Meningen
Hier kun je zien welke berichten Tonypulp als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
¿Quién Puede Matar a un Niño? (1976)
Alternatieve titel: Who Would Kill a Child?
Cult juweeltje. Één van de beter Mr. Horror releases, die eigenlijk blijven verrassen. Overkeken pareltje die zich na een morbide intro staande weet te houden met dank aan een fantastische score en een optimaal benutte setting. Doet wat dat betreft een beetje denken aan Paidia tou Diavolou, Ta (1975) , maar dit is een stuk minder trashy. Vind het zelfs erg ingetogen en vooral gericht op mystiek. Wat betreft de sfeer is dit een film om te koesteren. Erg warm, maar tegelijkertijd verschrikkelijk onaangenaam. Vind het commentaar op de intro een beetje overroepen want het sluit vrij mooi aan allemaal. De film zelf is geen kinder-holocaust, maar meer een weg naar de 'trigger' die een mens moet hebben om zich tot die zieke grens (kindermoord) te pushen. Interessant!
'A' Gai Wak (1983)
Alternatieve titel: Project A
Krankzinnig goed. Vond het om een onverklaarbare reden een beetje onwennig aan het begin. Heb echter daarna non-stop zitten genieten van een grootse Chan in een wel héél avontuurlijk filmpje. Compleet over de top met die piraten en onophoudelijke nonsense rondom het trio. Genoten van de aankleding, de choreografie maar bovendien van de enorme originaliteit en het spektakel dat zich in iedere scene leek te overtreffen. Één van m'n favorite Chan's tot nu toe en absoluut een film die rijp is voor meerdere herzieningen.
'Burbs, The (1989)
Alternatieve titel: The Burbs
Geinige suburb genre-mengelmoes van Dante. Hele stijl/kwaliteit-vaste regisseur, scoort altijd wel een voldoende met dit type werk. Ook een zeldzame rol van Tom Hanks: hij is hier niet irritant. Grappig ook hoe de stijl van de film verandert naarmate het verhaal vordert; de felle kleuren verdwijnen steeds meer en het camerawerk zakt beetje bij beetje naar beneden (letterlijk). Zo zuigt Dante de kijker listig mee in het fantasierijke, kleine wereldje. Maar zoals wel vaker is het basisidee leuker dan de uitwerking. Ik mis toch een beetje de scherpe randjes en vond Ducommun bijzonder irritant en té aanwezig.
'It's Alive!' (1969)
Alternatieve titel: It's Alive
Befaamd? Dat is Buchanan in ieder geval. Bedreven? Tot op zekere hoogte ook. Bedroevend? Absoluut. Kaliber Ed Wood. En met die wetenschap kun je onmogelijk verrast worden door bijvoorbeeld deze ''It's Alive'', een film die op z'n eigen manier kleur geeft aan het huidige Amazon Prime aanbod. Het springt er in ieder geval op z'n eigen bizarre manier uit. Corveth Ousterhouse, de chagrijnige echtgenoot in dit rariteiten circus, is wel echt een bijzonder geval. Maar niks komt in de buurt van het monster; alsof z'n kleine neefje voor een schoolproject een papier-maché masker heeft gemaakt. Daar ligt absoluut de so bad it's good factor van deze film. Waar dat niet ligt, is de verschrikkelijk lange flashback in het middenstuk. Vermakelijk gemankeerd, maar tegelijkertijd te droog en traag om dat goed te benutten.
(500) Days of Summer (2009)
Alternatieve titel: 500 Days of Summer

Bij herziening viel des te meer op hoe bijzonder (500) days of summer is. Geen andere film kan de magie zó fris overbrengen. Een originele, grappige en herkenbare kijk op 't genre vanuit een iets afwijkende point of view.
Het is namelijk op z'n minst verfrissend te noemen dat het zo toegankelijk en herkenbaar is gemaakt voor mannen. Iets wat veel romantische komedies nogal eens af laten weten. Voeg daar de heerlijke visuele vondsten aan toe en je kleeft tegen de 5* aan.
