Meningen

Slechte komedie.

Tjah, als de film het moet hebben van de laatste paar minuten wat meteen het grappigste is van de hele film dan is de film natuurlijk gewoon mislukt.

Ten eerste is dit een van de grootste B-sterren casts die ik ooit gezien heb en ze maken er een standaard komedie van met van die zurige sentimentele momenten. En dan ook echt zurig.

Typisch een film die niet perse gemaakt had hoeven worden maar wel een paar aardige momentjes eruit weet te vissen. Daar lijkt het tegenwoordig op 3 goede grappen en daar maken we een bioscoop film eromheen want het volk wil toch wel meer komedies met dezelfde formule ook al zijn de grappen en de acteurs van een minder niveau.

1.5 en ik raak komedies tegenwoordig even niet meer aan.

Een zombiefilm waarbij je zelf ook verandert in een zombie. Zeer sterk gedaan! Na een half uur begint het virus te werken. Er is nog steeds niks gebeurt in de film. Je oogleden beginnen langzaam naar beneden te vallen, je bent te moe om te praten en het enige wat er uit je mond komt is een soort gegrom. Grrrrrrr. Je bent zo wurm geslagen door deze film dat je motoriek begint te veranderen.

Je laat de film afspelen terwijl je langzaam naar de snackkast schuifelt want je mist toch helemaal niks. Daar pak je blindelings een zak chips en ga je weer terug naar de bank. Trage beelden komen voorbij met trage mensen die ergens last van hebben. Het gegrom begint langzaam te veranderen naar onsamenhangende Arnold Schwarzennegger geluiden. Kwijl komt uit je mondhonk gedropen van de ultieme traagheid van deze film. Ben ik nu wakker of aan het slapen of ergens daartussenin?

Je probeert te vechten tegen het virus maar het virus is te sterk. Misschien komt er nog een goede pay off denk je misschien. Misschien is de langzame opbouw het waard. Op het einde verschijnt er een zombie maar ondertussen ben jij de zombie. De zombie die verschijnt is zo langzaam dat je oma met haar rollator er gewoon weg van kan lopen.

Redelijk grappig.

De toevoeging van het super aapje was wel geslaagd. Voor de rest zaten er wel wat grappige dingen in maar het werd nooit echt schaterlachen. Ik vond Mr.Chow wel grappig en heeft een grotere rol hierin dan in het eerste deel, en dat is maar goed ook want de hoofdrolspelers zelf zijn maar sporadisch grappig. Bradley Cooper is helemaal niet grappig, Galifianakis is best wel grappig maar is vaak veel te overdreven. Die ene gast die niet op de poster staat en die zelfs zo weinig betekenis heeft in deze film dat ze hem gewoon thuis laten, dat was ook een goede zet. Geen toegevoegde waarde dat was in de eerste film ook al duidelijk toen hij degene was die de hele film op het dak was opgesloten. Voor de rest volgen ze precies dezelfde formule als in de eerste film. Is ook niet nodig om weer precies hetzelfde te gaan doen, maakt het voorspelbaar omdat je precies weet wat er gaat gebeuren. Het gaat er toch ook helemaal niet om dat het weer hetzelfde loopje moet hebben maar dat het gewoon grappig moet zijn.

Maar goed, gewoon geslaagd en hopelijk zakt het cijfer niet zo hard bij een herziening wat het bij mij deed bij de eerste film.

Ik heb deze laatst voor de 2e keer gezien met een maat van mij. Nog nooit is een film zo hard tegengevallen bij een herziening. Maar het blijkt dat deze film totaal niet grappig is. Ik zat te denken dat ik ladderzat was bij de eerste keer dat ik deze zag. Er bleef helemaal niks van over.

We kwamen allebei tot de conclusie dat de foto's op het einde het grappigste waren.

Wat hype's toch allemaal wel niet doen.

Wat nog wel grappig was was toen Tyson dat liedje van Phil Collings zong.

Voor de rest was dat met die baby nog wel te doen en fuck this tiger was ook grappig maar wat een niet-grappige film is dit eigenlijk voor de rest.

Van een 4 naar een 1.5

Erg lang gewacht om deze te kijken, had eerst de eerste 10 minuten gekeken en had toen geen zin meer, vond het te pijnlijk om aan te zien en was er niet voor in de stemming.

Nu was ik gisteren eigenlijk ook niet hiervoor in de stemming maar ik moest deze toch ooit gaan kijken en ben ook wel een voorstander van dit soort mozaïek films.

