Meningen

Mwha. Staat op IMDB als horror, maar erg relevant is het niet. Het verhaal van een overleden gangster die via hypnose het lichaam van een jonge student overneemt en vervolgens zijn omgeving en oude vijanden tormenteert klinkt gaaf, maar ik vond het redelijk vlak en voorspelbaar uitgewerkt. Turmann lijkt wel fijn in z'n rol te zitten als bezeten psychopaat, maar is w.m.b nét niet over de top genoeg. Eigenlijk een film die redelijk representatief is voor de stijl en kwaliteit van de blaxploitation (horror) films uit die periode. Meer dan Sugar Hill (1974) en Ganja & Hess (1973) dat waren, die wisten nog behoorlijk eigen te zijn ... en die zag ik vlak voor deze film. Misschien dat het daarom wat minder werkte. Ze zijn in ieder geval vele malen slechter gemaakt, no doubt about it.

Ouderwets vermaak.

De monsters zagen er tof uit, en de film vloog echt voorbij.

Het is jammer dat hij niet wat langer was want voordat er echt wat gebeurde was er nog maar 15minuten te gaan.

Maar het was wel genieten..Grappig, smerig, heerlijk fout en smaakt zeker naar meer.

Deel 2? Kom maar op

4*

Alweer negen jaar geleden dat ik deze voor 't eerst zag. Vinegar Syndrome bracht hem eind 2016 uit op blu-ray en sinds dat moment stond dat prachtexemplaar hier op een herziening te wachten. Het mooie van dit Amerikaanse label is dat ze films die het eigenlijk ''niet verdienen'' een liefdevolle behandeling geven en zorgvuldig oppoetsen. Dit is zo'n titel. Een opvallend recente, als je de rest van VS's releases ziet. Maar Jack Frost is een cultparel in de meest letterlijke zin van het woord. Een instant culthit, ééntje die de ''so bad, it's good''-kunstvorm in leven houdt. Een überkomische, creatief bloederige en in hogere-sferen-brengende kerstfilm waarin Jack de sneeuwpop zich al one-linerend (is geen woord) het kleine stadje op z'n kop zet.

Als 'fan' (van wat? Kneuterige slashers? ) kon ik er bar weinig mee. Eigenlijk merk je aan alles dat dit überhaupt geen kans van slagen had. Vrouwelijke regisseur die op een (veel te) late leeftijd ineens besluit een horrorfilmpje te maken - want dat is makkelijk, toch?! Vervolgens een boel cliché's op een hoop gooit, Tony Todd ooit in Candyman heeft gezien en hem dus moest hebben en vervolgens volledig verkeerd in weet te zetten... en daar bovenop een complete afwezigheid van hetgeen alle slasher fans op zitten te wachten: bloody kills! Als je een busje vol met debiele tieners vult, kun je ze maar beter het bloederige afscheid geven die zij (en wij, de kijker) verdienen. Wel grappig om Christopher Raff te zien, 'the fat kid' uit o.a Bloody Bloody Bible Camp. Heb altijd wel een zwak voor dat soort typecasting, zoals ook Shawn C Philips dat is. Leuk om dat soort low budget ''acteurs'' steeds terug te zien komen in soortgelijk werk.

Oehhhh hahaha

Kreten die luid door de zaal heen klonken, een zaal die misschien voor een kwart vol zat. Een kleine groep mannen met drie, waarschijnlijk erg ongelukkige, vrouwen in het midden. Want boy o boy wat weet Jackass 3D er weer een onsmakelijk feest van te maken!

Binnen 5 minuten schoten de tranen al in m'n ogen, wat fantastisch om ze nu eens op het grote scherm te zien. Jaren lang heb ik over poepfontijnen gefantaseerd en nu kwam dat eindelijk uit, in 3-fucking-D! "Nah onzin natuulijk, gewoon een slecht bruggetje naar het noemen van één van de stunts die wat te ver gingen .. (understatement).

Op wat standaard formules na (de opa's, 't stier) weet dit 3e véél nieuws te brengen. Enkele stunts waren niets minder dan briljant, andere simpelweg geweldig. Kramp in je smoel van 't continue lachen en een warme plek in je broek van 't zeiken waren het logische gevolg.

