Meningen

Uitstekende film.

Voor mij persoonlijk de beste TI WEST. Zijn andere films: THE HOUSE OF THE DEVIL en THE INKEEPERS waren voor mij niet boeiend genoeg maar dat komt omdat ik nooit heb gehouden van spookhuis horror en geestenfilms. Hoewel die films een uitstekende spanningsboog hebben en technisch goed in elkaar zitten en een eigenzinnigheid tonen vind ik er vrij weinig aan, al zal ik ze misschien ooit nog een kans geven.

THE SACRAMENT is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en voor mij is deze film zo goed omdat het ontzettend geloofwaardig overkomt. Geloofwaardigheid maakt voor mij een goede horrorfilm. De film heeft een lange opbouw die ik kan waarderen omdat je weet dat de hel elk moment kan losbarsten en dat is uitstekend gedaan waardoor ik op gegeven moment schrok van drumgeroffel dat uit het niks kwam opzetten.

Het is geen typische horror maar doet veel op emotioneel gebied waardoor het einde, het laatste half uur een aaneenschakeling is van afschuwelijkheid. Als je je afvraagt of dat dit daadwerkelijk heeft plaatsgevonden dan komt er een gevoel van misselijkheid omhoog borrelen. Hoe kunnen deze mensen zo gebrainwasht zijn? Sowieso is het interessante materie. Op het einde ook een behoorlijk brute kil die voor sommige mensen waarschijnlijk te ver gaat maar past bij hetgeen wat de film wil overbrengen.

GENE JONES (compleet onbekend voor mij) die 'Father' speelt vind ik heel overtuigend spelen maar in het algemeen deed iedereen het wel goed. De mensen in de community maar ook JOE SWANBERG en

AJ BOWEN spelen overtuigend. AJ BOWEN vind ik ook erg sterk in A HORRIBLE WAY TO DIE en YOU'RE NEXT.

Dat zijn ook horrorfilms die ik waardeer. De realistische feel en de acteurs die het allemaal goed brengen maken de film.

Geen film die wil entertainen maar eerder een film die een naargeestig gevoel wil overbrengen en daardoor blijft deze ook wel een tijdje hangen.

Nu TI WEST mij eindelijk kan plezieren op gebied van horror en laatst een podcast geluisterd van een uur waarin ik nog meer waardering voor hem heb als filmmaker gaat hij het horrorwereldje vaarwel zeggen en gaat hij binnenkort een romantische komedie maken met JOHN TRAVOLTA.

Vermakelijk standaard.

Een recht toe recht aan actie, spionage, thriller met alle gebruikelijke ingrediënten. We hebben het allemaal eerder gezien en zelfs de liefhebbers van dit genre zullen ook een groot 'mwa' gevoel overhouden.

Gelukkig zijn Reynolds en Washington erg goed op dreef en houden ze de film overeind. De film blijft boeien maar niet omdat je nu zo graag wilt weten hoe de vork in de steel zit maar door de vele actierijke scènes en het acteerwerk.

Mislukte prent.

De film is veel te saai voor een komedie en er zitten er te weinig grappige momenten in. Het dramatisch aspect werkte in mij ogen ook helemaal niet in deze film. Steve Buscemi speelt goed en dat is dan ook meteen het enigste positieve aan heel deze film. Het script is saai, humor te weinig aanwezig de voice over nogal nutteloos en vooral de droom scenes erg slecht.

Snel vergeten deze film.

Haha

Wat een geweldige film. Hierboven staat thriller/drama maar dit is een volbloed, zwarte satire. Alles aan deze film is satire en dat merk je vrijwel letterlijk al in de eerste scenes waarbij de hoofdpersoon zijn eerste interacties heeft op de universiteit van Oxford. Dit is een film met rijke, gekke mensen en daar moet je van houden. De film draait niet om het plot of de twist, zelfs de plot of twist is satirisch. Het is niet bedoeld om serieus te nemen. Volgens mij klopt het ook niet helemaal of is het zo over de top dat het niet relevant is.

Ik heb rijke mensen gekend, zeker niet zo rijk als in deze film maar daar zit heel veel herkenning in. De details zitten heel erg in de maniertjes, de kleding en vage manier om met emoties om te gaan. Een manier van praten die nooit echt oprecht lijkt te zijn, je weet niet of het oprecht is maar achter die woorden schuilt altijd een soort van leegte en dat is heel goed gedaan in deze film. Deze mensen leven heel erg in een eigen, veilige, afgelegen bubbel waarbij als problemen op komen dagen of wat dan ook, dan doen ze de gordijnen dicht en dan gaan de problemen weg al gaan de problemen nooit weg natuurlijk. Met gordijnen bedoel ik figuurlijk maar ik reageer naar een letterlijke scene in de film. Rijke mensen hebben geen zorgen over morgen, dat kennen ze niet en als problemen zijn dan kun je dat oplossen met geld. Rijke mensen denken nooit aan oorlog, inflatie of andere problemen in de wereld. Dat hoeft niet in de rijke bubbel. Er zijn geen problemen. Die zijn er wel natuurlijk maar daar gaan we niet aan denken. Doe de gordijnen dicht!