Inhoudelijk is het dusdanig verfijnd dat het een aandachtige blik vergt en voldoende inlevingsvermogen opwekt bij de kijker. Dit wordt verder vooral teweeg gebracht door de betoverende verschijning van Zooey (nog altijd dé mooiste actrice out there) en de charismatische verschijning van Gorden Levit. Samen maken ze 500 days tot wat het is; een meesterwerk.
Zoals al eerder aangehaald, is het visueel ook dik(!) in orde. Leuke grafisch spelingen zoals het langzaam veranderende straatbeeld naar een schets, of de expectation/reality scene
Heerlijke originele vondsten die opvallen in dit type film. Het zijn kleine puntjes die bij elkaar opgeteld zorgen voor een bijzonder sterk geheel. Daarbij zorgt het niet-standaard eind ervoor dat je voldaan achterblijft, ookal is het niet gelukkig.
Al met al zorgt een herziening ervoor dat ik dit magische werkje nóg meer waarder en daarom ook wel móet verhogen naar het maximale. Het hoogtepunt binnen z'n genre, zonder twijfel.
[Rec] (2007)
Alternatieve titel: Rec
Heb hem net gekeken, 2uur s'nachts, lekker alleen.
En wat heb ik me vermaakt 
Geweldige film!
De acteer prestaties zijn erg goed en de personages zijn tof.
De hele setting in een afgesloten flat in het donker (Wat ik op zich zelf al aardig eng vind, heb het niet zo op zulke flats:P) in combinatie met geinfecteerde mensen, is voor mij echt een nachtje griezelen.
Heb lang niet meer met zulke spanning een film bekeken.
Echt een aanrader!
[REC]³: Génesis (2012)
Alternatieve titel: REC 3 Génesis
Veel liever dit, dan dat waardeloze concept van de eerste twee delen. Alleraardigst zombiefilmpje, wat wel verrassend is aangezien Plaza heel makkelijk in een 'loop' kon blijven hangen. Gelukkig is er dus die stijlbreuk. Hierdoor is het (binnen 't moderne zombie genre) iet wat standaard, maar al een stuk frisser dan een derde epilepsie-trip in een flatgebouw. Boring!
100 Feet (2008)
Deze film heeft mij niet weten te boeien.
Het verhaal is niets bijzonders, de special effects zijn op z'n tijd leuk maar veelal onder de maat, en er zitten maar 2 á 3 schrikmomenten in. wat echt te weinig is om de film spannend te maken.
Kijkt best makkelijk weg, ookal is het soms wat onodig langdradig.
Famke is wel weer leuk om naar te kijken, maar dat is niet voldoende om de film hoger dan een 2 te geven.
Matig, geen aanrader. 2*
100 Rifles (1969)
Alternatieve titel: One Hundred Rifles
Best fijne western zeg! Ondanks dat er met gemak een kwartier uit de film gehapt kon worden, viel het uiteindelijk behoorlijk goed. Vooral enkele actiescenes maken dit wel een prima tussendoortje. Het gemakkelijke verhaaltje en het vlotte spel van de cast maakt het allemaal erg verteerbaar.
Tot nu toe hadden al mijn western ervaringen een wat negatieve lading, vooral het tempo zit vaak niet mee. Ook 100 Rifles heeft hier weer mee te maken, té vaak van die momenten die alle vaart en scherpte uit de film haalt. Daar tegenover staat dit keer echter wat geweldige actie, het binnenvallen van een vestiging, het overvallen van de trein en het later ontsporen... heerlijk groots en lekker lomp.
Het vlotte en spontane begin beloofd veel goeds, dat 'veel' viel nogal tegen maar over het geheel gezien is het zeker niet onverdienstelijk wat Tom Gries hier neer heeft gezet. Ook wel benieuwd naar Breakheart Pass. M'n eerste voldoende voor een 'echte' western.
100 Tears (2007)
Een Unearthed release die al jáááren op het lijstje staat. Bekend als een über bloederige slasher; en daar is geen woord van gelogen. Extreem low budget. Dat gaat vaak gepaard met een wat lastig middenstuk. Dat is ook hiet het geval. 100 Tears gaat geweldig van start met meer on-screen kills dan menig horrorfilm over de gehele speelduur. Dat werkt een beetje verlammend, want na een tijdje ''ken je het wel''. Wat dat betreft toch echt bedoelt voor de die hard gore/slasher buffs. Op zoek naar een ''goede'' slasher? Dan zit je hier fout. Het is vermakelijke underground splatter met een typische home-video look.
