Il Profumo della Signora in Nero (1974)

Dit is echt één van de beste gialli die ik heb gezien, en dat zijn er best veel.

Sterk geacteerd en mooi kleurgebruik. Fans van ROSEMARY'S BABY zullen zich aangetrokken voelen.

AANRADER.

Wirwar van verschillende thema's waardoor de film enerzijds wel mysterieus aanvoelt, maar anderzijds een rommelboeltje lijkt met thema's die maar half uitgewerkt worden. Barilli trekt alle registers van het genre open met een geesten, hallucinaties, complotten, sektes, cannibalisme, ... Het plot waarin Sylvia langzaam neerdaalt in haar eigen trauma's en realiteitszin verliest is best nog aardig, al vond ik het kind (gebaseerd op Melissa uit "Kill baby kill" volgens de inlay van de DVD) niets afschrikwekkends hebben. Het start nochtans allemaal best goed, maar halverwege lijkt de film wat in te slapen. Men bouwt op naar een goede finale met toffe verwijzingen naar "Alice in Wonderland", maar de film verliest zichzelf echter helemaal tijdens de laatste shots.

Toch zijn er ook een aantal positieve aspecten te bemerken. Ten eerste valt de visuele stijl op: veel sterk kleurgebruik, veel gespeel met licht en schaduw, prachtige kadrering, ... elk beeld is een streling voor het oog. Ook de oren worden verwend met een uitstekende soundtrack waarbij het speeldoosmuziekje en de track met een aantal pianoakkoorden (dat me doet denken aan een voorloper van één van de thema's van "Halloween") doeltreffend spanning opwekken.

Stijlistisch een uitstekende film, maar verhaaltechnisch vond ik de film weinig interessants te bieden hebben.

Een erg fijne giallo, tegelijk ook een buitenbeentje binnen het subgenre omdat hij vooral de kaart van psychologische horror trekt met een duidelijk verminderde focus op sleaziness en gore. Visueel valt er niets op aan te merken, Barilli weet hoe hij moet kadreren en herkadreren (zie het mooie openingsshot van de film), de shots zien er prachtig uit. Het kleurengebruik is goed, maar niet zo sterk als bij Bava, waarvan de regisseur duidelijk het één en ander heeft opgestoken.
Het verhaal met zijn verschillende lagen is ook heerlijk bevreemdend en beangstigend; het einde van de film roept vragen op en lag misschien net iets teveel voor de hand. Misschien was de film zoals Patat zegt beter gediend geweest met enkel de focus op Sylvia's waanzin en ontsporing, in plaats van dit alles binnen een flauw en moeilijk te vatten kanibalencultplotje te laten passen. Hoe dan ook levert Il Profumo della Signora in Nero een erg rijke kijkervaring op, een film als een soort hallucinogeen. Aanrader voor elke filmliefhebber! Een dikke 3,5*.

3,5*

Ik heb best veel gialli gezien,en dit is zeker niet een van de beste.Waarom niet?Eh...omdat het stiekem geen giallo is,althans niet in mijn woordenboek.De film volgt het standaardstramien van een psychohorrortje zoals gedefinieerd door Polanski in Repulsion en Rosemary's baby,waarbij vooral de laatste 20 minuten,die dan wat gore beginnen te bevatten,bijna als een rip-off van die films kunnen worden beschouwd.De ontknoping is dan ook tamelijk vernietigend voorspelbaar.

De schattige Mimsy heeft duidelijk goed naar Deneuve gekeken en doet qua hysterie en passiviteit niet onder voor dier rol in Repulsion.

Mag het narratief dan allemaal weinig voorstellen,visueel is dit een prachtwerk met meticuleuze enscenering,veel sfeer,volmaakte shots en spectaculair kleurgebruik.Argento heeft duidelijk goed naar deze film gekeken voor profondo rosso,al ligt de oorsprong van die kleurenpracht natuurlijk bij Bava.

In eerste instantie lijkt het nog het meeste op een sjieke Hitchcock-achtige thriller in Bava-interieurs, waarvan het plot wel erg opzichtig leentjebuur speelt bij Marnie en Rosemary's Baby. Maar aangezien ik de meest overschatte film van Polanski nogal een hysterische bedoening vind is dit wellicht een goed alternatief.

In de laatste 25 minuten komen de hakbijltjes, ingewanden, sexueel geweld opeens toch nog in al hun hevigheid tevoorschijn.

Redelijk goede gialli.

Te gekke film met een prachtig einde.

De film is sfeervol geschoten maar is verder weinig verrassend, waardoor het verloop zich laat raden. Er gebeurt op het einda na weinig in waardoor er weinig spanning in zit. De climax is dan wel weer opvallend en zeer verrassend.

Dom appartement-thrillertje met enkele bedenkelijke ideeën over Afrika en de mensen die er wonen.

Silvia Hacherman wordt geplaagd door hallucinaties uit haar verleden. Ze raakt steeds verder in de war en ook haar omgeving krijgt hier last van...

The Perfume of the Lady in Black is niet echt een volbloed Giallo. De film begint als een erg tamme appartement-triller waarin eigenlijk niet bijster veel interessants gebeurd. De invloed van Rosemary's Baby is erg duidelijk aanwezig. Pas na ruim anderhalf uur wordt het eerste bloed vergoten, maar dan is het eigenlijk al zo goed als voorbij. En uiteraard is een schokkende finale a la Polanksi waarin de hele omgeving van Silvia blijkt te bestaan uit een kannibalistische sekte.

