Cosa Avete Fatto a Solange? (1972)

Echt een prachtige giallo. Zijn grootste troef is dat de nadruk ligt op de romances, intriges en de personages. Die zijn trouwens allemaal zeer overtuigend neergezet, Testi is hier minstens even goed als Franco Nero. De moorden zijn dus eigenlijk maar bijzaak en dat weerhoudt de film van een soort Italiaans detective verhaaltje te zijn. Ook de ontknoping is bijzonder aangrijpend. Allemaal zeer dromerig in beeld gebracht begeleid door de wondermooie soundtrack van Morricone.

Tegenvallertje.

Degelijke film, helaas wel eentje van lange draad. Er is opvallend meer aandacht voor plot dan veel van zijn soortgenoten, beter acteerwerk ook, maar vond het nogal een saai gebeuren met te veel serieus geneuzel en te weinig gekkigheid. Soundtrack deed me ook al niet zoveel, netjes maar ook erg gewoontjes. Weinig sleazy. 5/10*

Een krimi gesitueerd in Londen met zo'n beetje alle giallo kenmerken van een regisseur die een aantal spaghetti westerns schoot. Hier schudt hij af en toe een POVtje uit de mouw. Die doen het altijd goed als er een killer rondspookt. Wanneer de Casanova leraar in een bootje komt aandrijven met zijn meisje, is het al meteen raak. Morricone's muziek is hier echt een meerwaarde. Beetje bonte mix van van alles en nog wat, terwijl er ondertussen lugubere moorden worden gepleegd door een killer met een nogal opmerkelijke, symbolische m.o. Dat en de vraag wie Solange überhaupt is, houdt het alleen al aan de praat. Het had misschien wat minder plot en iets meer pit mogen hebben, maar geen verkeerde giallo. Zeker als je van dat specifieke sfeertje houdt.

Bijzonder onderhoudende giallo waarin een aantal mooie dames komen opdraven. Het sfeertje, de aankleding, de dialogen allemaal fijn. Plot doet er wat minder toe en is ook het minste onderdeel wat mij betreft.

Bijzonder stijlvolle giallo waarbij de moorden misschien niet zo bloederig in beeld komen, maar dat zal ook te maken hebben op welke wijze deze dan ook gebeuren. De uitwerking ervan is niet schokkend, maar wel de gedachte. Voorts is de sfeer en de opbouw van het verhaal prima. Je krijgt werkelijk een detective verhaal voorgeschoteld die je tot het einde in het gewisse laat. Dus spanning verzekerd. Opvallend is ook dat de inhoud van het verhaal totaal niet preuts is en heel wat symboliek vertoont. Zo wordt de kerk en het leven in een katholieke school soms op de korrel genomen. Heel wat personages hebben wat te verbergen waarbij seks, intriges, moord, verkrachting, afrekening, nieuwsgierigheid in hun agenda staan. Naakt wordt dus totaal niet overzien, al wordt dit hier wel op een mooie stilistische manier weergegeven. Dromerig en dit op sfeervolle muziek van Morricone. 7,5/10

Wat trage en enigszins saaie film waarin weinig gebeurt qua kills of spanning. Er wordt de tijd genomen om het verhaal te vertellen, maar voor het verhaal hoef je de film eigenlijk niet te gaan kijken; als drama kun je de film namelijk niet serieus nemen. De dubbing, i.i.g. in de versie die ik zag, was dramatisch waarbij de stemmen in een klein studiotje zijn ingsproken en waarbij veel achtergrondgeluid weg is gevallen. Zo hoor je in een auto scene enkel de dialoog zonder enige autogeluiden.

De film ziet er verder prima uit en de climax is best aardig.

Een gymleraar van een Katholieke meisjesschool in Londen heeft een affaire met een leerling. Ze zitten samen in een bootje op de Theems als zij ziet hoe iemand wordt vermoord. Het blijkt een andere leerling te zijn en de gymleraar word meteen verdacht.

Cosa Avete Fatto a Solange? - in Nederland en België ooit uitgebracht onder de titel Was het verkrachting? - Een van de meest bekende Gialli's, die zich voor de verandering in Londen afspeelt en niet in Italië. De Angelsaksische setting mag er zeker wezen en de dubbing is dit keer erg goed. De acteurs praatte tijdens de opnames Engels en dus hadden de Britse stemacteurs geen moeite alles in te spreken.

