Meningen

2- is de nieuwe 3+

Alweer een belachelijk laag gemiddelde. En dat terwijl deze film het er toch best aardig vanaf brengt. Toegegeven, Crawlspace lijdt af en toe wel aan typische underfunded genrefilm kwaaltjes. Zo is het acteerwerk niet echt sterk, wordt er veel leentjebuur gespeeld en wil het iets te uitleggerig worden, maar echt storend is het nergens.

Het eerste deel is eigenlijk een langgerekt vervolg op één van de bekendste scenes uit Alien 2. Een industriëel gangencomplex, legerteam, mapjes met bleepjes en een hoop paniek. Fijn in beeld gebracht, goed geëdit en leuk lichtspel.

Dat hou je geen 90 minuten vol natuurlijk, en naarmate de tijd vordert komt er dan ook wat meer plot om de hoek kijken. Verhaaltje over experimenten en het paranormale, niet zo héél boeiend en iets te veel detail allemaal, maar echt veel meer dan gaatjes vullen tussen de thriller en horror elementen is het nu ook weer niet.

Vond het fijn vermaak. Niks groots of erg memorabel, maar naar behoren gebracht en visueel zeker niet verkeerd. En zo heeft het geoblocken van Netflix mij toch iets bijgeleerd ... vooral niet meer letten op de MM score wat dit soort films betreft.

3.0*

Beetje saai.

Sowieso niet enorm fan van die epidemic horror films. Zeker niet als er een streek legerdwang doorgegooid wordt.

Film begint visueel wel aardig, maar weet het niet de gehele speelduur lang vol te houden. Het verhaaltje is écht te uitgekauwd om 90 minuten te boeien en het "het zijn geen zombies, echt niet!" concept werkt ook niet helemaal.

Schrikmomenten té getelefoneerd en de gore eerder bedroevend. Toch is het sfeertje redelijk, mede dankzij een best aardige soundtrack en wat visueel stijlvollere momenten.

Gaatjesvulcinema. Leuk voor een keertje, maar verder helemaal niet verheffend. Vraag me ook af wie dit soort dingen nog wenst te maken. Zoveelste herhaling van zetten.

2.5*

Apart verhaal, dat zeker.

Gaede is een rare vogel, die met veel plezier over z'n spionage escapades vertelt. Hij heeft er nog duidelijk veel plezier in, net zoals hij dat vroeger ook blijkbaar had. 't Is een figuur die allicht bij de pinken is, maar dat niet altijd toont wanneer het gaat om de consequenties van zijn acties.

Rare verhalen dan ook dat hij 8 maand in een camper op de vlucht is voor de FBI, of belangrijke bedrijfsspionage voor 5000EUR aan de Chinezen verkoopt. En dat alles omdat hij niet zo van nationalisme houdt. Het is inderdaad allemaal redelijk onsamenhangend, dat een aantal van de verhalen ook nog geanimeerd zijn helpt de zaak van Gaede niet, het maakt het alleen nog wat ridiculer.

Maar voor zolang het duurt is het best vermakelijk en klinkt het toch deels plausibel. Vooral de klungelige manier van spionage, steekt sterk af tegen de wilde verhalen in films, maar je hoort dat soort verhalen toch wel vaker. Mensen hebben vaak het idee dat grote bedrijven geoliede machines zijn, de realiteit is echter compleet het tegenovergestelde.

Lollig voor een keer dus, maar het smaakt als zeewater. Vloeibaar zout dus.

2.5*

Ietwat flauw, uitgekauwd drama.

Een wat aan lager wal geraakte country zanger reist nogal doelloos rond, een reporter wakkert zijn verlangen weer aan, maar de sleur + drank weerhouden hem ervan zijn leven weer op een goeie manier op te pakken.

Een nogal cliché verhaaltje dat iets te hard leunt op zijn country setting, waardoor het voor mensen die weinig hebben met het muziekgenre niet al te boeiend meer is. Bridges past op zich wel bij de rol, maar ik hou meestal niet zo van Bridges. Gyllenhaal hoeft niet zoveel te doen en Farrell is een vreemd nevenfiguur die er vooral in lijkt te zitten om als naam op de poster geplakt te worden.

Cooper is niet talentloos, dat zag ik ook al in z'n opvolger, maar wanneer het drama niet weet te pakken in een film als deze valt er nog maar weinig te redden. Daarvoor is het ook allemaal iets te zwaarmoedig en te dwingend.

2.0*

Yuk.

Want een onding was dit. Een brakke romantische comedy met echt vreselijke stereotypen. Eentje zegt het al in het begin: een Amerikaanse Aziaat is anders dan een Aziatische Aziaat, deze film is dan ook duidelijk gemaakt door Amerikaanse Aziaten, die vanwege hun achtergrond lekker met de grove borstel doorheen alle stereotypen mogen banjeren. Stel je voor als hier een blanke regisseur achter had gezeten.