13 Tzameti (2005)
Alternatieve titel: 13
Toch best interessant.
Niet geheel mijn type film, zoiezo 'schrok' ik even van het feit dat het zwart-wit is maar dat bleek geen probleem te zijn maar een groot pluspunt. Bijzonder sfeervol..
Het verhaal is sterk, de spanning is echt ondraaglijk op sommige momenten en de rondes die zich afspelen zijn prachtig in beeld gebracht en shockeren zonder smerig te worden.
Knap geacteerd verder en een sterk einde, zo had ik het wel verwacht maar dat maakt het niet slechter..
4*
13/13/13 (2013)
Je merkt aan alles dat de overstap van zijn indie-werk naar dit soort ''grotere'' projecten van The Asylum wat onwennig was. Niet heel overtuigend geregisseerd en eigenlijk valt of staat het hele concept bij het acteerwerk... en dat is duidelijk niet in orde. Snap zijn bedoelingen wel, maar het mist een beetje lef en fun. Iets wat zijn Attack of the Killer Lampreys wel had (fun, met name). Nu is het voorspelbaar én goedkoop. Geen fraaie combinatie..
13th Friday, The (2017)
Uitgegeven in Nederland door Source 1 Media. Dat is altijd een beetje hit (Mayhem, Terrifier, Bite) or miss (Hospital, Krampus...). Bovendien mijn tweede van Justin Price, nadat Dark Moon Rising (2015) al een welverdiende 1.5* kreeg. Erg hoog lagen de verwachtingen dus niet. Blij verrast was ik dat er in het eerste half uur wel een aantal leuke ideetjes zaten en de uitwerking relatief goed was. Visueel absoluut niet top, maar ook geen bottom of the barrel. Het is daarom spijtig dat het eigenlijk steeds minder en minder wordt. De effecten zijn met vlagen waanzinnig brak (die vent die de grond in wordt getrokken
) en er zitten gewoon ontzettend veel slordigheden in waarbij het gebrek aan budget absoluut geen excuus is.
Dat het verhaal werkelijk nergens op trekt vergeef ik ze nog wel, maar dat de lens vuil is in meerdere scenes, dat de drone-shots compleet in kleur afwijken van de andere shots en gewoon in z'n algemeenheid ontzettend KUT zijn en verboden moeten worden, zijn gewoon kenmerken van een lui en goedkoop project met complete non-acteurs... en dan niet op een campy manier. Een duidelijk misser.
15: The Movie (2003)
Een pareltje.
Eigenlijk een beetje op de gok gekocht, zag er behoorlijk stylish uit en trok op die manier mijn aandacht. En stylish it is! Vooral het eerste uur is machtig, razend tempo waarin verschillende (vaak niet écht samenhangende) scenes op een geweldig hippe manier voorbij komen. Lekker geeky, een leuk contrast met de wijze waarop hun 'stoer' proberen te leven.
Kan me niet herinneren dat ik het eerste uur zonder een brede lach heb gezeten. Was het niet om de humor an sich, dan was het wel om de geweldige speelse wijze waarop Royston Tan de scenes weet te brengen. Vaak random (vecht scene met bit-sounds
) en altijd grappig.
Het laatste gedeelte neemt het (hoge en vreemde) tempo af, het heen-en-weer springen wordt wat gematigder. Waar het eerste uur zwaar wisselend in toon was (qua emotie) is het hier toch iets meer eenduidig. Hier vormt zich wat meer een verdieping in de personages, erg fijn en bovendien knap om dat nog te laten werken(!) na een opvallend eerste uur.
Qua humor, personages en vooral wat betreft het visuele...is dit niets minder dan briljant. Owja; die trip scene
!!
