Meningen

Matige romcom die origineel probeert te zijn maar daarin faalt. Grootste probleem is dat Levitt en Deschanel rollen spelen waar lastig sympathie voor op te brengen is. Wat er dan gebeurt tussen beiden is niet boeiend, of het nou goed of slecht afloopt.. whatever! Jammer ook dat er veel gekunstelde scenes inzitten, dialogen en interacties die relatisch gebracht worden maar kant noch wal slaan.

Prima derde vervolg dat beter is dan het totaal niet enge tweede deel en het melige derde deel, al waren die films zeker onderhoudend. De setting hier is sterk en de horror komt beter uit de verf, zonder dat het echt spannend of eng wordt overigens. Goed dat de handcamera (found footage) hier achterwege wordt gelaten.

De andere insteek is een goede vondst, geen found footage meer dus. Het verhaal is echter verre van origineel, maar de uitvoering zorgt ervoor dat dat geen probleem is. Knap hoe je als kijker aan alles gaat twijfelen, net als de hoofdrolspeelster. Dat deze scenes geloofwaardig overkomen is te danken aan de goede rol van Mary Elizabeth Winstead en de uitstekende rol van Goodman. Wat zet die man een sterke rol neer! Deze film had ook gemakkelijk op zichzelf kunnen staan.

Dertien in een dozijn film met redelijk vertolkingen maar met karakters die niet echt kunnen boeien waardoor het verloop van het verhaal mij eigenlijk koud liet. Probleem is dat dit al veel vaker en ook beter is gedaan, het gebrek aan originaliteit breekt de film dan ook op.

Het gebeuren is best interessant en biedt volop mogelijkheden voor een intrigerend verhaal met politiek geblunder en de fijngevoeligheid van diplomatieke keuzes. Maar niets van dit, Bay kiest gewoon voor actie en patriotisme - zoals te doen gebruikelijk. Maakt dit het dan een slechte film... niet echt. Het verhaal is interessant, zij het vol gemiste kansen, en het tempo en de actie maakt veel goed.

Lastige te typeren film, die qua Hal verhaallijn ijzersterk is en waar niet voor niets erg vaak van is gejat. Eigenlijk staat dit verhaal los van het grotere plaatje: de ontwikkeling van de mens van 'start'' tot '(on)eindigheid'.

De lange scenes, zoals het beginstuk of zo'n scene waarbij er buiten het ruimtestation iets (al dan niet) gerepareerd moet worden (die ademhaling!) maar ook de muziek en dat het beeld een tijd op zwart gaat brengen je als kijker in een soort trance waarbij je je graag laat meevoeren met wat er ook komen gaat. Het einde vond ik dan ook niet zo belangrijk.

De insteek van deze film is geheel anders dan in 2001; deze film wil vooral alles verklaren. De film wordt hierdoor meteen minder interessant, toch is het verhaal nog best aardig. De spanning wordt goed opgebouwd naar een prima climax.

De koude oorlog speelt een belangrijke rol en geeft de film, naast de special effects, een gedateerde indruk.

Belachelijke film met waardeloze special effects (die vaak nog verschillende keren gebruikt worden) en een slecht verhaal. Verder zijn ook de dialogen slecht, de cast erg matig (al kun je weinig van ze verwachten in zo'n film) en de climax hopeloos.

Vermakelijke komedie met veel geslaagde grappen met bovendien een goede wisselwerking tussen beide hoofdrolspelers. Richting het einde kakt de film wat in en het einde is veel te braaf (uiteraard).

Grappige momenten worden afgewisseld met voorspelbare en zelfs mierzoete scenes met een moralistisch randje. De verplichte levensles die de hoofdrolspelers weer moeten leren is vermoeiend en de speelduur is te lang. Het is allemaal weer zo braaf en volgens het boekje, eigenlijk is alleen het eerste half uur de moeite waard bij dit soort films.

Vermakelijk actiefilm met een onzinnig verhaal, maar dat hadden ze gelukkig zelf ook wel in de gaten. Toch is het verhaal erg matig, waarbij het tempo gelukkig hoog ligt en de locaties prima zijn. Gezien het een b film is toch aardige actiescenes.
Hawke weet zich prima te redden en de bijrollen van Cunningham en Hauer zijn natuurlijk dik in orde, al heeft Hauer toch echt een te kleine rol. vreemd hoe hij op het einde weer heel kort even op komt duiken.

Wat een lang verwacht maar teleurstellend vervolg. De film start goed; sfeervol, mooi geschoten en enkele goede vondsten. Het gaat helemaal mis zodra het jongetje met z'n moeder op pad gaat. Ineens kan ze ook goed lopen en is ze als het uitkomt goed te pas.[/spoiler']. De zieke moeder zorgt voor de ene na de andere melodramatische scene die niet zou misstaan in een of ander Net 5 misbaksel. Daarbij had ik helemaal geen sympathie voor deze karakters, mede ook vanwege het zwakke acteerwerk. In het volgende deel dan liever de new kids dan zwaar familiedrama.

Vervolg dat niets toevoegt aan het origineel, al is de link naar het verhaal van het eerste deel wel aardig. Green speelt een belachelijk karakters en acteert daar ook naar, wat de film wat kleur geeft. Serieus kun je de film namelijk toch niet nemen, zeker nu het bloed nog weelderiger van het scherm spat.

Eigenlijk is alles mislukt aan deze film. Vanuit historisch perspectief valt er best een leuk verhaal te vertellen, maar het fantasy gedeelte slaat helemaal nergens op en de karakters zijn volstrekt oninteressant. Reeves is zoals gebruikelijk bijzonder saai en kan de film niet dragen. Dat iedereen Engels spreekt blijft tot het einde storend. Qua setting en sfeer is het ook erg matig overigens.

Visueel sterke film vol moorden die nog vrij netjes in beeld worden gebracht, de gore valt mee. Voor één van de eerdere films in het genre en gezien het jaartal is dat niet zo verrassend. Het verhaal is best coherent en de personages zijn oké, maar wat de film na ruim 50 jaar nog de moeite waard maakt is de stijlvolle regie en camerawerk, vol met mooie shots en knap gebruik van kleur en muziek. Een stijl die helaas weinig meer terug te vinden is.