Meningen

Sterk.

Een film die mij kan boeien met stukjes van Second Life erin is sowieso al geslaagd. Dat had ik nou nooit kunnen bedenken alhoewel ik nog nooit zo'n mooie beelden van dat digitaal wereldje heb gezien. Stijn Koomen heeft nou niet bepaald een moeilijke rol in deze film maar hij past precies in het plaatje van introverte apathische pro gamer.

Een postmoderne film van Nederlandse bodem. Ja, echt waar en meteen mijn favoriete film van Nederlandse bodem. Een subtiel filmpje waar je zelf nog het een en ander moet invullen over de protagonist want het wordt zeker niet hapklaar voor je geserveerd. Een film die het moet hebben van het camerawerk en sounddesign en de leegte die het uitstraalt. Het camerawerk is erg goed, zitten een paar erg mooie shots in. Sounddesign is goed en ben er content mee maar zoals eerder is gezegd was het nog beter geweest als er meer verontrustende soundtracks inzaten. Deze film legt de hedendaagse tijd ook erg goed vast op een erg originele manier ook.

David Verbeek ga ik in de gaten houden, lijkt mij iemand die in al zijn films een bepaalde stijl hanteert en daarbij een boodschap heeft en zodoende bij mij iig een indruk achterlaat.

*4

Leuke film weer van de Coens.

Deze hoort zeker niet bij de top van wat hun gemaakt hebben maar is zeker wel weer een bovengemiddelde vlotte film met allerlei leuke personages.

Een memorabel rol van Cage die hier een goede rol neerzet als niet zo snuggere kruimeldief maar de lof gaat eigenlijk allemaal naar Goodman die het grappigste uit de hoek komt elke keer.

Het verhaal zelf is niet zo heel boeiend ook al hebben ze hier en daar wel wat leuke elementen erin gestopt zoals die kerel die Cage achtervolgt op een motor of het begin van de film waar Cage een aantal keren achter elkaar door mislukte overval pogingen in de gevangenis beland.

Bij elke Coen film is de uitwerking weer grandioos en kan je weer een goed verzorgde film verwachten samen met het ludieke verhaal, de humor en misdaad is het een erg fijne film geworden.

Redelijke film van Uwe Boll.

Het begint goed met aardige opbouwende spanning. Maar het maatschappij kritische komt behoorlijk slecht uit de verf. Het slaat natuurlijk nergens op dat dit ook maar iets met population control te maken moet hebben. Uiteindelijk is het een soort van misdaad plotje hoe je ergens mee wegkomt. Nog een groot een minpunt is het emotieloze van deze film. Het deed me allemaal helemaal niks. Voor de rest was de actie wel ok en het acteerwerk vind ik ook wel goed.

Waar sloeg die scene in die bingo hal nou op?

Hier hadden ze echt veel uit kunnen halen en het eindigt allemaal maar slapjes en middelmatig.

Toch wel leuk om een keer te kijken maar nooit meer.

2.5

Rampart is een film die geheel gedragen wordt door Harrelson die een uitstekende rol neerzet als agent met een kort lontje en een alcohol probleem. Het is leuk om te zien hoe hij langzaam bezwijkt onder de schandalen en privé problemen en de hele film ontzettend koppig blijft doorgaan. Hier en daar worden er mooie beelden getoond en is het al bij al een boeiende en broeiende karakterstudie maar loopt het allemaal af met een sisser en niet echt memorabel.

Voornamelijk een goede film door Kieran Culkin. Ik hoop dat Jesse Eisenberg in het echt ook autistisch is want hierin speelt hij wederom een autist. Hij regisseert deze film zelf dus hij wil misschien heel zijn leven hetzelfde typetje spelen. Het acteerwerk is erg goed waarbij je heel erg gelooft dat de personages echt zijn en daarin zit heel veel herkenning. Ik herken deze personages, die bestaan in het echte leven en dat maakt de film sterk. Echt grappig kan ik de film niet noemen.

Fijne sfeervolle mysterieuze thriller.

Ik vond de sfeer wel heerlijk in deze film en de stijlvolle manier waarop het geschoten is met de heerlijke soundtrack.

De dialogen zijn ook wel vermakelijk en het acteerwerk is goed, beetje overacting hier en daar maar wordt nergens irritant.

Spannend wordt het wel maar ik zat niet op het puntje van mijn stoel.

Gewoon vermakelijk had misschien nog een beetje meer met het verhaal gespeeld mogen worden. Uiteindelijk is het een verhaal precies wat het lijkt maar komt er telkens ruimte voor twijfel.