De poep cocktail dreef menig bezoeker tot het punt van walging en ook het zweet drinken (dirty sanchez flashback) deed wonderen voor de gemoederen. Een film die voor een gezellige ervaring zorgt, dat je hier als een stel beesten om zit te lachen....het is toch wat .

Jackass blijft dankzij z'n gezelschap de andere wannabe shows ver vooruit. De eerder genoemde Dirty Sanchez is er niets bij qua fun en The Dudesons (ook nog even hier te gast) zijn ook het tegenovergestelde van leuk. En dan Knoxville met z'n geweldige lach die je overal in meekrijgt ookal is het niet grappig (want naast de stunts zijn er maar enkele leuke vocale opmerkingen).... het zou toch zonde zijn als dit de laatste adem van Jackass is.

Beste deel, ranziger...grootser...en vooral grappiger dan ooit tevoren. Loved it .

Ik werd er enkele weken geleden, met verbazing, op benadrukt dat ik dit écht gezien moest hebben. Kan die persoon achteraf moeilijk ongelijk geven. Lekker onbevooroordeeld erin gestapt, met geen kennis van cast noch regisseur... en dan betaald zich dat toch wel uit.

Bekende gezichten kom je uiteindelijk wel tegen, maar waar het qua verhaal, sfeer en stijl naartoe gaat blijft onzeker. Goed om te zien dat het wat dat betreft prima in mijn straatje past. Sterker nog, het is met vlagen niets minder dan briljant. Enkele scenes springen er duidelijk bovenuit, maar de algehele lijn van het verhaal en de verwarring die het veroorzaakt bij de kijker heeft voortdurend een effect.

Eigenlijk heb ik alles al genoemd in deze review dus laat ik het hier voorlopig bij

Ongelooflijk...echt ongelooflijk.

Deze film is misschien wel het beste wat ik ooit heb gezien, en nee, dat is niet wat ik dacht toen de film afliep!

Alles behalve, ik wist niet wat er nou was gebeurd ik had geen enkel idee, ik was verward en vond het einde maar niks..

Alles er omheen was perfect, de sfeer was ongekend goed en de acteer prestaties ijzersterk..

Maar wanner je dit leest http://www.imdb.com/title/tt0365376/board/thread/69288079

Zal je mond open vallen van ongeloof, álles maar dan ook écht alles in deze film heeft een groot aandeel aan het plot, het is een lange tekst maar ik verzeker je, wanneer je het hebt gelezen zul je tot dezelfde conclusie komen als ik, dit is een ongekend meesterwerk.

Ik had zelf al verschillende dingen bedacht, en wat ik hier op MM lees is ook allemaal erg leuk, zo zie je dat iedereen er een andere kijk op heeft, maar op imdb staat het zoals het is, en daar is over na gedacht, daar is erg goed over na gedacht..

Wanneer ik het las, en tegelijkertijd aan de film dacht, kwam alles nogmaals langs, alle puzzelstukjes vielen op hun plek..

Ik heb de laatste tijd veel indrukwekkende films gezien, maar deze stijgt er met kop en schouders bovenuit, ik adviseer iedereen die link te checken, want dit is werkelijk briliant..

5*

Blijft puur genieten!

Na even een paar weekjes 'Jason-free' geweest te zijn vond ik het weer hoog tijd om de reeks verder op te pakken en af te kijken, de eerste teleurstelling moet nog komen (of blijft helemaal uit). Dit deel brengt iig weer precies de elementen die de reden zijn waarom deze reeks zo briljant is.

De humor, de sfeer, de personages, de kills, jason, de locatie, álles is weer top. Stuk in de auto was een briljant gedeelte qua humor. Dit deel mist wel wat aan vrouwelijk schoon, toch een key tot succes gebleken in de vorige delen. Echter is het gemis niet een factor die de pret bederft. Alles voelt weer vertrouwd aan, jason word met het deel minder klungelig en weet zonder enige aarzeling weer een flinke groep onschuldige tieners en volwassenen om te leggen.

Dankzij de geweldige cheesy openings scéne zat ik er onmiddelijk weer in en dankzij het einde krijg ik nog meer zin in het volgende deel.

2.19

Goed zal ik Jason X nooit durven noemen, maar leuk absoluut wel. Het idee van Jason in space is tof, de uitwerking mist echter een hoop, Jason moet té vaak terugkeren om de speeltijd te vullen, wat wel jammer is want het effect gaat snel verloren op deze manier.

