Meningen

Vermakelijk film.

De gehele film doet mij denken aan Woody Allen. De muziek en manier van filmen is allemaal heel typisch Woody Allen. Het had volgens mij ook niet veel uitgemaakt als Allen het zelf had geregistreerd. Ontspannen jazzy deuntjes in de straten van New York. Eigenlijk beschrijf ik daar de hele film want echt grappig of ontroerend wil het nooit worden maar voor de zondagavond een fijne ontspannen film. Toch wel een feel-good film die zich wel qua sfeer en verhaal onderscheidt maar weer net zo goed vrij weinig tot niks te vertellen heeft.

Het woord tussendoortje gebruik ik eigenlijk nooit maar als ik dat toch ooit dat woord voor een film moet gebruiken dan is het voor Fading Gigolo. Tussendoortjes als deze mogen er van mij wel vaker komen.

Het onderwerp is behoorlijk interessant maar de uitwerking is matig. Dit is een koppel dat op kantoor werkt en dit kantoor draait alleen om geld verdienen. De werkplek is giftig en negatief waarbij eigenlijk iedereen elk moment ontslagen kan worden en dan word je ontslagen waarbij iedereen toekijkt hoe de baas je uitscheldt voor de ogen van de andere werknemers. Een bedrijf waar je niet wil werken. Eigenlijk een bedrijf waar van alles mis mee is zoals er van alles mis is met de huidige maatschappij. Hier wil je niet werken en hierin wil je niet groeien. Het is een kwaadaardig bedrijf in mijn ogen dat niks produceert maar wel veel geld verdient.

Mijn persoonlijke regel is dat ik niet een relatie aanga op het werk. Ik vind dat ongemakkelijk. Overigens wil je niet iemand de hele tijd zien. Je ziet dan iemand 40 uur per week en dan ook nog eens thuis. Je hebt juist werk om je vriendin en kinderen te ontvluchten. Je ziet elkaar gewoon teveel. Er is niemand in de wereld die ik zoveel wil zien. Deze film gaat dus niet echt om een vrouw die meer verdient dan een man maar tegelijkertijd werken ze in hetzelfde bedrijf, strijden ze om dezelfde promotie. Ik ken geen mensen die een serieuze relatie hebben en ook hetzelfde werk hebben en bij hetzelfde bedrijf werken. Dat is een recept voor mislukking.

Het is ook gek dat de baas om 2 uur in de nacht iemand opbelt en diegene een promotie aanbiedt. Dat voelt zelfs crimineel aan... De man in deze film draait helemaal door totdat hij een soort psychopaat is. Grappig om te zien dat ze nog zolang door blijven gaan met die relatie terwijl de man zo maf doet de hele tijd. In mijn ogen gaan ze niet echt goed om met het onderwerp. Het onderwerp verdient een betere film dan dit. Waarbij er meer psychologie plaatsvindt i.p.v. man is slecht en vrouw is goed. Terwijl de realiteit dit bedrijf eigenlijk slecht is en het slechtste in mensen naar boven haalt maar hierin heeft de film geen oordeel.

Visueel is de film best goed en de vrouw acteert goed en de man acteert matig. Ik geloofde hem nooit helemaal.

Heel sterk.

Ik heb ooit het boek Hersenschimmen gelezen van J. Bernlef, dat je wel een literaire versie van deze film kan noemen. Zowel in dat boek als in deze film, gaat het over het aftakelingsproces van de hoofdpersoon waarin heden en verleden door elkaar beginnen te lopen. Uiteindelijk weet de persoon niet meer wie hij zelf is.

Dat boek gaat nog net een stap verder, waarbij ook taal begint te vervagen en de hoofdpersoon onsamenhangend begint te praten.

Anthony Hopkins speelt angstaanjagend goed in deze film. Je zou bijna zeggen dat je hoopt, dat het acteerwerk soms een beetje door de mand valt, omdat het zo overtuigend en realistisch overkomt. Hopkins speelt wel een kerel die behoorlijk charmant kan zijn, intelligent en grappig en dat maakt de film extra wrang. De film is heel realistisch en daardoor enigszins horror. De film spreekt je ook wel persoonlijk aan.