3.5

Dit kun je eigenlijk niet eens een film noemen het is meer kunst.

Ik vond het begin van de film al meteen interessant met een diepe inleidende stem die zegt dat we bij het begin beginnen. Alleen begint de film helemaal niet bij het begin en het is onduidelijk wat het begin is. De stem zegt ook dat het enkel film is en geconstrueerd is.

Het gaat over een onderwerp waar eigenlijk al te veel films over gemaakt zijn en die meestal worden bedolven onder de clichés en voorspelbare situaties.

Man en vrouw worden verliefd op elkaar en verlaten hun wederhelften.

Het is een prachtige film die je aan de stijl van David Lynch doet denken. Alleen vind ik de stijl van deze film veel beter en stijlvoller, maar ook erg verwarrend.

Maar waar Lynch vaak nog voor bepaald schokeffect gaat gebeurt dat hier niet, geen scene die erg intens is of een bepaald gevoel bij je los laat.

Maar de beelden van een vallende Alex, en van de stad tussendoor met vaak een bepaald kleurgebruik zijn geweldig en houd de film mysterieus.

Het is meer een filmische puzzel die je met eigen interpretatie moet oplossen. Anderen noemen het een surrealistische liefdesverhaal of een metaforisch liefdesverhaal.

Ik zelf noem het kunst want je kan iets erg mooi en interessant vinden maar tegelijkertijd het totaal niet begrijpen.

Zo kan ik deze film wel omschrijven want na afloop zit je met meer vragen dan antwoorden.

Als totaalplaatje vond ik het toch een toffe film, mooi voor het oog, sfeervol, bijzonder camerawerk, goed acteerwerk en de soundtrack past er goed bij.

Zeker ga ik deze nog een keer herzien.

Alleen op het einde rijst er wel een vraag naar boven.

Wat wil Christoffer Boe ons nu eigenlijk vertellen?

3.5

In eerste instantie vond ik dit geen geweldige film. Dit is wel een film die je moet zien als je films als Spring Breakers en/of Uncut Gems goede films vindt. Deze twee films vind ik allebei wel beter dan Red Rocket maar wat mij betreft passen deze films in hetzelfde rijtje thuis. Het lijkt op Uncut Gems omdat het gaat over een hoofdpersonage dat zich steeds dieper in de nesten werkt en ook constant alles aan elkaar lult. Het lijkt op Spring Breakers vanwege het James Franco personage dat niet volwassen wil worden en de oversekste sfeer. Misschien kan iemand zeggen dat dat helemaal niet zo is maar ik vind die 3 films wel overeenkomsten hebben in onderwerp en personages. In deze films is de esthetische kant ook belangrijk of zelfs overheersend. Style over substance.

In eerste instantie vond ik dit geen geweldige film. De hoofdpersoon is 40+ maar gedraagt zich en praat als een 18-jarige. Of zo iemand in het echt bestaat, kan ik niet zeggen, misschien wel. Ik heb weleens een interview gezien met een pornoster en dan krijg je eigenlijk ook wel een oppervlakkig gesprek dat niet de diepte ingaat. Er is geen diepte en porno is misschien wel gewoon een wereld dat gewoon een aantrekkingsveld heeft voor domme en oppervlakkige mensen. Misschien is dat ook gewoon goed en dan klopt het. Misschien moeten deze mensen inderdaad niet teveel praten. Het is moeilijk of zwaar om dit personage zo lang te volgen dat niet de diepte ingaat.

De film is niet noodzakelijk grappig maar een aantal momenten zijn wel echt hilarisch. Ook wel grappig op een originele manier. Misschien is de film te lang maar ik moet er toch nog wel regelmatig aan denken. Het is toch wel een one-of-a-kind film die door de herhaling en lange duur juist blijft hangen. Wel weer een film die ik waarschijnlijk aan niemand die ik ken zal aanbevelen. Die zullen mij dan raar aankijken waarom ik met deze film op de proppen kom. Dit is wel een rare komedie, het is een zwarte komedie maar eentje die je met een slecht gevoel achterlaat.

Geen geweldige film.

Terwijl er eigenlijk heel veel potentie is om dat wel te zijn. De film slaagt er wel in om een creepy sfeertje neer te zetten en enkele scenes geven een gevoel van paranoia af. En dat is wel nice gedaan. Het probleem voor mij is dat alles zo vlot moet gaan in deze film. Zo is dit een horrorfilm met meer diepgang dan gemiddeld en de content is zeer interessant.

Jammer genoeg wordt alles maar een beetje afgerafeld en zijn de dialogen ook behoorlijk matig. De film had meer tijd nodig, meer opbouw om echt geloofwaardig te zijn.

