Go (1999)

Donderdag een deel van deze film gezien. Vond het juist on-Amerikaans aandoen.

Vooral juist omdat er weinig cliché's en stereotypen in werden gebruikt. Wat vind jij of anderen dan zo cliché?

Het voelde allemaal niet origineel aan, en wat kwam de film traag op gang.

Maar naar mate de film vorderde werd het toch een stuk interessanter.

Krappe voldoende *3.0

Andermaal een film waar een aantal gebeurtenissen vanuit verschillende oogpunten wordt bekeken. Het is allemaal niet slecht en er wordt leuk geacteerd maar eindelijk gaat het slechts om enkele fratsen en is het verhaal dus wat mager en ook voorspelbaar. Maar het moet dus een van de eerste films geweest zijn volgens dat concept dus vandaar toch 3,5 sterren

Zeer vermakelijk en zo nu en dan behoorlijk geestig! Het blijft van het begin tot het eind boeiend!

“So, what are we doing for New Year's?”

Vlotte film. De film heeft veel vaart en het doet een beetje denken aan Pulp Fiction met tieners en jong volwassenen. De magie van Pulp Fiction wordt nergens gehaald, maar de film kijkt lekker weg en bezit een apart soort humor die ik wel kan waarderen.

Go heeft drie verhalen die met elkaar verweven zijn. De eerste twee zijn interessant, maar het derde verhaal over twee mannen die undercover voor de politie werken is wat minder. Tussen de acteurs zitten aardig wat bekende koppen en ze zijn allemaal goed op dreef. Prima vermaak.

Ik weas er niet echt kapot van , alleen het Vegas gedeelte vond ik wel ok , de rest kon me niet zo boeien .

Heerlijk alles-kan-alles-mag-filmpje. Net voor het nieuwe millennium bundelt Go nog eens alles wat 90s-popcultuur zo geweldig maakte: fijne beats, politiek incorrecte grappen, lompe actie, …

Ruim 20 jaar na de release oogt deze film nog steeds heel erg cool. OK, sommige kledingkeuzes en kapsels kunnen vandaag wellicht niet meer door de beugel, maar voor de rest zit hier nog weinig sleet op. Het tempo ligt bijzonder hoog, de zinderende montage doet je nog steeds op het puntje van je stoel zitten, en die paar langere praatscènes dienen vooral om de kijkers voor de gek te houden.

De cast leek er wel zin in te hebben, er heerst in ieder geval een fijne chemie tussen het groepje jonge acteurs. Ook achter de camera stonden duidelijk mensen die er vol voor gingen en niet uit waren op compromissen. Deze film is op een geheel eigen manier ambitieus zonder dat het ook maar een moment pretentieus aanvoelt.

Ik had deze film al eens eerder gezien - 15 jaar gelden volgens MM - en ik moet toegeven dat ik me er nog maar weinig van herinnerde. Daarom geef ik ‘m “maar” 4,5*. Go is net niet memorabel genoeg om naast pakweg Pulp Fiction te staan, maar het komt aardig in de buurt.

Niet memorabel maar alleraardigst. Niets op aan te merken. Goed geacteerd en leuk verhaal.

Matige Liman.

Tevens ook 1 van zijn eerste projecten. Liman is zelf geen slecht regisseur, maar Go bewijst wel dat hij het beter bij actiefilms kan houden want op het gebied van komedie is hij wat flauwer. Balans tussen komedie en actie kan hij wel vinden, maar dus niet tussen misdaad en komedie.

Alhoewel het 1 van zijn eerdere projecten was is er toch nog wel een redelijk budget bij komen kijken, maar het liefst 6,5 miljoen. Dat is zeker niet niks, alleen kan ik het nergens vanaf zien in dit geval. Liman regisseert erg braaf en veilig en lijkt zichzelf nooit echt uit te willen dagen. Het resultaat is een flauwe en ietwat terughoudende film.

Acteerwerk is niet heel bijzonder. Olyphant doet het nog wel verdienstelijk, maar andere rollen zoals die van Polley zijn erg matig. Zwakke timing voor humor ook. Bijrollen zijn ook niet al te bijzonder. Liman kiest vooral voor de karikaturenhumor, zowat de meest makkelijke vorm van humor die er is. In Go weet het daarnaast nergens echt te werken.

De opzet zijn overlappende verhaaltjes, maar het is allemaal wel simpel geschreven. Er is overduidelijk niet langer dan maximaal een dag over nagedacht. Als dat wel zo is zou ik met stomheid geslagen zijn. Van actie moet de film niks hebben en de misdaad blijft ook beperkt, het is echt een komedie en die is gewoon niet zo leuk.

Scenes zoals de raves zijn matig geregisseerd, maar de montage is wel lekker vlug. Toch mis ik op een hoop gebieden ondersteunende regie. Het gaat allemaal in behoorlijk tempo voorbij, maar er zit gewoon niks unieks aan. Camerawerk is soms prima, en soms weer lelijk. De cinematografie is ook niet iets waar veel werk in heeft gezeten denk ik zo en zo zijn er wel meerdere onderdelen op visueel gebied die meer aandacht hadden mogen krijgen.