En ja precies zoals ik had verwacht, erg pijnlijke situaties waar je zowel om kan lachen als om kan huilen. Een paar verhalen spannen wel de kroon zoals de pedofiele modale huisvader. Dat was een van de meest smerigste kerels ooit, maar tegelijkertijd denk ik wel dat pedofielen er op deze manier uit kunnen zien. Dan Phillip Seymour Hofffman in misschien wel een van zijn ranzigste rollen ooit, maar wel geweldig vertolkt zoals we dat alleen maar gewend zijn van PSH. Blijft een geniaal acteur en speelt zijn rol van seks gefrustreerde kerel erg goed.

Zijn nog een aantal situaties meer die best wel interessant zijn en ook erg grappig hier en daar. De film is sowieso geslaagd maar geen topper in het genre in mijn ogen. Het voelt allemaal toch vlak aan en sommigen rollen te gespeeld aan. Die 2 rollen van die zussen waarvan er een schrijfster is, hun vind ik echt slecht spelen op een of andere manier. Ik vind het hier en daar ook een beetje soap-achtig aanvoelen. Ik zie geen speelse manier van hoe alles met elkaar verloopt, en het camera werk is ook gewoon erg saai. Dit zijn de dingen die ik toch wel mis.

Al bij al wel weer leuk om meer dan 2 uur lang mensen in ellende te zien, grappig en confronterend maar vooral niet happy.

3.5

Horror op zijn best maar jammer genoeg niet zonder fouten.

De film was de gehele speelduur boeiend en redelijk spannend. Er word goed in geacteerd en de locaties en omgevingen zijn geweldig uitgekozen. Hier en daar knalt er Muze uit de speakers wat ik normaal gesproken niet kan waarderen maar hier in deze film valt het wel op zijn plaats. Voor de rest zijn de moorden goed in beeld gebracht en het was het weer een mooi kat en muis spel. Er zitten wel grote minpunten aan het verhaal want die was gewoonweg niet goed uitgewerkt. Beter gezegd nog het klopt voor geen ene meter. Erg jammer want als dat in orde was, was het echt een eindbaas van een film geweest. Hoe je het ook wendt of keert het klopt gewoon niet. Daarnaast vind ik de reden van al dat bloederig geweld erg onzinnig.

In ieder geval voor de liefhebber een geweldige film en voor de wat kritische kijker die nog een beetje op het verhaal let waarschijnlijk te ergerniswekkend om aan te zien. Ik zit er een beetje tussenin maar ging sowieso voor het horror element en daarin is deze dik voldoende.

3.5

Wel een interessante en goed gemaakte film over drugsverslaving maar misschien heb ik teveel films over dat onderwerp gezien waardoor het mij niet echt meer kan boeien. Deze film is best wel realistisch en gevoelig maar heeft ook momenten waarbij het net te dramatisch is wat mij betreft waardoor het mij niet raakt. Dat terzijde is dit wel goed geacteerd door alle acteurs en voelt het authentiek aan.

Zeer goed.

Een misdaadfilm die essentiële waarheden bevat over criminaliteit. Of je nu een smalltime crook bent of zeer professioneel uiteindelijk gaat het om risico's nemen en gaat het niet meer over de ingecalculeerde risico's die je neemt. Het is hetzelfde als met professionele gokkers; uiteindelijk voel je je pas echt levend als je echt risico's neemt en veel (alles) op het spel zet. Het gaat er ook om dat criminelen best wel 'kinderen' zijn of blijven en op zoek zijn naar kicks en thrills en zaken, zoals: vrouwen, kinderen en je toekomst en alles op het spel zet, zelfs je eigen leven. Het gaat niet om stabiliteit en veiligheid maar het tegenovergestelde dat je niet uit de crimineel krijgt. Ze blijven kinderen.

De film gaat ook over obsessies. De Niro en Pacino zijn obsessieve mensen die allebei hun privéleven verwaarlozen en hun werk als het ware belangrijker vinden dan al het andere. Dat is ook erg goed uitgewerkt. Heel erg goed geacteerd. Ze hebben allebei hele herkenbare koppen maar cijferen dat weg zodat de rollen die ze spelen levensecht overkomen. De Niro wellicht beter dan Pacino maar allebei erg goed. Ze hebben elkaar nodig en dat komt goed tot uiting in de scene in het restaurant.