De esthetiek in deze film is best wel interessant met een soort gotische en dromerige vibe. Een homo-erotische of biseksuele sfeer dat vaak is in satire over rijke mensen maar ook dat herken ik. In de boeken van Bret Easton Ellis is dat ook altijd, zoals ze ook altijd Ray Ban zonnebrillen dragen, al kan iedereen een Ray Ban dragen maar het hoort bij de satire en de esthetiek. De film is over de top zoals tennissen in nette pakken met zonnebrillen op en flessen champagne. In de film of wat heel veel mensen denken is dat hun een veel beter leven hebben maar het is ook echt een leven van verveling.

Barry Keoghan speelt hier de rol van zijn leven. Wat een iconische rol. Wat een eindscène. Wat heb ik me kapot gelachen om die eindscène.

Geweldige film noir. Sowieso niet heel veel films gezien met deze stijl maar van de aantal die heb gezien is deze toch wel het beste. Het begint meteen goed met de anti-held die op het bed ligt te roken. In de eerste scène word gelijk de sfeer gezet en die druipt meteen van je scherm af. Wat ik ook geweldig vind is de jazz muziek in het restaurant/barretje d.m.v een bandje met een mooie vrouw achter de piano. Ik heb hier sowieso wel een zwak voor en dat maakt films al snel goed voor mij. Het acteerwerk is gewoon perfect en Costello de hoofdpersoon speelt de stoïcijnse huurmoordenaar uitmuntend. Voor de rest een aantal spannende scènes, een waardige achtervolging en een geweldig symbolisch einde.

Een aanrader!

4

Ik vond de stijl héél goed en deze film zou je wel naast Idi i Smotri (1985) kunnen leggen maar ook weer helemaal niet.

Er zit een gigantische ongeloofwaardigheid in, dat je wellicht Hollywoodiaans kunt noemen, hoe de hoofdpersoon de hele film lang overal maar kan komen. Het is gewoon de grootste snordrukker ooit! Ik heb nog nooit iemand zo hard zien snordrukken. Dan gaat die daar even werken, kijkt om zich heen en naait er weer uit, dan sjouwt hij daar weer met een zak meel of iets dergelijks en naait er weer uit. Ik had het gevoel dat dit de hele film lang op deze manier doorging. Dat haalde mij constant uit die immersieve stijl met zeer sterke geluidsband inderdaad. Kan gewoon niet geloven dat je zo in Auschwitz kan rondlopen. Je wordt daar toch heel erg goed en constant in de gaten gehouden?

Savages is de allergrootste teleurstelling van 2012. Ik ben ook helemaal geen fan van Stone die vroeger wel een paar goede film heeft gemaakt maar de laatste tijd alleen maar bagger uitbrengt. Laat deze film het einde betekenen van Stone.

Savages is typisch een film die gemaakt is door iemand die totaal geen idee heeft wat er in het criminele circuit afspeelt. Zo krijg je een ontzettend neppe film met ongeloofwaardige irritante karakters. Ik krijg echt een slappe zak van die twee hoofdrolspelers plus die voice over van die chick die allemaal van die niet boeiende cliché praat er tussen gooit.

Nee, heb het einde eerlijk gezegd niet gehaald, wat een rommel.

Vroeger had een maat van mij als eerste in de groep een auto. Dat was redelijk speciaal. We gingen toen vaak rondrijden. Iemand anders wilde altijd voorin langs de bestuurder zitten. Op een gegeven moment wou iemand anders een keer langs de bestuurder zitten en toen kwam er een klein akkefietje over wie er nu voorin mocht zitten. Uiteindelijk hebben we de 'shotgun' regel in werking gesteld zonder verdere desastreuze gevolgen. Je kent het natuurlijk wel. Degene die als eerste 'shotgun' roept mag voorin zitten. In deze film hebben de jongeren hier nog nooit van gehoord en wanneer er een keer opeens iemand anders voorin wil zitten dan is dat uiteraard heel moeilijk op te lossen. Deze film is een goed voorbeeld van wat er allemaal fout kan gaan wanneer er geen duidelijke regels zijn van wie er nu voorin mag zitten en dat loopt niet goed af...

De mensen die de film hebben gezien snappen wel wat ik nu bedoel maar behalve dan dat ik het over de shotgun regels heb wil ik eigenlijk aangeven dat de reden waarom deze gruwelijke daad nu gebeurt niet duidelijk en geloofwaardig naar voren komt. De jongeren lijken van het ene op het andere moment opeens een morbide plan te smeden op iemand om het leven te brengen. Er zijn mensen om minder vermoord zou je kunnen zeggen maar alsnog komt het niet realistisch over. Hadden ze het niet anders kunnen aanpakken als ze iets willen zeggen over groepsdruk?

