Meningen

Als ik opnieuw een baby kan zijn dan graag de baby van Sydney Sweeney

Eden Lake

Weer een goede Engelse film waarin de Engelsen als compleet lompe figuren worden afgebeeld. Vooral de kinderen natuurlijk maar de ouders kunnen er ook wat van. Zo zie je maar weer opvoedkundig waar het aan ligt. Pa scheldt zoon uit voor '''fucking prick'' zoon scheldt zijn vrienden uit voor ''fucking prick''.

Spannend filmpje die geen minuut verveelt, heel realistisch overkomt, door het goede acteerwerk van zowel de kinderen als het stelletje.

Ook leuk om het ventje uit This Is England weer eens te zien, in weer een goede film.

Ik weet niet wat ze in Engeland in hun water doen maar gewelddadig wordt je er wel van.

Ik vind dit ook geen horror of thriller er moeten nieuwe genres komen in de film industrie. In de muziek wereld veranderen die genres dagelijks daarom lijkt terror mij een goede genre hiervoor. Er komen de laatste tijd veel films uit die imo het beste onder terror vallen i.p.v. horror of thriller.

4

Visueel prachtig.

Ik houd van deze setting en de situatie waarin de hoofdpersoon zich bevindt. De hoofdpersoon wordt wakker in een grot en hij weet niet waar hij is of wie hij is. De hoofdpersoon gaat op zoek naar antwoorden en je krijgt net zoveel informatie als wat hij gevonden krijgt.

Dit geeft een soort gevoel af naar jou, de kijker, dat je samen met hem op onderzoek uitgaat. De omgeving waarin hij zich verkeerd is ontzettend smerig, donker, duister en mysterieus. Ik vond het er geweldig uitzien en het laat je vergeten dat je nog op aarde bent. Tevens geeft het ook een claustrofobisch gevoel af omdat de hoofdpersoon zich vaak in nauwe situaties bevindt en zich een weg moet banen door kleine, nauwe gangetjes.

De omgeving zelf doet me het meeste denken aan de tunnel scene in Stalker alleen dan 90 minuten lang. De film heeft ook een soort gamegevoel omdat de hoofdpersoon informatie vergaart door filmpjes te kijken waardoor hij en jij meer informatie krijgen over de plek en situatie waar hij is. Doet me vooral denken aan Halo. Ow ja er patrouilleren ook veel kerels rond in gepantserde pakken die me aan de figuren doen denken van de game Killzone. Daarnaast lopen er ook genoeg mutanten rond waar je voor moet oppassen. De mutanten zelf waren wel een teleurstelling. Ten eerste lijken ze zijn weggelopen uit de film The Descent , ten tweede grommen ze alleen beetje en kan de hoofdpersoon deze gemakkelijk van zich afschudden. Vind ik erg jammer, maar ze zagen er wel redelijk ranzig uit.

Wat ook jammer is, is dat de film niet echt spannend is. Ik was benieuwd naar het einde en ik keek het graag, maar spannend of intens zijn niet de termen die ik hieraan kan geven.

Voor de rest is er vrij weinig dialoog in de film. Verwacht geen film met kant en klare antwoorden maar een minimum aan hints. Tijdens de film kan je wel een goed genoeg beeld ervan vormen zodat je niet naar iets totaal onbegrijpelijks kijkt. Maar vragen zoals: Welke tijd het is? In welk land je bent? Waarom staat het er? die krijg je niet.

Ik vind dat helemaal niet belangrijk, maar ben je een kijker die graag alles wil weten zou ik zeggen sla deze maar over.

Maar met een beetje fantasie kan je een goed beeld vormen van wat er gaande is. Al heb ik zelf ook nog wel wat vragen waar ik geen duidelijke antwoorden op heb.

Auditief was het ook erg goed, met een geweldige sounddesign van allerlei gruwelijke geluiden. De film heeft geen normale opbouw en valt onder experimentele films. Toch hebben ze een geweldige film afgeleverd waar ze maar een klein budget voor hadden. Ow ja en het einde doet me denken aan The Fountain van Darren Aronofsky.