So you never wanted a regular-type life?

What the fuck is that? Barbecues and ball games?

yeah.

Ze willen allebei geen normale leven. Ze kunnen geen normaal leven hebben. Het zijn geen regular joe's. Ze hebben wederzijds respect en ze hebben elkaar nodig. Ik vraag me altijd af hoe deze acteurs in het echte leven zijn? Een acteur in essentie is iemand die niet zichzelf wil zijn maar iemand anders wil zijn en dat kan met acteren en daarom zijn ze zo goed.

Wat ook erg sterk is aan deze film is de atmosfeer. De nachtscènes en de scenes in auto's en het uitzicht over de stad met al die lichtjes. Het geeft een drukkend gevoel. Dat is erg sterk gedaan. Al moet ik zeggen dat de atmosfeer niet constant wordt aangehouden. Het valt soms weg en dan komt het weer terug. In Miami Vice is dat beter gedaan maar daar is het verhaal weer minder boeiend.

De actiescènes zijn erg sterk. Het geluid van de geweren klinkt knal en knalhard. Dit is niet helemaal realistisch want als je met zo'n grote guns gaat schieten dan ben je tijdelijk doof en heb je een suis in je oren en hoor je echt helemaal niks meer. De film heeft iets ontzettend abstracts. De kleding en de zonnebrillen en de strakke regie. Het is allemaal heel erg cool. Het is net zo cool als Pacino's postmoderne strakke woning net zoals de strakke regie. Dat vind ik behoorlijk tof.

Na de legendarische shoot-out scene op straat lijkt het eigenlijk al het einde en misschien was dat een goed einde maar de film gaat daarna nog zo'n 45 minuten door. Aan de ene kant is dat een orginele structuur of een origineel script maar de atmosfeer valt soms weg en daarmee de aandacht ook hier en daar al is er wel goeie pay-off als je het allemaal uitzit. Soms vond ik de film ook slepen maar de film blijft uiteindelijk erg goed hangen waardoor ik dan nog wel kan vergeven al kan ik daardoor niet 5* geven. De ultieme misdaaddrama. Ik denk het wel!

Apart filmpje zeg.

Ik kan dit nergens mee vergelijken. Opmerkelijke humor, vaag toneelachtige geacteerd dat op een gegeven moment ook nog werkt en een erg goed verhaal dat wel laat op gang komt.

Henry Fool is sowieso erg intrigerend en zegt soms op een serieuze toon de grappigste dingen.

Cinematografisch weet ik niet wat ik ervan moet denken, het kwam behoorlijk grauw en armoedig over en qua soundtrack deed het ook niet al te veel.

Maar de laatste drie kwartier van de film schudde mij helemaal uit mijn stoel en ging het verhaal alle kanten uit.

4

Aardige film die de potentie had om een topper te zijn.

De verhaallijnen waren redelijk leuk in elkaar geworven, het acteerwerk was wel goed en het had een interessant genoeg verhaal. Jammer dat er zo goed als niet dieper in het onderwerp wordt gegaan. Je word dan ook helemaal 0,0 niet veel wijzer over het leven na het dood.

Ik vond de opbouw wel goed en de film vind ik dan ook niet saai maar het einde was redelijk abrupt en sloeg imo opeens een andere toon aan dan de rest van de film.

Tja, aardig romantisch verhaaltje met het gevoel dat ze het leven na het dood als excuus hebben gebruikt. Het einde, ik blijf erbij dat ze dat veel indrukwekkender kunnen brengen.

2.5

Heretic is een horror/thriller film die net wat meer inhoud biedt dat een gemiddelde horrorfilm of thriller maar helaas niet echt eng is of spannend. Het acteren is allemaal naar behoren maar niet heel indrukwekkend. Het is jammer dat het ongeloofwaardig wordt waarbij de hoofdpersoon een soort masterplan heeft die gewoon niet klopt. Los zand. Uiteindelijk blijft alleen de rol van loverboy Hugh Grant over die een gestoord figuur speelt en dat is uitzonderlijk maar voor de rest...

Ik vind deze film erg goed, vooral als je van realisme houdt. En deze film voelt heel realistisch aan. Vooral omdat Souleymane ook niet doodgaat op het einde of een hartaanval krijgt of iets dergelijks. Veel films doen dat wel, dat het extra pijn moet doen op het einde. Vooral films als het gaat om drugsgebruik of criminaliteit. Extra zout op de wond van de kijker, extra moralisme, extra drama, extra overdrijving. Deze film doet dat niet gelukkig. Dat is een hele goede keuze want anders was de film gewoon veel minder goed geweest en meer een middenmotor.

