dwerg Nick Nack (die door z'n gestalte nooit enige dreiging laat zien).

De andere acteurs doen het beter. Moore is niet echt mijn favoriet, maar zit wel beter in z'n vel en is sterker in de dialogen dan Lazenby. Al komt hij nooit geloofwaardig over als harde spion door z'n ludieke aanpak. Maar dat is Moore nu eenmaal. Hij wordt trouwens van het scherm gespeeld door Christopher Lee die de rol van Scaramanga op zich neemt. Meteen één van de beste Bondvijanden uit de reeks. Jammer dat hij in een Moorefilm terecht kwam. Tegen een Connery of Dalton had hij nog meer tot z'n recht gekomen.

Leuk is wel de achtervolging met de klassieke stunt over de rivier. Al maakt Hamilton er weer komaf mee door er een belachelijk deuntje over te laten spelen. En eigenlijk valt het acteerwerk (buiten de kinderachtige personages) best wel mee. Maar ik blijf er bij dat de humoraanpak met Moore absoluut een groot minpunt is in de reeks.

Vermakelijke film met o.a. de dwerg uit Fantasy Island. Typisch jaren 70 allemaal, maar het verhaal en Lee maken een hoop goed. Leuke Bondfilm. Goed.

Tegenvallende Bond film. Weinig actie, matig verhaal en behoorlijk saai.

Opnieuw weer een goede Bond.

In The Man With The Golden Gun is het meteen duidelijk dat Moore zich meer op z'n gemak voelt als de nieuwe Bond. De film begint goed door op een fantastische manier de Badguy te introduceren, en de spelletjes die hij graag speelt. Lee doet het fenomenaal. maar ook zijn henchman Nick Nack is heel leuk. Door zijn postuur lijkt het alsof er niet veel dreiging van hem kan komen, maar het is juist het tegenovergestelde. Leuk verhaal dit keer ook weer. Bond krijgt een persoonlijkle doosbedreiging en gaat op onderzoek uit naar de man die hem tussen zes planken wil hebben. Dit gebeurt in een lekker hoog tempo, Opnieuw zijn de sets nog groter dan in de voorgaande film. De boot die bijna op z'n zij in het water ligt ziet er schitterend uit, en ook de schuilplaats met lachpaleis van Scaramanga ziet er goed uit. Wel jammer dat er weinig spanning en memorabele actie scènes inzitten en de terugkeer van die irritante stereotype sherrif heeft ook geen enkele waarde aan de film. De achtervolging in die bootjes en de auto flip stunt zijn de enige memorabele actie momenten in deze toch wel erg geslaagde Bond film.

3.5* en op naar een van mijn favoriete Bondfilms.

The world's greatest villains tried to kill James Bond. Now it's Scaramanga's turn to try

The Man with the Golden Gun is alweer het negende deel in de succesvolle reeks over een Britse geheimagent en tegelijkertijd ook de laatste die door Guy Hamilton geregisseerd ging zijn. Roger Moore gaf in zijn eerste James Bond te kennen dat hij een volwaardige vervanger is van Connery maar zou hij dat nu weer kunnen?

Mijn antwoord is in ieder geval volmondig ja want Moore zet hier weer een uitstekende Bond neer. Hij en Connery zijn voor mij toch echt wel de enige twee die deze rol aankunnen (Daniel Craig nog niet gezien) Het charisma, de flair, de one-liners en de gevechten. Moore slaagt erin om het allemaal op een geloofwaardige manier neer te zetten en af en toe zelfs nog leuk uit de hoek te komen. Het is alleen jammer dat hij soms weinig tot geen emotie heeft, iets waar ik Lazenby zeer goed in vond. De Bond-girls lijken met elke film mooier maar tegelijkertijd ook stompzinniger te worden, met uitzondering van Solitaire in Live and Let Die. Zo is Britt Ekland gewoonweg dom. Ik weet nog niet goed wie ik het idiootste vond. Jill St. John in Diamonds Are Forever of deze Goodnight. Wel bevat deze Bond één van de coolste schurken tot nu toe, Scaramanga die uitstekend werd neergezet door Christopher Lee die zijn rol van bad-guy later lichtjes ging overdoen als Saruman in de Lord of the Rings trilogie. Met een schurk hoort natuurlijk ook een henchmen en jammer genoeg lijken die in een Bond film nooit bij elkaar te passen (met uitzondering van Live and Let Die en Goldfinger) Gelukkig past Scaramanga met Nick Nack wel in dit rijtje. Dat kleine dwergje was gewoon fantastisch.

