Meningen

Vroeger was alles beter...

Je hoort vier gabbers uit de gouden tijd van gabbers aan het woord die toch wel een aardige tik hebben gekregen van de drugs die ze hebben gebruikt. Wanneer je als buitenstaander deze docu ziet, krijg je maar een heel eenzijdig beeld van gabbers, namelijk: Vroeger was alles beter, Hardcore 4 life, Hardcore is alles en Hardcore zit in je bloed, net zoals: alcohol, thc, mdma, speed en nicotine.

Hardcore bestaat nog steeds en de gabbers die je in deze film te zien krijgt zijn toch wel betere gasten dan de groep van nu die de gabbers hebben vervangen. Namelijk gasten die 5 dagen per week fitnessen en 3 keer per dag een proteïne shake nemen en dan met een Gucci zonnebril op en een lichtblauw drankje in hun handen hun borstspieren op de bass laten bewegen.

Afijn, Hardcore is helemaal niet dood en als je nog regelmatig feesten bezoekt dan is er nog altijd Hardcore te vinden. De documentaire geeft helemaal niet een unieke kijk in deze wereld meer veel van hetzelfde en er worden weinig goede vragen gesteld. Een zo´n gast had het er nog over dat zijn leven op een gegeven moment nergens heen ging en dat de blauwe maandagen hem teveel werden en toen dacht ik dat het nog ergens heen ging maar dat was het gewoon.

Toch doet de docu ook goede dingen en als je naar feesten en festivals gaat dan kom je veel herkenning tegen zoals de ondefinieerbare bassen als je in de rij staat te wachten en dat de muziek steeds duidelijk wordt naarmate je naar binnen gaat. Ook zie je hier en daar wat gabbers in een hippie bus wat ik wel grappig vind maar voor de rest is dit een docu om snel te vergeten zoals de gabbers die je aan het woord hoort die al dat gefeest van toen ook zijn vergeten.

Als laatste heeft dit de meest slechte voice over ooit en klinkt dat totaal niet gabber. En toch leuk om wat van die oude krakers te horen.

That´s the sound of you´re brains cracking!

Vier sterren voor deze film want ik vind hem toch ondergewaardeerd. Ik houd wel van misdaad/drama. The 25th Hour is ook misdaad/drama en blijft nog altijd mijn nummer 1 en ergens is dat altijd wel mijn favoriete genre. Deze film doet wat mij betreft ook alles goed. Het acteerwerk is heel goed en de film komt heel oprecht en realistisch over. De misdaadsfeer maar ook de sfeer van sleazy, rokende mensen in een sleazy motel komt heel goed over. Het is tragisch wat er uiteindelijk gebeurt en dat verwacht je ook. Ik vind het mooi dat er nergens overdreven actie in voorkomt zoals het echte leven wat het puur en realistisch houdt.

Rauwe film.

Ik heb alleen weer een film gekeken die Engels dubbed is, eigenlijk wil ik er dan meteen niet aan beginnen, maar toch gekeken en dat was niet geheel geslaagd.

Het klinkt gewoon totaal niet om naar opvliegende boze Aziaten te luisteren met beschaafde Engelse stemmen. Nooit meer zal ik dit doen.

De film zelf is goed op meerdere vlakken namelijk het audiovisuele en de uitwerking van het verhaal als mede de acteurs. Het gebruik van die geelbruine tint is geweldig en geeft de film ontzettend veel sfeer. Maar wat de film echt afmaakt is de sounddesign en dan vooral het gebruik van die hondengeluiden onder de actiescènes. Dit lijkt me dat het heel snel afgezaagd wordt om dat zo te doen, maar hier maakt het de film wel extra rauwig.