De film begint met het hectische bestaan van een maaltijdbezorger in Parijs. Nu is dat nog extra hectisch omdat ze ook werken met codes en een app met waardeloze klantenservice die jou account schijnbaar heel snel kan sluiten. Hierin zit ook de hectiek van de moderne wereld met technologie verwerkt. In deze film willen vluchtelingen graag maaltijdbezorger worden. Lijkt wel alsof er ook niks anders is dan dat en ik weet niet of dat realistisch is. Bijvoorbeeld barman of werken in de bouw? Nou ja goed de focus ligt meer op maaltijdbezorger via een account van iemand anders want je hebt niet de juiste papieren en daardoor verdien je minder en moet je een deel afstaan aan degenen die de account bezit. Alsof het niet gestrest genoeg is om door de straten van Parijs te fietsen en vreten te bezorgen de hele dag, verdien je ook nog eens minder.

Souleymane is een hele eerlijke kerel die mensen te snel gelooft en daar wordt misbruik van gemaakt. Hij wil een burger worden van Frankrijk en daardoor moet je een gesprek voeren en iemand helpt hem daarbij waarbij hij een verhaal verzonnen krijgt en uit zijn hoofd moet leren. Slaat nergens op natuurlijk dat meerdere mensen of veel mensen hetzelfde verhaal vertellen maar goed.

Wat zo sterk is aan deze film is de belevingswereld van Souley maar ook dat je niet weet waarom hij nou naar Frankrijk is gekomen en daar kom je op het einde van de film achter. Dat was sterk. Dat was het antwoord op mijn vraag en wat een antwoord trouwens. Wat een film! En het is niet eens alleen kommer en kwel. Mensen zijn ook nog bereid hem te helpen. Ik vond de film uiteindelijk zo realistisch dat ik echt gewoon denk dat Souleymane bestaat. Ik weet niet eens waarom het niet 5* wordt want kan niks ten nadele van deze film bedenken. Dat beslis ik wel bij een herziening.

Geschift filmpje.

Maar wel erg vermakelijk. De zwerver Hauer die in een stad rondzwerft die uitpuilt van de criminaliteit en dromen heeft om een grasmaaier te kopen om daarmee een bestaan op te bouwen besluit bij de zoveelste gewelddadige overval om i.p.v een grasmaaier een shotgun te kopen om daarmee de straten schoon te vegen. Ja, geweldig plot natuurlijk en de titel verraadt al het een en ander .

Het gaat uiteraard niet om het plot maar om de pulp en dit is toch wel pulp van de bovenste plank.

Hauer is ten eerste geniaal als de zwerver. Ik vind Hauer sowieso altijd geweldige psychopathische personages neerzetten. Al bij al heb ik gewoon respect voor deze man want het is een geweldig acteur van Nederlandse bodem en ik vind het geweldig dat hij de hoofdrol in deze film vertolkt.

Deze film heeft genoeg geflipte personages en over-the-top scenes om elke pulp liefhebber tot over zijn oren te amuseren. Daarnaast zijn de decors van de smerige met graffiti besmeurde stad ook erg tof. De sfeer zit er ook erg goed in met veel gebruik van rode en blauwe lichten. Daar heb ik sowieso altijd een zwak voor. De personages zijn stuk voor stuk gestoord die erin voorkomen en de hele film is rauw, lomp en overdreven. Voor de rest is de film gevuld met veel geweld, gore en oneliners om je het hele anderhalf uur kostelijk te vermaken.

Een half jaar geleden zag ik de trailer van Hobo with a shotgun en kon toen eigenlijk geen dag meer wachten en vandaag is eindelijk de dag gekomen om dit onzin festijn te bekijken en het is zeker niet tegengevallen. Hobo with a shotgun is een eindbaas van een film.

4

Optimistische film voor kleine mannen.

