Cosa Avete Fatto a Solange? (1972)

Een bijzonder stijlvolle giallo maar op visueel vlak stelt hij toch teleur, de moordscènes zijn kort. Ook vond ik hem wat te langdradig en te braaf. Gelukkig werd gratuit naakt niet geschuwd. En die ene leraar kwam er ook wel makkelijk vanaf. Al bij al vermakelijk maar zal mij niet lang heugen.

Haha, de manier waarop de meiden vermoord worden is toch wel echt typisch giallowerk

Sfeervolle film gezien vanaf een ex-rental VHS die in zeer goede staat was met NL ondertitels.

Fabio Testi is fantastisch hierin als leraal Italiaans op een Londonse meisjesschool.

Die leraar wiskunde hebben ze ook wel een goede enge kop voor uit gekozen! Zeer goede Giallo die zeker tot zijn recht komt en is op sommige punten ook nog echt wel spannend.

3,5*

Zeer goede en intrigerende Italiaanse giallo-thriller! De regisseur was eerst de cameraman van films als Fistful of Dollars en For a Few Dollars more. En DAT is duidelijk te merken! Het plot van de film volgt het onderzoek naar de dood van een schoolmeisje. Na de dood wordt een leraar op de school, Enrico,de hoofdverdachte (al schijnt rotzooien met jonge meisjes wel gewoon te zijn?) Als er meer schoolmeisjes de dood vinden, besluiten Enrico en zijn vrouw om de moord zelf op te lossen. Wie de moorden pleegt en het motief worden langzaam bekendgemaakt naarmate de spannende verhaallijn vordert; wat een pluspunt is, want zo weet het je interesse te behouden. Naar verluidt gebaseerd op Edgar Wallace's roman "The Clue of the New Pin" (maar dan wel erg losjes want dat gaat over een verborgen kamer) Verder zijn alle goede ingrediënten aanwezig; moorden,naakt,religie om je tot het einde toe op het puntje van je stoel te houden. En het geduld van de kijker wordt aan het eind beloont want de conclusie is bevredigend tragisch, maar ook logische. In tegenstelling tot wat je misschien gewend ben van andere giallo, legt deze niet de nadruk op bloederige scènes De focus lig hier veel meer op het mysterie. Dat ze niet grafischer waren kwam ook door het seksuele karakter waarop de killer de moorden uitvoert. Niemand minder dan Ennio Morricone verzorgde hier de score en de cinematografie werd gemaakt door (de sleazy) Joe D'Amato. Daardoor heeft de film ook wel iets minder stijl dan andere giallo's De Solange uit de titel is Camille Keaton, deze werd bekend vanwege haar de beruchte rol in de Exploitation shocker "I Spit On Your Grave" uit 1978. Ja dit was een meer dan uitstekende giallo-thriller!

Toch wel een heel mooie giallo, krijgt van mij een halfje erbij.

Blu-ray (Arrow) heeft nog wat leuke extra's, zoals een interview met Karin Baal die het enkel voor het geld en de leuke tijd in Londen en Italië (waar niet gedraaid werd, maar hoe dat dan zit? - misschien ging het om de première van de film in Rome of zo) deed. Hoofdrolspeler Testi sprak grotendeels zijn teksten niet eens uit, maar bewoog zijn lippen wat in de geest van de tekst, wat voor Baal goed opletten was.

Elf alternatieve titels. Ik vraag me af of dat een siterecord is.

Enrico Rosseni [Fabio Testi], de vrijpostige gymleraar op een Katholieke meisjesschool, probeert zijn affaire met leerling Liza [Cristina Galbó] geheim te houden, ook wanneer blijkt dat zij tijdens een gezamenlijke ‘boottochtje’ waarschijnlijk getuige was van de gruwelijke moord op klasgenote Hilda Ericson. Inspecteur Barth [Joachim Fuchsberger] heeft hem echter al gauw in de smiezen, evenals Enrico’s echtgenote [Karin Baal]. De muziek van Ennio Morricone is een pluspunt en er zijn een paar stijlvol gefilmde moorden, maar verder is dit een vrij saaie en behoorlijk seksistische whodunit. Teveel overbodig vrouwelijk naakt, te weinig noodzakelijke spanning.

Deze shocker heeft een goed opgebouwd verhaal waarbij in de loop van het verhaal een nieuw mysterie wordt toegevoegd bovenop de bestaande whodunit. Dat maakt het extra interessant. De acteerprestaties zijn behoorlijk. Voor horrorliefhebbers is Camille Keaton in de rol van Solange alvast geen onbekende. Leuk om haar in deze giallo aan het werk te zien. Regie en fotografie zijn top voor deze productie. En natuurlijk maakt de muziek van maestro Morricone het helemaal af.

Een fijne giallo die niet uit de toon valt met de andere genre films die ik al zag. Altijd leuk zo'n whodunnit verhaal met de giallo-kenmerken erin verwerkt. Regie zit prima in elkaar en ook de spanning wordt rustig opgebouwd. Veel vrouwelijk schoon ook met hier een daar een streepje bloot.

Spannend en mysterieus waarbij het plot langzaam wordt ontrafeld. Er zijn giallo's met meer plotwisselingen en spanning, maar deze is zeker niet slecht. De film vlot niet altijd. Maar een straf om te bekijken is deze zeker niet!

Sterke Giallo. Zoals wel vaker zogenaamd in Londen. Zoals ook bij meer gialli op een meisjessxhool. Bijzondere en meteen mysterieuze opening. En met de bij Italianen bijna altijd zeer verzorgde muziek. In Duitsland werd ook deze film gepomoot als een Edgar Wallace-krimi. Hoewel deze film niets met Edgar Wallace re maken heeft. Aristide Massaccesi later beter bekend als Joe D'amato, was de DOP en was nog niet begonnen met zijn eindeloze rij steeds bedenkelijkere films die hij regisseerde. Hij kon het echt.

Sfeervolle film, zorgvuldig opgebouwd en zoals bij bijna alle Italiaanse genrefilms ook net een beetje exploitatief. Dellamano was al zeer ervaren als cameraman voor onder meer Leone. Maar hij stond nog relatief aan het begin van zijn regiecarriere. Die was in 1967 begonnen. Hij zou ook weer vroeg stoppen, want de man verongelukte in 1978 al.

Het speelt in Londen maar op een Katholieke school, die heb je daar niet zo veel. Maar het antiklerikale dat je in meer gialli vind moet er ook in. In zie zin blijft het zeer Italiaans natuurlijk. En ook opmerkelijk is dat de gfilm draait om een illegale abortus terwijl het in de UK al legaal was toen. In Italie niet trouwens.