Wat echter wel vermakelijk is, is het eerste uur en de kills. Paar momenten waarop je goed kunt genieten van de effecten. Helaas zit het vol met one-liners die echt nergens grappig zijn Het werd soms zelfs zo erg dat ik medelijden kreeg met de acteurs die zo krampachtig hun best probeerden te doen om het eruit te krijgen, dat het gewoon triest werd. Alleen He's screwed' vond ik wel oké.

Het einde voelt erg gerekt, de look van Jason maakt een hoop goed, erg leuk gedaan allemaal, maar de uitwerking is mager. Terwijl het idee voor het einde ook al zo kut is, de ontsnapping heb ik het dan over. Had het liever anders gezien. Werd nog wel even leuk met die slaapzak .

3*, niet slecht, oké pulp.

Grotere boot was wel handig geweest ja..

Nooit echt zin gehad om deze te herkijken (ooit vroeger eens gezien) maar nu toch maar eens aangezet en echt zitten genieten.

Tijdloos meesterwerkje, absoluut, de spanning die er gecreeërd word rondom de haai is briljant en ongekend. Ook de look van de haai is (nu ruim 40 jaar later) geweldig! Het oogt als een echte grote haai en niet van dat gepreuts met effecten en andere middelen die meer afstand dan betrokkenheid tot gevolg hebben. Dat er wat schoonheidsfoutjes zijn te spotten wanneer de haai half in de boot hangt maakt me echt niets uit.

Daarnaast mag de soundtrack ook genoemd worden, sluit perfect aan op de film.

Jaws is ongelooflijk spannend, sfeervol en haast perfect werkje en verdient dan ook gewoon 4.5*

Viel mij ook nog wel mee.

Keek wel oké weg. De uber-slechte special effects waren een doorn in het oog maar ondanks dat was het nog wel te pruimen. Als tussendoortje prima te doen, de cast deed het wel leuk en het verloopt vrij vlot. Al is het op sommige momenten een tikkie te saai.

Kleine 2.5*

Meevaller. Ook ik ben wel van mening dat dit het minste deel is, maar na een kwartier vroeg ik mij wel af waar al die heftige kritiek vandaan kwam. Dat probleem had ik ook met Day of the Dead: Bloodline (2018) en Hellraiser: Judgment (2018) , men lijkt geen genade te kennen als er een bepaalde naam aan gekoppeld is.

Dit derde deel opent namelijk behoorlijk sterk en prima in de sfeer van hoe een Jeepers Creepers film hoort te zijn. Maar daarna sluipt het er wel een beetje in. Mist bij vlagen toch simpelweg het horror-sfeertje, waarbij je je toch afvraagt of slechte gore niet gewoon beter is dan geen gore. Simpele antwoord daarop is: ja, slechte gore is beter. Daar kun je nog, positief of negatief, je mening over kwijt. Als je vaak niks laat zien, zoals hier, dan verzuur je als kijker toch wat sneller.

Ondanks dat het er degelijk verzorgd uitziet, durft het niet duidelijk een richting te kiezen. Je krijgt de Creeper ditmaal duidelijker dan ooit te zien, maar het oogt nogal campy... Dat is an sich geen probleem, maar dat wordt het wel als de rest van de film dat (campy) niet is. Het voelt allemaal juist zwaar en serieus... geen goede keuze. Toch nog een stuk beter dan de meeste low-budget draken van tegenwoordig, maar dat zegt wellicht meer over de staat van het genre (in deze geledingen).

Wel oke.

Moet wel even zeggen dat de genre aanduiding komedie zonder twijfel weg mag worden gelaten want dat is dit duidelijk niet.

Gewoon een typische horror film die eigenlijk alles wat al eens gedaan is herhaalt.

Vooral kwa karakter ontwikkelingen deed het me sterk aan Ginger snaps denken. Verder is er niet genoeg gore om het nog interessant te maken, het blijft nu bij een aardig tussendoortje wat wel jammer is. Er zitten een aantal leuke scenes in en het verhaal is wel oke.

