Meningen

Na One in the Chamber weer een belachelijk rol voor Lundgren, kunnen ze niet een beetje een normale rol voor hem schrijven? Gelukkig is deze film verder wel veel beter. De actiescenes zijn aardig, Austin speelt een vermakelijk rol en het einde is best aardig.

Het POV gegeven voegt helemaal niets toe en klopt hier en daar ook helemaal niet. Er wordt voornamelijk veel gepraat, spannend wordt het eigenlijk nergens. Als de karakters dan nog enigszins interessant waren, maar dat is niet het geval.

Verrassende film die wat betreft verhaal en setting niet erg origineel is. Dat is bij dergelijke films echter niet zo'n probleem zolang het met de spanning en decors maar goed zit. Gelukkig is dat hier prima voor mekaar; de decors zijn voortreffelijk en ik zat bij tijd en wijle op het puntje van mijn stoel. Het verloop van het verhaal laat zich lekker raden en de climax, waar veel nog duidelijk moet worden, is sterk. Foster speelt een prima rol trouwens, al is de cast ondergeschikt zoals het hoort in dergelijke films.
Je kunt overigens wel een beetje merken dat het oorspronkelijk twee verhalen/ scripts waren die ze tot 1 hebben gemaakt. Zonder de monsters had de film ook prima kunnen werken. Voor de actie en wellicht de toegankelijkheid is dit wel beter.

Toch wat teleurstellende film die nooit weet te overtuigen. De karakters zijn matig uitgewerkt en hun handelingen roepen veel vragen op. De gedragsverandering van Stanton is onlogisch; van zware autist naar een hele normale man, die bovendien plots het beste (of eigenlijk niet) met zijn zoontje voor heeft. De reden waarom zijn zoontje mee wil, zijn impulsieve reactie snap ik maar dat hij zijn thuis helemaal niet mist is onlogisch. Ook dat zijn moeder niets liever wil dan hem weer in de armen sluiten, en dat ook doet, slaat kant noch wal. Waarom heeft ze hem dan in de steek gelaten, en ook nooit meer opgezocht. De lange melodramatisch climax slaat de plank wat mij betreft ook mis waarom herinnert Travis zich hier wel ineens alles?.

De setting is sterk en de film begint aardig. Zodra Aurora haar intrede doet wordt het minder. Er zitten nog wel enkele visueel sterke scenes in maar het geneuzel tussen die twee doet de film geen goed. Een korte opleving met de introductie van Fishburne is aardig toch wordt het nooit echt spannend en stelt de climax teleur. Leuke rol van Sheen overigens, die bovendien wat humor brengt.

Als actiefilm best vermakelijk gezien het hoge budget en enkele spannende (kidnap) scenes. Verder is dit een typische Peter Berg film waar het patriotisme vanaf spat. De dik aangezette rol van Wahlberg ligt in dat verlengde en het moraal is wederom hoe eenheidsgezind en (uiteindelijk) onaantastbaar Amerikanen zijn. Ik kreeg het idee dat Amerika blij moest zijn met deze aanslag omdat het iedereen lekker dicht bij elkaar bracht, althans zo wordt het hier gebracht.

Met name dankzij de cast is het een geslaagde film. Echt heel grappig wordt het nooit, maar het tempo is goed en er valt regelmatig wel wat te lachen. Het einde is vrij voorspelbaar uiteraard maar echt inkakken doet de film niet, wat op zich best knap is.

Typische Giallo die echter nergens boven de 'typische' Giallo uitsteekt. Behalve de voorgevel van Fenech misschien. Echt spannend wordt het nergens en (audio)visueel weet de film nooit te verrassen. Vermakelijk nog altijd.

Het voorspelbare verhaal heeft een troef met Lathan, die een aardige rol speelt als creep. Maar dit is bij lange na niet voldoende om de film te redden. Naast de voorspelbaarheid is het script erg matig, waarbij sommige zaken erg knullig uitgewerkt zijn. Zeker de cop komt er bekaaid vanaf, zijn rol is lachwekkend slecht, net als zijn dialogen. Dat slaat allemaal nergens op.