Deze Giallo erkend zijn oorsprong in gele pulpboekjes, het verhaal is namelijk gebaseerd op The Clue of the New Pin van Edgar Wallace. Zodoende was het verhaal prima en had het wat weg van een Britse TV-Detective. Had beter gekund, maar ik ken tal van Gialli met een veel slechter plot.

De cinematografie was bijzonder netjes. Erg mooie shots in cinemascope. Heel af en toe had er een close-up meer gemogen, maar verder is het die prettige Italiaanse stijl. Mooie POV waar we in één shot zien hoe de killer inbreekt en iemand verdrinkt. Verder waren de verkrachtingen mooi in beeld gebracht, de moorden zelf en daarmee de gore was niet in beeld (maar gezien de omstandigheden snap ik dat ook wel). Mooie opnamelocaties in London.

Mooie muziek van Maestro Ennio Morricone. Prachtige melancholieke openingsmelodie en verder wat typische jaren '70 klanken. De meester heeft beter gemaakt, maar deze soundtrack mag er ook zeker wezen.

What Have You Done to Solange? is samen met Dario Argento's Giallo een van de beste films in het genre. Veel van de gebruikelijke mankementen van het genre ontbreken en ondanks dat het verhaal beter/spannender had gekund was het onderhoudend genoeg om boeiend te blijven.

Geweldig. Lekker Giallootje. Mooie titel ook, vooral in het Italiaans natuurlijk. Cinematografisch gezien goed, sfeervol en een verhaal(tje) dat gewoon prima in elkaar zit. Lekker die moorden, beetje shockerend, niet teveel, wat tieten hier en daar en Morricone met een lekker muziekje op de achtergrond. Heb me prima mee laten slepen, ik zat er goed in, niet zo goed als de messen in de dames, maar heb genoten.

Wel leuk deze giallo, beetje in de stijl van de vroege Argento's, dus zonder bovennatuurlijk gedoe. Ik zat te twijfelen in welke audio ik hem zou zien, uiteindelijk voor de Italiaanse gekozen omdat er anders weinig overblijft van het giallo-sfeertje- maar de dialogen zijn in het Engels gesproken dus er valt ook wel wat voor te zeggen hem in het Engels te bekijken.

Acteerwerk is goed, camerawerk idem dito, de plot viel me toch wat tegen. Ik verwachtte een whodunit waarin de verschillende leraren een voor een in het verdachtenbankje zouden komen inclusief de hierboven treffend omschreven Teutoonse kenau, maar dat liep dus anders. Eigenlijk is er nauwelijks sprake van speurwerk. Nog even over de kenau gesproken, best bizar hoe zij van attitude verandert als blijkt dat de mooie Elizabeth nog maagd was...alles vergeven en vergeten zo lijkt het. Soundtrack vond ik wat gemakzuchtig, ik dacht bij de eerste tonen, hé een componist die opzichtig Morricone kopieert, maar dat was hij dus zelf.

Wat een absurde hoeveelheid alternatieve titels trouwens, van sommigen vraag je je af of de bedenker de film heeft gezien (Who Killed Solange...?)

Zeer goede en intrigerende Italiaanse giallo-thriller! De regisseur was eerst de cameraman van films als Fistful of Dollars en For a Few Dollars more. En DAT is duidelijk te merken! Het plot van de film volgt het onderzoek naar de dood van een schoolmeisje. Na de dood wordt een leraar op de school, Enrico,de hoofdverdachte (al schijnt rotzooien met jonge meisjes wel gewoon te zijn?) Als er meer schoolmeisjes de dood vinden, besluiten Enrico en zijn vrouw om de moord zelf op te lossen. Wie de moorden pleegt en het motief worden langzaam bekendgemaakt naarmate de spannende verhaallijn vordert; wat een pluspunt is, want zo weet het je interesse te behouden. Naar verluidt gebaseerd op Edgar Wallace's roman "The Clue of the New Pin" (maar dan wel erg losjes want dat gaat over een verborgen kamer) Verder zijn alle goede ingrediënten aanwezig; moorden,naakt,religie om je tot het einde toe op het puntje van je stoel te houden. En het geduld van de kijker wordt aan het eind beloont want de conclusie is bevredigend tragisch, maar ook logische. In tegenstelling tot wat je misschien gewend ben van andere giallo, legt deze niet de nadruk op bloederige scènes De focus lig hier veel meer op het mysterie. Dat ze niet grafischer waren kwam ook door het seksuele karakter waarop de killer de moorden uitvoert. Niemand minder dan Ennio Morricone verzorgde hier de score en de cinematografie werd gemaakt door (de sleazy) Joe D'Amato. Daardoor heeft de film ook wel iets minder stijl dan andere giallo's De Solange uit de titel is Camille Keaton, deze werd bekend vanwege haar de beruchte rol in de Exploitation shocker "I Spit On Your Grave" uit 1978. Ja dit was een meer dan uitstekende giallo-thriller!