Ik moet zeggen dat de film best wel goed begint en deed me denken aan KIDS van LARRY CLARK bijvoorbeeld. De acteurs deden het allemaal behoorlijk goed en de manier waarop het in beeld wordt gebracht vind ik wel aardig. In tegenstelling hoe de jeugd wordt neergezet in SPANGAS was dit wel een verademing. De manier hoe de (afwezige) ouders in beeld werd gebracht vind ik ook wel goed.

Uiteindelijk mocht het allemaal sterker in beeld worden gebracht. Filmtechnisch was het allemaal half in orde. Ze hadden de afgunst tegenover het meisje met veel betere beeldtaal onderling kunnen vangen en niet alleen door 'kutwijf' te zeggen. Meer blikken die dreiging voorspellen, beter psychologisch inzicht onderling en anders situaties die realistischer overkomen waardoor het ook daadwerkelijk eng of koud of chilling kan overkomen. Want dat is toch veelal de bedoeling van zo'n film. De soundtrack had ook beter en origineler gekund, dit was redelijk standaard. De ontsporing en apathie van de jongeren is helemaal niet goed uitgebeeld. Van het ene op het andere moment gebeurt het gewoon.

Onvoldoende maar misschien voor Nederlandse begrippen redelijk goed. Het stukje op de kermis wanneer de jongens opeens soort van staccato praten zorgde niet voor vervreemding maar voelde eerder goedkoop en alweer ongeloofwaardig aan. Wat willen ze hiermee zeggen dan? Niet zoveel denk ik, niet goed uitgewerkt of over nagedacht.

Al bij al jammer want het had wel sterk kunnen zijn.

Edgar Wright bracht ons Shaun of the dead, tevens mij nummer een komedie ooit. Geniaal vond ik die film en kan em blijven kijken. Nu brengt ie ons een hyperactief, geflipt filmpje genaamd Scott Pilgrim vs. the world. Beduidend minder humor, meer special effects. Heb ik me ermee vermaakt deze film, zeker weten. Gaat Edgar Wright de goede kant op met deze film, in mijn ogen niet. Hij mag zich meer op de humor richten i.p.v onzin. Al was het erg leuke onzin en zag het er heel gelikt uit. De film duurt te lang en de humor was niet altijd geslaagd, maar het was wel een leuke rit.

3

Eerste helft van de film is nog best grappig maar de 2e helft is dat niet meer. Dat is vaker met komedies, dan moet er toch wat drama bijkomen. Waarom eigenlijk? De film gaat over een party chick die eigenlijk te lang wacht met kinderen en haar eierstokken in laat vriezen. Heb hier niet een mening over verder, beetje raar maar vind veel kunstmatige ingrepen raar. De film is heel overdreven Amerikaans waarbij iedereen die zij kent gaat trouwen en krijgt kinderen. Maar niet iedereen gaat trouwen toch? Niet iedereen krijgt kinderen toch? De meeste mensen gaan niet trouwen maar in deze film wel dus. Het einde van de film heeft alleen een positieve boodschap en ik weet niet of ik daar dan achtersta. Want het lijkt erop dat ze een eenzaam leven tegemoet gaat of dat kan aan mij liggen. Jammer, eerste helft is best grappig en vermakelijk en tweede helft te Amerikaans en teveel drama.

Een geweldige (levensveranderende) ervaring!

De film is geregisseerd door de creatieve, intelligentie, artistieke, geniale duizendpoot Ben Stiller en speelt ook nog eens de hoofdrol. Ik ben een ontzettende fan en had dan ook liever gezien dat Ben Stiller iedere rol had vertolkt want elke keer als hij uit beeld ging had ik zoiets van 'hey, waar is Ben Stiller?'

Deze film vloog gewoon voorbij en van mij had deze film zelfs wel 24 uur mogen duren en dat Ben Stiller elk land in de wereld afging vol ludieke personages en grappige momenten waar de film bijna uit zijn voegen barst!

Toch wil ik een applaus geven aan Hollywood en Ben Stiller en iedereen achter zijn computer mag ook even applaudisseren want hoe verzinnen ze het elke keer weer! Met elke komedie en romcom uit Hollywood sta ik somersaults te maken in de woonkamer want de anticipatie is zo hoog mensen!

Hoe gaan ze ons nu weer verassen en uit onze stoel trekken en onze blik op de wereld veranderen en ons even laten ontsnappen uit de realiteit. En Hollywood doet het keer op keer op keer.