Al bij al wel aardig tijdverdrijf. Je wilt Ethan Hawk wel volgen en het thriller element is wat mij betreft ook goed uitgewerkt. Je wilt weten hoe de vork in de steel zit. Sommige scenes zijn suggestief behoorlijk gruwelijk. Maar jammer genoeg te veel minpunten om echt te beklijven en zo mag er van over het onderwerp nog wel een film uitkomen.

Kleine aanrader voor de maandavond.

Ze hebben elkaar nog nooit gezien maar zijn stiekem helemaal verliefd op elkaar door te communiceren via een gehandicapten telefoonservice.

Kan me helemaal vind in Mather en vond het in zijn totaliteit ook boeiend en grappig.

Mather maakt veel goede punten.

Maar hij spreekt en discussieert wel met veel idiote figuren waardoor het wel een beetje makkelijk is natuurlijk.

3.5

Wat een slechte film die hard zijn best doet om origineel en cool te zijn maar daar totaal de mist in gaat.

Eerste wat echt niet aanslaat is de poging om met een originele manier met de soundtrack om te gaan, waar het in kick-ass wel perfect uit de voeten komt is het hier tenenkrommend slecht.

Ten tweede de zo niet nodige snij en bloed scenes die er alleen maar in zaten om de film een soort brute status te geven.

Ten derde zie je in het begin een paar beelden van een geweldig mooie futuristische stad en daarna zie je daar niks meer van terug.

Ten 4e het kat in het doos verhaaltje wat de nodige diepgang moest geven maar daar mij totaal niet mee boeit.

Ten 5e uitermate slechte minimale karakter verdieping.

Ten 6e Het einde wat ook totaal niet nodig was. Ik dacht echt niet wat een mindfuck maar meer wat goedkoop.

Nog een dan, de zo veel gejatte elementen met de gang scene als top uiteraard van Old Boy maar dan ook weer zo slecht. Jude Law heeft 2 messen en slacht 21 ander Repo man uit. Laten we daar nog een vaag nummer onder knallen dan kan het helemaal niet stuk.

Het acteerwerk vond ik wel voldoende en vond het wel aardig om Jude Law in zo'n soort film te zien maar heb toch het meeste genoten van Forest Whitaker en liev schreiber.

Ik hoor mensen allemaal zeiken over Carice maar die had toch zo'n kleine rol wat voor sterk acteerwerk had je daar willen zien. Zij deed gewoon haar ding en kwam een paar minuten in beeld.

Tja gewoon slecht vond het vooral slecht omdat ik het een geweldig gegeven vind, van die organen die weer terug genomen moeten worden als je niet kan betalen en vond het eerste half uur, 3 kwartier goed maar werd zo hard verpest.

1.5

Heel fijn filmpje.

Eigenlijk vind ik deze film stukken beter dan Oslo 31. August op het einde na. De film werd heel matig afgesloten. Gelukkig was alles wat daarvoor kwam wel genieten.

Een stuk dynamischer qua verhaal en omgeving vergeleken met Oslo. wellicht doordat er twee hoofdpersonen in voorkomen maar gewoonweg maken ze meer mee dan onze vriend in zijn tweede film.

De stijl en thema's van Trier zijn geweldig, Stijlvolle ingetogen melancholische film.

De film heeft een lange aanloop maar ik houd daar wel van. Een lange aanloop zorgt voor een betere beloning aan het einde van de film. Dus je moet wel wat investeren maar dat zorgt dat je beter in de film zit. Del Toro doet het uitstekend en de andere acteurs acteren ook overtuigend. Misschien dat Timberlake niet helemaal geloofwaardig is maar zeker wel voldoende. Aan het einde van de film moet je zelf een beetje een detective spelen lijkt wel, misschien een minpunt van de film maar ik kijk de film voornamelijk voor de sfeer. Vooral naar het einde toe wordt het steeds meer een paranoia thriller en dat is goed uitgewerkt. De scene aan de pokertafel is erg goed. Zoiets als ik weet dat jij weet dat ik het weet maar we spreken het niet uit maar geven elkaar wat aparte blikken hier en daar.

Wow.

Een ongelooflijke immersieve, zintuiglijke ervaring. Het is een heel simpel verhaal en daarvoor moet je het niet doen maar wat is dit toch goed gebracht. Het begint al met de indrukwekkende openingsscène waar het camerawerk al meteen opvalt. Het is stijlvol, glad en indringend en ontzettend knap hoe die scene is opgenomen. Dat is puur talent en visie.

