Meningen

Het script is erg scherp en, 20 jaar na dato, nog uiterst actueel. Het is allemaal natuurlijk dik aangezet maar het punt dat gemaakt wordt is desondanks duidelijk. Dit gaat, mede omdat het zo dik aangezet is, samen met de nodige humor en een goede cast. Zeker Hoffman speelt een prachtige rol en heeft de nodige prachtige dialogen (it's nothing!).

Neeson op bekend terrein in deze voorspelbare thriller. De rol is natuurlijk is op zijn lijf geschreven en hij draagt de film met gemak, verder zijn de actiescenes best aardig. De climax duurt iets te lang, maar zonder dat de film je bijblijft is het best een vermakelijke film.

Deze film draait volledig om de twee hoofdrolspelers, fantastisch gespeeld door Redford en Nolte, waarbij Nolte met zijn uiterlijk en stem extra indruk maakt. Daarnaast brengt hij de nodige humor mee, waarbij Redford met scherpe dialogen ook vaak grappig uit de hoek komt. De goede dialogen en mooie setting mogen er ook zijn, jammer alleen dat er niet wat meer diepgang in de karakters zit.

Van tevoren vroeg ik me al af of de film kon boeien aangezien je al weet wat er gaat gebeuren en de aanloop nooit echt boeiend kan zijn. En inderdaad, de aanloop is niet erg boeiend en de climax is even spectaculair, maar duurt voornamelijk gewoon te lang.

We zien Petit langzaam het touwlopen zich eigen maken, komt een vriendinnetje tegen en er is een wijze man die hem helpt. Goh. Iedereen spreekt Engels, wat soms (onbedoeld) op de lachspieren werkt en afleidt. De rol van Kingsley is gewoon slecht. Gordon-Levitt doet het best aardig, op dat domme accent na, dat dan weer wel.

Het uitgangspunt is aardig; de financiële crisis biedt voldoende materiaal. Toch richt de film zich meer op de bijzaken, zoals de moeizame romance tussen het jong stel en de slecht uitgewerkte rol van Douglas als aanstichter hiervan. Het is jammer dat dit matig is uitgewerkt en ook niet interessant is. Douglas z'n sterke karakter wordt nauwelijks benut en LaBeouf schiet flink tekort ten opzichte van Douglas, Brolin en Mulligan.

Het (waargebeurde) verhaal biedt voldoende perspectief om er wat leuks en interessants van te maken. Helaas wordt gekozen voor een oppervlakkige en clichematige aanpak die de film zeker geen goed doet.
Todd Phillips, bekend van verschillende komedies, probeert het vooral leuk en luchtig te houden. Behalve de scenes met Iz, die voor wat meer diepgang moeten zorgen maar vooral vol saaie cliche's zitten.

De karakters zijn niet in balans, Hill speelt een typetje en Teller is de man waar we ons als kijker mee zouden moeten identificeren. Stompzinnig zijn de dialogen waarbij Teller vraagtekens plaatst bij hun handelswijze en Hill dan even uitlegt dat de overheid het zo wilt (zelf hun vingers niet wil branden). En we kunnen weer verder en de kijker snapt dat het hart van Teller's karakter op de juiste plaats zit. Uiteindelijk heeft hij ook het beste voor met Iz, en wordt hij weggezet als de goedzak.

Misschien had Phillips, gezien het matige script, er gewoon beter een komedie van kunnen maken.

Bedrovend slechte film die nog minder is dan het erg matige vorige deel. Het is lastig meeleven met de CGI apen en menselijke karakters worden met node gemist. Als Harrelson dan in beeld komt speelt hij zo'n belabberd geschreven rol, waarin hij de ene na de andere domme dialoog uit moet kramen.

De filmt neemt zichzelf véél te serieus, dit geldt ook voor de karakters, en veel meer dan melodramatisch scenes met stupide karakters, slechte dialogen en een bespottelijk verhaal levert dat niet op.

Als een getalenteerd acteur de rol van McMahon had gespeeld was het misschien nog wel wat geworden, maar nu is dit een mislukte poging tot een satirische oorloggsfilm. Pitt moet rechttoe rechtaan karakters spelen anders wordt het al snel behelpen. Hij is in deze rol alleen maar bezig om een krampachtige stem op te zetten, wat hem zichtbaar veel moeite kost. Daarnaast is hij druk met gekke bekken trekken, wat hij dan weer regelmatig lijkt te vergeten en ineens weer, alsof hij een beroerte krijgt, zijn gezicht in een vreemde plooi laat vallen.