Wat tegenviel is uiteraard de Engelse stemmen en misschien dat het daar dan ook meteen aan ligt dat ik niet meteen goed in het verhaal kwam en hier en daar een beetje gapend de film af probeerde te kijken. Het verhaal is niet origineel en het cliché liefdesverhaaltje mag me dan ook meteen gestolen worden. Het einde maakt dan wel weer heel veel goed en als totaalplaatje is dit wel een geslaagde film die succesvol is op meerdere vlakken. Nu deze nog in de toekomst herzien met ondertiteling en de originele stemmen.

3.5

Generation um... heeft een aardig concept dat een beetje om zeep wordt geholpen door de film te lang uit te trekken en daardoor voelt de film nogal slepend soms zelfs vervelend aan.

Een aardig document over een stel eind twintigers, begin dertigers die weinig in het leven zien behalve uitgaan, drinken en drugs gebruiken.

De dialogen zijn nogal matig en soms weer behoorlijk sterk maar wanneer een van de twee meisjes over haar jeugd begint te praten tegenover de camera van John dan heb je daar een gigantisch 'daar gaan we weer gevoel' bij.

Cinematografisch stelt het heel weinig voor al heeft soms wel een gortige look die er goed bij past.

Reeves past eigenlijk wel behoorlijk goed in de rol van John en de twee vrouwen die zichzelf in de film 'de vreselijkste actrices ooit' noemen zijn redelijk maar soms ook ongeloofwaardig.

Een behoorlijke low budget film waar je je af vraagt hoe Neo hier nou eigenlijk in verzeilt is maar wellicht zag hij er zelf wel iets in of had hij vertrouwen in de regisseur.

Voor mij waren er wel een aantal leuke dingen in te vinden en vooral het einde heeft iets sterks in zich.

In het algemeen een grote net niet film die te weinig te vertellen heeft maar als sociale prent over mensen die nogal futloos hun dagen besteden redelijk gelukt. Als je daarvan houdt dan kan je het wel waarderen, vind je dat helemaal niks dan zou ik hem overslaan en er geen aandacht meer aan besteden.

uhm wel mooi gefilmd allemaal maar op een gegeven moment was ik gewoon beetje e-mails aan het bekijken en andere dingen tussendoor aan het doen tussen al die stille scenes.

Heb nog best veel gedaan tussendoor.

Vond het stukje op de rots nog wel interessant en het einde was ook wel goed maar wel voorspelbaar opzich.

Ik wachtte eigenlijk de hele tijd op goede dialogen maar die kwamen maar niet.

Liever had ik een discovery stem tussen door gehoord voor meer informatie over dat gebied want zag er wel mooi uit allemaal.

Ik had ook niet na de film zoiets van nou het leek wel alsof ik zelf daar met Damon rond aan het baggeren was.

Maar begrijp wel de bedoeling van de regisseur en heb wel respect dat hij het op zo'n manier maakt.

Het concept is best goed, de acteurs doen het ook goed maar de uitwerking laat steken vallen. Het is wel vermakelijk maar helaas nergens echt grappig. Het is bijna alsof het concept uit zichzelf grappig moet zijn maar dat is niet genoeg. Het is ook wel een erg overdreven concept natuurlijk waar je niet bij na gaat denken of dat in het echt ook zo gebeurt natuurlijk maar wel geinig. De rollen worden omgedraaid in deze satirische folk horrorfilm. Jammer genoeg zijn er weinig tot geen scenes de speciaal zijn als het gaat om humor of horror. Ik kan me nu al niet veel herinneren van deze film.

Bagger.

Wel leuk voor de kinderen maar daar blijft het bij. De acteurs deden het allemaal wel goed moet ik zeggen en er zaten hier en daar ook wel grappige stukken tekst bij. Vooral die kleine complotdenker is best grappig. Dit hele verhaal is best wel maf maar uiteindelijk zijn de verhalen van Ghostbusters altijd best wel maf. Ik heb niet heel lang geleden Ghost Busters 2 gekeken en dat is echt wel een bult gekkigheid wat je voorgeschoteld krijgt maar ik kan er niet meer zo goed tegen.