Het hele idee van Bond tegen zijn nemesis te laten uitkomen is één van de interessantste plotlijnen tot nu toe in een James Bond. Het wordt dan ook allemaal goed uitgewerkt en even leek het één op de beste climaxen van een Bond film te komen wanneer 007 en Scaramanga tegenover elkaar in een ouderwets duel komen te staan. Jammer genoeg moet dit dan teniet worden gedaan door het allemaal in die kermisattractie te laten afspelen waar alles uit de kast wordt getrokken om het echt op kermis te laten lijken. Spiegels, skeletten die ineens verschijnen, talloze andere poppen die ineens verschijnen, ... Zeer jammer en een gemiste kans. Zo zijn er hier en daar nog wel een paar zaken die als een gemiste kans kunnen worden bestempeld. Vooral die irritante sheriff die ook al sommige actiescènes in Live and Let Die verknoeide komt hier weer aan te pas. De scène waar Bond met zijn auto een volledige 360 graden rol maakt is dan wel weer fantastisch. Samen met de schuilplaats van M en consorten één van de hoogtepunten van de film.

Wat ook precies elke keer maar beter en beter wordt is de Bondsong. Een lekker rauw nummer dat uitstekend wordt gezongen door Lulu. Samen met Live and Let Die van McCartney en Shirley Basseys Goldfinger één van de beste Bond nummers.

Spijtig dat dit Hamiltons laatste Bond is want voor mij is hij tot nu toe degene die de beste Bonds heeft gecreëerd, met Goldfinger als hoogtepunt.

3.5*

Dit vind ik echt de zwakste Bond film onder alle Bondfilms. Bondfilms zijn natuurlijk overdreven met de gadgets en alles maar deze vind ik de ergste. Christopher Lee deed het erg goed. Maar de rest vond ik niks. Vroeger vond ik deze film erg saai en die Nick Nack is super irritant. Ik geef 1,5 voor de slechtste Bondfilm ooit naar mijn mening.

The Man with the Golden Gun

Met de bondreeks was ik dus gister uitgekomen bij het negende deel uit de reeks. Leuke film wel weer, al moet ik wel zeggen dat deze film soms meer op een komedie leek, dan op een bondfilm.

James Bond wordt voor de tweede keer gespeeld door Rogor Moore. En alhoewel ik Sean Connery toch echt beter vond, zet Moore een prima bond neer. Een stuk komischer vooral.

De badguy wordt gespeeld door Christopher Lee. In eerste instancie herkende ik hem niet. Maar later herkende ik hem wel. Saruman speelt hij natuurlijk uit de LODR trilogie. Prima badguy zet hij neer. Nick Nack de lilliputter, was opzich wel grappig. Alhoewel het natuurlijk niet echt bonds is.

De bondgirl wordt gespeeld door Britt Ekland. Dom wijf, en een erg irritante bondgirl. Gelukkig was haar rol niet al te groot. De locaties waren leuk. Ik hou sowieso wel van die zonnige locaties in bondfilms. Dat vindt ik veel beter dan bijvoorbeeld die hele grauwe locaties, zoals in bondfilms als From Russia With Love.

Natuurlijk weer de typische dingen. De gunbarrel intro, wat in elke keer toch fantastisch blijf vinden. Je zit direct weer in die bondsfeer. Ook waren de vertrouwelijk personages weer aanwezig. Zoals Q, M en Moneypenny. De titelsong was ook prima.