Megan fox was wel wat minder, ze past kwa uiterlijk perfect bij deze rol maar wanneer er maar een beetje spraken moet zijn van acteerkwaliteiten is het lachwekkend, ook wanneer ze haar mond open doet zou je liever het geluid even op mute zetten.

De muziek was verder wel tof

2.5*

Allahzilla. In een tijd waar de found footage films vooral steeds goedkoper en inspiratielozer lijken te worden, is Jeruzalem het licht aan het einde van de tunnel. En uitgerekend welke film wordt er dan met de grond gelijk gemaakt...? Juist. Je moet tegenwoordig vooral zelf de gok blijven wagen, want wanneer men het kaf van het koren moet gaan scheiden (binnen de found footage), dan mag je deze gerust tot de betere rekenen. En dat om enkele simpele redenen.

Vaak is de aanleiding tot het maken van dit type film vooral het gebrek aan budget. Het valt immers makkelijker te verbergen / het is überhaupt niet zo relevant. Dan kun je het vervolgens als uitdaging zien om er creatief mee om te springen (Jeruzalem, Cybernatural (2014) etc..) of je gebruikt het als een flauw excuus om het vooral klein en simpel te houden ( Episode 50 (2011) en nog tig andere).

Vergelijkingen met Cloverfield zijn geen toeval. Film laat zich duidelijk inspireren door Reeves' werk. Niet alleen thematisch, maar ook visueel. Dat tweede is in zowel Cloverfield als hier misschien nog wel het belangrijkste. En dat is de opvatting die een film als deze weet te redden. Found footage is geen excuus om je film onkijkbaar te maken. Het oog wilt ook iets. Een belangrijk en groot verschil tussen beide is dat de ' introductie'/inleiding hier toch het uur weet aan te tikken, en dat is bijna driemaal de tijd die Cloverfield nodig had om ongeveer hetzelfde neer te zetten.

En dan komt het budget WEL ter sprake. Want het is in dit geval een legitieme reden om het spektakel iets compacter in het laatste half uur te stoppen ipv een heel uur. Kwaliteit > kwantiteit. Het eerste wat opvalt is natuurlijk de manier van filmen. Meer dan ooit (nou ja, misschien de bijdrage van Wingard in V/H/S (2012) ) beleef je het vanuit de ogen van de protagonist door middel van de google glasses - ik schrok aan het begin een beetje, want het leek me wel héél erg gimmicky. Flinke meevaller wanneer blijkt dat het daadwerkelijk iets toevoegt en er ook logische redenen worden aangedragen waarom ze de bril (bijna) de hele tijd ophoudt. Zo merk je aan alles dat er goed over na is gedacht en het niet het zoveelste broddelwerkje van luie regisseurs is.

Ik hoop (maar weet absoluut niet zeker) dat het acteerwerk expres zo ''gemaakt'' aanvoelt. De film oogt als zijnde een first person game en alle personages lijken er vooral te zijn om de kijker aan te spreken en mee te nemen. Het is niet naturel gespeeld, waardoor je anders het idee zou krijgen dat ze alleen tegen de protagonist praten. Nogmaals, ik kan dat nergens terugvinden, en is dus vooral een persoonlijke theorie, maar het zou (gezien de rest van de film) goed mogelijk kunnen zijn. Andere mogelijkheid is dat het gewoon goede visuele regisseurs zijn en over hele matige acteerregie skills beschikken. Who knows..

Al met al een visueel zeer fraaie (die duistere gangetjes... sfeervol!), overzichtelijke en boeiende mix van tal van voorgangers (Cloverfield, REC.... maar ook Troll Hunter: lokale folklore), maar alles is naar eigen hand gezet en daarbij met een verrassend hoge production value. Een aanrader voor de kijkers die nog niet de hoop zijn verloren in dit soort films. De rest moet (alweer) met een grote boog eromheen lopen. Absoluut niet het boe-schrik gebeuren waar velen altijd van uit lijken te gaan.

PS: zitten wat knappe staaltjes guerilla-filmerij in Hadden toestemming om een documentaire te filmen, maar geen speelfilm. Stiekemerds!