Deze film ziet er best goed uit en je kijkt het niet zozeer voor een solide verhaal, het verhaal is nooit solide, het is ook wel belachelijk maar je kijkt het voor gekke spoken, de humor en de actie. En nostalgie, laten we eerlijk zijn.
Ik moet als ik deze film kijk meegaan met het gegeven dat het kleine meisje gewoon verandert in een Ghost Buster van het ene naar het andere moment. Waarom? Die geweren en alles zien er best complex uit maar zonder te oefenen of iets te lezen weet ze precies wat ze moet doen. In dit kleine dorp waar ze heengaan is er een berg en bovenop die berg heb je een put. Als je die put ingaat heb je een grote ruimte met een lijk erbij. Er is niks te doen in dit dorp maar nog nooit is er iemand in die put gegaan. Ik ga hier niet in mee. Er zijn teveel van dit soort zaken waardoor je kijkt naar iets wat nergens opslaat. Het lijkt er ook op dat de schrijvers en de makers hiervan dat ook helemaal niet erg vinden. Maar ze hadden dit toch echt wel allemaal beter kunnen maken... Voor kinderen maakt dat wat minder uit maar als volwassenen kijk je naar goed vormgegeven bagger. Niet een film die lang zal blijven hangen en ik denk op geen enkele manier kan blijven hangen. Ik zit best veel te zeiken over superheldenfilms maar een superheldenfilm is dan weer best goed als je het hiermee vergelijkt.

Indrukwekkend! Pascal snapt dingen.

Pascal is de beste toch in het genre? Hij steekt zelfs een stuk boven het maaiveld uit. Wie o wie is er beter dan Pascal? Niemand! In het begin had ik het gevoel dat het allemaal maar matig zou zijn maar het script is behoorlijk goed en zet je op het verkeerde been. Maar het allerbelangrijkste en dat geldt ook voor Martyrs (beste horror ooit imo) is EMOTIE en Pascal snapt dat.

Pascal snapt ook dat de kijker, liefhebber het gevoel van 'oe dit is wel erg gruwelijk' wil hebben en nu is deze film zeker niet zo gruwelijk als Martyrs maar het heeft wel zijn momenten van oe dit is wel erg gruwelijk... en daar doen we het uiteindelijk wel voor! Klinkt ziek misschien maar gewenning treedt op en het moet harder of origineler of beter of uitzonderlijker.

Pascal snapt ook en daardoor onderscheidt hij zich door hoop te geven en het dan helemaal weg te nemen. Bij de 1e flashforward/droom sequence die erg lame lijkt voor de bovengemiddelde kijker om dan weer helemaal terug te gaan naar het huis waar de keel van de moeder wordt doorgesneden en het meisje op de grond valt en 'mommy, mommy' roept. Dat is emotie en hoop wegnemen en het gevoel geven van oe dit is best wel gruwelijk...

Pascal delivert gewoon. Zeker niet zo goed als Martyrs. Dat is ook wel een klinische narigheid maar Pascal wordt ouder en dan word je ook wel softer. Het einde voelt een beetje afgerafeld maar ik kan er ook niet echt om klagen eerlijk gezegd, omdat ik ook wel ouder word misschien dus geef mij maar een beetje hoop dat het goed komt met die meisjes.

En visueel heeft het ook wel zijn momenten moet ik zeggen. Die scene dat de meisjes het huis uitrennen en de muziek verandert is zeer tof, zeer kunstzinnig en apart. Pascal snapt dingen! Ook dit is hoop geven en wegnemen al zag ik dit wel aankomen. Ook de scene dat die figuur in de poppenkamer al die stemmen hoort, stemmen van zijn kindertijd ofso geeft eigenlijk precies genoeg psychologische diepgang voor dat figuur om het realistisch te maken.

