Predestination (2014)

Krankzinnige film waarvan de eerste helft een soort psychologisch Kammerspiel voor twee lijkt te zijn, totdat de ontwikkelingen té bizar en de toevalligheden te onwaarschijnlijk worden zodat er diverse alarmbelletjes gaan rinkelen, waarna in de tweede helft de plot in overdrive gaat en de contouren van een enorme WTF-ervaring langzaam maar zeker duidelijk worden. Tijdreizen is bijna een cliché geworden, maar in deze film gebeurt er werkelijk wat nieuws mee doordat de levens van de personages er zo door ontwricht worden, zodat de opeenstapeling van extreme wendingen mij misschien duizelt, maar ik toch ook emotioneel geraakt word. Los daarvan komt het toch maar zelden voor dat ik bij een film tot de laatste seconden niet weet waar het heen moet gaan of hoe de plot afgewikkeld zal worden, en wanneer dat gebeurt dient de film gekoesterd te worden. Zeer sterk spel van Sarah Snook, maar ook de scènes met de met een pet getooide Ethan Hawke in de wasserette mogen niet onvermeld blijven. Goede muziek ook (van één der regisseurs).

Wat hij/zij bedoelde is, lijkt mij, dat het haast geen doen is om tijdreisverhalen te schrijven zonder plotholes. Er zijn altijd wel zaken die niet (volledig) kloppen. Meestal zijn dergelijke projecten te ambitieus.

Geloofwaardigheid/realisme is weer een andere discussie.

Erg gave sciencefictionthriller met een boel originele vondsten en fijne wendingen. Ethan Hawke en Sarah Snook zijn daarbinnen perfect gecast als tegenspelers en regiebroeders Michael en Peter Spierig brengen het met een fijne visuele afwerking. Het eerste uur vormt daarbinnen merendeel een inleiding, maar evenzeer afgewerkt met een fijne stilering en degelijk acteerwerk. De opbouw is bovendien geregeld perfect onder de controle en draagt sterk bij aan de uitkomst. Het tempo ligt daarnaast hoog en er is genoeg aan de hand om niet te vervelen. Uiteindelijk wekt de film niet zozeer een gevoel bij de kijker op buiten overtuiging, maar dat is dan ook meteen de enige redenering waarom Predestination niet hoger scoort.

Voor mij net niet.
Scenario is beetje Nolan 2.0 of zo, op zich niet onaardig bedacht. Maar ik vind de uitwerking niet heel bijzonder en daarnaast ga je mij niet wijsmaken dat je sex met jezelf gaat hebben en nergens een keer denkt; He, jij komt me bekend voor! haha
Nee ik ben denk ik dan toch iets te nuchter voor dit verhaal.
2,5*

Behoorlijk.

Leuk geschoten film. Een vrij korte zit voor een genre dat meestal redelijk lijvige blockbusters oplevert. Predestination begint vrij klein, en doordat de schaal amper vergroot is het vrij snel duidelijk welke kant het plot opgaat. Dat is mijns inziens nogal ver gezocht. Iets té, zelfs. Zoals altijd bij tijdreizen mag je je ook niet té veel vragen stellen bij de logica van de "tijdreisregels". Maar ik heb niet het idee dat ik naar een slechte of onevenwichtige film heb gekeken. De film ziet er goed uit en Ethan Hawke en een bij momenten op Leonardo DiCaprio gelijkende Sarah Snook acteren allebei goed.

3

Ethan Hawke is tijdreiziger. Hij reist naar het verleden om catastrofale gebeurtenissen te voorkomen. Best leuk en door mij jaren geleden ook goed gewaardeerd. En die constatering deed een beetje pijn. Na afloop van de film ontdekte ik dat ik hem in 2014 al eens had bekeken. Gewaardeerd met 3.5* ook nog. Tijdens het kijken was ik me daar totaal niet van bewust. Ik kon me werkelijk niets meer van de film herinneren. En dus keek ik wederom met frisse blik naar een vermakelijke film.

Leuke film. Gemaakt met een beperkt budget door Michael en Peter Spierig. De film ziet er echter helemaal niet uit als ware hij onder budgetarme omstandigheden gemaakt. Camerawerk, montage en setdesign zouden in een grotere productie niet misstaan. Ook het verhaal is interessant. In een vertelling binnen een vertelling neemt de thriller die als basis ergens in de jaren 70 is gesitueerd, aanvankelijk een kijkje in het verleden door middel van flashbacks. De film vergezelt Hawke vervolgens op diverse momenten in zijn bestaan. Een beetje verwarrend soms, zoals dat nu eenmaal gebeurt in films over tijdreizen die met sprongen in de tijd variërende stadia in de ontwikkeling van de hoofdpersoon laten zien.

In een sleutelscène wordt Hawke uitgedaagd een grap te vertellen. Dat lukt moeizaam. De grap is niet erg leuk, maar legt wel de kern van het verhaal bloot. “Wat was er het eerst?”, vraagt Hawke. “De kip of het ei?”. Voordat Hawke het antwoord kan geven, heeft de persoon met wie hij een dialoog heeft, het antwoord al paraat. “De haan”, zegt hij. Deze korte dialoog geeft precies aan waar het in de film om draait. Wie is de haan, de kip en het ei in Predestination. En wie was er het eerst. En is die vraag wel relevant, want misschien heeft het tijdreizen daarop geen enkele invloed en is iets als het lot simpelweg bepalend voor de loop der dingen.

Prima film. Interessant verhaal en interessante personages. Ook prettig zijn de wat duistere atmosfeer en een goed spanningsveld. En als je zin hebt kun je onderwijl en achteraf nog wat nadenken over tijdparadoxen enzo. Predestination is echter nog steeds geen film die mij lang zal bijblijven, vrees ik. Na afloop van de film was ik er ook weer klaar mee. De film levert prima vermaak voor het moment. Niet voor de langere termijn. Zijn lot is wederom de vergetelheid, vermoed ik.

Verrassende film. Maar of ik het nu helemaal begrepen heb? Lastig om tot conclusies te komen. Uit het hoofdthema wie is de fizzle kwam ik wel, die werd op een presenteerblaadje aangeboden. Maar wie nu uit wie voortkwam heb ik niet 100%. Een relatie met de bibliothecaris zat nog wel in het verschiet iig.

Niet onaardig, maar gaf wel tijdens de zit (rit) een gevoel van: hoe knopen we de eindjes nu weer aan elkaar dat het nog enerverend overkomt. Als een scenarioschrijver mag spelen met tijd als een gegeven, dan kan er natuurlijk veel. Mooie observaties als: "It's never too late to be who you might have been" en "no ties to the future". Hier had Nolan zich beter op kunnen concentreren dan dat misbaksel Tenet. Aan het eind werd toch teveel gekozen voor gekunstel dan voor een bevredigende afdronk.