Pierce is als een vis in het water in deze film die hij met gemak draagt. De kille setting en trage opbouw werken goed, jammer is dat er nog een heel verhaal achteraan komt dat niet boeiend is.

Sfeervolle horrorfilm waar qua horror niet zo veel in gebeurt maar wel leuk in elkaar steekt. Soms wel wat knullig maar gezien het vrij lage budget creatief gemaakt. Scrimm is goed als vage slechterik en Bannister is de ultieme anti held.

Vermakelijk vervolg dat qua verhaal weinig toe te voegen heeft en ook minder sfeervol is. Wat wel aardig is zijn de verlaten stadjes waar ze doorheen trekken, al is het vreemd dat het normaal lijkt dat half Amerika uitgestorven is. Wel duidelijk met een hoger budget gemaakt en ook met meer gore. Bannister is lekker op dreef en het blijft een aparte reeks. Opvallend dat Bannister pas na deel 2 ook in andere films is gaan spelen.

Vooral door het irritante jongetje en matige karakters minder. Sowieso is er niets nieuws meer onder de zon en is het met name een kwestie van uitrekken want veel valt er niet meer uit het concept te halen zo blijkt. Gore is aardig, sfeer weer wat minder.

Geen irritant jongetje meer, wel een serieuzere toon, wat dat betreft ligt het weer dichter bij het eerste deel. Toch zit er nu veel te veel uitleg in, die dan steeds weer nog meer vragen oproept. Verder zien we Scrimm ook te veel en lijkt Coscarelli het ook niet helemaal meer te weten hoe het verhaal nog verder uit te persen. Het uitgangspunt blijft leuk, evenals Bannister, en horrorsequels kunnen er nooit genoeg zijn, maar erg overtuigend is het al lang niet meer.

Voorspelbare komedie met enkele aardige grappen maar vooral veel voorspelbare grappen over drugs, die vooral erg tam zijn.

Verder erg voorspelbare rollen van Roger en Franco en de film duurt een half uur te lang!

Piranha 3D was een ontzettend grappige, vermakelijke film. Bijna een instant cultklassieker. Het eerste deel is alles wat dit deel niet is. Ze makers slaan hier de plank compleet mis, in plaats van grappig is de film tenenkrommend. De gore is flauw en het bloot eerder ranzig en geforceerd.

De film voegt niets toe aan de reeds bestaande films en het karakter Sparrow is niet echt verfrissend meer, eerder geforceerd. De leukste scenes draaien dan ook niet zozeer om hem, meer om de stompzinnige (maar grappige) dialogen van de bemanning en de maffe actiescenes. Deze zorgen voor de nodige vaart en vermaak, waarbij Bardem en Rush zichtbaar lol hebben in hun rollen.

De climax duurt te lang en is voorspelbaar, dat is jammer, maar verder als vermakelijk bioscoopfilm best geslaagd. Thuis voor de buis waarschijnlijk een stuk minder.

Bijzonder teleurstellend vierde deel waarin de koek duidelijk op is. Toch had de actie alsnog wel wat spectaculairder gemogen, de uitwerking van de cast (zeker Blackbeard) beter en het verhaal wat spannender. Helaas is dit alles niet het geval waardoor deze film op alle fronten faalt.

Reine krijgt Seagal zowaar wat in beweging en bovendien laat hij hem meer praten dan ooit lijkt wel. Veel beter wordt het er niet op, het verhaal is niet boeiend (al is het ditmaal wel te volgen) en de actiescenes zijn knullig. In Amerika zelf lopen wel meer van dit soort regisseurs rond lijkt me. De slow motions, typisch b regisseur trucje, werkt irritant en de shoot out op het einde is volstrekt fantasieloos.

De film duurt te lang en wordt na verloop van tijd erg zwaar en dit gaat te ver door. Het drama krijgt dan te veel de overhand. De cast is prima, al speelt Gosling wel een voorspelbare rol voor hem.