Ik wil deze film echt aan iedereen aanbevelen! Iedereen vindt deze leuk! Deze film kan je met je kinderen kijken maar ook met je vriendin, oma, opa, hond en kat. Iedereen vind deze film leuk gewoon. Bij de Benjamin Button scene moest ik zo hard lachen om die kop van Ben Stiller dat ik bijna stikte in de popcorn. Dat was toch een geniale referentie! Door dit soort grappen vind ik dat Hollywood gewoon meer geld moet verdienen want hé verzin het maar eens. Wat doen ze daar in het drinkwater van Hollywood dat er telkens zo'n geniale films uitkomen.

Behalve dat dit een van de grappiste film van het jaar, millennium, of decennium is zit er ook een ontzettend diepe boodschap in die ik even in een zin wil samenvatten. Want het is niet alleen maar grappig mensen het heeft ook een hart, een ontzettende warme boodschap die iedereen aanspreekt en waar iedereen zich in kan herkennen.

Stop dreaming, start living!

Na het einde van deze film (die veel te kort was) gooide ik al mijn spullen in een reiskoffer en ging ik eindelijk die reis maken naar Australië. Eerst schreef ik een 14 pagina lange brief aan Ben Stiller om hem te bedanken dat hij mijn leven zo heeft veranderd en dat hij mij doet inzien dat ik écht moet gaan leven. Bon Voyage mensen! Ik ga eindelijk mijn dromen volgen en jullie zouden hetzelfde moeten doen. Luister naar Ben Stiller! Kijk de film tien keer als het moet want ik weet dat ik dat ga doen. Tien sterren, 7 Oscars en 9 Emmy's verdient deze film! Ben Stiller mag van mij ook de Lifetime Achievement Arward binnenslepen voor al die geweldige herinneringen.

Gisteren eindelijk Serpico bekeken en ik moet eerlijk zeggen dat hij behoorlijk tegenviel.
Na zoveel positieve reacties verwachtte ik meer van deze film.

Na Dog Day Afternoon die ik echt geweldig vond door de broeierige, zenuwslopende sfeer die er gecreëerd wordt.
Ik miste die sfeer totaal in deze film, vond het niet spannend of meeslepend.

Al Pacino speelt zijn rol wel erg goed en het aparte personage Serpico is ook erg integrerend en sowieso interessant om te zien.
Hij is totaal anders als een gemiddelde agent niet alleen omdat hij geen zwart geld aanpakt maar zijn interesses bijvoorbeeld literatuur en ballet.
Dat vond ik wel goed aan de film hij had het al moeilijk als agent en met het corruptie probleem erbij kan hij niemand vertrouwen en is hij helemaal alleen op zichzelf aangewezen.
Denk dat dit het grootste pluspunt is van de film maar daarbij vond ik het lang niet zo zenuwslopend als DDA.

Het einde vond ik ook slecht het was gewoon opeens afgelopen bats, boem en Serpico zit in Zwitserland.

Toch wel een goede film waar waarschijnlijk heel veel films op gebaseerd zijn daarna.
Jammer dat de sfeer niet wat beter anders was dit echt een topper geweest voor mij.

Al met al kan ik alleen maar zeggen respect voor Frank Serpico.

3

Effectieve horrorfilm met bovengemiddelde personages die het allemaal naar behoren doen. Fijn om naar een horror te kijken zonder cliché tieners die je irriteren maar naar mensen van vlees en bloed te kijken die allemaal hun eigen problemen hebben waar ze mee worstelen.

De omineuze locatie, een psychiatrische inrichting doet eigenlijk het meeste werk in deze film vooral als ze midden in de nacht daar rond gaan dwalen.

De scène met de schim die om de hoek komt kijken is qua timing en sfeer de hoogtepunt van de film en een sterk staaltje filmmakerij.

Echt eng en spannend word het wat mij betreft niet; zijn maar weinig films die dat wel doen bij mij, randzaken zoals: sfeer, opbouw, acteerwerk, soundtrack is allemaal van bovengemiddeld niveau en ook word je een aantal keren op het verkeerde been gezet en is het uiteindelijke plot behoorlijk sterk en niet makkelijk te doorzien.

Frank Darabont - The shawshank redemption

Gisteren gekeken ik had hem een aantal jaren geleden al gezien maar kon me niks meer herinneren behalve het einde.

Wat zal ik er van zeggen het is een zeker een mooie film maar om dit de beste film ooit te noemen vind ik ridicuul.

Want wat is het nu uiteindelijk gewoon een geromantiseerd standaard gevangenis verhaaltje die misschien net iets beter is.

Voornamelijk door het sterke acteerwerk van Morgan Freeman en Tim Robbins.

Uiteindelijk is het een mooi verhaal over vriendschap, moed, verraad, kansen en goed en kwaad. Maar vooral vriendschap blinkt erg uit in deze film die ik wel oprecht vind.