Erg tof 70's Kung Fu filmpje. Beetje Jackie Chan-achtig, met o.a de bekende Ding Tian Li Di (1973) stijl (Chong doet ook geen moeite om er iets anders van te maken), wat resulteert in een hoop technisch geknok en flauwe humor. Choreografie zéér degelijk, met enkele creatieve scenes (het netjes terugzetten van alle meubels tijdens het vechten ipv alles verder afbreken Tof!). Paar leuke rolletjes verder. Vooral Yuen als de kok/leraar is een waar feest. Je kunt er de kung-fu BINGO wel bijpakken verder. De blinde, de dove, de dikke, de dunne, de leraar, de student... Good stuff

Black Magic is één van de eerste pogingen van Shaw Brothers om zich te mengen in de horrormarkt, maar niet alleen daarin is het een bijzondere en belangrijke film. Geschoten in het exotische Maleisië (Kuala Lumpur), een zeer opvallende keuze (zeker destijds) en een belangrijke achtergrond voor de vele thema's die in het verhaal worden behandeld. Met name de lust die tentoon wordt gesteld (vanuit zowel de mannen als de steenrijke vrouw) is een opvallende in dit zeer conservatieve land. Een land dat tevens sterk groeiende was vanaf de jaren 60, maar nog geen echte rol van betekenis speelde in de filmwereld, iets wat in de omliggende landen al wel het geval was. Symbolisch is dus ook de construction site waar o.a het geniale einde zich afspeelt.

In tegenstelling tot vele andere HK-horror cinema uit die periode, is Black Magic een film die zich verrassend genoeg vooral op het verhaal richt en waarin écht extreme gore vrijwel volledig afwezig is. Op een paar rottende schedels (toffe timelapse-achtige shots) na, is er niet veel te beleven op dat vlak. Maar wie daar behoefte aan heeft, heeft een redelijk uitgebreide Hongkong-vijver om in te vissen. Meng Hua Ho zou nog vele andere Shaw Brothers klassiekers maken, waaronder een andere horror classic You Gui Zi (1976) (ook uitgegeven door 88 Films op blu-ray). Indien met de juiste verwachtingen bekeken, is het zeer de moeite waard!

Mijn eerste Kurosawa (Kiyoshi). Beetje aparte keuze als eerste film, aangezien het verre van zijn bekendste (en waarschijnlijk beste) werk is. Toch begin ik liever bij het begin en is deze, samen met Sûîto Homu (1989) , als eerste aan de beurt. Guard from the Underground is een eigenaardige horrorfilm, die het merendeel van de tijd meer bezig is met de eigenaardige setting (een blijkbaar niet echt bestaand departement binnen een bedrijf dat zich richt op de in en- verkoop van kunst) waarbij humor en social commentary de orde van de dag zijn in Kurosawa's agenda.

Richting het einde ontpopt het zich meer richting een slasher. Ik las ergens dat dit een hommage kon/moest zijn aan de Amerikaanse slasher, maar gezien de stijl van de film en het tempo waarmee de killer onthult wordt, voel ik meer connectie met Europese slashers en Giallo titels van de grootmeesters. Knap is het dan hoe Kurosawa het geheel nog eigen weet te maken en met een aantal creatieve kills (de locker scene!) de boel behoorlijk clean houdt. Het gevoel dat echter overheerst is dat deze film waarschijnlijk op geen waardering hoeft te rekenen van slasher fans. De nuance verschillen zorgen ervoor dat de kijker die snakt naar bloed en achtervolgingen met een scherp bewapende killer niet op hun wenken worden bedient, integendeel..

Goedkoop, traag en weinig spectaculair.. en toch hangt er een bijzonder intrigerende vibe over het geheel. Het is een puzzel om te ontdekken wat Kurosawa er nou echt mee wilt bereiken. Het is vooral een teken van ruw talent.

Je hebt verschillende soorten slecht, lastig uit te leggen maar dit hoort niet tot de betere 'slechte' films.

Jigsaw heeft best potentie, een hoop onzin, met name het verhaal dat (gelukkig) geen rare uitleg/wending heeft om het 'interessant' te maken, dat werkt vaak niet in het voordeel en was dus blij dat het hier weg is gelaten.

Het mankement ligt echter bij het feit dat alles veel te lang op zich laat wachten, om vervolgens met vrijwel niets te komen. Echt een hoop inhoudsloos gelul zonder enige kans op actie, en dat is fataal bij dit genre. Het eerste gedeelte neemt zo veel tijd in dat het aan het einde vanalles nog moet (!) gebeuren om er een einde aan te kunnen maken, zo ontzettend gehaast allemaal waardoor het nergens meer over gaat en het van kwaad tot erger gaat.