Moet het dan nog iets leuks opleveren, soit. Maar dit is toch wel van een erg laag niveau. De humor is vreselijk (wat een rollen voor Awkwafina en Ken Jeong ook, enkel Yeoh weet zich een beetje staande te houden), het kitscherig rijke gedoe is niet eens zo heel indrukwekkend en het plotje kon al helemaal niet boeien.

Ik heb To dit soort films ook al zien maken, er zijn ondertussen genoeg van dit soort Aziatische films om van een kleine niche te spreken. Deze Amerikaanse kopie heeft dus maar weinig zin. Dat het verder gewoon een echte Amerikaanse film is merk je aan het einde, waarbij de Amerikaanse visie het lekker wint van de Oosterse, want zo zijn ze wel.

Onding dat onterecht veel aandacht gekregen heeft, maar dat heb je al vaak met die cast-hype films. De film erachter stelt meestal niet veel voor. Enige positieve is dat de locaties wel weelderig zijn en degelijk in beeld gebracht worden. Een magere troost.

1.5*

Gestoord idee.

Zeker niet de eerste one-take film, maar je ziet het zelden in een actiefilm. Enerzijds omdat editing toch vaak cruciaal is, anderzijds omdat het gewoon iets te veel vergt van acteurs en crew. Maar Shimomura lapt dat alles aan z'n laars en vond in Tak Sakaguchi de ideale gek om mee te doen.

De meest visueel flitsende actiefilm is het uiteraard niet geworden, men mikt hier eerder op een soort van trance-gevoel, aangezien Tak zich doorheen 400 a 600 (beetje afhankelijk van welke bron je gelooft, ik heb ze zelf niet geteld) vijanden moet heenmurwen. Dat zijn trouwens meer vijanden dan acteurs, dus als je goed kijkt zie je af en toe wat lichamen verdwijnen en dezelfde kopjes weer opduiken.

Ondanks al die beperkingen is het een geniaal filmpje geworden, want Shimomura brengt het er echt wel goed vanaf. Het begin van het gevecht is een beetje taai, maar eens de uitputtingsslag is ingezet is het echt wel genieten.

4.0* en een uitgebreide review

Vermakelijk.

Toch is het uiteindelijk jammer om te zien dat ook deze film niet ongeschonden het einde weet te halen. Tot aan de logische finale (de tuinscene) krijg je een vlot en fris, aangenaam filmpje voorgeschoteld.

Dan lijken de makers te schrikken, de 90 minuten grens is ondertussen overschreden en er ontbreekt een moralistisch, dramatisch stuk in hun romcommetje! En dus plakt de film er nog 20 minuten aan die absoluut niet leuk zijn en enorm duf uit de hoek komen. Carell moet ook een keer of twee geslikt hebben toen hij voor het eerst z'n eindspeech kreeg te lezen.

Best jammer allemaal, want verder is er weinig aan de hand. De hele cast doet het goed, iedereen ook best geschikt voor z'n rol, behalve eigenlijk Julianne Moore dan, die is wat teveel zuurpruim-naturelle voor een film als deze.

Af en toe een grappige scene, af en toe wat schattige romantische perikelen. Laat die laatste 20 minuten eraf en je komt vlot een halve ster hoger. Nu blijf ik steken op:

3.0*

Mooie film.

Uitgekauwd thema inderdaad, maar dat is verder weinig boeiende kritiek kijkende naar de top 10s hier. De uitwerking van de film vond ik uiterst geslaagd.

Dunst die een keertje in een betere film meedraait. Komt eindelijk haar acteertalent ook eens uit de verf. Ook Jay Hernandez doet het best goed, waardoor de film al aardig om volgen wordt. Maar vooral visueel weet de film zich wat boven de rest uit te hijsen. Af en toe erg mooie filters en leuke locaties (zoals het rood van de ontwikkelkamer). Ik ben het dan ook absoluut niet eens met een rauwere/handheld aanpak. Ook de soundtrack was best fijn. Niet mijn soort muziek, maar aangenaam en passend poppy.

Crazy/Beautiful is een feel-good filmpje. Eentje waar je dient mee te leven met de hoofdpersonages, en blij dient te zijn als het op het einde goed afloopt. Dat was ik dan ook, waar voor mij uit blijkt dat de film gewoon werkt. Wie verder even rustig nadenkt zal ook merken dat een 'slecht' einde ondertussen al even cliché is geworden. Dus ach.

Soort van realistisch feel-good filmpje dat uiterst voorspelbaar is, maar werkt. Zweeft tussen de 3.5-4* maar aangezien ik de film eindigde met een mooie glimlach geef ik graag een kleine 4*. Erg lief.

Eerder matig.