Maar het is redelijk standaard allemaal met de onschuldige gevangene de corrupte gevangenis directeur, de ontsnapping uit de gevangenis, het recht dat zegeviert en blablabla.

Nergens blinkt de film echt uit en geniaal of origineel zijn de woorden die ik hier totaal niet kwijt kan.

Gewoon een mooie film met goed acteerwerk en een sentimentele soundtrack.

3

The Shining. Een komediefilm die niet grappig is.

Ik ben Kubrick films aan het herbekijken en 2001 en Barry Lyndon blijven absolute sterke, geniale en mysterieuze films. Dit is denk ik de 3e keer dat ik deze film kijk en de film is gewoon belachelijk. Wat een belachelijke film is dit zeg. Ik lees de reviews over hoe creepy de sfeer wel niet is en nog nooit heb ik deze film gekeken en gedacht oe wat eng zeg, wat een beklemmende film. Dit is gewoon een belachelijke film.

Het begint eigenlijk waar Wendy aan de ontbijttafel een boek lees, een boterham eet, een peuk rookt en koffie drinkt en praat met haar zoontje. Allemaal tegelijkertijd. Dit is maar een klein detail maar Kubrick houdt van details. Jack is eigenlijk al meteen vanaf het begin een rare kwibus die dan steeds raarder wordt. Ergens kan ik dat nog vergeven, alleen de transformatie is dan niet zo sterk. Jack is uiteindelijk een schrijver die niet schrijft en niet weet wat hij wil schrijven. Dat is al grappig. Uiteindelijk schrijft hij maar een zin op papier. Dat is hilarisch. Niet eng. Ik bedoel hij is daar wekenlang dezelfde zin op papier aan het knallen gewoon. Dat is wel echt grappig. Wat ook grappig is als hij doordraait en schreeuwt: wat wil je dan, dat ik ga werken in een carwash! Haha, die onzekerheid over status en faam is best grappig. Ook als zijn lieve vrouw hem een broodje komt brengen en dat hij dan flipt over dat ze hem uit zijn concentratie haalt. Maar hij is maar een zin op papier aan het knallen al die tijd.

Dan hebben we Jack zelf die doordraait. Jack vangt continue alle klappen. Hij verneukt het keer op keer. Hij wordt door zijn vrouw van een trap gemaaid met een honkbalknuppel en dan wordt hij de voorraadkast in gesleept. Jack is echt de grootste loser ooit gewoon. Daarna beukt hij met een hakbijl door een deur heen, alleen maar zodat zijn vrouw hem met een mes in zijn hand snijdt. Auw! Wat een loser. Zelfs als hij doordraait en een heel feest verbeeldt krijgt hij een glas avocado over zich heen. Zelfs in zijn gestoorde waanideeën is hij een loser. En op het einde krijgt hij zijn zoontje niet eens te pakken en bevriest hij als een debiel in het sneeuw. Je kan die kop van hem daar toch niet serieus nemen. Jack doet me denken aan die kerel van Home Alone die continue alle klappen vangt.

Dan sommige scenes zoals een kamer vol skeletten en spinnenwebben. Oeooeoe wat eng zeg. Dat ziet eruit als een attractie in de Efteling. Dat zag eruit als een kinderspookhuis En de manier hoe Wendy door dat huis heen huppelt met dat mes wat ook totaal niet serieus te nemen. Die scene waarbij een kerel in een konijnenpak op het punt staat op iemand te pijpen. Dat was ook weer belachelijk. Het is allemaal belachelijk.

The Shining zelf is een soort telepathie waar niemand ook maar iets aan heeft gehad. Dat had er net zo goed uit gehaald kunnen worden. The Shining is een soort gave die een spoiler geeft aan de kijker. Je hebt er niks aan, niemand heeft er iets aan gehad in deze film. Die zwarte gast komt kijken in dat hotel en wordt gewoon neergemaaid.

De eerste keer dacht ik dat ik iets had gemist aan deze film. Hierboven staat iets over een puzzel die niet op te lossen is. Dat komt omdat het gewoonweg niet klopt. Het is een satire, het is komedie. Het is niet serieus te nemen. Als het nog meer over de top ging qua acteren en scenes dat was het waarschijnlijk wel echt grappig geweest. Dit een bloedserieuze, niet serieuze film.

De genialiteit van deze film is denk ik dat Kubrick mensen voor de gek heeft gehouden. Dat mensen zeggen o man wat een spannende film zeg. En dat Kubrick gewoon een lolletje heeft daarmee.

Robert Altman - Short Cuts

Goede film is het zeker. Maar toch kan het in mijn ogen niet aan magnolia tippen mede door de soundtrack, manier van filmen en onderwerpen die daar aan te pas komen.

Hier heb ik zeker van genoten maar vindt het meer oppervlakkiger en minder intenser als Magnolia, Crash, Babel enz.