Jij kan eindigen in een tehuis, verward met vreemde mensen om je heen die je niet kent, en helemaal alleen en daar ga je dood zonder dat je je eigen leven nog herinnert.

Goede film.

Vind de stijl die Dogme 95 uitstraalt erg fijn om naar te kijken. Vanuit de losse pols filmen lekker dicht op het huid vanuit verschillende hoeken. Ik vind het het realistisch uitzien en op deze manier een stuk intenser dan dat ze deze film op normale wijze zouden maken.

De rest van de film is ook van bovengemiddeld niveau. Het acteerwerk is erg sterk van alle personages. Het zou net een echte familie kunnen zijn. Het verhaal is behoorlijk goed al moet ik zeggen dat het einde een beetje tegenviel. Kortom een aanrader!

4

Behoorlijke boksfilm.

Wat het meeste opvalt en min of meer de film maakt is de rol van Bale. Hij speelt de rol van junk en mislukte bokser met ontzettend veel overtuiging en inlevingsvermogen. Beste rol van Bale na The Machinist. Toch wel opmerkelijk dat hij erg ver wil gaan voor zijn rollen, getuigt mij wel van respect. De rol was Wahlberg ook wel op het lijf geschreven maar hij speelt de stille held waar niet zo veel op aan te merken is.

Ik vind het eerste gedeelte van de film wel het beste. Wat een ontzettend verknipte familie is dit. En waarschijnlijk zijn er hier nog genoeg van ook. Het drama gedeelte in het eerste uur en het verhaal van de bokser die fatsoenlijke gevechten probeert te krijgen met hulp van zijn familie maar telkens faalt was erg goed uitgewerkt moet ik zeggen. Het tweede gedeelte was redelijk maar allemaal wat aan de mindere kant. De gevechten zelf zien er best wel goed uit en de soundtrack is ook goed te doen.

Al met al een goede film, jammer dat het 2e gedeelte lang niet zo sterk is als het eerste.

3.5

Na een aantal boeken van Welsh gelezen te hebben en na de ontzettend succesvolle verfilming van 'Trainspotting,' heb ik lang op deze film gewacht en het boek uitgesteld. Sowieso krijgt de prequel van Trainspotting voorrang maar nu ik de film heb gezien, heb ik wel minder zin in het boek op een bepaalde manier. Ik kan moeilijk zeggen of dit trouw is aan het boek maar als Welsh een producer is dan zal dat behoorlijk in dezelfde lijn liggen met het boek.

Over de film zelf; was zeker genieten geblazen! Het is eigenlijk precies Welsh zonder de maatschappijkritiek deze keer maar eerder een verhaal over verlies en onderdrukking.

Het eerste gedeelte is het leukste, grappigste, origineelste en down-to-earth lomp bij tijd en wijlen. James McAvoy speelt de rol dan ook behoorlijk overtuigend waardoor je vergeet naar een (bekende) acteur zit te kijken. Vind hem wel veel weghebben van McGregor maar dan meer bad-ass al komt dat meteen door deze rol. Grappig dat ze allebei ook in een Welsh verfilming hebben gespeeld.

De film is hier en daar inderdaad een beetje onevenwichtig en de 9e van Beethoven komt niet echt goed uit de verf. Voor de rest vond ik het eigenlijk wel een goede mix van humor,psychologisch drama,(beetje) horror en comedy. Heel even dacht ik dat het einde ontzettend ging teleurstellen maar gelukkig maakte dat toch veel goed. Uiteindelijk wel een aanrader, blijft toch wel hangen en verhoog hem toch naar 4* omdat de humor en de hoofdpersoon toch behoorlijk geniaal is en uiteindelijk raakt het ook wel een gevoelige snaar wat gezien de gortige combinatie toch wel knap gedaan is.