Een documentaire wat te inspirationeel probeert te zijn. Het is meer een good news show met een paar bekende en minder bekende koppen die hun verhaaltje doen over creativiteit. Artiesten als Kelis, Grimes en Cave vind ik echter niet bepaald boeiend genoeg daarvoor.

Wetenschappelijk blijft deze docu eerder beperkt, erg veel nuttige tips kan je er ook niet uithalen. Het blijft bij plattitudes als "challenge jezelf", "verleg je grenzen" en soortgelijke flauwe onelinertjes die doorgaans op melige posters en achtergronden voorbijkomen op Facebook. Hier en daar wel een interessant inzicht, maar ook niet meteen dingen die echt wisten te verrassen.

Gelukkig is het kort, maar tegelijkertijd is het ook jammer dat ze zelfs binnen die beperkte speelduur een hoop extra padding moeten steken. Men had beter wat creativiteit in de docu zelf gestoken, dan was het een stuk beter effectiever geweest.

2.0*

Had beter gemogen.

Op zich wel leuk dat dit soort films weer wat andere paden opzoeken, het hele gemuteerde hillbilly gebeuren hebben we wel weer gehad voor een jaartje of 10. Probleem met deze creature-flicks is dat ze toch iets lastiger in elkaar te zetten zijn.

Voor het grootste gedeelte lukt het Andrews aardig tot goed. Zeker de scenes aan het begin van de nacht, wanneer het wezen zich nog veilig in de schaduw bevindt heeft een aantal leuke horrorscenes. Maar het budget is duidelijk niet opgewassen tegen de shots waar het ding duidelijker te zien moet zijn. Toch het eeuwige probleem van films als deze.

Naar het einde wordt het iets te belachelijk en verliest het ding aan impact. Jammer maar helaas, daarmee gaat Creature dezelfde weg op als zovelen daarvoor. Rest een vermakelijk en redelijk vlot horror filmpje, maar echt opvallend is het niet.

2.5*

Erg aardig thrillertje dat ontaard in een flauwe B-film.

Jammer, want het begin vond ik erg geslaagd. Beetje hetzelfde effect als Haute Tension. Geen verhaal (ach nee toch), voorspelbare scenes (oei oei), maar best sfeervol en mooi geschoten. Meer hoeft zo'n film niet te zijn vind ik.

En dat doet hij goed, tot dus die creep in beeld komt. In plaats van totaal loos te gaan (stevige muziek, rauwere beelden) blijft alles te ingetogen, en wordt het zelf redelijk belachelijk op het einde.

Jammer van die laatste 20 minuten, maar met de rest heb ik me erg goed vermaakt. Erg nipte 3.5*

Ugh.

Daarom had ik dus een hekel aan Duplass. Hij weet als geen ander dit soort duffe no-budget crap uit te zoeken. En hij acteert ook weer als een natte dweil. Geen idee eigenlijk hoe iemand het hoofdpersonage creepy kan vinden. Een beetje belachelijk is hij dan weer wel.

Zelfs voor een fake-docu-achtig filmpje ziet het er allemaal erg brak uit. Een paar érg flauwe jump scares moeten voor wat beperkte horror impulsen zorgen, aangezien het personage zelf te onnozel is om serieus genomen te worden. Acteerwerk is ondermaats, maar da's wel meer het geval wanneer Duplass een film moet dragen.

En wat rest er dan. Een korte speelduur allicht, maar aangezien die met weinig interessants gevuld wordt boeit dat ook niet meteen. Dom filmpje dit.

1.0*

Ugh 2.

De eerste is nog niet zo oud, maar was al compleet vergeten waarover die film ging. Het duurde dan ook even alvorens het allemaal weer wat begon te dagen. Jammer genoeg waren die hernieuwde herinneringen niet zo positief.

De eerste was brak, deze is al even brak. Dat komt enerzijds omdat de fake-doc stijl echt erg slecht toegepast wordt, anderzijds omdat Duplass er echt voor geen meter in slaagt om een interessant personage neer te zetten.

Voor een creep is hij te belachelijk, voor een komisch personage is hij niet grappig genoeg. Hij is ook gewoon steeds weer Duplass, ik zie veel meer de acteur dan dat ik personages zie bij hem. Wat volgt is dus weer 80 minuten aan verveling en irritatie, vooral omdat het idee achter de film nog wel iets zou kunnen zijn. Tegenspeelster is niet veel beter trouwens, maar dat maakt eigenlijk niet zoveel meer uit.

Brol vervolg, maar het moet niet veel opbrengen om de makers uit de schuld te helpen natuurlijk. De film oogt alsof ik het nog wel zou kunnen financieren. Het resultaat is er dan ook echt wel naar.

1.0*

Grappig.

Best een aardige collectie aan komische horror filmpjes die vooral mooi aan elkaar genaaid worden via de comic/animatie.