Je moet óf heel nep en slecht gaan zoals de hoes pretendeerd, of moeite besparen op het eerste uur om het laatste gedeelte los te gaan, dat kan grappig zijn of dat kan smerig zijn. Jigsaw is iig geen van beide.

2*, die 50cent kon ik ook wel missen.

Met dank aan Bruce is dit vrij kitscherige machtsvertoon weer om te smullen. Misschien wel zijn meest indrukwekkende performance. Choreografie blijft standaard, maar de overzichtelijke en vrij lange shots maken de gevechten toch 'voelbaar' en zullen nooit vervelen. Niet mijn favoriete Lee film, maar het zit niet ver van de rest af. Krijgt ook gewoon 4 gillende sterren.

En hiermee ook de laatste Schwarzenegger komedie afgerond. Junior, Twins en Kindergarten Cop gingen deze voor. Vind deze, samen met Kindergarten Cop, toch wel de leukste. Heb een hekel aan kerst, vind d'r geen hol aan. Toch werkt het in films heel anders. Geeft een lekker over de top sfeertje mee, waar uitvergrote emoties wel op hun plek zijn. Zo ook de bulderende Schwarzenegger versus de über drukke Sinbad. Jingle All the Way is zo'n beetje hét voorbeeld van een formule-komedie. Alles wordt lekker subtiel opgezet voor later gebruik in de film en het moraal ligt er weer tergend dik op. Neemt niet weg dat er behoorlijk wat cheesy fun in zit verwerkt.

Apart, maar op een goede manier.

Het is een redelijk tof verhaal, helaas zit mij één ding een beetje tegen, en dat is het motief.

Maar dat maakt de plezier die ik had met het kijken naar de zo vrolijk gebrachte zelfmoordacties (Hand in hand je graf in springen )

Een mysterie tot het einde, waar ik de draad een beetje kwijt raakte, ik weet niet of het aan het tijdstip ligt of omdat het gewoon nergens op slaat?

Jammer, 3.5*, dat had hoger gekund!

Als documentaire trouwens (zoals verwacht) wel heel matig door de eenzijdige (zelf)pijperij van Jodorowsky. Maar wat een verhaal... Deed me in ieder geval een stuk meer dan Lost in La Mancha (2002) . Jodorowsky noemt zelf ook toevallig nog Don Quixote. Megalomaan mannetje is het natuurlijk wel, maar o wat een gepassioneerde (geniale gek) filmmaker is het ook. Het moment dat hij bijna van z'n stoel opveert van enthousiasme wanneer hij verteld over de waardeloze Dune van Lynch is ge-wel-dig. Wat had ik deze versie van Dune graag willen zien...

Best wel geslaagd.

De actie is in grote mate aanwezig, en daarin schuilt ook meteen de humor.

Heerlijk overdreven actie, en dat 139minuten lang, genoeg om te blijven boeien zou je zeggen, maar nee, het valt vaak in herhaling, gelukkig zitten er dan sommige scénes tussen die visueel zo mooi zijn dat je ineens weer wakker word geschud.

Inhoudelijk is het allemaal niet zo bijzonder, het draait hier vooral om de vele actie scénes, en door de trailer verwachtte ik ook niks anders.

Jammer dat de film toch te lang is, anders had hij een veel mooier cijfer gekregen.

3.5*, wat ook niet slecht is.

Prima, maar met hogere verwachtingen ingegaan. Valt uiteindelijk een beetje duf uit terwijl het verhaal staat als een huis. Niet iets waar mijn voorkeur naar uitgaat, had liever wat meer gezien in de vorm van psychologische neergang. Of iig een zoektocht geleid door een meneer met meer uitstraling, wat een kneus is Norman Reedus .

Maar zo heeft een ieder altijd wel iets te zeiken. Verder alleen maar lof natuurlijk, voor de sterke cinematografie van Carpenter en het mysterie (en nieuwsgierigheid) dat hij bij de kijker legt. Tof dat hij nog aardig wat met gore speelt en het hele 'kracht van film'-thema origineel benadert. Zeker door het betrekken van Snuff, het heeft allemaal zo z'n waarde.