Het resultaat is een flauwe film. Voor Liman zijn doen erg ondermaats, maar dit was dan misschien ook het punt waarop hij nog echt wat moest leren als regisseur. De montage is snel, het acteerwerk van enkelen best leuk maar in het algemeen is Go een niet erg grappige film die erg zijn best doet om dat wel te zijn.

Ik kan me erg goed vinden in het bericht van JoeCabot.

Eigenlijk zat ik op 4,0* - wat alsnog best hoog is - maar ik heb een halve dag later nog steeds een lekker gevoel na deze film. Go is zo'n fijne film die als een warme jas voelt waar je lekker in wil kruipen om het jezelf makkelijk en comfortabel te maken. Het extra vrolijke gevoel dat de film me gaf bezorgde de film nog een extra halve bonuspunt.

Want eerlijk is eerlijk: zo bijzonder zijn de verhaaltjes alle drie niet: die laatste vond ik vergezocht en die tweede was wel erg simpel. Maar god die lol die er vanaf spatte voor mij... Ik heb hier elke minuut van genoten. Ik had de film trouwens al járen geleden gezien toen ik een jaar of 11 was vanwege de aanwezigheid van jeugdliefde Katie Holmes, maar toen vatte ik de film niet. Twintig jaar later doe ik dat natuurlijk wél en is de film extra leuk vanwege het gemis van de prachtige jaren '90.

Lekker politiek incorrecte humor die toen nog gewoon kon en waar eigenlijk ook niks mee is - een opmerking die tegen een minderjarig jongetje wordt gemaakt kan nu niet meer door de beugel - en Liman doet niet moeilijk over wat seks en geweld. Wat JoeCabot mooi verwoordt: het is een lekker alles-kan-alles-mag-filmpje.

Katie is prachtig als altijd, met een personage dat de 2.0-versie is van haar toch wel vervelende personage in Dawson's Creek (hoewel een personage en een serie waar ik tot in de einde van tijden van hou), en haar duet met Timothy Olyphant is op die manier voor mij extra leuk. En Timothy Olyphant, oh wat hou ik toch van die jongen. Kort hierna was hij de moordenaar in een andere jaren '90-film wat hij ook al zo heerlijk deed: een heerlijk gemeen personage dat op het randje van hysterie zit maar wat ontzettend leuk is om te zien. Misschien dat Olyphant voor mij nog wel de film maakte.

God ja, en dan Jay Mohr, Sarah Polley, Breckin Meyer en vooral William Fichtner: allemaal hartstikke leuk om die in hun jonge jaren terug te zien. En geen idee hoe hij heet, maar die gekke Brit was ook vermakelijk. Misschien dat mijn hoge waardering voor Go ook wel een heel stuk jeugdsentiment en heimwee naar de jaren '90, maar ik vond het oprecht een vlotte film en ik had nergens de behoefte om - ziekte van deze tijd - naar mijn telefoon te grijpen.

Blij dat ik dit nog even heb kunnen zien op Film1 / Prime.

Dus nogmaals: eigenlijk 4,0* omdat de verhalen echt niet zo heel veel om het lijf hadden, maar ik ben een jaren '90-kind dus vooruit, ik ga lekker op 4,5* zitten.

Heb m op dvd. Zou graag de blu ray willen hebben. Maar die gaat voor 50 dollar tegenwoordig...

Ja, dat viel me inderdaad ook al op

Ik had 'm op VHS zelfs. Vond laatst een ex-rental DVD voor 20 cent. Vooralsnog doe ik het daarmee, tot ik beters vind. Nog steeds een zwak voor deze teenage pulp fiction. Leuk en speels en een echt fijne cast.

Viel me nu toch wat tegen. Vermakelijk, maar geen hoogvlieger.

Het laatste deel is wel het beste.

Alleraardigste tijdscapsule. 'Go' (1999) brengt me terug naar het blijmoedige nihilisme uit mijn jeugd. Jongeren zonder toekomst die eindeloos met elkaar keuvelen over tantra-seks, trio's, hun eigen mannelijkheid en hun zoektocht naar kicks. Elk moment kan de alledaagse verveling opeens overslaan in hypergeweld of wrede spelingen van het lot. Iedereen is even teleurstellend en gemeen. De perspectiefwisselingen versterken het gevoel van chaos en stuurloosheid. Met energieke technobeats op de soundtrack en de snelle montages als een drugstrip zonder doel of reden. Alsof deze jongeren nergens anders betekenis aan ontlenen dan eerst hun impulsen te bevredigen en daarna ongeschonden te ontwaken met een kater. Al mist 'Go' (1999) absoluut de rauwe tragiek die andere nineties klassiekers zo onvergetelijk maken. Niet inktzwart en cynisch, maar met een relativerende knipoog.

Van de drie verhalen vond ik de eerste veruit de beste, daar waren zowel sfeer als personages interessant. En een geweldig stukje Massive Attack nog op de geluidsband. Het tweede verhaal kent zijn momenten maar als geheel was het minder - vooral de personages die hier naar voren kwamen trokken mij minder. Het derde verhaal vond ik simpelweg zwak op elk vlak, behalve dat de sfeer nog wel redelijk werkte. Maar al met al net te nietszeggend allemaal. 2,5*.