De meisjes acteren ook wel erg goed net zoals in Martyrs eigenlijk. Als het acteerwerk ergens door de mand valt dan zakt de hele film in elkaar. Erg goed acteerwerk. Al bij al is het heel erg goed. Acteerwerk, script, EMOTIE en audiovisueel interessant en momenten van oe dit is best wel gruwelijk. Als totaalplaatje is hier gewoon erg goed over nagedacht en dat is wat ik waardeer. Soms is het zo goed net zoals Martyrs dat het ergens persoonlijk wordt, dat Pascal zelf iets aan het verwerken is...

Pascal snapt dingen!

Toen ik hoorde over een vervolg op Gladiator dacht ik al waarom er een vervolg op Gladiater moest komen en ik kon geen reden bedenken waarom er een vervolg moest komen. Na het zien van deze film weet ik de reden en de reden is een zak geld. Zowel voor de regisseur als voor de acteurs zijn hier voor geld. Er is geen enkele andere reden te bedenken. Deze film zal een groot budget krijgen want door de (merk)naam van de eerste film zullen heel veel mensen naar de bioscoop trekken voor de film.

Nu moet ik zeggen dat ik wel geïnteresseerd ben in dit tijdperk. En de sets en aankleding zien er ook heel goed uit. Ik kan niks anders positiefs vermelden dan dat, behalve dat Denzel Washington wel goed acteert en de rest acteert op automatische piloot. De film begint nog wel goed maar al heel snel krijg je door dat dit gewoon een herhaling wordt van de eerste film gecombineerd met nostalgie. Het is letterlijk hetzelfde verhaal dat je voorgeschotelt krijgt. Ik heb hier echt een hekel aan. Ik ken dat verhaal al. Ik wil iets nieuws zien! Niet een herhaling van zetten.

Maar je krijgt een herhaling van zetten, lekker veilig maar compleet overbodig. Maar wat je ook krijgt is CGI apen, een CGI neushoorn waar een figuur op rijdt, compleet belachelijk, alsof hij uit een fantasy verhaal komt gereden. Flikker wat zand in de ogen van die neushoorn. Nou, nou geniale zet, daar kan niemand aan denken verder. De CGI haaien was een moment waarop mijn hersenen begonnen te protesteren. Wat doe je met je vrije tijd? Wat doe je met je leven? Doe iets anders! Doe iets met je leven!

Dit is een syndroom waar schijnbaar veel films aan lijden en dat is dat een vervolg groter en bombastischer moet. Dat hoeft helemaal niet. Wat dacht van je een goed script? Nee, denken ze, dat maakt niet uit. Laten we gewoon ongeveer hetzelfde doen maar dan minder goed en oprecht en emotioneel en acteurs die niet echt geloofwaardig zijn. Ja, natuurlijk Ridley. Ridley wanneer worden die miljoenen overgemaakt?

Are you not enterained?

Nee, totaal niet.

Hey, dat is die legendarische quote uit de eerste film die iedereen kent. Zit er in deze film ook een legendarische quote?

Nope.

Geweldige film die het van het de acteurs en dialogen moet hebben.

Baldwin's speech is wel het meest noemenswaardige aan de film maar dat terzijde is bijna elk gesprek wel interessant .

Pacino en lemmon's speech op het einde zijn ook heel goed en overtuigend.

Brengt goed de stress en onzekerheid over van het verkopen.

lees veel over het einde, maar het einde spreekt voor zich toch.

Iedereen in het kantoor maakt zich zorgen dat ze het niet meer hebben om een echte verkoper te zijn

Op het einde geeft Pacino, Lemmon respect dat hij een echte verkoper is, erkenning dat hij het in zich in heeft en dat is wat Lemmon wou horen wat hem moed geeft.

Dit krijgt hij net te horen voordat hij met die agent moet praten wat betekend dat hij daar sowieso ontslagen word maar waarschijnlijk de gevangenis in moet. Ironie.

Van mij had de film ook wel langer mogen duren maar vond dit een waardige afsluiter.

Als je zelf in het verkoop wereldje hebt gezeten dan komen deze personages ook heel realistisch over.