Door zijn waardeloze rol komt de humor niet uit de verf en wordt een potentieel interessant karakter tot nul gereduceerd. Het verhaal is best aardig en geeft een aardige inkijk in wat er daadwerkelijk gaande was in Afganistan, maar dat wordt dus volledig tenietgedaan door de erbarmelijke rol van Pitt.

Wisselvallige film waarbij aandacht wordt besteed aan de karakters, zonder dat ze overigens interessant worden. Die hybride chick is dan nog het best uitgewerkt; Lothar is daarentegen vooral saai (toch lastig voor de hoofdrolspeler). Visueel is het aardig maar vaak ook nep. Waar ze vooral de plank mee misslaan is de slechterik; vooral waarom hij volgers heeft (en houdt) is volsterkt onlogisch. Jones weet de film wel een avontuurlijk karakter mee te geven en houdt het tempo er redelijk in zodat het niet saai wordt.

Het verhaal sprak me wel aan, mede gezien de (potentieel) mooie locaties en ontmoetingen die vermakelijk of ontroerend kunnen zijn. Dat eerste is ook wel het geval, de karakters zijn echter niet zo boeiend. Het begint al met Tom, een weinig sympathieke man die ineens eer wil betuigen aan zijn overleden zoon. Hij houdt iedereen op afstand, maar toch houden ze allemaal van 'm, maar waarom?

Van de overige karakters speelt Unger een vreemd personage en van Wageningen, ook al zorgt hij voor wat humor, een oppervlakkig persoon. De verschijningen van Daniel maakte dat het er allemaal wel erg dik bovenop lag.

Toch, de vaart en locaties maken een hoop goed.

Typisch Amerikaanse film met een voorspelbaar verhaal, grappen die zogenaamd op het randje zijn, een moraal en een happy end (niet echt een spoiler eigenlijk. Wat de film toch de moeite van het kijken waard maakt zijn de grappen. Die zijn er heel veel en best veel zijn nog geslaagd ook. Verder was de cast aardig, met name Poulter en Offerman. Je weet wat je krijgt met deze film, maar dan wel met bovengemiddeld aantal geslaagde grappen.

Goed geschoten, sfeervolle film met een leuke suburban setting en een geslaagde vertelstructuur. Richting het einde van de film worden de verhaallijnen wat minder interessant en trekt de onderhuidse spanning naar de oppervlakte wat ik toch minder vind werken. Uiteindelijk weet je als kijker al hoe de vork in de steel zit en duurt het te lang voordat de climax komt. De speelduur had korter gemoeten of er had een verrassing in moeten zitten, nu gaat de film toch een beetje als de spreekwoordelijke nachtkaars uit.

Matige komedie waarbij de wisselwerking tussen Hart en Gad nog wel oke is, maar verder niets te bieden heeft. De grappen zijn bedroevend, uit de categorie 'kijk ons eens het randje opzoeken' omdat er, bijna gemeengoed in dit genre de laatste jaren, een piemel inzit. Het moraal ligt er wel extreem dik bovenop.

Treffend verwoord. Het is toch lachwekkend om te zien dat mensen na twee weken geen vlees te eten hun 17 medicijnen niet meer hoeven in te nemen en zich weer geweldig voelen.. Wie trapt daar nou in? Wel goed om te zien, doch niet verrassend, dat grote voedingsbedrijven die instanties in hun macht hebben.

Welke documaker komt eens met een genuaceerd beeld, wat een verademing zou dat zijn..

Wisselvallige film die serieuze momenten afwisselt met komische momenten, waarbij dat laatste het beste werkt. De film lijkt soms zelf niet te weten welke kant op te gaan en mist diepgang. Deze film moet het met name hebben van de karakters, en dat zit ook wel goed, vooral gezien de goede cast.

Vermakelijk film met een matig en ongeloofwaardig verhaal, maar omdat de film zichzelf niet te serieus neemt kan het allemaal net. Foxx is miscast maar lijkt dat zelf ook te beseffen en lijkt er veel lol in te hebben. Verder zit er veel humor in en de actiescenes zijn lekker over the top. Beter dan Olympus has Fallen, waar je de film automatisch mee vergelijkt, die zich veel te serieus nam.

Matige horror van Lussier, die de ene na de andere inwisselbare horrorfilm aflevert. Richting het einde wordt de film enigszins interessant maar alles daarvoor is niet de moeite van het kijken waard door het slechte verhaal, matige acteurs en de geforceerde schrikeffecten.