Toch opzich wel weer een leuke bond. Al hoop ik wel dat ze vanaf nu weer iets serieuzer gaan worden. Want nogmaals dit was wel een erg humoristiche bond.

3,0*

Deze Bond wordt als een van de slechtste gezien, maar ik vind hem eerder gemiddeld. De twee uur film zijn zo voorbij gevlogen. Het acteerwerk (met name van onze blonde vriendin Britt Ekland) is het grote minpunt in deze film. Oef, dat viel absoluut niet mee hoe zij haar rol invulde. Haalde echt de spanning uit de film.

Maar dat buiten beschouwing houdende, is The Man with the Golden Gun toch een erg genietbare Bond met hier en daar een joligheidje. De komische aanpak, waarop deze film zwaar bekritiseerd wordt, irriteerde me nauwelijks. Met de actie zit het ook in orde. Het zit er weer allemaal in: een vechtscene in een hotel, een puike achtervolging, een machine die op hol slaat en zelfs een knap gechoreografeerde karate-scene

Vermakelijke Bond-film met alle gebruikelijke ingredienten. Christopher Lee is een uitstekende keuze als de schurk, ook Herve Villechaize is leuk als zijn kleine hulpje. Mooie sets (zoals het scheve interieur van de gezonken Queen Elizabeth) en goeie stunts (zoals de kurkenschroef-sprong van de auto over het water).

Tweede Bondfilm met Roger Moore, die nog steeds een beetje in zijn rol moet groeien.

De typering van deze film had beter Actie / Humor kunnen zijn en dat is precies wat mij aan deze film beviel en maakt het één van de beste Bond films. Je moet de Bond films niet al te serieus nemen en Moore liep er met een knipoog doorheen. Deze rol is 'm op het lijf geschreven. De droge, soms hooghartige humor in combinatie met de knok en achtervolgingsscènes waren leuk om te zien en hebben mij een vermakelijke avond gegeven. De muziek van John Barry maakt het weer helemaal af. Misschien wel de beste Bond film ooit gemaakt.

Een van de beste Bond-films, vooral door de humor die in de film zit. Moore zet Bond prima neer en het verhaal is zeer vermakelijk.

Geweldige scenes op het eiland met Scaramanga's kleine hulpje .

4,5*

Vind dit toch wel duidelijk de minste uit de reeks tot dan toe. Weinig memorabele actiescenes, een wel weer erg weinig innovatief verhaaltje en de humor is wat geforceerd. Die scenes met JW waren even leuk, maar dat werd weer behoorlijk uitgemolken. Lee is natuurlijk een leuke badguy, maar vond die zelfgemaakte studio waar hij die een op een battles uitvecht (het enige echt leuke idee in de film) echt een beetje treurig.

Laten we maar niet teveel op de bezetting ingaan. Roger Moore is terug naar een zeer sterk debuut, Hamilton neemt de regie weer voor z’n rekening en daarnaast is een beetje het vaste team van de partij (aangevuld weer met John Barry). Weinig nieuws onder de zon. Als script is men uitgegaan van het laatste boek van Fleming (1959), alhoewel nu wel duidelijk is dat de overeenkomsten tussen de boeken en de films erg vaak miniem zijn (zo ook in dit geval).

De hand van Hamilton wordt vrij snel duidelijk in de intro. We zien een bizarre personages (Nick Nack als een soort mini-Oddjob en Scaramanga met drie tepels) in een bijna even bizarre scéne. Het is een beetje die speelse stijl die ook duidelijk in Goldfinger naar voren komt, maar zeker niet altijd slecht hoeft uit te pakken. Scaramanga heeft zeker wel potentie om een goede Bondvillain te worden.

De title song is dit keer ook erg lekker, maar dikke gitaren en een ruwe stem. Is weer wat anders dan de Bassey openingen. Tempootje en melodie zijn ook goed voor elkaar. Ik moet wel eerlijk zeggen dat het werk van Maurice Binder zo nu en dan wel in de herhaling valt. Veel van de gebruikte effecten zijn al in een of meerdere films naar voren gekomen, niet echt uniek meer dus.