1BR (2019)
Degelijk. Concept is duidelijk intrigerender dan de presentatie. En eigenlijk is dat al wel genoeg voor een genrefilm van dit kaliber om op te teren. Het is de nogal droge, fletse visuele stijl die een aantal kansen onbenut laat. Het appartementencomplex voelt in de aankleding al iets te kaal en veilig aan. Dat échte unheimliche gevoel blijft daarmee uit. En dat terwijl hetgeen zich er afspeelt wel met de nodige overtuiging wordt gebracht. De kracht zit hem dus echt in het inhoudelijke, maar mist net dat scherpe randje om echt te verrassen. En of dat gemis nou in een sfeervollere aankleding of juist extra smerigheid zit... dat is om het even.
2 Jennifer (2016)
Pfffrt... Als er maar geen J3nnifer komt. Nog minder sympathiek, nog voorspelbaarder; je kunt je lol op! Iets te zelfbewust ook. James Cullen Bressack geeft het stokje door, vergezelt door een paar in scene gezette quotes van ''fans'' van het eerste deel en komt later in de film ook nog eens aan z'n einde. Hunter Johnson (coole naam, joh..) regisseert en speelt in dit door JCB geschreven vervolg de rol die je van A tot Z al kent. Weer evenzo amateuristisch gemaakt en met dezelfde gemakzucht. Vind het in dit geval dan nog net iets erger, omdat hij een voorbeeld had om van te leren.
2001 Maniacs (2005)
Gewoon geweldig.
Zo heerlijk cliché en fout dat het goed word, bordevol van over de top kills gevolgt door geweldige one liners afgewisselt met wat meligheid en gekloot.
De gore is daarnaast top, ziet er goed uit en er is meer dan genoeg.
Neem het vooral niet te serieus, alles word met een dikke knipoog gebracht, de typetjes (Die kerel met z'n broek op z'n enkels die achter een schaap aan loopt bv
) de gore, het verhaal.. niks is serieus.
3.5*
2001 Maniacs: Field of Screams (2010)
Come on down and get a taste of the old south....and let the old south get a taste of you.
Lekker vervolg op het redelijk maffe, erg vermakelijk en af en toe smerige eerste deel. Het Freak Circus is weer terug en weet zoals het eerste deel weer goed te vermaken dankzij de krankzinnige karikaturale personages, one-liners en foute 'games'.
Vooral leuk om wat van de oude cast terug te zien, echter mist de key tot succes; Englund. Ben wel fan van die man, heeft wat meer charme en uitstraling dan deze Moseley. Echter is hij lang geen slechte vervanger! Weet best te overtuigen, maar je gevoel zegt toch anders (vooral in het begin).
Hoe verder in de film je komt hoe leuker alles word, je krijgt de 'feeling' een beetje te pakken, de one-liners komen beter over, de gore wat meer aanwezig (alhoewel het best meer had mogen zijn) en de humor sowieso wat scherper. Blijft een gouden combi; nudity & gore, met een dikke knipoog.
Vergelijken met het eerste deel is i.v.m m'n geheugen wat lastig, maar ruim genomen is het een waardig vervolg, wat ook wel te verwachten was, aangezien het dezelfde regisseur is. Vermakelijk onzin, enkel voor degene die het eerste deel konden waarderen.
2012 (2009)
....
Fantastische bioscoop ervaring, ongekend.
Schrok even toen ik de speelduur hoorde, maar gelukkig word die goed gevult met alles wat je kon verwachten.
Ge-wel-dige special effects, slap sentiment, vlakke personages en voorspelbaarheid ten top.
Maar dat hoort erbij en zal ik nooit als kritiek gebruiken tegen een film als deze, ik wou spektakel en ik kreeg spektakel.
Af en toe met open mond zitten kijken naar de destructie van de aarde, beangstigend maar vooral ook mooi.
Deze móet je gewoon in de bioscoop gezien hebben.
4*
21 Jump Street (2012)
Lang niet onaardig dankzij een altijd scherpe Jonah. De kleine rol van Ellie Kemper is ook weer enorm leuk. Blijft wat mij betreft altijd iets teveel op de achtergrond, is een groot komisch talent! Het verhaal duurt helaas te lang waardoor er veel voorspelbare 'filler' bij komt kijken. Typerend kritiekpunt helaas.