Het eerste uur is heel aardig, de film lijkt alle kanten op te kunnen gaan en de setting zorgt voor een goede broeierige sfeer. Halverwege kakt de film in en lijkt het zelf niet meer te weten waarheen te gaan. De twist die er dan in zit is erg matig en zorgt voor een vervelende climax.

De film begint zonder aanleiding of inleiding waardoor je moeilijk in het verhaal komt. De wederom erg slecht spelende Reeves helpt dan ook niet mee. De film kabbelt voort om uiteindelijk te stranden in verschillende twists die bijzonder vergezocht zijn. Zellweger speelt een aardige rol en Belushi speelt een kleine maar best vermakelijke rol, Reeves kan echter niet acteren; zelf de voice-over is lachwekkend slecht. de scene waarin zijn hulpje boos weggaat maar vervolgens een scene later toch weer in de rechtbank zit is lachwekkend, zeker met de voice-over die erbij zit 'ze is toch komen opdagen' - joh!

Het is waarschijnlijk goed dat ik het origineel niet heb gezien, want ik vond deze film erg vermakelijk. Het verhaal begint goed, wordt later wel wat minder maar Cage houdt de boel goed overeind. De climax is onvoorspelbaar en vermakelijk, het stuk ervoor overtuigt wat minder. Toch gezien het lekkere sfeertje en de goede rol van Cage en ruime voldoende.

Waardeloze film waarin Witherspoon erg gemaakt acteert en bovendien een bijzonder inconsistent en irritant karakter speelt. De constante Flash backs hebben te veel de overhand, op een gegeven moment weten we wel dat ze het moeilijk heeft gehad. Het moet heeel duidelijk gemaakt worden dat haar acties een duidelijk grondslag hebben ze is niet echt een hoer, ze heeft een slechte jeugd gehad dus laat ze zich graag misbruiken... Met de eerste de beste kerel, onze Michiel, die ze tegenkomt duikt ze het bed in.. Wat willen ze nou? Behalve dat we haar borsten te zien krijgen, wat niets toevoegt behalve overduidelijk de publiciteit voor de film.

Dan hebben we nog domme scenes met de backpack die ze niet op haar rug krijgt, wat nergens op slaat, en dat ze de verkeerde spullen mee heeft, haar schoenen.. noem maar op..

Ten slotte is het visueel gezien saai in beeld gebracht met matige muziek. Wat een verademing is een film als Tracks (2014) dan!

Film die enkel en alleen leunt op Staham, maar qua verhaal bijzonder afgezaagd is en totaal oninteressante karakters kent. De gokscenes slaan nergens op en aan beweegredenen wordt niet eens aandacht besteed. De rol van de jongen is vreemd en lachwekkend, ware dat er geen humor in deze veel te serieuze film zit; deze film als drama neerzetten is een grove overschatting van de filmmakers.

Sheridan weet een goede sfeer te creeeren en maakt goed gebruik van de setting. Renner is natuurlijk weer ontzettend saai en er zijn onnodig veel soap achtige ontwikkelingen. Olsen speelt daarentegen een goede en frisse rol en zorgt voor de nodige bravoure. Heel plots zien we hoe de vork in de steel zit en dan komt ook snel de climax; dit ging net iets te snel allemaal.

Op het einde krijgen we nog een tekst in beeld die compleet uit de lucht komt vallen en sluit helemaal niet aan op de film.

De film is eigenlijk een grote grap die constant hetzelfde is. De speelduur is dan ook net te lang. De cast is goed maken het wel de moeite waard, toch had wat meer variatie in de grappen niet misstaan.Het mysterie is daarbij te slap om echt te kunnen boeien.

Het verhaal rondom Madoff is interessant aangezien het eigenlijk niet te geloven is en natuurlijk is hij het gezicht van de waanzin in de financiele crisis.

Het heen en weer gespring in tijd werkt niet altijd goed en komt wat rommelig over. Het is vooral het interessante gegeven, de kundige regie en de fantastische rol De Niro die deze film zeker de moeite waard maken. Knap hoe De Niro werkelijk iedere rol aan kan, ook hier weer waarin hij de nuance in het karakter voortreffelijk weet te vinden.

Vermakelijk vervolg op het mindere eerste deel. Best is het allemaal natuurlijk niet, gelukkig zien de filmmakers dat ook in en maken er een onzinnig en vermakelijke boel van en dat in een aardige setting. De slechterik heeft meteen al je sympathie (is dat wel de bedoeling?) en de dialogen zijn grappig dom. Het einde duurt dan wel weer te lang, maar dat kan verder de pret ook weer niet drukken.