Al vrij snel leren we in de film dat de eerdere Scaramanga een koelbloedige hitman is die het dit keer op zijn held heeft gemunt; James Bond. Het is een mysterieuze vent, en hoewel MI6 geen verbijfplaats of foto heeft, hebben ze wel z’n vingerafdruk en weet men van z’n derde tepel. Aparte intelligence! Al snel wordt 007 naar Macau gestuurd, toch wel een hele vette locatie waar ik zelf ook nog wel eens heen wil. Het is goed om Barry weer terug te horen met een leuke oriëntaalse versie van de title song. Het is eigenlijk allemaal zo simpel maar toch effectief. Hij gebruikt gewoon simpel dezelfde akkoorden maar komt weer met een hele sterke score deze film, een goede terugkomer. Ook vind ik de screenplay en dialogen weer goed, met wat geinige grapjes (oooo a suplise . En natuurlijk ook belangrijk: een goede Bondgirl! Met Maud Adams als de chick van Scaramanga vallen we ook daarmee met onze neus in de boter. Helaas verpest Mary Goodnight een hoop als irritant sidekick.

Na Hong Kong gaan we nog even langs Bangkok. Er zijn al meerdere films geweest die zich in het oosten hebben afgespeeld, maar het sfeertje van deze is zoveel beter dan bijvoorbeeld in You Only Live Twice. De speedbootscène is erg leuk gedaan in de Klongs, al had het misschien nóg wat spectaculairder gekunt. Maar voor mij is dit wel een scene die ik kan herinneren als kind, terwijl je het meeste toch vergeet. En nu we het toch over legendarische scènes hebben: de barrel roll is natuurlijk helemaal geweldig. De auto achtervolging was al een feest op zich, maar die stunt over de brug: ongekend! Wel eeuwig jammer van dat belachelijke geluidseffectje. Hoe kun je zo een spectaculaire scène zo makkelijk verpesten? Ongelofelijk! Wel jammer dat JW Pepper zijn return maakt. Begrijp me niet verkeerd, ik vond het een leuk personage, maar nu krijgt hij veel en veel te veel screentime waardoor het effect een beetje verloren gaat en hij net wat teveel op de zenuwen werkt. Wat meer op de achtergrond was leuker geweest. Screentime die Scaramanga wat beter had kunnen gebruiken, want het is lastig om een goed beeld van hem te vormen. De obsessie voor 007 komt niet duidelijk genoeg naar voren.

Het uiteindelijke eindduel wordt mooi ingeleid met een schitterende beelden van de Chinese Zee en vliegtuig. Complimenten voor de piloot voor de landing en het slingeren door de rotsen. Eiland van Scaramanga is helemaal geniaal. Het valt me op dat er bijna nooit een normale deur in de sets van Ken Adam zit. Altijd wel een schuifdeur ofzo. Gelukkig gebruikt Bond weer z’n koppie (moeten ze in de huidige Bonds ook vaker doen) en heeft hij weer een mooi plan. De allerlaatste scene met Nick Nack is een beetje overbodig (misschien speciaal gedaan voor de scene in de mast?) en het gedoe met M is ook een beetje irritant. Wat een zeurpiet is het geworden!

Uiteindelijk is The Man With The Golden Gun als film/verhaal an sich niet echt memorabel, maar heeft wel genoeg memorabele scènes, waardoor het toch eigenlijk best een leuke Bond is om zo nu en dan eens op te zetten!

Redelijke Bondfilm.

Na 10 minuten film vreesde ik voor het ergste. De openingsscène is wat raar, maar het zijn vooral de openingscredits met dat verschrikkelijke openingslied die me niet meteen konden bekoren.

Ook nadien blijft het allemaal wat lauw. Hier en daar zit er een tof momentje in, maar het is duidelijk dat de film het moet hebben van het einde - vooral ook omdat hier Scaramanga eindelijk eens wat dreigender wordt.