Veel pluspunten maar zeker ook minpunten. Vind het geen meesterwerk, maar geslaagd is het zeker.

Ik zou de film zeker aanraden om te kijken alleen al om de sfeer en het audiovisuele.

Vanwege het lage gemiddelde die de film niet verdient, een 4.

Vind dit toch echt een gigantische overdreven onzinfilm. Eigenlijk een film die mijn aandacht kreeg voor de hoge waardering voor een actie/sf thriller maar alleen maar bevestigd hoe dood de films uit Hollywood wel niet zijn. De actie vind ik wel heel erg goed maar had voor meer gemogen, daar had de nadruk op moeten liggen. Het liefdesverhaal is weer ontzettend ongeloofwaardig moet ik zeggen en gewoon de hoeveelheid onzin die op je wordt afgevoerd is voor mij een ontzettend tegenvaller.

Doe mij maar een film zoals de THE SIGNAL die met een veel kleiner budget een veel boeiendere film levert.

Interessante film.

Een film die ik maar gewoon heb opgezet zonder dat ik er veel over wist. Dat is denk ik de beste manier om deze film te kijken. Een aantal van deze acteurs zijn redelijk bekend en spelen vaak goede rollen dus dat is mooi meegenomen.

De sfeer in deze film doet me denken aan het huis van mijn oma. Ik kan het niet anders beschrijven. Het is redelijk oubollig, het speelt zich ook af in 1964. Er gebeurt niet zo heel veel in deze film maar uiteindelijk komt er een hele sterke twist in voor die je niet zit aankomen en waardoor je compleet anders naar de personages gaat kijken. De sfeer is goed en de acteurs zijn erg goed maar psychologisch is deze film heel erg sterk. Deze film laat je wel even nadenken over mensen en hoe ze zich presenteren maar toch in staat zijn tot dingen die je niet zou verwachten. Zeer sterk.

Aanrader.

Een goed schot op doel maar helaas net mis.

En dan doel ik natuurlijk niet op het onderwerp van de film maar de uitwerking ervan.

Je volgt een aantal leerlingen op een normale schooldag zonder dat ze weten dat die dag zich ontwikkeld in een bloedbad en de meeste scholieren en leraren meer als kleiduiven functioneren. En dat doet Van Sant heel goed, je waant je tussen de scholieren op school. Al is het 10 jaar geleden dat je op school zat of het was 10 weken, je krijgt hier een heel herkenbaar gevoel van school mee. Van Sant creëert hier een doodnormale schooldag met personages die heel herkenbaar zijn maar zeker niet cliché worden. Eigenlijk worden ze niet cliché omdat ze gewoon niet uitgewerkt worden. Je ziet vrij weinig van de personages, je kan ze niet haten of liefhebben.

Ik ben alleen niet te spreken over het camerawerk van Van Sant. Natuurlijk is het camerawerk erg kundig maar niet zeldzaam of speciaal. Het is heel simpel, er zijn tracking shots en rotation shots. Ik ben een fan van dat soort camerawerk vandaar dat ik Paul Thomas Anderson zijn films zo goed vind omdat hij dit doet in combinatie met muziek en interessante omgevingen. Hier volg je de studenten en de camera volgt hen ook maar de plek waar ze naar toe gaan is niet van belang omdat het gewoon een normale schooldag hoort te zijn. Misschien funky camerawerk voor een film die niet funky wil zijn waardoor het mij niet heel veel doet.

Eigenlijk lijkt me dit een geweldige film in Dogme 95 stijl.

Voor de rest word wel een aardig sfeertje neergezet op het einde met een paar blurry scenes in de gangen die wel aardig waren.