Enrico Rosseni [Fabio Testi], de vrijpostige gymleraar op een Katholieke meisjesschool, probeert zijn affaire met leerling Liza [Cristina Galbó] geheim te houden, ook wanneer blijkt dat zij tijdens een gezamenlijke ‘boottochtje’ waarschijnlijk getuige was van de gruwelijke moord op klasgenote Hilda Ericson. Inspecteur Barth [Joachim Fuchsberger] heeft hem echter al gauw in de smiezen, evenals Enrico’s echtgenote [Karin Baal]. De muziek van Ennio Morricone is een pluspunt en er zijn een paar stijlvol gefilmde moorden, maar verder is dit een vrij saaie en behoorlijk seksistische whodunit. Teveel overbodig vrouwelijk naakt, te weinig noodzakelijke spanning.

Deze shocker heeft een goed opgebouwd verhaal waarbij in de loop van het verhaal een nieuw mysterie wordt toegevoegd bovenop de bestaande whodunit. Dat maakt het extra interessant. De acteerprestaties zijn behoorlijk. Voor horrorliefhebbers is Camille Keaton in de rol van Solange alvast geen onbekende. Leuk om haar in deze giallo aan het werk te zien. Regie en fotografie zijn top voor deze productie. En natuurlijk maakt de muziek van maestro Morricone het helemaal af.

Een fijne giallo die niet uit de toon valt met de andere genre films die ik al zag. Altijd leuk zo'n whodunnit verhaal met de giallo-kenmerken erin verwerkt. Regie zit prima in elkaar en ook de spanning wordt rustig opgebouwd. Veel vrouwelijk schoon ook met hier een daar een streepje bloot.

Spannend en mysterieus waarbij het plot langzaam wordt ontrafeld. Er zijn giallo's met meer plotwisselingen en spanning, maar deze is zeker niet slecht. De film vlot niet altijd. Maar een straf om te bekijken is deze zeker niet!

Sterke Giallo. Zoals wel vaker zogenaamd in Londen. Zoals ook bij meer gialli op een meisjessxhool. Bijzondere en meteen mysterieuze opening. En met de bij Italianen bijna altijd zeer verzorgde muziek. In Duitsland werd ook deze film gepomoot als een Edgar Wallace-krimi. Hoewel deze film niets met Edgar Wallace re maken heeft. Aristide Massaccesi later beter bekend als Joe D'amato, was de DOP en was nog niet begonnen met zijn eindeloze rij steeds bedenkelijkere films die hij regisseerde. Hij kon het echt.

Sfeervolle film, zorgvuldig opgebouwd en zoals bij bijna alle Italiaanse genrefilms ook net een beetje exploitatief. Dellamano was al zeer ervaren als cameraman voor onder meer Leone. Maar hij stond nog relatief aan het begin van zijn regiecarriere. Die was in 1967 begonnen. Hij zou ook weer vroeg stoppen, want de man verongelukte in 1978 al.

Het speelt in Londen maar op een Katholieke school, die heb je daar niet zo veel. Maar het antiklerikale dat je in meer gialli vind moet er ook in. In zie zin blijft het zeer Italiaans natuurlijk. En ook opmerkelijk is dat de gfilm draait om een illegale abortus terwijl het in de UK al legaal was toen. In Italie niet trouwens.