De toon wordt meteen gezet met de beginscene en de twee uur die volgen zijn zowel waarzinnig als waarzin. Dicaprio gaat los als Belfort en Scorsese zorgt met een tot in de puntjes verzorgde regie voor hilarische scenes, prachtige shots en een goed tijdsbeeld. Sommige karakters zijn, denk ik, bewust wat ingetogener (Chandler, Reiner) om met name Belfort alle ruimte te geven. De bijrol van McConaughey is trouwens hilarisch.
Van verheerlijking is absoluut geen sprake. De waanzin maakt vanaf de eerste minuut duidelijk dat het leven van Belfort niet echt te ambiëren is, Scorsese zorgt er ook goed voor de je niet te veel, maar ook niet te weinig sympathie krijgt voor 'm.

Het laatste uur is helaas wel wat minder. Het was toch al wel duidelijk welke kant het op zou gaan en daar wordt echt te veel tijd voor genomen. Daarnaast zitten er enkele overbodige en niet passende scenes in wanneer hij bijna verlamd is van de drugs en op zoek gaat naar een publieke telefoon en zeker de scene op zee. De neergang is ook niet zo boeiend als bij een film als Goodfellas natuurlijk. Dat is wel jammer, het had daardoor ook wat korter gekund. Klein smetje op een verder fantastische film.

Qua setting best origineel, maar het verhaal is dat allerminst. Wolverine is chagrijnig, maar meer diepgang zul je hier niet vinden de liefde die opbloeit met die Japanse meid komt ook volledig uit de lucht vallen. Verder duurt de film te lang en is het einde vrij matig.

Het begint allemaal erg slap, soms lachwekkend (de dialogen die Gadot moet uitkramen zijn soms tenenkrommend - waarbij ze ook erg knullig acteert) en zeer voorspelbaar. Eenmaal in Londen wordt het wat beter. Gadot zit wat beter in haar rol, al blijft het een matig actrice, en de setting is aardig. Daarbij zijn de bijrollen goed voor mekaar, met een prima rol van Pine (die toch vaak irritante rollen speelt) en Thewlis en Huston zijn eigenlijk altijd wel goed.

Een oorlog meenemen in je script is een makkelijke manier om een soort diepgnag te creeren, iets dat we ook vaker zien in dergelijke films. De serieuze toon past natuurlijk niet bij Wonder Woman in haar strakke pakje, maar ze doen hun best om het enigszins geloofwaardig te brengen. Dit , het midderstuk- is het beste gedeelte van de film. Het climax is standaard en overdreven. Qua actie - verder zijn de actiescenes goed gelukt - stelt het daar ook teleur. De opzwepende muziek tijdens actiescenes is trouwens goed, mede dankzij een Led Zeppelin jingle.

Veel meer dan een opsomming van Allen z'n films is dit niet. Vermakelijk is het wel, maar interessanter is om net even wat dieper te kijken naar de persoon Allen. Wat er allemaal in zijn hoofd omgaat is al decennia de input voor zijn films. Hier wordt weinig mee gedaan, er is ook geen aandacht voor zijn muziekoptredens in het Carlyle hotel wat hij al tig jaar wekelijks doet. Hierdoor een nogal tamme docu die, waarschijnlijk op verzoek van Allen zelf, veilig op de oppervlakte blijft.

Slap vervolg op een nog slapper eerste deel. Het verhaal stelt wederom niets voor en ook de acteurs lijken er weinig zin in te hebben. Tegen de tijd dat de climax aanbreekt heb je eigenlijk zin om de film stop te zetten; het interesseert je gewoon niets meer! n.

Teleurstellende animatiefilm waarbij veel kansen onbenut blijven. Sowieso speelt de film zich af in een onbekend en oninteressant spel, maar de knipogen naar andere games, die zeker leuke grappen op hadden kunnen leveren, blijven grotendeels uit. Qua animatie is het ook erg fantasieloos, zeker met dit thema had er meer uitgehaald moeten worden. Vervolgens krijgen we ook nog eens een steeds voorspelbaarder wordend verhaaltje voorgeschoteld.

Flink overdreven bloederige zombiefilm vol special effects en veel onnozele karakters maar vooral geen pretenties, gewoon lekker lomp en dom. Dit werkt best aardig, al duurt de film geen minuut te kort. De climax stelt wat teleur, duurt allemaal net wat te lang.