Van Sant doet deze film heel simpel door een paar verwijzingen te maken naar wat de oorzaak van de daders misschien wel had kunnen zijn maar dit alles lijkt me een geintje zodat je op de einde van de film nog even doordenkt daarover. Of het nu ligt aan groepjes gedrag op school, gewelddadige computerspelletjes (waar nog even een nutteloze verwijzing naar Gerry in zat) of nazisme omdat de jongens nog een docu over Hitler keken of misschien wel een combinatie van allemaal. De film deed me vrij weinig maar toen de film was afgelopen, bleef hij toch even hangen of bleef alleen de muziek van Beethoven hangen? Ik weet het niet meer maar ik bleef toch nog even peinzen of er nog verwijzingen inzaten die daadwerkelijk iets op moeten roepen. En dat is meteen de hele truc van de film. Stop er een paar verwijzingen in en laat de mensen zich maar afvragen wat nu de bedoeling was van deze film. Heel simpel, er is geen bedoeling of een antwoord waarom deze dingen nu gebeuren. Er is iets wat je over het hoofd ziet van wat het probleem van vandaag met kinderen is alleen weet Gus daar ook niks over.

Ik had ook het gevoel dat de film vele malen killer had kunnen zijn. De school en de groepjes, het had allemaal meer een onderhuids gevoel af kunnen geven i.p.v alleen maar tracking en rotation shots. Maar Elephant wordt niet echt kil of warm maar gewoon gewoon.

Voor de rest vond ik dit wel een mooie quote om af te sluiten.

Elephant is one of this year's boldest movies....But, in refusing to assert a point of view about what troubles American youth, Van Sant...flees the scene of the crime

ENOUGH SAID, wat min of meer een feel-good film is met een aantal dramatische momenten maar in het geheel gewoon luchtig gaf me uiteindelijk maar een slecht gevoel. Dit komt geheel door James Gandolfini en dat dit de laatste film is waarin hij te zien is. Vond het een van de boeiendste acteurs uit Hollywood en is ook behoorlijk veelzijdig maar wordt wel vanwege zijn uiterlijk vaak getypecast in grove en lompe rollen. Altijd als er een film uitkwam met hem erin wilde ik die z.s.m zien.

Heb een keer een interview gezien waarin hij vertelde hoe zwaar het was om de scene uit True Romance keer en keer opnieuw te moeten doen, waarin hij een vrouw afranselt. Dat duurde tien dagen met tien draaiuren per dag en was de zwaarste periode uit zijn leven en in het echt is het een ontzettende nederige, bescheiden en lieve kerel. Het tegenovergestelde van de rollen die hij meestal vertolkt. In deze film krijg je hem dan ook op deze manier te zien, wat ik wel kon waarderen.

Behalve Gandolfini speelde Julia Louis-Dreyfusn (Elaine uit Seinfeld), ja ze leeft nog, ook ontzettend sterk en is de chemie tussen de personen levensecht. De film zelf is niet echt speciaal maar hun acteren eigenlijk hun bekendheid weg en je gaat geloven dat dit gewoon echte mensen zijn. Qua humor zit het wel goed en is het vooral een aanrader vanwege de acteurs en niet het verhaal.

Gasper Noe - Enter the Void

Visueel sterk vernieuwende film waar het meer om de ervaring en inlevingsvermogen gaat dan om het verhaal.

Zo goed als heel de film is vanuit de ogen van Oskar gefilmd, waarbij je het gevoel hebt zijn elke stap te volgen, vooral bij de out-of-body experience volg je zijn hele tour langs de wolkenkrabbers van Tokio.

En dat ziet er werkelijk prachtig uit, erg nice om naar te kijken ondersteunt met soortgelijk soundtrack ala Irreversible en het onheilspellend sfeertje zit er goed in.

De locaties zijn ook goed uitgekozen de striptent, the Void, de andere clubs en vooral het winkeltje vol licht. Veel grimmige locaties maar bij lange na niet zo grimmig als de Rectum in Irreversible.

Maar jammer genoeg word er in het begin van de film precies gezegd van wat er gaat gebeuren en is het einde alles behalve een verrassing. De speelduur van 150 minuten is aan de lange kant en zoals vaker gezegd vervalt de film vaak in herhaling of dit goed of slecht weet ik niet.

