Meningen

Het script wijkt nogal af van het originele verhaal, wat tot een hoop kritiek van de fans van het originele werk leidde. Ik heb er zelf niet zo'n probleem mee, het originele verhaal is eerder al prima verfilmd. Echter, als je met het verhaal aan de haal gaat moet je wel met wat goeds komen, en dat is hier niet echt het geval. Daarbij komt dat het verleden van Poirot erbij wordt gehaald, een gewaagde stap; zeker als het zo halfbakken wordt uitgewerkt. De 'aftakeling' van Poirot werkte beter.

Verder is de climax vergezocht en matig uitgewerkt (het een heeft met het ander te maken).

Malkovich kun je wel om een boodschap sturen, toch is het jammer dat de eigenaardigheden van Poirot hier veelal achterwege worden gelaten.

De film moet het voornamelijk hebben van de charmante cast en het wat vreemde uitgangspunt. Verder is het een voorspelbare liefdesfilm met wat sentiment en hier en daar een lach. Echt grappig wordt het nergens. De uiteindelijk verhaallijn rondom de vader had niet gehoeven en is hoofdzakelijk gemakzucht om wat diepgang te creëren.

Het verhaal is best interessant en werkt als thriller best aardig. De achtergrond van het karakter Wolff moet voor wat diepgang zorgen en de film naar een hoger niveau moeten tillen (althans, dat zal de insteek geweest zijn). Dit werkt echter averechts.
De meerwaarde van zijn autistische achtergrond is onduidelijk en levert onlogisch scenes op, bijvoorbeeld als we hem als vechtmachine zien, maar ook waarom Dana voor hem begint te vallen.
De climax is gezocht en niet sterk slappe actie en waarom moet hij zijn broer tegenkomen?.

Redelijk vermakelijke film waarbij het verhaal te serieus wordt gebracht, iets dat niet helemaal past bij het vreemde uitgangspunt. De cast maakt veel goed en het kijkt al met al best lekker weg. Jammer dat het qua stijl, setting, karakters erg saai blijft.

Slechte film goed goedkoop oogt en slechte acteurs kent, Seagal voorop. Zijn rol is simpelweg lachwekkend. In alle actiescenes staat het onwijkend van Seagal’s gezicht centraal, al is het bij iedereen wel duidelijk dat het steeds weer een bodydouble is.

Het begin is redelijk en de basis voor een spannend vervolg is er wel, toch zakt de boel dan helemaal in elkaar en is enige sympathie voor de karakters weg. De ontwikkelingen zijn onlogisch en onduidelijk is wat ze nou wilde met deze film, als het verhaal is de karakters slap zijn ga dan niet de psychologische kant op maar houd het simpel!

Waardeloze actiefilm met een lachwekkende rol van Perry, die totaal niet geloofwaardig overkomt. Hetzelfde geldt voor de overige cast, met misschien een kleine uitzondering voor Fox. Probleem is ook dat Perry zichzelf probeert neer te zetten als een coole en slimme rechercheur terwijl hij nogal kneuzerige uitstraling heeft.

Na een lelijk cgi begin komen we al snel in wonderland. Visueel zit dat aardig in mekaar met soms leuke dialogen en grappige karakters. Dit gaat goed tot aan het tijdreizen (kort dus); het verhaal wordt hier erg voorspelbaar en slordig. De climax is ronduit slecht met weer lelijke cgi waarbij - wat het ook mag zijn dat ze achtervolgt - ineens heel traag gaat eenmaal in dat kasteel omdat dat beter uitkomt ofzo..

Depp is onderhand vermoeiend in weer 'zo'n' rol en wat Hathaway hier doet is me een radsel. Cohen is als altijd wel leuk.

Na het niet echt originele maar sterk gemaakte Prometheus is deze film toch weer een stapje terug. De film heeft veel weg van de voorganger, maar enkele epische scenes die die film nog had, blijven hier achterwege. De climax is zelfs zeer matig; hoe vaak hebben we dat al niet gezien..
Desondanks een prima film die visueel strak in mekaar steekt en een prima cast kent met Fassbender voorop. De twist rondom zijn personage zag je echt van mijlenver al aankomen.

Een stap terug ten opzichte van het spannende deel 1 en de ijzersterke actiefilm die deel 2 was, maar zeker niet slecht. De setting is minder boeiend en uiteindelijk te eentonig en de karakters zijn saai op Dance na maar die gaat er al snel aan. Henriksen brengt meteen het charisma mee dat je mist, maar dat is pas helemaal op het eind.
Het reddingsschip had eerder mogen komen bijvoorbeeld. Verder zorgen de computer effecten ervoor dat dit deel gedateerder overkomt van het origineel 13 jaar eerder. Kostuums werken echt beter dan derderangs effecten, zelfs tegenwoordig nog.
Weaver speelt hier een boze vrouw en mist in haar karakter het wat meer genuanceerdere uit de eerste 2 delen. Al mag je best boos zijn na de derde keer..

