First Cow (2019)

Dit shot was ook een filmjournalist van Sight & Sound opgevallen. Hij dacht te weten waarom nl een knipoog naar de film 'The empire strikes back' waarin ook een shot te zien is van een ruimteschip dat langzaam voorbij het scherm passeert. Een movie-in-joke naar de blockbuster uit 1980. Toen de journalist dit aan Kelly Reichardt in een interview voorlegde, antwoorde ze heel beleefd aan de journalist dat dit niet de juiste interpretatie was. Het was nl een tribuut aan haar mentor Peter Hutton die haar op weg geholpen heeft met haar filmcarrière en Hutton zelf was een verwoed filmer van vaartuigen op de Hudson river en regio in het algemeen zonder geluid op te nemen. Daar heeft ze de inspiratie gevonden om lange, geluidloze takes te gebruiken en dus tijd nemen om iets te tonen. Het had dus niks te maken met Star Wars. Trouwens, zegt ze nog verontschuldigend in het interview : ik heb Star Wars nooit gezien. (bron : artikel in S&S volume 31 issue 5 juni 2021).

Uw besluit, Collins, dat het een voorbode was voor het tempo van de film was dus nog niet zo ver van de waarheid. Voor de rest een prima analyse van de film.

Ik kan daar enkel maar aan toevoegen dat ik het een origineel plot vond waarin ik het niet voor mogelijk hield dat een koe voor zoveel drama, spanning en dreiging kan zorgen. Oog voor details en een flirt met Altman's McCabe and Mrs Miller (de set design, pioniers, René Auberjonois - heb ik ook uit het artikel geleerd) creëert authenticiteit voor de tijdsperiode rond 1820 in Oregon. Trouw en vriendschap in een sobere uitvoering, ik heb het graag gezien.

Een interessante annotatie die nieuwsgierig maakt. Ik houd wel van Altman.

Dank ook voor het delen van de overige wetenswaardigheden uit het artikel. Grappig. Ik heb zelf geen moment aan een connectie met Star Wars gedacht. Aan geen enkele connectie trouwens. De gedachten die wel opkwamen: "wat een curieus en heerlijk rustgevend beeld" en "wat een prettige en intrigerende manier om de film binnen te glijden". Was meteen enthousiast en verrast en ben dat vervolgens gebleven.

Opnieuw een fantastische film van Reichardt. Ik ken geen andere regisseur die je zo laat onderdompelen in de sfeer, zodat je alles om je heen vergeet en echt een uur of twee op een echt andere plek bent. Het is echt. Als je gaat wandelen in het bos, dan heb je soms ook saaie stukken of moet je naar de wc, een appel schillen of iets anders. Dit is daar de filmische variant van. En zo traag is de film ook, er zit tenminste wel een duidelijk plot in. Opnieuw heeft Reichardt geen enkele moeite om alle karakters diepte mee te geven, ook al hebben ze nauwelijks tekst. En niemand heeft echt kwade bedoelingen, wat dat betreft is dit echt in de lijn met Wendy and Lucy. Echt een behoorlijke aanrader!

Zeker een sfeervolle en immersieve film. Het verhaal trekt wel echt op helemaal niks en heeft vrijwel geen betekenis. Er zit een soort van kritiek in op kapitalisme maar dat komt niet helemaal uit de verf.