Er had misschien iets meer verhaal in moeten zitten of bepaalde scenes waarbij je even rechtop gaat zitten of dat je even wakker word geschud. Zit er maar kleinschalig in wat jammer is, had meer impact gegeven.

Na de twee en half uur durende trip had ik het gevoel zelf een soort out-of-body experience meegemaakt te hebben en dat alleen door een film, dus de film is zeker geslaagd in mijn ogen.

visueel een topper!

4

Behoorlijk sterke film die qua verhaal niet heel veel speciaals doet maar qua acteerwerk, audio en beeld doet het behoorlijk toffe dingen. Het einde vond ik wel aan de magere kant. Aan het script kan je wel het een en ander opmerken maar als geheel een goed stadse film waar Brussel wel mooi in beeld wordt gebracht. Hoewel ik daar een aantal keren ben geweest was er ook wel veel ruimte nog om meer plekken van die stad te benutten maar goed.

Kunstmatige romantische film. Het concept van de film is nog best geinig maar de uitwerking is nogal flauw. Het kan mij niet echt schelen welke man Olsen nou uitkiest. Dat duurde echt te lang, de film duurt te lang, de film leek wel een eeuwigheid te duren. Deze film is ook wel de ultieme atheïstische kijk op het leven vanuit moderne Amerikaanse ogen bekeken waarin je nooit doodgaat en de dood een oneindige vakantie is. Als je doodgaat dan kom je in een moderne trein terecht en mag je overnachten in een luxe appartementscomplex en lekker je eeuwigheid uitkiezen. Natuurlijk Amerikaan! Pak nog een Xanax Amerikaan en los je depressie op. Perfect voorbeeld van moderne, zwakke mensen in een lege maatschappij waarin de dood compleet verbannen is. Het is alsof de dood niet bestaat en mensen niet doodgaan maar dat is wel zo en we gaan allemaal dood en het is geen luxueuze vakantie waarin je terecht komt. En in deze film is de dood zelfs niet de dood maar de dood is gewoon verder leven.

Het concept hoef je natuurlijk niet serieus te nemen al is deze film ook alweer geen komedie. Hier en daar proberen ze grappig te zijn maar ze hadden het wel grappiger mogen maken. Ik weet niet of Elizabeth Olsen nou een slechte actrice is of dat ze gewoonweg niet in staat is tot gezichtsuitdrukkingen door botox of een ziekte. Hoe dan ook, de film duurt veel te lang, een eeuwigheid al is het wel een originele kijk op romcoms.

Leuk!

Sowieso wel een verplichte film voor fans van Linklater's Dazed and Confused. Of deze film nou een sequel is op die film of dat het verdergaat na Boyhood lijkt me totaal niet relevant. Dazed and Confused gaat over de middelbare school en deze film over college.

Weinig plot, veel sfeer en goede dialogen. Toch kan ik me beter identificeren met Dazed and Confused dan met deze film. Verveling, blowen en rondrijden. DAC heeft meer verschillende personages met eigen problemen en in EWS!! lijkt iedereen als het ware op elkaar. Het is inderdaad niet echt meer dan een groep bros die feesten, zuipen en willen scoren. Het zijn ook behoorlijk foute bros als het ware al kan het aan het tijdperk liggen of wellicht is het allemaal te overdreven qua kleding en slang.

Als we heel eerlijk zijn is DAC ook gewoon goed en memorabel door de rol van Mathew McConaughey. Ik miste een soortgelijk personage in deze film. Er zit hier wel een kerel in, die ouder is dan de rest en het collegewereldje niet wil verlaten maar het komt niet in de buurt bij: That's what I love about these high school girls, man. I get older, they stay the same age.

Het grootste minpunt i.t.t. DAC is dat DAC een soort melancholie had over de middelbare school en EWS!! heeft dat gewoon niet. Wel een paar momenten van de personages enigszins gestoorde karaktereigenschappen hebben maar dat is het ook wel.