Roger Moore zit al iets beter in zijn vel als Bond dan in Live And Let Die. Toch zal hij mijn favoriete Bond niet worden. Sommige mensen noemen hem een grapjas, maar ik vind zijn oneliners bijlange niet zo gevat over komen als bij een Sean Connery.

Christopher Lee is goed gecast als schurk, Britt Ekland evenzeer als Bond girl. Ook dat hulpje van Scaramanga is goed gevonden. Hij is de beste henchman die ik totnogtoe heb zien verschijnen in een Bondfilm.

Het aantal actiescènes is wat aan de lage kant. De actiescènes die er dan inzitten zijn gedateerde achtervolgingsscènes die véél te lang duren en waarin een irritant bijrolletje met de show probeert te gaan lopen (iets wat in Live And Let Die ook gebeurt).

De humor moet het hebben van scheve decors en derde tepels. Qua dialoog had het beter gemoeten.

3

"(...) Sounds very tempting, miss .. ?"

"Chew Mee.'

'Really?"

Bond goes kung-fu. Het was geen topper deze film, maar was vooral een amusante film. Het is niet echt een film die me zal bijblijven, behalve de stunt met de brug en de dwerg natuurlijk.

Weer eens tijd geweest voor een Bond filmpje. Ook dit was weer een vermakelijke film uit de oude doos. Roger Moore is voor mij nog altijd een favoriete James Bond acteur. De oudere films vind ik dan ook leuker als de nieuwere. De film bevat een hoop actie, die er goed uitzag voor die tijd, maar ook humor. Ook het verhaal is leuk. De climax vond ik ook interessant (vooral in die donkere ruimte). Een nog wat jonge Christopher Lee deed het ook prima, zoals ik inmiddels wel gewend van hem ben. Het grootste minpunt vond ik Nick Nack, een vervelend personage imo. Verder gewoon weer een vermakelijke film met een aangename sfeer. Niets meer en niets minder.

3*

Een aardige Bondfilm, die qua niveau zich ergens in het midden van de reeks bevindt.

The Man with the Golden Gun is de tweede Bondfilm waarin Roger Moore zijn opwachting als 007 mag maken. Net als Live and Let Die richt ook deze film zich wat meer op de humor. Moore doet het wederom vrij goed en ontmoet ook hier weer Clifton James. Deze keer is hij op vakantie en loopt 007 hem toevallig tegen het lijf. Dat levert wel een leuke scène op. Christopher Lee speelt in deze Bond de schurk Scaramanga, en doet dat ook niet onverdienstelijk. Verder is Britt Eklund een erg fijne Bondgirl.

Het verhaal is deze keer wat beter, maar daarbij moet dan wel weer gezegd worden, dat er naar verhouding wat weinig actie in zit. Ook de soundtrack is deze keer niet al te sterk. Dat wordt dan allemaal wel enigszins gecompenseerd door de sterke rolverdeling, waarvan ik het kleine hulpje van Scaramanga zelfs nog was vergeten te noemen. Een leuk rolletje met veel humor en erg belangrijk in deze film. Daarnaast is de eindconfrontatie ook best goed.

Niet de beste Bond dus, maar ook zeker niet de slechtste, daarom een stabiele drie sterren voor deze Man with the Golden Gun.

3,0*

Sterke vooruitgang na het slechte Live and Let Die.

Toon is iets serieuzer, tot die irritante Amerikaan weer op de proppen kwam. Christpher Lee speelt een stijlvolle slechterik, ook al zijn z'n bijbedoelingen redelijk flauwtjes. Mooie locaties, Bondgril, en degelijke actie maken van deze een goede Bondfilm.

Deze keer ook een beklijvend einde, iets wat we na de vorige delen niet gewoon zijn.

3*

Eerder een komedie dan een actiefilm deze Bond-prent.

Maar slecht is het niet.