De titel en poster zijn bijzonder misleidend en de Italianen houden zich ook behoorlijk in. Geen erotiek, geen moorden, geen zwarte handschoenen (maargoed het kannibalisme compenseert dan weer). Kwalitatief is er niet heel veel mis mee. Mimsy Farmer speelt prima en het is wel aardig opgenomen.

Polanski-ripoff in italo-stijl. Visueel zeer weelderig & verzorgd, inhoudelijk vol met dubieus exotisme. Ook ontbreekt de spanningsboog volledig. Toch zeker de moeite voor de fans van '70s cult, vooral vanwege het van de pot gerukte einde.

Ok heb je 100 minuten nodig met een allegaartje van elementen die overduidelijk zijn geleend van andere films om tot zo een idiote conclusie te komen? Waarom al die moeite om het duistere verleden van de protagoniste te onthullen via nachtmerrie scènes die er uiteindelijk toch niet toe doen? De film lijkt ook de gehele speelduur nergens heen te gaan, nog traag en braaf bovendien. Visueel wel mooi maar de naam niet waardig om giallo of zelfs horror te worden genoemd.

oei...alexspyforever die heb ik hier ook nog op de plank liggen

Ja ik ben verrast dat ik na 38 stemmen de eerste ben die er een (dikke) onvoldoende aan geef. Nu goed giallo is wel hit en miss voor mij hoewel het weinig als giallo aanvoelde. Nuja als ik me stierlijk begin te vervelen om een film uit te kijken ben ik nogal extreem in mijn eindoordeel.

Het lijkt op Rosemary's Baby, op Marnie van Hitchcock, op Repulsion en zo zullen er nog wel van die thrillers zijn over een vrouw die zich omwille van een jeugdtrauma geplaagd wordt door nachtmerries. Maar het einde strookt totaal niet met de 'opheldering' van het mysterie.

Ik heb geen idee hoe geduldig je bent, maar ik was mijn geduld eigenlijk halfweg kwijt mede door het trage tempo. Een low budget giallo waarin slecht wordt geacteerd maar die zich niet inhoudt op het grafische vlak is nog wel fijn maar een giallo die traag en te braaf, saai eigenlijk vind ik een ramp.

Inderdaad een tegenvaller ! Visueel mag de film er wezen. Qua fotografie en kleurgebruik dik in orde, maar toch weet dit de sfeer niet positief te beïnvloeden. De hoofdreden is het bizarre verhaal dat eigenlijk kant noch wal raakt en op geen enkel moment spanning weet te creëren. Er komt van alles voor in deze film : van geesten, hallucinaties, complotten, sektes tot kannibalisme. Te veel van het goede wat zich ook uit in een chaotisch opgebouwd verhaal. Mysterieus wel, maar het werkt niet. Het einde maakt dit ook duidelijk waarin de regisseur kiest voor een apart slot, maar gezien het verloop van het verhaal kan je daar heel wat vraagtekens bij plaatsen. Giallo genre lijkt me ook wat ver gezocht, maar er zullen wel wat kenmerken tussen zitten. In ieder geval had ik nooit het gevoel dat ik keek naar een giallo. Het acteerwerk is matig. 4/10

Helemaal eens met alexspyforever en Noodles. Of dit nou een giallo of gewoon een psychothriller is zal me worst wezen, want het is gewoon een bar slechte film. Cinematografisch is het nog wel in orde, maar de opbouw van het verhaal deugt van geen meter. Het begin gaat nog wel: meisje wordt geplaagd door traumatische beelden uit het verleden (waardoor precies veroorzaakt maakt de film niet duidelijk). Komt bij dat iemand vreemde gebeurtenissen ensceneert om haar verder uit haar evenwicht te brengen. Ook prima. Is trouwens vaker vertoond. Maar waarom? God mag het weten.

Daarna vliegt de film alle kanten op: verschijningen, dubbele agenda's, voedoe, ik heb het niet bij kunnen houden. De film heeft het meest bizarre slot dat ik gezien heb: een complot van een sekte kannibalen. Bespottelijker kan haast niet en het heeft ook niets te maken met waar we tot dan toe naar hebben zitten kijken. Eigenlijk wilde ik deze film alleen zien voor Mimsy Farmer, een Amerikaanse actrice, getrouwd in Italië en sedertdien in Europa blijven filmen. Ze acteert hier niet slecht. Dat ze geen betere teksten kreeg, kan ze ook niet helpen. We zien haar ook in een hele onnatuurlijke vrijscène, althans de man op haar doet nogal vreemd. Het zal wel passie moeten verbeelden.

"Il Profumo della Signora in Nero" is een film met een verwarrend, complex plot en een traag tempo. Hoewel het visueel in orde is en er bij vlagen een beklemmende sfeer aanwezig is, zorgde de onduidelijke verhaallijn ervoor dat ik regelmatig de draad kwijt raakte. Het plot is moeilijk te volgen: scènes lijken soms willekeurig aan elkaar geplakt en de chronologie is lastig te bepalen. Hierdoor voelt de film vaak als een droom, waarbij het onduidelijk is wat echt is en wat zich alleen in het hoofd van hoofdpersoon Silvia afspeelt. Voor mij minder interessant.