Puur gericht op het audiovisuele aspect lijkt alles ontzettend perfect. Ik ben er nog steeds ondersteboven van. Ik ben zo onder de indruk dat ik nog genoeg tijd heb om nog een film te kijken vandaag maar dat zou alleen maar hard tegen kunnen vallen en die ervaring om zeep helpen. En die scene met die beer is ook zo ongelooflijk goed. Zo'n scene is moeilijk omdat een klein detail het meteen kan verpesten. De simpelste film van Iñárritu maar wel zijn beste als het op techniek aankomt al is het qua structuur wel voorspelbaar maar alsnog indringend.

Het is gebaseerd op waargebeurde feiten maar het is niet dat ik nou alles heel realistisch vond of over vond komen maar ik heb het nergens negatief ervaren. Films zoals deze en The Hateful Eight, Youth en Victoria en er zullen er zeker meer zijn bewijzen gewoon dat films belangrijk zijn t.o.v. series waar het vooral gaat om informatie en niet de ervaring en gevoel en waarbij het camerawerk gewoonweg erg belangrijk is.

Het acteerwerk was goed en dan gaat het vooral om Dicaprio en Hardy maar Oscar waardig vind ik overdreven al geef ik echt helemaal niks om Oscars behalve dan de sarcastische variant van Tim en Eric die je elk jaar kan kijken. Maar dit zijn niet echt complexe personages maar continue dezelfde soort emoties maar wel erg goed verder. Iñárritu mag van mij wel een Oscar krijgen.

Ik ben een ongeduldige son of a bitch maar ik ga deze zeker nog een keer in de bioscoop meepakken.

Best wel grappig allemaal. Vooral John Cena is heel grappig in deze film. Tegelijkertijd volgt het teveel een formule. De komedieformule. Ik zou graag een film zoals deze zien dat ze dan niet de verplichte happy end volgen want daardoor wordt de film te luchtig en te overdreven. Het hoogtepunt van de film is de besnijdenis. Alles tot aan de besnijdenis is grappig en heeft een grappige flow en daarna wordt het te flauw en ongeloofwaardig. Jammer maar wel vermakelijk en de film duurt te lang. Had wel 90 - 100 minuten gekund. Maar toch wel een komediefilm die je doet denken komedies van vroeger.

Operation Grashopper.

Had me wel goed verheugd op deze film maar vind de uitwerking vrij matig en voorspelbaar.

Het is allemaal niet zo heel boeiend wat er in deze film gebeurd. Ik had een ijskoude film verwacht van decadente leerlingen op de universiteit van Oxford maar kreeg meer een film over een etentje dat uit de hand loopt.

Gelukkig kon ik hier en daar nog wel lachen om de malle fratsen van de rijke ballen. Maar de boodschap van de film vind ik niet goed uitgewerkt en aan het einde vroeg ik me af wat de film nu eigenlijk wil vertellen. Het kwam er niet helemaal goed uit of het was niet echt boeiend genoeg. Zo was de film niet subtiel genoeg wanneer een bezopen bal over de tafel 'I hate poor people!' schreeuwt. Met andere woorden de haat van die studenten kwam bij niet echt over dat ze uiteindelijk maar een stel zielige figuren waren dat dan weer wel.

Er had meer satire in mogen zitten of wat beter schrijfwerk zodat de film wat meer was dan een uit de hand gelopen etentje en wat meer psychologisch inzicht in rijke decadente jongeren die denken dat ze alles kunnen maken.

Leuk filmpje dat meer aan de spanningsopbouw had moeten doen maar toch luguber en vermakelijk tot het einde is. De acteurs spelen allemaal goed en ik houd ervan wanneer een personage als aardig wordt geïntroduceerd maar compleet gestoord blijkt te zijn.

Aardige film.

Dit soort films kan ik meestal wel waarderen met dit soort onderwerpen.
Mcgregor speelt niet verkeerd maar kan niet zeggen dat hij nu geweldig dit personage speelt.
Eigenlijk kan je de stress en druk ook niet echt van hem aflezen terwijl dat wel de bedoeling moet zijn.
De film voelt ook gedateerd aan met al die ouwe computers en pakjes en dergelijke.
Leuk om een keer te zien maar daar blijft het bij.

2.5

Er kloppen ook een aantal dingen niet vooral op het einde als Mcgregor 300 miljoen pond aan schulden heeft veroorzaakt maar het blijkt 800 miljoen te zijn en de bank gaat failliet. Hoe is dit dan gebeurt. Wat ik ook beetje wazig vond is waarom Mcgregor van een administratieve functie naar functie manager gaat op de vloer met een eigen team.