In deze film is de hoofdpersoon 1.68 al is hij in werkelijkheid 1.73 maar speelt hij iemand die 5cm kleiner is. Als jij als kleine man een lekker wijf wil scoren die langer is dan jij, dan is dat niet zo moeilijk. Het enige wat je moet doen is kunstwerken stelen en verkopen om dan een (post)modern huis van 30 miljoen te kopen, niet omdat jij het een tof huis vindt maar omdat de vrouw dat geweldig vindt en dan blijf je liegen over hoe je komt aan je inkomsten want je moet schilderijen blijven stelen. Ook moet je haar de hele tijd voorzien van dure cadeaus. Dan moet je die langere, knappe vrouw voorzien van heel veel kunst die zij dan in een atelier kan showen. Wat is het eigenlijk wat die vrouw verder doet? Helemaal niks eigenlijk. Wat een leven.

Maar goed dit kan niet voor altijd goed gaan natuurlijk want uiteindelijk gaat het fout en hoe! Het gaat goed fout als een Nederlander alles komt verpesten. Dit zorgt voor veel geweld en achtervolgingen en gekkigheid. Het moraal van het verhaal uiteindelijk is dat het allemaal niet uitmaakt. Die vrouw heeft dat allemaal niet nodig want ze houdt echt gewoon van die kleine dwerg, zeker niet om het geld maar om zijn persoonlijkheid... Hij hoeft eigenlijk niks te compenseren want dat zat allemaal in zijn hoofd. Nu is de film redelijk overdreven qua verhaal en gebeurtenissen maar de conclusie dat je gewoon jezelf moet zijn als kleine man komt uit het rijk der fabelen.

Een film met genoeg potentie maar die het allemaal (net) niet waarmaakt. Uiteindelijk ligt het niet perse aan de acteurs maar er lijkt wel alsof er niet genoeg tijd is besteed aan deze film of individuele scenes want er zitten hier toch wel hele aardige ideeën in.

Dit is ook wel een soort film dat mij aanspreekt; gestoorde taferelen in buitenwijken waar het draait om het oppervlakte; bijna een genre op zich. Het verschil is natuurlijk dat films zoals American Beauty of Little Children veel meer tijd besteden aan een dromerig sfeertje waardoor die film sterk is en deze film eigenlijk te gehaast te werk gaat en geforceerd overkomt.

Patrick Wilson blijf ik altijd wel een interessant acteur vinden en het onderwerp is ook nog steeds wel boeiend maar dit is wel een matige film. Al bij al heb ik er toch geen spijt van gehad en zitten er wel een aantal toffe scènes in en de scène met dat samoerai-zwaard als hoogtepunt.

Jason Statham is een uber good guy en trapt iedereen in elkaar. Het zal ook eens niet zo zijn. Deze film geeft wel een beeld van Amerika waar het lijkt alsof het vol zit met psychopathische bikers, rednecks en meth heads en Jasons Statham natuurlijk die iedereen in elkaar trapt en een super schattig dochtertje heeft. James Franco doet het best wel goed en straalt best wel wat dreiging uit.

Ik heb vroeger teveel actiefilms gekeken denk ik waardoor het genre voor mij tegenwoordig vrij weinig voorstelt. Dit doet met ook wel denken aan een typische 90s actiefilm. Er moet voor mij wat meer realisme en geloofwaardigheid inzitten of meer authenticiteit en originaliteit moet ik een film zoals deze goed gaan vinden. Ik kan er allemaal niet zo goed tegen wanneer de held van verhaal alles en iedereen in elkaar slaat en altijd maar weer ontsnapt uit penibele situaties waar je onmogelijk uit kan ontsnappen.

Maar goed, deze film is best wel oké. Je hebt best wel zin om na deze film ergens in een boerengehucht in je ééntje groepen hillbillies in elkaar te trappen. Je krijgt er toch wel een agressief gevoel van alsof jij de kijker Statham bent en ook iedereen aankan. Misschien is dat ook precies de bedoeling van zo'n film. Dat had ik vroeger ook altijd toen ik naar van Damme, Stallone en Schwarzenegger keek en daardoor toch een beetje een jeugdsentiment met een simpele, harde actiefilm. Toch wel geslaagd al voegt het vrij weinig tot niks toe aan het genre.

Geweldige film.

Nog nooit een film gezien die leegheid en eenzaamheid van het leven zo goed weet over te brengen. Een jongen die zichzelf vrijwillig terugtrekt en besluit om niet meer mee te doen. Eigenlijk alleen maar in zijn kamer zit en alleen door de straten van Parijs zwerft als ze verlaten zijn.

