First Cow (2019)

Met lyrische beelden en in een heel rustig tempo vertelt regisseur en (mede)scriptschrijver Kelly Richardt een simpel maar fascinerend verhaal over twee schelmen en hun schimmige praktijken om veel geld te verdienen.

In feite is de film wel iets minder sinpel dan de plotlijn doet vermoeden. De film is een parabel over kapitalistische uitbuiting en het maatschappelijk uitsluiten van mensen die gebruik willen maken van sociaal economische mogelijkheden om een hoger welvaartspeil te bereiken. Onder de eenvoud van het verhaal ligt zware kost verborgen.

Maar niet alleen zware kost. De film gaat ook gewoon over vriendschap. Een citaat van William Blake maakt dat in het begin van de film duidelijk. “The bird a nest, the spider a web, man friendship.” Vriendschap is de woning die mensen graag gebouwd zien worden.

De setting is het Oregon van de 19e eeuw. Een stuk hoopvol Amerika waar in die tijd de natuur nog onaangetast was en de nieuwe wereld volop economische mogelijkheden bood voor iedereen. Het ene strookt met de werkelijkheid. Het andere blijkt een bedriegelijke verwachting.

Voordat de film afdaalt naar het ongerepte Oregon, zien we eerst beelden van de huidige tijd voorbij komen. Een ellenlange opname van een groot vrachtschip dat rustig over een rivier vaart. Van de linkerkant van het beeldframe naar de rechterkant. Duur: maar liefst 76 seconden. Het zegt meteen veel over de trage pacing van de film. Na dit begin richt de camera zich op een vrouw die in de bossen langs de rivier twee skeletten vindt. Daarmee is de verrassende brug gemaakt naar dezelfde bossen in de 19e eeuw alwaar de eigenlijke film zich afspeelt.

Die wereld is geen idyllisch oord. Ondanks de schilderachtige setting is die oude wereld ruw, woest en afzichtelijk. Het menselijke gedrag contrasteert scherp met de maagdelijke natuur. Hebzucht, vreemdelingenhaat, klassenverschil en geweld bepalen het bestaan.

Kelly Richardt levert met deze tragikomische film over de verwoede pogingen van twee aangename personages om zich een betere economische en maatschappelijke positie te verwerven, een bittere allegorie af voor structureel economisch- en maatschappelijk onrecht. De traag meanderende film vol subtiele details en schijnbaar onbeduidende momenten vertelt vooral van een intense vriendschap en een gevoelig menselijk drama maar herbergt daarnaast nog zoveel meer.

Prachtige film.

Goeie film over een man die een andere man redt als die op de vlucht is. De film speelt zich af tijdens de goudkoorts in Oregon en de hele manier van leven destijds komt realistisch over hier en is mooi in beeld gebracht. Een film over de vriendschap tussen de twee mannen en hun pogingen om geld te verdienen. Een traag tempo, maar dit in samenspel met de mooie beelden van Oregon maakt de film soms wat hypnotiserend.

Drama met subtiele komische elementen biedt een vermakelijk, origineel perspectief op de geschiedenis van de "Amerikaanse" settlers die zich halverwege de 19e eeuw het gebied dat later officieel de staat Oregon vestigden. Bakker Cookie [John Magaro] besluit een melkkoe mee te nemen omdat hem dat de mogelijkheid biedt omdat hij daarmee lekkernijen kan maken die de pelsjager en andere avonturiers al lang niet meer hebben geproefd. Wanneer hij vluchteling King-Lu [Orion Lee] ontmoet, ontstaat er een vriendschap en omdat King-Lu wat doortastender is dan Cookie besluiten de twee samen te werken om de melkkoe (letterlijk) uit te melken. De combinatie van de melk en Cookies bakkerskunsten hebben een onverwacht effect op de klanten en daardoor lijkt niets het succes van deze onderneming in de weg te staan.

Reichardt maakt goed gebruikt van locaties en het spel is prima. Dit is bovendien een film waarover je eindeloos kunt napraten over de metaforische betekenis van de koe. Het verhaal zelf is desondanks wat mager. De internationale cast lijkt bewust gekozen om te onderstrepen dat Amerika altijd een smeltkroes van nationaliteiten en culturen is geweest.