Die 2 gasten die de hele tijd klagen over de leads, wat overigens goede verkopers niet doen want er bestaat zoiets niet als slechte leads.

De super verkoper die nergens anders om geeft dan alleen een verkoop sluiten (Baldwin).

Pacino de hotshot verkoper van het bedrijfje.

En natuurlijk Spacy de baas maar die nog nooit iets in zijn leven heeft verkocht maar die het wel beter weet.

Erg herkenbaar allemaal en goed op elkaar ingespeeld.

Lijkt er ook op dat Ben Afflecks rol in Boiler Room geïnspireerd is door Baldwins speech.

Coole film.

Is een soort achtbaan ritje met redelijk tot goede acteerprestaties.

Echt een film om met je maten te kijken en die dan ook zeker niet zal tegenvallen.

4

Heb ooit het boek proberen te lezen maar na een worsteling van plus minus 100 bladzijdes waar ontzettend veel naamplaatsen, bedragen en verschillende clans worden beschreven gewoon weggelegd en opgegeven. Was al lang op de hoogte van de film en met de ervaringen van het boek in mijn achterhoofd héél lang uitgesteld.

Rauwe realistische misdaadfilms vallen mij toch wel in de smaak dus uiteindelijk toch de kans gegeven.

Het begint heel erg goed in een zonnestudio met een typisch Italiaans nummertje op de achtergrond waar allerlei onderwereldfiguren aan hun kleurtje werken en natuurlijk worden er een aantal kerels koud gemaakt zonder dat ze het ook maar enigszins verwachten.

Héél erg sterk begin waarvan je veel gaat verwachten.

De film speelt zich af in de achterbuurten van Napels maar volgens mij is Napels min of meer en grote achterbuurt.

De film wordt erg afstandelijk gebracht, zonder achtergrond muziek of effecten helemaal niks. Het camerawerk was wel genieten.

Maar ik miste toch wel een gortige sounddesign die er makkelijk bij had gekund.

Nu vind ik de film zoals meerdere mensen behoorlijk saai en slepend.

Maar toch is het geweldig om dik 2 uur lang het criminele circuit van Napels te kijken en dat het allemaal werkelijkheid is maakt het allemaal nog een stuk aangrijpender.

Het is gewoon een hopeloze trieste zooi daar wat niet op te lossen is.

3.5

Matige Fincher.

Heb een lange tijd uitgekeken naar deze nieuwe Fincher en uiteindelijk was ik hem zelfs vergeten.

Toch heel erg enthousiast gisteren gekeken en vooral enthousiast omdat ik de film alweer was vergeten alsof het een soort cadeau was omdat ik even geen inspiratie had om een film op te zetten.

Gone Girl moet het wat mij betreft hebben van een soort realisme maar vond de film vrijwel nergens geloofwaardig. Ben Affleck acteerde toch gewoon heel erg matig? Beetje 2 uur lang met een sullige blik in zijn ogen. Neil Patrick Harris acteerde ook behoorlijk slecht en de vrouwelijk hoofdrolspeelster kon mij ook al niet boeien.

De film heeft zoveel ongeloofwaardigheid dat het mij allemaal niks kan schelen eigenlijk verder.

O we zien wel wat het einde gaat brengen film. De plottwisten waren wat mij betreft ook helemaal niet sterk en het einde had ik ook voorspelt. Nou doen plottwisten mij sowieso niks het gaat mij om de manier hoe een verhaal wordt verteld.

Een pluspunt van Gone Girl is wel de pulserende soundtrack die mij aan Fight Club deed denken maar voor de rest kon ik niet genieten van de manier van filmen. Hier en daar wel een goed shot maar visueel was het behoorlijk pover. Ook de boodschap van de film een soort satire op het huwelijk of de film staat synoniem aan het huwelijk was wat mij betreft geen oprechte kritiek.