De Amerikaanse sheriff die ook al in de vorige film opdook is ronduit hilarisch.

Blijft toch een van de zwakkere Bond-films; spanning ontbreekt totaal en sfeer is nogal campy. Dreiging wordt eigenlijk nooit duidelijk of concreet, iets met een onverplaatsbaar-op-zonne-energie-werkend-laserkanon op een verlaten eiland waarop ook een huurmoordenaar met een gouden pistool en een doolhof verblijft. Of zoiets.

Keek vooral uit naar de kurkentrekker-scène, maar het mongoloïde geluidseffect - nota bene door John Barry toegevoegd - verpeste het effect helemaal.

Twijfel tussen 2,5 en 3*.

Zo dat was wat, dat hij een vrouw recht in het gezicht sloeg, volgens mij is dat not done, zeker niet voor een gentleman als Bond.

Nee, zelfs Lee overtuigde niet. En waar ging het verhaal nu eigenlijk over. 1 gouden kogel of een zonnecel. Tja het enige wat echt overtuigend was, de omgeving. Prachtige scenes geschoten in het verre oosten. Daar kan je elke film mee opleuken. Ook de muziek was goed, maar om nu te zeggen een geweldige Bond nee, zelfs de humor begint een beetje hetzelfde te worden. Die one-liners van Bond hebben we nu wel gehoord. Tijd voor wat anders, gelukkig ze hebben het roer omgegooid met CR, QoS en Skyfall.

Nick Nack (Hervé Villechaize) hield er een rol aan over in Fantasy Island.

Leuk, leuk, leuk.

Naar deze film keek ik echt uit, dankzij Christopher Lee als Scaramanga, toch één van de betere slechteriken in de Bond-reeks. Lee is zoals altijd zijn charismatische zelf en hij biedt Bond goed tegenstand. Hij geeft zijn rol als simpele huurmoordenaar door zijn flair toch iets memorabels mee. Eén bvan de leukere bad guys.

Moore is weer goed als Bond, hoewel niet zo goed als in Live and Let Die. Hij vecht aardig, hoewel het natuurlijk belachelijk is dat hij een professioneel karateka uit kan schakelen, maar dat hhort wel bij zijn charme; hij lijkt echt zo'n gladde Brit maar staat daarnaast ook zeker zijn mannetje. Hij heeft nu wat minder one-liners maar is wederom ook erg grappig zonder een clown te zijn.

Britt Ekland is één van de meest waardeloze Bond-Girls ooit. Ze doet alles fout en slaat voor maar liefst één scène Bond advances af om daarna als een domme bimbo met hem het bed in te duiken. Dat is geen unieke situatie, maar moet zij geen soort van (geheim) agente zijn? Ach, het feit dat ze de laatste scènes in slechts een bikini rondbanjert wil al genoeg zeggen over haar bijdrage aan het geheel,

Het verhaal heeft net als Ekland wederom weinig om het lijf, maar daar staan een paar leuke actiescènes en fraaie lokaties tegenover. Het gedeelte in Azië biedt constant nieuwe dingen om naar te kijken, en Scaramange's eiland is echt prachtig, en zijn doolhof houdt het visueel ook interessant.

Er zit ook weer wat leuke kung-fu actie in, zeker met de twee ass-kickende schoolmeisjes. De boot-en auto achtervolgingen waren ook aardig, hoewel die sheriff me nu wel irriteerde. De laatste confrontatie tussen 007 en de Man with the Golden Gun is leuk, maar niet super spannend en het eind laat zich een beetje raden, maar het is weer eens wat anders dan zo'n eenzijdig vuistgevecht. Natuurlijk heeft Scaramanga om het af te maken weer een sidekick die op het laatst nog voor een komische noot zorgt.

Na Connery en Lazenby is de Moore-cyclus de eerste die me echt weet te amusere.. Ik blijf erbij dat Craig op één blijft, maar Moore is met stip Bond nummer 2.