Love the 90's! Heerlijk lompe cyberpunk nonsense... en eerlijk gezegd een absolute trainwreck van een film. Keanu Reeves, Dolph Lundgren, Henry Rollin, Udo Kier, Ice-T en Kitano(??). Met name Reeves in de lead is weer een unieke prestatie (I WANT ROOMSERVICE!!) en vliegt qua intensiteit alle kanten op. Het is echter Lundgren die richting het einde de show steelt als killer verlosser, heerlijk over de top! 100% een product van z'n tijd en die charme is lastig te omschrijven, maar ik denk dat de CGI presentatie van het internet het wel aardig samenvat

Veel leuker worden (dit kaliber) jaren 00 slashers bijna niet. Met laag budget, weinig écht talent in zo'n beetje alle facetten van het film maken, vol non-acteerwerk enzovoorts. Gary Jones heeft wat mij betreft vaak genoeg aangetoond dat in de vingers te hebben. De focus ligt volledig op de bloederige kills, allemaal flink over de top en helemaal in stijl van de ludieke killer. CGI of niet, er valt in ieder geval genoeg te beleven. Pretentieloze pulp.

Kort.

En misschien is dat zo erg nog niet. Jonah Hex is makkelijk kijkvoer, een interessante mengelmoes van bovennatuurlijke elementen in een western setting met best wel wat actie. Het blijkt wel te werken, hoewel het uiteindelijk op papier iets beter klinkt dan dat het in de praktijk is geworden.

Megan Fox is vanzelfsprekend het grootste pluspunt, want damn! wát is ze schitterend als 19e eeuwse prostituee . Hoewel de film z'n actie-momenten wel meepikt is het toch wat half/half, enkele indrukwekkende explosies en aardige shoot-outs moeten je tevreden kunnen stellen.

Qua verhaal heeft het vrij weinig om het lijf, in ieder geval de juiste inhoud om in 80 kleine minuten uit te kunnen werken. Jonah Hex zelf blijkt een behoorlijk tof personage te zijn, de scene aan de bar is een klasse voorbeeld wat betreft zijn gevoel voor humor, schitterend!

Al met al hap-slik-weg voer met Megan Fox erin Ik ben tevreden.

Leuk hoor.

Zonder enig benul zei ik eerder vandaag ja, op de vraag of ik mee ging naar... ''The Joneses''. Geen idee wat me te wachten stond, behalve dat David Duchovny en Amber Heard erin mee zouden spelen, dus dan wil ik de gok wel wagen.

Viel me reuze mee. Vooral dankzij het verhaal levert het een zeer vlot, vermakelijk en behoorlijk boeiend werkje op. Gaat heel klein te werk en neemt geen rare sprongen. + Amber Heard is érg mooi en Duchovny kan eigenlijk ook niet teleurstellen, toffe acteur is dat.

Geen typisch bioscoop voer, verbaast me dan ook niets dat we met zo'n 10man in de zaal zaten. Het is een kleine verrassing geworden, niet geweldig...maar mijn avond was goed!

Pfoeh wat vermoeiend. Qi Shu ziet er wel oké uit en de humor is af en toe lekker flauw, maar de actie... och och die actie Zwaar bedroevend, 0,0 creatieve input en weinig kracht.

En dat maakt de film een lange zit. Bijna 2 uur lang naar 'aardige' humor kijken, met uitschieters naar boven en naar beneden, is niet meteen waar ik op had gehoopt. Het zou hand in hand moeten gaan met fijne actie sequences maar die ontbreken hier volledig, een hoop gekloot zonder energie.

Klungelige gangsters, we kennen het wel. Blijft een leuke basis voor dit soort films, maar dan moet je er wel iets mee doen.

Stond al langer op het lijstje (vol met slechte Japanse exploitation filmpjes) en aangezien 'ie in een Triple Feature met Saikyô Heiki Joshikôsei: Rika - Zonbi Hantâ vs Saikyô Zonbi Gurorian (2008) en Zonbi Jieitai (2006) zat, was het een makkelijke keuze. Past prima in dat rijtje films, maar is kwalitatief toch nog een stapje lager (richting amateur soft-porn, zoals al vaker aangegeven). Dat is jammer, maar maakt het bizarre verhaal en de over de top gore niet minder genietbaar.