De hoofdrollen worden voortreffelijk vertolkt door Gosseling, in een vervelende rol (dat wel), en met name Dunst. Ze brengt haar rol overtuigend maar dikt het niet aan, waardoor het niet een te zwaar drama wordt. Het thrillerelement houdt de aandacht er goed bij maar krijgt niet de overhand. Langella in een voor hem voorspelbare, maar ook goede, rol. Opvallend is dat de film een standpunt inneemt, terwijl niets bewezen is.

Prachtige film die opvallend is qua eenzijdigheid: in de setting, de karakterontwikkeling en dialogen gebeurt er bijna niets. Redford blijft rustig zijn ding doen en gaat niet ineens in zichzelf praten om de kijker dingen duidelijk te maken of domme keuzes maken om spanning te creëren; wat je wel verwacht. Juist die ene zucht of vloek komt nu keihard binnen. Dit werkt erg goed en de film blijft tot het einde boeien, zeker niet in de laatste plaats door de knappe rol van de stoïcijnse Redford.

Deze film komt het knullige script nooit te boven. De focus had moeten liggen op het karakter van Berenger en de setting, niet op een slap verhaaltje rondom overvallers. Less is more in dit geval, zeker als het dan ook zo knullig is uitgewerkt. De verplaatsingen van de karakters in het bos is niet te volgen, dat de geweerschoten of een vuur ook niemands positie verraad is ook bijzonder, zeker omdat men elkaar steeds blijft tegenkomen.

Lauw ontvangen film die de verwachtingen temperen, maar daardoor juist meevalt. Het verhaal is interessant en de setting is mooi. De spanning wordt goed opgebouwd en het verhaal vliegt nergens uit de bocht.
Toch is de film niet meer dan vermakelijk. Er is nauwelijks chemie tussen Pitt en Cotillard, wat hoofdzakelijk door Pitt komt. Hij acteert als een krant; hij probeert met name zwoel te kijken en loopt er verder als een zombie bij. Aangezien de film toch om hun relatie draait en dat wel een probleem.
Verder is de film soms kitscherig (die seks scene bijvoorbeeld, of de bevallingsscene)en zijn de dialogen soms matig.

Deel 1 van deze nieuwe reeks was al erg matig, dit deel is nog slechter. Sowieso is het onbegrijpelijk dat zo snel na een Spiderman reeks een nieuwe reeks verschijnt met dezelfde verhaallijnen. Zelf de acteurs die Spiderman vertolken lijken erg op elkaar: ze zijn beiden onsympathieke en irritante acteurs.

Wat deze film, behalve het volstrekte gebruik aan originaliteit en een irritante Garfield helemaal nekt, is een bijzonder slecht uitgewerkte en oninteressante slechterik. Zeker Foxx komt er bekaaid vanaf met met zijn domme rol. Daarnaast wordt er veel te veel tijd uitgetrokken voor de voorspelbare verwikkelingen rondom Spidey en zijn meid.

Trouwens wel 1 positief punt: de scene op timesquare. Mooie setting en goede muziek. Anders misschien wel 0,5*.

Vooraf vroeg ik me al af wat deze film zou toevoegen aan de andere (recente) verfilmingen die er al zijn en achteraf vraag ik me dat nog steeds af. De insteek is misschien net even iets anders, maar daar houdt het ook mee op. Het blijft een brave film zonder verrassingen en met alle elementen die je verwacht. Extra minpunt is de irritante rol van Garfield, waardoor je geen enkele sympathie krijgt voor de superheld.

Slappe film die normaal een direct to DVD zou zijn geweest ware het niet dat Keaton ja zei en er klaarblijkelijk wat meer geld te spenderen was. Het script is slecht en de rol van Keaton bijzonder cliché, alleen al zijn introductie is lachwekkend, vooral ook omdat het veel te serieus is allemaal. De beweegredenen van een ieder laat zich ook te raden.

Het verhaal is niet heel sterk en kan met moeite de speelduur aan. Bij Russel als regisseur draait alles om de acteurs en karakters, waarbij hij veel vrijheid schijnt te geven, en dat is ook wel te merken. Hier valt namelijk weinig op aan te merken. Ook de regie is gelikt, de sfeer is treffend en muziek is voortreffelijk. Bale is sterk, speelt mooi ingetogen en laat zich niet gaan. Renner steelt samen met Lawrence de show, waarbij Renner bij rol prachtig invult: genuanceerd en sympathiek.

Van Adams ben ik niet zo'n fan, ook hier 'speelt' ze weer overduidelijk haar rol, als je het met Lawrence vergelijk IS laatstgenoemde simpelweg haar karakter.

Vermakelijke film met een goed tempo, veel locaties en op een luchtige manier gebracht. Dat is een keuze die misschien niet iedereen zal bevallen. Nadeel hiervan is dat het drama natuurlijk minder uit de verf komt. Hierdoor wordt het nooit meer dan een vermakelijke film, terwijl er misschien wel wat meer in had gezeten.

Niet helemaal geslaagde film waarbij de scenes in Amerika voorspelbaar en vaak sentimenteel zijn, terwijl de scenes in Irak spannend en mooi gemaakt zijn. Zodoende kom je nooit echt lekker in de film. Daarnaast had de film wel wat meer stelling in mogen nemen mbt de nutteloosheid van de oorlog, in plaats daarvan wordt er veel te veel tijd uitgetrokken voor voorspelbare relatieproblemen. Toch weer lang geleden dat Eastwood een goede film afleverde.