The Man with the Golden Gun is naar mijn mening Roger Moore minste Bond film. Roger Moore acteert niet zo goed als in andere Bond films. de film is wat langdradig en mist gewoon wat spektakel. gelukkig maakt Christopher Lee een hoop goed.

Waar Roger Moore normaal gesroken Connery niet na doet vind ik hem hier op somige momenten te veel als Sean Connery overkomen . Het beste voorbeeld hiervan is hoe Bond Andrea Anders behandelt James schuwt niet om haar stevig te ondervragen en haar te slaan. Dit harde gedoe paste goed bij Sean Connery maar bij Roger Moore staat het raar. Roger Moore brengt ook wat minder humor in de rol dan anders maar ondanks dit alles kan het acteer werk van Roger Moore in deze film er toch mee door , maar dit is wel zijn minste Bond vertolking.

De beste acteur en het hoogtepunt van deze film is Christopher Lee hij speelt Francisco Scaramanga uitstekend , Scaramanga is een beetje de donkere schaduw van Bond. Ik vind dat Roger Moore en Christopher Lee goed opelkaar ingespeeld zijn , maar van die twee acteert Christopher Lee het beste, Scaramanga handlanger Nick Nack vind ik erg irritant en totaal niet grappig en dreigend overkomen. Britt Ekland acteert goed als Mary Goodnight al is haar personage soms wel irritant . Maud Adams als Andrea Anders acteert ook goed maar ik vind haar in de rol van Octopussy overtuigender.

de film is erg langdradig en mist het spektakel . opzienbarend is de stunt dat de auto over de kop gaat maar verder rest valt het op actie gebied in deze film wat tegen.

De finale van de film is zeker orgineel te noemen Bond en Scaramanga gaan een duel met elkaar aan in een soort fun house maar het is niet spectaculair
De locatie in onder andere Hong Kong en Phuket zijn erg mooi en een pluspunt van deze film

Al met al is The Man with the Golden Gun een wat langdradige Bond film waarin Roger Moore wat minder speelt, een film die ook wat spektakel mist maar ook een film met een goede hoofdschurk 2.5 ster voor deze film

Samen met 'Moonraker' is deze film het artistieke dieptepunt van de reeks. Het wordt nergens echt spannend en de humor is hier en daar te kinderachtig voor woorden. Enig lichtpuntje is Christopher Lee als Scaramanga. Hij had een betere film verdiend.

Waar Roger Moore als James Bond het weer goed vertolkt, is het vooral Christopher Lee die indrukt maakt met zijn uitstraling van kille moordenaar. Daarbij komt bij dat de actie die in deze film zit, ook vrij goed is en de scene's met de autoachtervolging zien er ook goed uit. En daarbij komt ook nog een degelijke dosis spanning zo nu en dan.

Fijne Bond-klassieker. Waar Roger Moore in Live and Let Die nog enigszins in zijn rol moest komen, speelt ie em hier toch wel overtuigend. The Man with the Golden Gun is niet per se heel goed, maar niettemin wel heel vermakelijk. Alhoewel de film wat directe actie mist, zitten er wel degelijk enkele zeer spannende scenes in. Het verhaal rondom de solex vind ik niet echt boeiend, het is de killer attitude van Christopher Lee die het em doet. Goede rol van zijn kant. Bondgirls zijn weer prima, al vond ik de uitschakeling van ms. Anders wat abrupt . Waar in Live and Let Die een vervelende sheriff negatieve aandacht opeiste, was het hier een vervelende toerist die zichzelf heel wat waard vond. Deze vond ik echter nog wel te pruimen, die kerel was zo dom dat het bijna grappig werd. De locaties zijn wel weer prima op orde. Leuk dat karate in deze film even naar voren kwam. Moore en oosterse vechtsporten, het was aardig impressive.
Het einde met Nick Nack was o zo te verwachten, maar desondanks vermakelijk.
Al met al is deze Bondfilm niet een van de betere, maar een van de leukere Bondfilms. Heb me vermaakt. 3,5*