En de kritiek op de media was op zich wel aardig maar als je Nightcrawler hebt gezien valt die kritiek eigenlijk in het niks en is dat ook niet boeiend.

Nee, helemaal geen boeiende film. Vond het ook helemaal geen intelligente film zoals in veel reacties lees. Wat is er dan zo intelligent aan? Het was juiste beter en harder geweest om het allemaal niet zo overdreven neer te zetten.

Teleurstellend zoals de afgelopen 4 films van Fincher.

Goede film.

Eigenlijk onverwacht een goede film. Ik ben zeker geen Zac Efron fan maar hierin vertolkt hij dit personage heel erg goed, hij geeft er zijn eigen smoel aan met eigenzinnige maniertjes. De humor is wel oké, vooral in het begin maar het concept zelf is gewoon grappig. Een gast die niet veel doet met zijn leven en besluit om zijn maten in de Vietnam oorlog een biertje te komen brengen. Uiteindelijk zijn de kleine dingen in het leven het meeste waard en ik houd wel van mensen die rare dingen ondernemen om relevant te zijn.

De film blinkt heel erg uit in mijn ogen in de desillusie van de Vietnam oorlog, dezelfde desillusie ik had en vele mensen hebben met de Irakoorlog. Eigenlijk komt dit letterlijk terug in de film. Het blinde geloof dat de VS goede dingen doen in het buitenland en dat je daar niet aan hoeft te twijfelen maar uiteindelijk is het allemaal een grote leugen. Net zoals iedere oorlog een leugen is en ook al heb je genoeg bewijs dat er veel propaganda is in de media, de Nederlander blijft braaf en getrouw de propaganda volgen en noemt zichzelf dan alsnog een kritisch denker en vind zichzelf daarin ook nog eens beter geïnformeerd dan andere mensen. De Nederlander gelooft ook meer in de Amerikaanse oorlogen dan de Amerikaan zelf. Ze haten onze vrijheid! Ze manipuleren je iedere keer en spelen in op je gevoel. Iedere keer weer en weer en weer.

Ach ja, niemand geeft toch geen flikker daarom. De film zelf is goed. De kleine rollen van Bill Murray en Russel Crowe zijn ook heel goed en authentiek. Kleine rollen maar maken wel indruk.

Aanrader.

Dit is een soort droge, donkere, komedie versie van Sweeney Todd: the demon barber of fleet street. Ik ben alle films van Anders Thomas Jensen aan het kijken en het valt mij op dat hij er altijd een soort sprookje van maakt. Bij al zijn films zit er een soort van magisch muziekje bij, iets wat eigenlijk niet past bij de film, dat de film naar een hoger niveau tilt. Zijn films worden vertolkt door losers, door eenzame outcasts van de maatschappij, zoals: eenzame slagers in deze film of criminelen in Flickering Lights of een neonazi in Adam Appels. In zijn films is er altijd komedie, altijd geweld, altijd eenzaamheid en het zijn altijd outcasts en het is altijd een soort sprookje. Ik vind het ook geweldig dat het iedere keer dezelfde sterke acteurs zijn in zijn films. Dat maakt het ook allemaal wat specialer. Ik geef al zijn films 4 sterren

Strakke film weer van Wingard.

Maakt toch telkens weer een andere soort film. De hoofdrolspeler is perfect en dat eerste gevecht is ontzettend cool. Daarnaast wordt er visueel leuke dingen gedaan met toffe deuntjes.

Ik wist helemaal niks van deze film van te voren en dat is wel het beste maar deze film geeft een leuke twist aan het Jason Bourne genre wat me toch wel verraste. Dit is een cynische, hardere variant op dat soort films.

Die agenten waren wel behoorlijk ongeloofwaardig en lachwekkend en op zich is dat het enige minpunt. Het einde is misschien te geforceerd maar kon dat wel goed behappen. Een film om nog een keer te bekijken net zoals zijn andere films btw

Het eerste gevecht