Het verhaal rammelt aan alle kanten en de cast is, misschien op Ramirez en Winstone na, matig. Eigenlijk begint de film al slecht met een scene die nergens op slaat. Wat positief is aan deze film is de setting, prachtig op locatie geschoten over de hele wereld. De actiescenes zijn daarbij spectaculair, waarbij de setting erg goed wordt benut. Deze scenes, die er veel inzitten, weten de film te redden net naar een voldoende.

De regisseur zat naar verluid diep in de shit en dat heeft hij duidelijk vertaald naar deze film. Het verhaal is heftig maar verbleekt nog bij de rol van met name Adjani, die (ook naar verluid..) een tijdlang moest bijkomen van haar rol. Goede rol ook van Neill, minder heftig maar anders had je dat als kijker ook niet meer getrokken.

Het verhaal lijkt vrij rechtoe rechtaan maar kent vreemde kronkels voortkomend uit de psychische staat van de karakters. DIt moet niet te letterlijk worden genomen. Intrigerend, verrassend en origineel. Luchtig kijkvermaak, dat niet..

Predator, één van de meest iconische en coole creatures. Een Predatorfilm heeft bij voorbaat al een streepje voor puur vanwege het karakter. Zodoende waren de Predatorfilms tot nu toe, inclusief Alien vs Predator (dat vervolg wel even vergeten) op zijn minst vermakelijk. Hier wordt de plank echter volkomen misgeslagen met irritante en zeer slecht uitgewerkte karakters en tenenkrommende dialogen. De humor komt totaal niet uit de verf en het verhaallijn rondom dat zoontje was gewoon genant. Ontzettend jammer maar wat een doodsteek voor deze franchise.

Aardige film die leuk in elkaar steekt. Veel actie of spektakel hoef je niet te verwachten maar het slimme verhaal houdt de aandacht goed vast Hawke speelt eigenlijk als altijd een goede hoofdrol. Het einde roept wel veel vraagtekens op.

Erg geslaagde film die de typische elementen van een (goede) Engelse komedie bevat: geslaagde humor, goede cast en interessante karakters. Het verhaal is bovendien interessant en laat een mooi (of eigenlijk niet zo mooi) stukje geschiedenis zien waarbij er zelfs nog lichtjes de AIDS problematiek aan de orde komt. De muziek is ook nog eens goed.

Lumet weet de sfeer van begin jaren 80 New York prachtig weer te geven. Deels door de setting en deels door de rauwe personages. Knap hoe er een genuanceerd beeld van corrupte agenten wordt neergezet, iets dat je niet vaak ziet. De cast is sterk, inclusief Williams, waarbij je de twijfel en angst in zijn ogen ziet. De lange speelduur is geen probleem en de film verveelt geen moment.

Het acteerwerk en het interessante personage dat Gyllenhaal speelt maken deze film al de moeite waard. Het verhaal is verder niet erg origineel, maar het drama is goed is balans en krijgt gelukkig nooit de overhand. De setting is perfect en de mooie opbouw zorgt voor spanning, al stelt het einde wel iets teleur.

De audio die steeds van Italiaans naar Engels switchte gaf een wat amateuristische feel aan de film, zonder dat de film daar wat aan kan doen (klote versie dus). Gelukkig mocht dit verder de pret niet drukken. Deze film moet het met name hebben van de scenes waarin de moordenaar actief is, het verhaal is namelijk nogal onzinnig. De sfeer en kills zijn erg sterk en maken dit toch wel een klassiekertje in het horrorgenre.

De film is sfeervol geschoten maar is verder weinig verrassend, waardoor het verloop zich laat raden. Er gebeurt op het einda na weinig in waardoor er weinig spanning in zit. De climax is dan wel weer opvallend en zeer verrassend.

Vrij knullige tijdreisfilm waarbij het tijdreisaspect slecht is uitgewerkt. Het verhaal richt zich met name op de cliché bekommeringen waarbij Amerikaanse tieners in films altijd mee te maken hebben, wat niet boeiend is. Het meest storende is nog wel het found footage aspect; alles is toevallig net goed in beeld gebracht (de vallende camera komt altijd goed terecht) en bij de meest stomme situaties, waarin uiteindelijk wel wat gebeurt, staat altijd de camera aan.