Zijn ook geen memorabele scenes die erboven uit springen. Voelt allemaal even vlak aan.

Vond Tim Robbins als politieman wel het leukste om te kijken, vooral grappig ook met dat hondje.

Ben het helemaal mee eens om dit en studie van menselijk gedrag te noemen en dat het misschien meer menselijker en realistischer is dan andere films met een mozaïek structuur. Misschien wel, maar dat maakt het voor mij niet beter.

3.5

Teleurstellend.

Side Effects begint intrigerend en verwachtte dan ook dat het een behoorlijk goede film zou worden die iets zou zeggen over de hedendaagse farmaceutische industrie waarin er te snel verschillende (happy) pillen worden verstrekt aan mensen die depressief in het leven staan.

Uiteindelijk komt er een ongeloofwaardig, vergezocht plot dat niet echt thuishoort in deze film en de noodzaak van zo'n plot ontgaat mij dan ook helemaal. Door deze plottwist erbij te mengen lijkt de aanklacht tegenover antidepressiva in het niets te vallen en alleen het onlogische thrillerelement lijkt dan nog belangrijk te zijn.

Het is jammer omdat de film genoeg materie en kwalitatieve kanten had om een memorabele bijtende film te worden maar helaas werd er teveel gefocust op de plottwist.

De stijl van Soderbergh is herkenbaar en Law speelt een overtuigende psychiater. In het algemeen hing er wel een aardige sfeer in de film.

Gemiste kans.

Michael Haneke - Der Siebente Kontinent

Weer een goede film van Haneke, al vond ik het eerste uur uiterst vermoeiend om te kijken, maar wist dat het nog wel goed gemaakt ging worden.

Weer een ziekelijk uitgangspunt waar de hedendaagse maatschappij als een killer wordt uitgebeeld.

Wat ik goed vond aan de film is het herhaaldelijk ritme van het dagelijks leven, je ziet dat ze redelijk dood in het leven staan hoogstwaarschijnlijk door de dagelijkse handelingen, als ze naar de supermarkt gaan zie je ook dat ze zomaar wat in de winkelwagen gooien ze hebben er totaal geen zin meer in.

Wat ik dan ook weer goed vind als ze het huis afbreken waar je normaal zou denken dat ze er (beetje) plezier in zouden beleven door het huis af te breken, doen ze dit op dezelfde manier als ze naar de supermarkt gaan. Ze hebben totaal geen plezier meer in het leven.

Wat ook grappig is in het interview van Haneke is dat hij zegt dat de meeste mensen problemen hebben met de scene dat ze het geld door de wc spoelen i.p.v de actie van de familie op het einde.

Grootste taboe is geld verkloten in de westerse maatschappij maar je eigen leven ontnemen kan wel door de beugel.

Daarnaast zijn er een aantal scenes die echt sterk waren zoals de wasserette, aquarium, het auto-ongeluk, terugkerend plaatje van Australië(waar op het eind het water op een onmogelijke manier golft) en de brief die de vader voorleest.

Al bij al een sterke film die ooit wel een herziening verdient.

3.5

Ik houd wel van een goede wraakfilm maar had hier wel iets meer van verwacht. Alweer een zwijgende hoofdpersoon. Ik vond het begin eerlijk gezegd heel goed en ik zat er goed in toen de hoofdpersoon besloot om sterker te gaan worden en de eerste actiescène vond ik ook wel goed. Daarna is het allemaal een beetje te overdreven om serieus te nemen en krijg je een soort John Wick kloon van een film voorgeschoteld. Een van de laatste scenes met die vrouw en een machinegeweer vond ik heel erg maf. Je kan beter een John Wick film opzetten.

Ik had andere verwachtingen van deze film maar uiteindelijk is het goed bevallen. Denk dat het vooral komt door verschillende opmerkingen die ik heb gehoord dat het ontzettend rauw zou zijn en moeilijk om naar te kijken. Ook mensen die tijdens een screening naar buiten lopen omdat ze er niet meer tegen konden en dergelijke.

Op dat vlak vind ik dat allemaal wel meevallen. Had nergens moeite mee, nou misschien wel met de scene in bed waarbij de rollen van man en vrouw even werden omgedraaid.

De pluspunten is de manier waarop het gefilmd is en de complexiteit van het personage.

Campos filmt soms geen gezichten maar alleen de romp, dat nu een stijlelement is wat hij eigen heeft gemaakt. Voor de rest is het gespeel met geluid erg leuk in deze film. Qua vorm, stijl en inhoud is dat in After School wel beter gedaan.

Het personage zelf is erg goed neergezet. Bijna technisch perfect op een bepaalde manier waarop je niet weet of hij nu een ¨spoiler*gestoorde psychopaat is of een redelijk normale jongeman. Een student met liefdesverdriet die naar Parijs gaat en dan in het begin op een hoffelijke, verlegen manier omgaat met meisjes. Daarna zie je een manipulerende kant van Simon, liegen, bedriegen, amoreel, vreemdgaan, afpersen en een gewelddadige kant.