De tweede film die ik gezien heb waarin een koe een hoofdrol vervult. Die andere was de Chinese film

Nou Niu (Cow) (2009) - het gaat hier over een Hollandse koe - die ik toch wel een stukje beter vond dan deze uiterst trage "First Cow". Het nog woest ogende Oregon van omstreeks 1860 werd mooi weergegeven, dat zeker. We zagen een mengelmoes van volkeren langskomen zoals native indians, bewoners uit de Eastcoast van het geciviliseerde Amerika, voorts bewoners - om aan de dialecten te horen - uit de British Empire en ten slotte ook nog een Chinees. Tot zover aardig maar het verhaaltje zelf is toch weinig interessant en twee uur vind ik zelf toch erg lang voor dit stukje slowcinema.

3,0*

Een slowburner die niet voor iedereen weggelegd zal zijn wegens het trage tempo en plot. Centraal staat eigenlijk de vriendschap tussen Cookie en King-Lu die erg intens en naturel is. Samen besluiten ze gebakjes te maken waarvan de melk afkomstig is van een koe. De koe is eigendom van een heethoofd en de melk wordt dan ook inventief gestolen.

Wat verder opvalt is de uitstekende cinematografie. Prima beelden en setting van het 19e eeuwse VS ergens in het verre noordwesten. Er passeert een allegaartje aan culturen en dat het dan soms fout afloopt, komt King-Lu al snel te weten. Opvallend wel hoe vlot Engels die man sprak voor een Chinees uit dat tijdperk.

De NRC en Volkskrant geven de film 5 uit 5 sterren maar mij kon de film niet echt bekoren: het is weer zo’n ontieglijk trage filmhuisfilm die net zo spannend is als het kijken naar hoe verf droogt... De film is wel heel sferisch, met prachtige natuur in herfstkleuren hetgeen staat voor de ongerepte natuur van de VS: de film verhaalt in wezen het ontstaan en het wezen van Amerika als een soort onbeschreven blad (het nog Wilde Westen) en daarmee het land van de eindeloze mogelijkheden omdat alles wat wordt gedaan nieuw is en alles nog naar je wensen te vormen is. Maar de prikkel tot ondernemerschap brengt ook concurrentie, strijd en geweld (dat een contrast krijgt in de bijna homo-erotische vriendschap tussen Cookie en King-Lu die dan ook de buitenbeentjes zijn die niet passen in dit Amerika). Het idee is misschien niet verkeerd, maar de uitwerking is zwak want veel te saai (een groot deel van de film zit je te kijken naar het bakken van oliebollen…): bv. Nomadland brengt dat wezen van Amerika veel boeiender.

Ik ben niet meteen wild van deze film, maar toch heeft het een schoonheid waar ik van kan genieten. Een trage film over twee mannen die creatief zijn in de 19e eeuw om hun brood te verdienen en iets te maken van het leven. Een leven vol dromen, maar tegelijk ook met de ruwe waarheid. We krijgen de vriendschap tussen beiden te zien en hun (over)leven. First Cow is wel een mooie film, maar voor mij net iets te traag om er echt van te kunnen genieten.

Wonderschone film waarin Reichardt weer doet waar ze goed in is. Een bescheiden plot maar tonnen tijd om de omgeving te voelen en te ruiken. Een pioniersverhaal op de vierkante centimeter en een verhaal over een onwaarschijnlijke vriendschap in een eenzame wereld. Reichardt is niet in staat tot slechte films, maar deze is misschien wel haar beste. In ieder geval nog een kleine twee weken, want dan sluit ik het IFFR af met haar nieuwste.,

Opnieuw een fantastische film van Reichardt. Ik ken geen andere regisseur die je zo laat onderdompelen in de sfeer, zodat je alles om je heen vergeet en echt een uur of twee op een echt andere plek bent. Het is echt. Als je gaat wandelen in het bos, dan heb je soms ook saaie stukken of moet je naar de wc, een appel schillen of iets anders. Dit is daar de filmische variant van. En zo traag is de film ook, er zit tenminste wel een duidelijk plot in. Opnieuw heeft Reichardt geen enkele moeite om alle karakters diepte mee te geven, ook al hebben ze nauwelijks tekst. En niemand heeft echt kwade bedoelingen, wat dat betreft is dit echt in de lijn met Wendy and Lucy. Echt een behoorlijke aanrader!