Gelukkig af en toe behoorlijk plat en met een solide (veilige) cast gepresenteerd.
247°F (2011)
Alternatieve titel: 247° Fahrenheit
Behoorlijk fijn claustrofobisch thrillertje met nogal wat...verhitte situaties. Geen onaardige cast, maar onder deze omstandigheden word de grond al snel te warm onder de voeten en blijven ze zelden sympathiek. Het idee komt niet heet van de naald, maar de locatie zorgt voor genoeg ideeën die men het hoofd warm kan maken. En je weet wat ze zeggen, koud bier maakt warm bloed. De lange aanloop en alle beperkingen die bij de locatie horen, kunnen nogal eens in een sleur geraken en zo zul je geregeld gapen als een oester die in de warmte komt. Alle pogingen tot vrijkomen gaan in ieder geval niet als een warm mes door de boter.
Snap dat velen er niet warm of koud van worden, maar mij beviel het wel.
24th Day, The (2004)
Saaaaai 
Slappe thriller met vreselijk oninteressante dialogen die de gehele speelduur in beslag nemen. Erg zware zit dus, het oogt allemaal ook als een soort soap, oerlelijk.
Slap verhaal, een motief dat naar het einde toe alsmaar dommer word en slap acteerwerk. Op geen enkel vlak scored dit een voldoende. 1.5* en zonde van m'n euro.
25th Reich, The (2012)
Enthousiast aan begonnen...bedrogen uitgekomen. Complete mislukking en dit concept enorm onwaardig. Belachelijk om de volledige speelduur ergens naartoe te werken, om vervolgens de (verwachte) ontknoping te beloven in een ''vervolg''. Yeah right! De complete onkunde van deze full feature film verklapt genoeg, dit idee is te hoog gegrepen..
28 Days Later... (2002)
Herziening.
28 days later blijft gewoonweg de beste registratie van een infectie. De onheilspellende leegte, de intrigerende soundtrack en het adembenemende camerawerk maken dit tot een genre-hoogtepunt.
Vanaf de ontwaking in een leeg Londen tot de chaos in het landhuis, het is oogstrelend tot en met. Met name de laatste scene, in het landhuis dus, is er één om in te lijsten. De stortregen en lichtflitsen vullen de meute van infected met nóg meer dreiging.
In the house, In a heartbeat doet hier ook z'n intrede en maakt de scene (zo ver dat mogelijk was) nog mooier. De voorheen zo overheersende stilte maakt nu ruimte voor John Murphy en die laat de film tot een hoogtepunt komen.
De realistische en rustige aanpak is er één om te koesteren, hoewel 'rustig'... Het is een wijze waarop het echt zou kunnen gebeuren, geen onmogelijkheden ( of heldendaden) maar normale personages in een abnormale situatie.
Al met al blijft dit na m'n zoveelste herziening simpelweg mindblowing.
3 from Hell (2019)
Alternatieve titel: Three from Hell
Viva la Grindhouse! Rob Zombie houdt, ondanks het enorme verlies van de ontzettend geliefde cult-acteur Sid Haig, de wilde spirit van de 70's crime/horror cinema in leven. Heerlijk om weer even in dit RZ universum te worden gezogen. Helaas merk je doorheen de hele film wel het gemis van Captain Spaulding; een geweldig horror-icoon en onmisbaar in die geroemde (Devil's Rejects) groepsdynamiek met o.a Bill Moseley en Sheri Moon Zombie. Grote gedeeltes van de film moesten herschreven worden en de manier waarop er afscheid genomen werd met Spaulding voelt extra wrang. Maar stylewise vind ik het opnieuw genieten; erg rauw, groezelig en speels in de montage. Lapt weer wat regels aan z'n laars wat dat betreft en voelt aan als authentiek RZ; erg belangrijk.
30 Days of Night (2007)
Zag hem laatst weer, op tv, en hij bleef erg goed in mijn ogen.
Ik houd helemaal niet van vampier films maar deze sloeg een andere weg in en dat pakt erg goed uit.
De omgeving is een groot pluspunt, 30dagen van nacht is natuurlijk een prachtig gegeven voor een vampier film.