Een film die ik probeerde te kijken voornamelijk vanwege Ben Foster en houd ook wel ruige, hardwerkende mannen op een boot film maar de clichés waren zo groot dat ik het niet meer aankon. Zal dan wel niet stemmen maar op de helft uitgezet. Alles voelt geforceerd en kunstmatig en nep aan. Tenenkrommend allemaal.

Pfff, duurde echt zoals Stinissen al zei een dik half uur te lang. Daarnaast is het verhaal leuk gebracht maar wel voorspelbaar tot het einde. Hier en daar zeker leuke grappen maar ook veel grappen die de plank misslaan. Nee, niet echt van genoten en ook geen aanrader.

Toch wel goed.

De film begint heel moeizaam en een beetje misleidend ook.

Eigenlijk had ik geen zin meer om deze af te kijken. Maar toen de film afgelopen was had ik toch wel het gevoel van, dit was een goede film.

De film gaat uiteindelijk over een verkeerde keuze en een verloren liefde maar het lijkt er meer op dat je te zien krijgt hoe een succesvol acteur zijn leven helemaal verkloot heeft.

Hoewel ik de 2e optie een stuk interessanter vind ben ik tevreden hoe het verhaal verlopen is.

Daniel Craig speelt heel goed net zoals de jongere versie van Craig die in de flashback tevoorschijn komt.

Voor de rest is het een redelijk simpel verhaal die mooi word gebracht en heel langzaam word verteld. De soundtrack was wel aardig, soms ook een spannend deuntje en een aantal prachtige shots komen erin voor.

Redelijk apart filmpje dus maar wel de moeite waard.

3.5

Goede Boekverfilming.

Maar in mijn ogen niet perfect. Komt doordat toch heel wat is weggelaten wat ik eigenlijk wel belangrijk vind. Met als grote voorbeeld het gevecht in dat schuurtje wat in het boek veel intenser is en langer duurt.

Wat ik ook minder vond was eigenlijk hoe iedereen eruit zag, had iedereen veel anders voorgesteld. Uiteraard is dat mijn probleem.

Voor de rest is het een goede thriller met een sterke soundtrack.

Acteerprestaties had ook wel beter gekund. Vind Blomkvist helemaal niet zo charismatisch als het boek zou zijn. Beetje een flapdrol eigenlijk.

Maar goed het doet het boek wel eer aan en het is gewoon een goede film.

3

Christopher Nolan - Following

Laatste film van Nolan die ik nog moest en was zeker niet tegengevallen.

Na het lezen van de synopsis onder de titel had ik heel andere film voor ogen. Vind het idee van mensen volgen veel interessanter dan waar de hoofdpersoon uiteindelijk in betrokken wordt.

Bescheiden neo-noir debuut van Nolan, waar duidelijk de roots van Memento zichtbaar zijn.

Korte speelduur en dat het in zwart-wit geschoten is, samen met een passende wellicht ambient soundtrack en sprongen in tijd doet de film goed, en maakt het beter en specialer dan het daadwerkelijk is.

Acteerwerk van de hoofdpersoon valt tegen, vooral op het einde met de politie overhoring was behoorlijk slecht.

Het personage Cobb daarentegen was wel fijn om aan te zien.

Kortom een fijne film om te kijken met een redelijke verrassend einde, en die je de volle 69 minuten vermaken.

3.5

Sterke Hitchcock weer.

Het is inderdaad iets duisterder allemaal misschien omdat het gemaakt is met een vette knipoog naar 'Jack The Ripper.'

De film opent sterk met een mooie shot van een brug in Londen.

De protagonist vind ik ook erg leuk om te volgen, een man die niet erg serieus met zijn leven bezig is en meteen in het begin ontslagen wordt van zijn baantje als barman, niet veel geld heeft en daar ook niet veel om geeft. Eigenlijk geeft hij de gehele film vrij weinig wat er met hem gebeurt en blijft behoorlijk nuchter om de omstandigheden.