Originele film met een interessante sfeer en concept. Ik weet niet helemaal wat ik met deze film aan moet of dat ik hem helemaal begrijp. Het is enigszins mysterieus net zoals mensen mysterieus kunnen zijn of dat je ze niet helemaal begrijpt. Dit is een soort van coming of age film die soms droogkomisch is en uiteindelijk serieuzer maar nooit helemaal serieus. Ik weet ook niet helemaal wat ik met het einde aan moet of nou begrijp wat het einde betekend. De hoofdpersoon is gewoon best wel komisch omdat hij zo bloedserieus is over zijn 'werk,' en zijn 'werk' laat hem niet genieten van het leven om bijvoorbeeld even te gaan zwemmen. En dan blijkt dat hij de hele tijd bezig is met een matige roman dat Club Sandwich heet. Dat is best grappig.

Best lekker nummer Wallners - In My Mind

Sterke film.

Een grauwe prent in een post-apocalyptische setting waarin de mensen ondertussen niks te verliezen of te winnen hebben. De regels van de beschaving waarin we nu leven bestaan niet meer en een mensenleven is niks meer waard.

Guy Pearce en Robert Pattinson spelen hun rollen ijzersterk. Pearce speelt een complex, enigmatisch en beheerst personage dat de gehele film mysterieus blijft. Hij lijkt te zoeken naar een bestraffing voor zijn daden of vindt dat hij gestraft moet worden maar dit gebeurt niet waardoor hij gekweld door een woestijnachtig gebied beweegt verlangend naar een soort rechtvaardigheid van vroeger die er niet meer is. Door het zwijgzame karakter en de omgeving deed Pearce me veel denken aan een moderne en donkere Clint Eastwood.

Een film die het moet hebben van de acteerprestaties maar ook vooral de sfeer en de soundtrack die de film een eigen smoel geeft. De film vind ik geen topper. De uitwerking van het verhaal is niet bijster interessant en de vervreemding van mensen die tien jaar zonder (morele) regels leven had wel wat beter uitgewerkt kunnen worden. De soundtrack was wel goed maar niet bijster origineel waardoor ik die alweer ben vergeten. Een aantal vervreemde scenes maakt het nog geen meesterwerk. Het is uiteindelijk vooral Pearce die de hele film maakt.

Hoe dan ook een originele, bleke post-apocalyptische film die de gehele speelduur blijft boeien.

Goed mee vermaakt.

Ik vind het mooi om al die acteurs ingetogen te zien, onopvallend maar wel aanwezig.

Hackman had een geweldige rol en kan geen film opnoemen waarin hij het beter doet.

Stiller met zijn zoontjes was ook erg grappig om te zien en Wilson met zijn verslaving vond ik ook gewoon de moeite waard.

De decors en achtergronden waren sfeervol en kleurrijk. Goed gebruik gemaakt van muziek her en der. Hier en daar een twist die je niet verwacht en vooral veel aparte gebeurtenissen.

Het grappigste vind ik Hackman en Pagoda samen op pad.

3.5

Fijn.

Na de eerste twintig minuten had ik het gevoel een film van vijf sterren voorgeschoteld te krijgen. Jammer genoeg is de mooiste scène; op de brug vrij snel in het begin te zien, en daarna hebben ze dat niveau niet meer gehaald.

Een film die je ook wel in actieve modus moet kijken want als je een beetje slaperig bent kan het al snel vermoeiend, zelfs vervelend aanvoelen met al die stille scènes waar vrij weinig in gebeurt. Het verhaal is ook niet iets om over naar huis te schrijven maar de uitwerking is wel uniek te noemen.

Gelukkig is de soundtrack ge-wel-dig, die mij telkens weer de film introk en een dromerig, hypnotiserend gevoel teweeg brengt, in combinatie met fijn camerawerk en prachtige cinemafotografie maakt het een film die mij prefect bevalt. Toen deze was afgelopen galmde hij ook nog wel even door en dacht ik meteen aan een herziening; in een staat van meer oplettendheid waarbij er 100% kans is dat de waardering gaat stijgen.

Leuk!

Eindelijk weer eens een fatsoenlijk film van Johhny Depp i.p.v die Jack Sparrow popcorn onzin.

Niet dat Depp hier nou een fantastisch acteert maar hij stelt sowieso niet teleur.

Ik vond de sfeer en de humor geweldig hierin. Het is niet over de vloer rollen van het lachen maar er zitten hier zeker genoeg grappige opmerkingen en gedachtegangen in.

Ribisi z'n rol is hierin wel het geweldigste en ook weer echt een rol die op zijn lijf geschreven is.

3.5