De film brengt die vervreemding heel sterk over en het wordt steeds akeliger naar het einde toe. Qua vorm is dit helemaal geweldig. Constant een voice-over die eigenlijk teveel vertelt waardoor je de beelden niet helemaal meekrijgt. Geweldig geschoten in zwart-wit met veel vervreemde tracking shots van verlaten staten of hele drukke straten en ronddraaiende shots die heel goed werken. Daarnaast een soundtrack met galmende, zenuwslopende en ook elektronische muziek wat helemaal perfect erbij past en allemaal bijdraagt aan een vervreemde ervaring.

Existentiële, hypnotiserende film die je eigenlijk de hele tijd in een roes uitzit. Heel sterk. Qua vorm lijkt het veel op Pi en qua thema's en verhaal op Taxi Driver alleen op beide vlakken gewoon beter en sterker uitgewerkt.

Heb ooit ergens gehoord dat elke film, boek en stuk muziek uiteindelijk gemaakt is door een gevoel van leegheid en als dat waar is dan is dit bijna een allesomvattende film.

Top 10 materiaal.

Geweldige horrorfilm met een uitstekende spanningsboog.

Je hoeft niet een geweldig voorspellend vermogen te hebben om te weten dat dit geen romantische film is waarin twee mensen op huwelijksreis gaan en een fantastische, magische tijd beleven met dramatische en komische kanten en een happy wollig einde. Je ziet eigenlijk gewoon twee mensen en je wacht totdat de nachtmerrie voor hun gaat beginnen en laten we eerlijk zijn: dat is precies wat we willen zien!

Dat is wat de film eigenlijk zo goedmaakt want ik mocht de personages wel waardoor het meer pijnlijk en intense werd. De personages zijn redelijk 'echt,' en spelen behoorlijk overtuigend waardoor de horror harder aankomt.

Daarnaast word er hier goed gespeeld met de uiteindelijk tegenstander van de film die vroeg wordt geïntroduceerd waardoor je een soort van 'daar gaan we weer gevoel,' krijgt wat uiteindelijk wordt omgedraaid. De makers van deze film hebben mij helemaal gepleased doordat ze het plot niet weggeven. Horror blijft leuk totdat je driekwart in de film zit en dan weet je precies wat er aan de hand is en wie de moordenaar is en wat zijn labiele reden is voor al dat geweld en dan moet je nog verplicht een half uur doorkijken om het uiteindelijke tegenvallende voorspelbare einde tegemoet te gaan. Zonder heel veel te spoilen wil ik zeggen dat deze film daar ook heel anders mee omgaat en het mysterie blijft voortduren.

Ik ben gewoon blij dat de mensen die deze film hebben gemaakt het genre serieus nemen om hier een originele film af te leveren die het grote publiek zeker niet zal vermaken. Want de film is ontzettend langzaam maar wel vol spanning en het duurt lang voordat het allemaal begint en het einde zal het gros van de mensen totaal niet bevredigen maar het acteerwerk is geweldig en er zitten wat nasty scenes in en daarnaast is het ook wel strak gefilmd en gewoonweg een behoorlijk originele film.

Een aanrader voor de horror niche liefhebbers en de beste horror van 2014.

Aanrader.

Goede horror die niet perse eng of spannend is maar wel origineel en vermakelijk.

Een combinatie van ouderwetse horror met een modern verhaal. De film deed me veel denken aan Stephen King door de sfeer en vooral omdat het in een zo'n typisch klein dorpje afspeelt waar King ook veel van zijn verhalen laat afspelen en hierboven lees ik dat het verhaal afkomstig is van zijn zoon die ik wel in de gaten ga houden na deze film.

Daniel Radcliffe wilde van zijn Harry Potter imago af en daar gaat hij met deze film wel de goede kant mee op want vind hem zeer geloofwaardig spelen. De film heeft een uitstekend vlot tempo want waar films normaal gezien een langere introductie nodig hebben voordat het noodlot wentelt gebeurt dat hier binnen vijf minuten en krijg je de rest te zien in flashbacks waardoor de film nooit gaat slepen.

Een originele film over iemand die in de Duivel verandert en vooral het eerste gedeelte van de film vind ik sterk. Overigens vind ik films waarin de hoofdpersoon een transformatie ondergaat altijd wel boeiend. Denk aan Black Swan en District 9. Vooral het gebeuren dat iedereen om hem begint te zondigen of vragen of ze mogen zondigen aan de hoofdpersoon vind ik sterk.