De vampieren zien er overigens erg goed uit, ookal schoot ik af en toe in de lach van dat taaltje wat ze spraken.
De actie en dreiging, na het iet wat trage begin, maakt deze film boven gemiddeld goed.
Het was 4*, en daar blijft het bij!
30 Days of Night: Dark Days (2010)
Hit the lights
Aardig begin van een verder zwaar overbodig vervolg op het erg sterke 30 Days of Night (4,0*). Een film die erg werd gedragen dankzij de ijzige setting, standaard bijgeleverd met een flinke dosis sfeer en spanning, iets waar deze Ben Ketai duidelijk geen brood van heeft gegeten.
Af en toe best leuk hoor, deze Dark Days, maar het moet het vooral hebben van een aantal momentopnames ipv een sterke rode draad. Er zijn wat geslaagde gore momenten te vinden maar die zijn op één hand te tellen. Verder moet je het doen met futloze dode momenten en irritant gelul in de ruimte.
De cast is er niet bepaald op vooruit gegaan, erg pijnlijk wanneer er zich situaties voordoen buiten de actie om, het was werkelijk niet vooruit te branden en het voelde als compleet zinloze opvulling. Het zijn van die momenten waarop je smacht naar nieuwe actie.
De sfeer is er met deze setting ook voor een groot deel uitgezogen (ha ha..woordgrapje
). De stad in de vorm van L.A weet he-le-maal niets klaar te spelen, het blijft bij grauwe saaie verwaarloosbare ruimtes waarin af en toe wat gebeurd.
Al met al een geflopt vervolg die niet meteen verplicht hoeft te zijn voor de fans van deel 1, dit zal namelijk alleen maar tegenvallen.
4 Inyong Shiktak (2003)
Alternatieve titel: The Uninvited
Niet wat ik verwachte, echter wel ontzettend sterk. Bovenal een bijzonder verzorgd werkje die vom goed weet te combineren met inhoud.
Vooral de langzame beweeglijke shots zijn fantastisch. Het geeft de film de nodige rust mee, wat uiteindelijk perfect aanvoelt. Veel goed spel met licht en ook perfect gebruik gemaakt van muziek (heel weinig). Ijzingwekkend eindresultaat, die begint met de bouw van een typische ghost flick, maar gelukkig in het midden een soort psychologische draai krijgt.
In het middenstuk gaat het alle kanten op, echter verslapt nergens. Je ziet de personages steeds verder wegzakken door de aaneenschakeling van gebeurtenissen die hun geestelijk aantasten. Ik vond dit heel goed werken, een film die heerlijk vloeiend voorbij gaat dankzij de briljante manier waarop alles in beeld word gebracht.
4: Rise of the Silver Surfer (2007)
Alternatieve titel: Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer
Eerste film die ik op Film1 heb bekeken, en ik vond het redelijk.
Goed vermaak, ze hadden de special effects wel wat mogen dimmen want werd wel te veel van het goede op deze manier.
Maar het kijkt lekker weg, niets mis mee 3*
5 Huajai Hero (2009)
Alternatieve titel: Power Kids
Niet goed genoeg.
Dit krijg je wanneer je films pindakaasd, je wilt een film zien, klikt op de link, en na 50minuten kom je erachter dat het niet de juiste is...
Begon me al af te vragen waarom de film zoveel goede reacties kreeg
Niet dat dit volkomen belachelijk is, maar gewoonweg te eenzijdig en kinderachtig om nog echt (zelfs de kleine 73minuten) leuk te blijven. Het verhaal is dom en de irritante semi-dramatische stukken zijn voor zulke jonge actuers/actrices moeilijk in te vullen zonder dat het slecht wordt, wat hier dus het geval is.
Ze zijn nog te beperkt om de actie fris te houden, je ziet veel van de zelfde moves meerdere keren langskomen en ook meerdere keren dezelfde in slowmotion, tsja ik wist er niet echt lang van te genieten.
Misschien leuk voor de aller kleinste wanneer ze een 'stoere' film willen zien waar hun leeftijdsgenootjes kont schoppen, helaas ben ik die periode net voorbij
2*