Het verhaal is vermakelijk met uiteraard weer het typische Hitchcockiaanse dat een onschuldige man voor de dader wordt aangezien. Beetje verkeerde moment op het verkeerde tijdstip gebeuren.

Voor de rest is de muziek weer genieten en ook weer genoeg sfeer om van te smullen.

Echt nagelbijten wordt het niet maar er zitten wel een aantal scenes in die de spanning opvoeren.

Dan zit er ook nog genoeg humor in en je hebt een bovengemiddelde amusante film.

4

Nee, deze film is het niet. Ik ging deze kijken omdat hij op Shaun of the Dead zou lijken, beetje mijn favoriete komedie. De enigste overeenkomst is dan ook de bar. Voor de rest zijn er maar een paar dingen die echt grappig waren. Het grappigste is dan ook het liedje wat ze zingen op de wc. Voor de rest was het een beetje een irritante rit met stomme bijkomstigheden van tijdreizen.

Had veel potentie en word niet benut, jammer.

1.5

Best wel een fris filmpje inderdaad. Heb me er wel mee vermaakt. Het acteren is gewoon goed of overtuigend. Ergens denk ik dat deze film of luguberder of grappiger had moeten zijn wil het echt indruk te maken. Het is niet dat je echt gelooft wat er gebeurt op je scherm en tegelijkertijd is het ook niet echt heel grappig en daardoor ook niet echt een film die je bijblijft maar het is ook niet een straf om naar te kijken.

Het heeft een soort voorspelbare verloop voor de ervaren filmkijker. Jammer van de feministische of woke insteek, die had wat mij betreft ook wel achterwegen mogen blijven. De film had meer indruk kunnen maken als het net wat meer had gedacht aan scenes die boven het gemiddelde maaiveld uitsteken die emotioneel wat meer zou doen met de kijker. Emotioneel gezien kon het mij allemaal niet zo heel veel schelen en daardoor is het leuk voor een keer maar nooit een tweede keer.

Grappige, originele en aparte film. Soms erg grappig en soms erg ongemakkelijk. Ik heb weleens wat sketches gezien van Tim Robinson maar ben niet zijn grootste fan. Het is best wel raar allemaal maar in deze film valt het allemaal wel op zijn plaats. Dat personage van Tim Roninson is erg gestoord en de film zelf is behoorlijk gek maar ergens allemaal ook realistisch en herkenbaar. Een aanrader. Een van de betere of dan niet beste komedie die ik de afgelopen jaren heb gezien. Moeilijk of onmogelijk zelfs om deze film met een andere film te vergelijken. Tim Robinson speelt altijd een beetje een psychotisch personage.

Slecht.

De film heeft zijn pluspunten en dat is de locatie en de acteurs. De locatie is gewoon goed gekozen en de acteurs irriteren je niet en komen redelijk geloofwaardig over.

Maar voor de rest is het allemaal standaard hak en snijwerk. Heel erg standaard misschien zelfs eronder nog. Iedereen heeft het over de spanningsopbouw maar die was toch ook zo standaard als iets. Spannend muziekje, jongen laat meisje schrikken, krantenartikelen over een jongen met een wijnvlek, een schaduw die ergens vandaan komt en enge geluidjes.

Het begon eigenlijk al heel slecht met die gast die op zijn bek ging. Vroeger was ik fanatiek snowboarder nu ben ik meer fanatiek bankhanger maar dat was echt een val waarbij er totaal niks aan het handje was. Hij viel gewoon zoals je wil vallen als het verkeerd gaat maar hij krijgt daar natuurlijk niet zomaar een breuk van maar een open beenbreuk. En dan zo'n chick die zet dat been zonder twijfel of enige afschuw bam! recht.

Op zich maakt dat niet uit want ze hadden natuurlijk wel een reden moeten hebben om naar dat hotel te gaan en een open beenbreuk is een goede reden.