Het tweede gedeelte waarin de dader naar voren komt en een afrekening plaatsvindt vind ik allemaal minder boeiend en voorspelbaar maar al bij al een vermakelijk horror om te kijken die aardig in beeld is gebracht met ook een afwisselende soundtrack wat ik ondertussen wel gewend ben van Alexandre Aja. Een interessante regisseur qua horror die altijd wel leuke dingen doet met het genre.

Erg sterke film.

De lage score is helemaal niet verdiend voor zo'n eigenaardige maar vooral verontrustende horrorfilm. De sounddesign is geniaal en erg onheilspellend wat misschien wel het grootste pluspunt is van de film.

Ik kon het zweverige wiebelende camerawerk erg goed waarderen en ook het in en uit zoomen en out of focus shot waren allemaal erg goed om aan te zien en dragen bij aan de sfeer. Het deed me eigenlijk allemaal denken aan een Noé light.

Het verhaal is precies wat je verwacht maar dan blijft het nog steeds erg wrang. De manier hoe Wingard hier horror benaderd is behoorlijk intense en onder de huid kruipend maar vooral op zijn eigen manier. Horror zoals ik het wil zien die met weinig gore erg sterk uit de hoek komt en met het audiovisuele genoeg spanning oproept maar uiteindelijk een ontzettend luguber sfeertje neerzet waar menig andere horror niet bij in de buurt komt.

De acteurs deden het allemaal ook erg goed en geloofwaardig en de dialogen waren ook gewoon goed. In ieder geval vergeleken met Pop Skull hard vooruitgegaan.

4.5

De eerste Hostel vind ik erg goed qua opbouw en verhaal en deze Hostel doet eigenlijk hetzelfde maar dan met 3 vrouwen wat een simpele maar een leuke vervanging is en je krijgt wat meer inzicht in de organisatie achter deze lugubere zaken.

Ik vind dit een behoorlijk grappige film eigenlijk. Ik krijg het gevoel dat Roth hier iets neer wil zetten wat realistisch moet overkomen maar ik vond het meer een satire op het gegeven dat er rijke mensen die veel geld neerleggen om iemand te martelen.

Want wat deze film sadistisch of macaber moet maken is dat je denkt dat er echt zo'n organisatie bestaat maar Roth deed mij dat niet geloven en dat is jammer.

Want die veiling op toeristen aan rijke zakenmannen is leuk maar te opvallend en had meer uitgewerkt moeten worden net zoals de motief van de rijke amerikaan met zijn dierlijke instinct vind ik allemaal maar magertjes en niet helemaal serieus te nemen.

Roth kiest niet voor kilheid, wanhoop of realisme maar poogt dat wel te doen en dat is van de hele film af te lezen net zoals Roth te veel kiest voor sensatie en achtervolgingen.

Kwam moeilijk in de film vond het allemaal beetje aan de saaie kan maar uiteindelijk is het wel een goede film.

Ontzettend deprimerend en wel een beetje over sentimenteel.

Maar het acteerwerk was geweldig en het verhaal origineel.

Geen film voor mij dit maar geen spijt van gehad om het te zien.

3.5

Film steekt aardig in elkaar maar komt erg ongeloofwaardig over met milieuactivisten die wel erg cliche of stereotype zijn. De film kampt wat mij betreft met ongeloofwaardigheidsproblemen van de personages of het neemt je nooit helemaal mee in hun belevingswereld waarbij je niet echt begrijpt waarom ze deze actie doen. Het heeft een een dimensionaal effect op de inhoud. Naar het einde toe wordt de film wel steeds beter maar tegelijkertijd blijft het ongeloofwaardig. Het einde heeft zo een typische heist film einde maar is dat geloofwaardig wat je ziet? Op het einde moet het geloofwaardig zijn dat 2 meisjes deze bommen hebben geregeld en hebben gefixed en alles?

The weekend has landed. All that exists now is clubs, drugs, pubs and parties. I've got 48 hours off from the world, man. I'm gonna blow steam out my head like a screaming kettle, I'm gonna talk cod shit to strangers all night, I'm gonna lose the plot on the dancefloor. The free radicals inside me are freakin', man! Tonight I'm Jip Travolta, I'm Peter Popper, I'm going to never-never land with my chosen family, man. We're gonna get more spaced out than Neil Armstrong ever did, anything could happen tonight, you know? This could be the best night of my life. I've got 73 quid in my back burner - I'm gonna wax the lot, man! The Milky Bars are on me! Yeah!