Hoe dan ook, een hele leuke film om te kijken maar wel vooral als man zijnde dan, denk ik. Heel hoog bro gehalte. De soundtrack is heel goed, de film is sfeervol en net als DAC krijg je het gevoel dat je er deel vanuit wil maken of je nu heel ver weg staat van dit wereldje of niet. En dat is heel goed natuurlijk. De film begint na 30 minuten denk ik pas interressant te worden en uiteindelijk vliegen die 117 minuten snel voorbij en is het jammer dat het afgelopen is.

Film kan bij een herziening wel naar 4* stijgen maar Dazed and Confused is gewoon ongetwijfeld stukken beter. Een lekkere sfeervolle slackercomedie met goede dialogen, overtuigend acteerwerk en soundtrack.

Welcome to college motherfocker!

Achterlijke film.

Er wordt nergens de tijd genomen om sfeer of spanning neer te zetten. Het is gewoon slechte porno. Slaapverwekkende hak op de tak film die in de herhaling valt waar allerlei clichés bij worden gehaald. Snap er echt niks van dat mensen dit een goede film kunnen vinden.

De gore is behoorlijk goed maar het deed me helemaal niks omdat het gewoon de hele tijd op je afgevoerd wordt. Structuur, soundtrack en camerawerk is ontzettend lame. Moest echt vechten tegen de slaap en heb me gewoon de hele film lang geïrriteerd aan hoe smakeloos en inspiratieloos deze shit is terwijl er eigenlijk best veel coole dingen inzitten zoals dat spijkerpistool. Het is niet grappig, niet eng, niet spannend en niet boeiend. Patty Brard zonder make-up is stukken enger dan dit.

En die demon op het einde die in het Engels aan het schelden is. Wat een kinderachtige zooi zeg.

Deze film gisteren gekeken vooral omdat het zo'n absurd verhaal heeft en na een aantal reacties gelezen te hebben trekken donkere, grimmige films mij wel aan.

Belangrijkste kenmerk van deze film is wel de humor want heb echt veel kunnen lachen om absurde conversaties en situaties.

Maar helaas is het begrip bij de hoofdpersonen ver te zoeken en een aantal onbegrijpelijke acties van de hoofdpersoon (schrijver) waardoor het realisme wegvaagt en dan ook het schokeffect.

Wat er dan overblijft is humor, originaliteit, grofheid, en smerigheid.

je zou dit met 0,0 diepgang en emotie moeten kijken want op het einde van de film blijft daar ook niks van over.

Al met al is dit wel echt top vermaak en een one of a kind film.

3

Aardige Engelse thriller die met weinig middelen een goede film afleveren.

Verschillende karakters en personages maken de film ook interessanter.

Het speelt zich af in een toekomt met een bepaalde epidemie, maar dat maakt de film er niet beter op maar een stuk makkelijker.

Het acteerwerk en ook de geloofwaardigheid zijn twijfelachtig bij deze prent.

Maar algemeen redelijke spanning en goed vermaak.

3.5

Geweldige Documentaire.

Nog nooit van Banksy of Mister Brain Wash gehoord maar ze maken ontzettend coole kunstwerken. Nou zijn niet alleen de kunstwerken erg tof om te zien maar ook de weg naar beroemdheid en geld is geweldig.

Film kijkt heel vlot weg en is leuk om te volgen.

4

Hehe eindelijk weer eens goede comedy

Na alle commerciële niet grappige nageaapte troep van de laatste tijd ben ik blij hier nog een redelijke originele komedie met grappige karakters en redelijk aardig verhaal uit de mouwen komt.

Man, man vooral dat stukje met die waterpijp echt het grappigste stukje van heel de film maar heb echt in een deuk gelegen.

En Ben Affleck doet het ook goed in dit soort rollen hij moet het gewoon bij komedie houden of zoals hij deed in Boiler room.

Hij deed me wel denken aan Office Space dus dat is wel een pluspunt. Hangt wel beetje dezelfde sfeer ook met een beetje droge karakters. Goed vermaak.

3.5