Maar voor de rest had er gewoon meer bloed in mogen vloeien en hadden ze ook wel wat meer mogen rennen. Op een gegeven moment zitten ze met z'n 3en tegen een deur en dan loopt wijnvlek gewoon weg en dan zegt er een 'Hij had die deur makkelijk in kunnen trappen.'

Ja ok, waarom doet hij dat niet dan?

Het einde wordt die chick op ski's in haar rug geraakt en dan wordt ze wakker op een slee en is er niks aan het handje.

Sowieso vind ik een gast met een wijnvlek die een bijl heeft belachelijk. Er zit ook totaal geen hardheid of intensiteit in deze film. Typische meuk wat 13-jarige kijken.

Locatie goed, acteurs goed maar voor de rest standaard, standaard en standaard.

Fruitvale Station begint wat mij betreft heel erg goed en de insteek van de film kan ik ook wel waarderen. We volgen Oscar Grant, een drugsdealer die zijn leven wil verbeteren voor zijn dochter maar getroffen wordt door een verschrikkelijke tragedie. De manier waarop hij wordt neergezet kan ik wel waarderen met de juiste sfeer en straattaal (bruh) waarop hij geloofwaardig overkomt maar waarmee je je ook wel kan identificeren.

Jammer genoeg verzeilt de film in teveel manipulatie en wellicht kleffe scenes en wordt er wat mij betreft teveel moeite gedaan om Oscar als een goed persoon over te laten komen.
De scene van de dochter voordat Oscar op pad gaat vind ik nogal overdreven en dat hij een hond van de weg raapt vind ik teveel van het goede om je punt duidelijk te maken en de uiteindelijk confrontatie met de agenten uit de hel zou je dan misschien kunnen twijfelen aan de authenticiteit al zit de hart van de film dan wel weer wel op de goede plaats.

Al bij al wel een goede film die zijn doel duidelijk maakt maar teveel je strot induwt en verder weinig opheldering of verklaring wil geven over het ontstaan van dit soort tragische zinloze gebeurtenissen waar je normaal alleen maar een stukje over in de krant leest.

Aardig maar ik zie niet waarom hier nou al die vuurwerk punten worden gegeven.

Ik wist niks van de film maar verwachtte een soort van zwaarmoedig verhaal. Dat is het niet al had het wel hier en daar zijn momenten. De acteurs zijn wel erg goed en de personages komen dan ook behoorlijk echt over in hun gedrag. Het verhaal is simpel maar dat deert niet maar voor mij was het toch allemaal net iets te simpel. Het camerawerk ontzettend pover en het in en uitzoomen was soms ook het niveau wat je meer van vakantiekliekjes kan verwachten. Het mooie aan de film vind ik gewoon de onzekerheid die word uitgebeeld. Nu ben ik niet zo lang van de middelbare school af maar wel lang genoeg om geïrriteerd te raken aan die stereotype figuren die erin zitten. Misschien dat ik de film ook hoger had gewaardeerd tijdens mijn middelbare school periode.

3.5

Best wel goed.

Ik ben niet echt een fan van oorlogsfilms tenzij ze een wat cynischer beeld tonen van de oorlog. Ik heb nooit het gevoel dat oorlog draait om helden maar de meeste oorlogsfilms tonen vaak een beeld van heldhaftigheid.

Fury toont eigenlijk beide kanten. Het toont een behoorlijk troosteloos landschap en eigenlijk een wereld waar je leven en gevoel niet uitmaakt maar dan weer een ongeloofwaardige twist van heldendom die ik niet helemaal begrijp. Ik kreeg niet het gevoel dat deze jongens zo erg naar de klote waren dat ze zichzelf opofferen om in die tank te blijven en een gevecht aangingen tegen zoveel Duitsers.

Dat terzijde zagen de gevechten er wel heel goed uit en vond ik vooral Brad Pitt goed spelen. Voor de rest heeft de film teveel merknamen om helemaal authentiek en realistisch over te komen.

Voor de rest toch wel goed en ook wel redelijk origineel al heb ik niet zoveel verder met tanks.