Fantastische rechtbankfilm, al komt de eerste rechtbankscene pas na een uur spelen. De cast is voortreffelijk maar het sterkste aan deze film zijn wellicht de dialogen. De melige scenes in de rechtbank maken het misschien wat minder geloofwaardig maar houdt de film uiterst vermakelijk. De lange speelduur valt pas op als de film is afgelopen.

Mislukte komedie die veel te lang duurt en waarbij bijna alle grappen de plank misslaan. De rol van Carell is pijnlijk onleuk en beledigend en de overige karakters zijn in het eerste deel al 'opgebruikt'. Ferrell kan meestal de boel nog wel redden, maar hier krijgt hij dat niet voor mekaar. Het verhaal stelt natuurlijk ook niets voor en dient uitsluitend als kapstok voor grappen, als dat laatste dan uitblijft is er niet veel meer over. Het einde had grappig kunnen zijn maar na zo'n draak van een film werkt dat ook niet meer.

Qua setting aardig, al kan er meer uit gehaald worden. Qua spanning erg teleurstellend; er gebeurt weinig en wat er gebeurt is voorspelbaar en nooit eng. De climax is ook niet veel en weet nauwelijks te verrassen. Het kijkt aardig weg, maar verder een slappe film.

Rhames draagt deze film die te lijden heeft aan onoriginaliteit. We hebben alles al wel een keer eerder gezien en eigenlijk wel beter ook. Het verloop van de film laat zich hierdoor gemakkelijk raden. Toch gezien de prima rol van Rhames een aardige film, maar zeker ook niet meer dan dat.

Prachige komedie die naast hilarische dialogen (waarbij je echt het dialoog moet volgen, niet de ondertiteling - en bovendien enige intellectuele kennis moet hebben), de diepgang zoekt. Allen en Keaton spelen prachtige rollen, waarbij ernst altijd weer gerelativeerd wordt, veelal door Allen z'n dialogen. Hierdoor komen de relatie tussen hen en de verwikkelingen eromheen zeer overtuigend over. Knap hoe Allen zijn twee hoofdkarakters zo'n lading en daarmee diepgang meegeeft.

Visueel is het aardig hoe Allen met kleur omgaat, het verschil tussen New York en Los Angeles is overduidelijk (zijn afkeer jegens L.A. ook, wat 'm vaak ook in kleine details zit - bijvoorbeeld wanneer we zien dat er neplach wordt toegevoegd aan een serie).

Daarnaast praat Allen in de camera, zit er animatie in, zien we met ontitels de gedachten van de karakters; kortom een creatieve benadering die deze toch al voortreffelijke film tot een klassieker maken.

Mooi verhaal met ingetogen drama met een bijzondere achtergrond / setting. De hoofrolspelers dragen de film met verve en overtuigen in hun karakters, al wordt het richting het einde wel wat ongeloofwaardiger en hun relatie overtuigd ook niet, misschien simpelweg omdat het te ver gezocht is.

Het verhaal is erg basic, prima voor een dergelijke film. De vaart zit er goed in, setting is prima en er zit voldoende actie in. Dit maakt de film vermakelijk. De cast is echter matig, waarbij de dialogen soms tenenkrommend zijn met de sterfscene van die kale kerel als dieptepunt en het camerawerk en de montage zijn ook niet altijd even sterk. De film komt zodoende een beetje amateuristisch over, toch vanwege eerder genoemde argumenten best een vermakelijke zombie film.

Vlot gemaakte film die toch wel te lijden heeft onder het bespottelijke gegeven. De toon is nog iets te serieus, al laten ze best wat ruimte voor humor. Vooral de scenes met 'echte' mieren komen niet uit de verf. Douglas krijgt weinig te doen, Rudd doet het niet onaardig en Michael Pena weet van zijn in potentie irritante 'komische side kick rol' nog best wat te maken, wat best knap is.

Voor de liefhebbers van het superieure Wicker Man zeker vermakelijk, mits je met de juiste verwachtingen de film in gaat. Verwacht geen originaliteit, uitgewerkte karakters en helaas ook niet echt goede acteurs (Sheen als uitzondering). De setting is goed en de sfeer prima getroffen. Het wordt steeds net niet echt spannend en horrortaferelen liggen op de loer, maar de teugels hadden daar wat meer gevierd mogen worden. Als liefhebber van het 'subgenre' zeker de moeite waard.

Teleurstellende western met goede acteurs maar matige karakters. De chemie tussen beide hoofdrolspeler komt nooit lekker van de grond en de dialogen zijn ook vrij matig. Dit maakt de film niet slecht maar is wel een gemiste kans. Wel wel storend is, is de matige rol van Zellweger (ben ik toch al geen fan van) en het feit dat haar rol veel te belangrijk wordt gemaakt; de film draait hier eigenlijk om. Gemiste kans deze film, jammer aangezien er niet zo veel westerns meer gemaakt worden.