Op het einde weet je dat Simon goed in de knoopt zit met zichzelf maar of hij nu echt gevaarlijk is, psychopathisch is, blijft onduidelijk en dat is het geweldige van deze film waardoor hij nadat hij afgelopen is wel even blijft hangen. Een soort puzzel waarbij er stukjes ontbreken en je elke scene weer na kan gaan of je iets hebt gemist en daardoor wel zin hebt om hem te herzien. Het compleet begrijpen van Simon is ook niet de bedoeling, het twijfelen over het personage is de bedoeling.

Waar ik bij After School nog dacht aan Hanneke en Van Sant, heeft hij bij deze film meer zijn eigen draai gevonden en een eigen stijl. Geen entertainment dit, maar een eigen creatieve, originele kijk op film. Campus denkt alleen aan eigen visie en niet aan het publiek waardoor dit een regisseur is waar je niet kan wachten op zijn volgende film om te kijken wat hij daarvan maakt.

Gisteren op tv gekeken en wat een zieke film is dit eigenlijk.

In het begin van de film zat ik continue te twijfelen of ik toch iets anders ging kijken want vond het maar een simpele bedoeling.

Maar ze raken steeds meer verzeild in smerige zaken, leugens, verraad en moord.

Vanaf het moment met die sneeuw mobile vond ik de film pas interessant worden en wou ik hoe dan ook weten hoe het af ging lopen.

Het acteerwerk was sowieso goed en dan vooral van Billy Bob, zo kreeg echt zwaar veel medelijden met die gast toen ze in de auto zaten en hij vertelde dat hij nog nooit een meisje heeft gekust en dat het enigste meisje in zijn leven alleen bij hem was voor een weddenschap. Wat ontzettend zielig vooral omdat Jacob het zelf niet eens erg vond je krijgt er gewoon een ontzettend onrechtvaardig, misselijk gevoel bij.

Het beste vond ik nog wel toen de 2 broers met die andere gast wat gingen drinken en daarna bij hem thuis zaten.

Wat vond ik dit geniaal en vooral zo onvoorspelbaar wat er gebeurt en gezegd word, voor wie Jacob nou kiest en of Jacob nu aan het acteren is of juist niet. Gewoon geweldig.

Het enigste minpunt vind ik de vrouw van Hank,

aardig, eerlijk vrouwtje verandert van het ene naar het andere moment in een koelbloedige secreet dat om niemand iets geeft behalve haar eigen familie.

Het einde vond ik ook heel goed en ontzettend ziek. Maar had van mij nog wel iets langer mogen duren. Dat ze nog iets laten ze dat Hank en zijn familie in schuldgevoel leven of iets dergelijks.

Het is wel een film die je zo goed als maar een keer kan kijken omdat de 2e keer alle verrassingen weg zijn maar goed misschien over een jaar ofso.

4

Sinister is voor veel mensen de horrorfilm van 2012. Aan de ene kant kan ik me daar wel in vinden en aan de andere kant vind ik deze film totaal niet eng. Het is een beetje een mengeling van 'found footage' en 'haunting house.' De film heeft dan ook wel raakvlakken met V/H/S. En hoewel de film redelijk goed is uitgewerkt en strak gemaakt is kan ik niet zeggen dat ik het geweldig vind.

Ik weet niet hoe het met de meeste zit maar ik heb een gigantische hekel aan het soort film waar iemand in een huis loopt en hier en daar enge geluidjes hoort. De persoon gaat er natuurlijk op af lopen en treft iets anders aan dan een geest of monster. Dit is ontzettend lame en deze film heeft een paar van die momentjes.

De film heeft wel een aardige sounddesign en hier en daar komt er wel een leuk elektronisch deuntje voorbij wat ik wel kan waarderen maar daar had ook wel meer uitgehaald kunnen worden. Waar het bij een horrorfilm uiteindelijk om draait is of de film eng is of niet en daar heeft de film mij teleurgesteld hoewel de filmpjes behoorlijk luguber waren waren de geschminkte kinderen totaal niet eng.

Geinig filmpje. Niet zozeer grappig, heb er niet om kunnen lachen maar eerder het concept. Dus Sisu is een soort legendarisch, iconisch figuur dat niet dood wil gaan. Dat hebben we eerder gehoord maar in de setting van WO2 met Nazi's en goud. De setting, omgeving is misschien wel het grootste pluspunt van deze film. Het is allemaal wel erg overdreven maar vermakelijk in beeld gebracht. Het is jammer dat de Nazi's Engels spreken en wat het nog erger maakt, is dat de Finnen wel Fins spreken. Ik kan hier absoluut geen reden voor bedenken? Ik dacht eerst dat de Nazi's Engels spreken om een groter publiek te bereiken (lees Amerika) maar waarom zouden de Finnen dan wel Fins spreken? Laat dan iedereen Engels spreken? Voor een film met veel oog voor details is dit wel jammer.

Vermakelijke thriller die helaas wel voorspelbaar is waardoor de ontknoping niet verrassend is. Ik kijk de film toch niet noodzakelijk voor de twist die mij gaat verrassen maar let veel meer op andere zaken. Een film die er visueel best aardig uitziet met een satirische kijk op huidverzorgingsproducten en de marketing daaromheen gecombineerd met paranoia. De paranoia is wat mij betreft best goed uitgebeeld in deze film. Het wordt nergens echt gruwelijk of echt grappig waardoor je je niet verveelt bij deze film maar hij zal ook niet lang blijven hangen.

Eindelijk!

Een animatie die niet bedoelt is voor kleine kinderen en waar volwassenen ook een glimlach bij kunnen laten.

Fijne animatie die mij de hele speelduur heeft kunnen vermaken.

De film was niet bedoeld om als mooiste animatie film bestempeld te worden maar om het verhaal.

Geschreven door Simon pegg en een stem ingesproken door hem.

Zeker een aanrader.

4

Boring.

Ik wist van tevoren al dat dit een redelijk saaie film over alcoholisme ging worden maar had het niet zó erg vervelend verwacht. Uiteindelijk besloten om de film te kijken omdat Aaron Paul erin speelt en of hij naast Breaking Bad ook nog iets fatsoenlijks kan afleveren. Het begin is nog wel grappig bij wijlen en hier en daar een leuke opmerking.

Het is vooral wanneer de irritante, te allen tijden oma kleren dragende, vriendin naar de AA gaat dat de film vervalt in typische tv-film gebeuren vol cliché gebeurtenissen. De film is ook helemaal niet hard, niet dat nou perse moet zijn maar de confrontatie op het einde was wel heel mak.

Al bij al ontzettend vervelend en raad deze niemand aan tenzij je écht wat tijd moet doden en de enigste filmoptie deze film is. Betere films over alcoholisme zijn dan wel Barfly en Leaving Las Vegas.

Na 20 minuten uitgezet. Kon het niet verder verdragen.

Wanner iemand z'n telefoon in een pan gooit en die telefoon helemaal verbrand en dan nog hallo hallo tegen die telefoon gaat zeggen dan ben ik weg. Wat een slechte humor zeg.

Daarnaast loopt Faris er ontzettend houterig bij alsof je er zo bij loopt als je stoned bent.

Slecht!

Fijne film.

Paar verschillende verhaallijnen, goede dialogen en veel gepaf.

Acteurs komen overtuigend en realistisch over.

De film heeft me constant weten te boeien en zakt ook nergens in.

Goede zomerse sfeer en vermakelijk tot het eind.

Binnenkort maar het vervolg Blue in the face kijken.

Vind het genre komedie niet erbij passen,

misschien wel een paar grappige momenten,

maar in zijn totaliteit totaal geen komedie.

3.5

David Fincher - The social network

Niet boeiende film, na 2 uur kijken had ik zoiets van waar heb ik nou naar gekeken. Eigenlijk helemaal niks, het verhaal achter Facebook zoals dat hier verfilmd is, is gewoon totaal niet interessant en/of inspirerend.

De film gaat veelal over gesprekken wie waar nou recht op heeft met betrekking tot Facebook. Uiteindelijk moet Zuckerburg settelen met een bedrag wat zoals in de film gezegd wordt eigenlijk een snelheidsboete is voor Zuckerburg. Voor iemand die niet om geld geeft zou hier ook niet zo moeilijk om moeten doen.

Het enigste positieve is Timberlake als een smooth internet ondernemer.

Andrew Garfield speelde ook goed bekend van Boy A.

De film gaat ook mis op elk vlak het is niet grappig, dramatisch of spannend.

Het is wel mooi voor het oog maar niet geweldig. Soundtrack was ook goed te doen. En het einde is zo lam als een zoutzak. Heb ook het gevoel dat ze er nog veel meer in hadden kunnen stoppen wat de film boeiender maakt.

Ik ben ook geen voorstander van Facebook dus Fuck Facebook in the face.

2

Een film die mij wel heel goed ligt maar uiteindelijk teleurstelt in een gigantische anticlimax die de film geen goed doet. De subtiele sounddesign; omineuze dreunen die een bepaalde spanning, vervreemding creëert verzandt uiteindelijk in een matige nietszeggende film. De film is vakkundig, stijlvol geregisseerd maar er ontbrak mij uiteindelijk een bepaald doel of boodschap waardoor er voor mij niks te halen valt wat ontzettend jammer is want voor de rest is wel het genieten.