Verder ook leuk om kopjes te herkennen. Nogal wat bekende namen ook in dit project. Begint alvast erg leuk met de cake zombie. Tweede filmpje is wat mij betreft dan al meteen het hoogtepunt. Geweldige rol voor King en een zeer geinig verhaaltje wat nergens op slaat. Die effecten ook

Nielsen doet het best nog goed in het derde verhaaltje, geinig idee al is het einde wel wat minder. Vierde verhaaltje is het langste en ook niet toevallig het minste. Sowieso een nogal dom monster en ook visueel het dufste. Daarbij duurt het allemaal te lang voor dit soort nonsens.

Dan doet het laatste filmpje het veel beter. To the point en het enige filmpje wat ook nog een beetje smerig is. Verder veel horrorkolder. Niks nergens eng, spannend, goor of smerig maar daar draait het volgens mij ook echt niet om.

Charmante goedkoop, 4de filmpje hadden ze mogen droppen, had de speelduur ook beter aangesloten bij een film als deze.

2.5*

Zeer pover tweede deel.

De lol was er hier wel een beetje af en wat er overbleef aan goede verhaaltjes werd stevig verneukt.

Het eerste stukje is echt te saai en te slecht. Erg lange aanloop, die indiaan is echt slecht gemaakt en de moorden zijn gewoon enorm saai. Jammerlijke bagger.

Tweede verhaaltje kende ik al uit één van King's boeken, de filmversie doet het origineel in ieder geval geen eer aan. Irritante jeugd, compleet fout tempo en een nogal duffe weergave van wat dan angstaanjagend zou moeten zijn.

Derde verhaaltje was nog het tofst, voor een keer een beetje iets wat leek op gore of horror. Maar ook dit deel is wat goedkoop en flauw uiteindelijk.

Tekenfilmpjes tussendoor zijn volgens mij ook wat van minder niveau dan deel 1, dus uiteindelijk schiet er niet veel over. Eén erg goed verhaal dat verneukt werd en één verhaaltje met een paar grappige sequenties (die lifter op het dak door het bos oa).

Geef mij maar deel1. 1*

Edit: en dan die soundtrack, zowat het foutste wat ik al gehoord heb denk ik.

Njah.

Moderne docu. Dat wil zeggen een hoop doemdenken, weinig nuance om de boodschap maar zoveel mogelijk kracht bij te zetten. Zoals zovele docus valt deze ten prooi aan z'n eigen kritiek, namelijk misinformatie en beïnvloeding. De makers zullen dan wel denken dat het "met goede bedoelingen" gedaan is, maar dat denkt iedereen altijd van zichzelf natuurlijk.

En da's ook erg jammer in dit geval, want er zitten een hoop valide punten in deze docu. Tech bedrijven die véél te véél invloed hebben om wat de gebruiker te zien krijgt, met algoritmes goochelen waar niemand echt baat bij heeft (behalve zij zelf) en teveel macht krijgen wat betreft censuur. Maar het extra complotdenken dat erbij gesleurd wordt is gewoon erg droevig.

Naar het einde toe wordt het gelukkig wel iets interessanter, zeker het onderzoek naar de manipulatie van denken op basis van beperkte veranderingen, maar dan is het kalf eigenlijk al verdronken. Ik vind het hele docu genre vaak maar platte propaganda, ook deze film ontsnapt daar niet aan. Dat gaat dan ten koste van het punt dat men wil maken, jammer genoeg is dat op zich niet heiligmakend.

1.5*

Nah, kan hier toch ook niet veel mee.

Net als The Eye mis ik vooral schoonheid. Toegegeven, ik heb een VHS rip gezien, maar dan nog.

Er zaten inderdaad enkele leuke ideeën in, maar de uitwerking vond ik vaak erg mak. De hele film door krijg je trage pans en zooms. Tot zover het visueel palet. De editing was vaak brak en bijna random leek het wel. En ook de muziek varieerde van saai tot slechter. Weinig ondersteunend, weinig wisselwerking tussenbeiden. De acteurs staan er dan ook nog een beetje bij alsof het ananassen regent, en dan wordt het moeilijk voor een film om nog echt te gaan boeien.

Van filmische kunst uit 1999 verwacht ik gewoon veel meer. Dit leek mij meer een 70s project of zo. 1.5*, en da's eigenlijk nog relatief gul.

Niet goed.

Smith probeert wel, héél hard zelfs. Met een ietwat hip marbling effectje voegt hij wat abstractie toe, het plotje wordt bewust vaag gehouden, met wat dubbele laagjes om het mysterie er goed in te houden en uiteraard wordt er ook met aspect ratios gespeeld, dus die kan ook al afgevinkt worden.

Alleen is het spijtig dat de film eruit ziet als het betere YouTube werk. Niet compleet amateuristisch, maar echt professioneel zou ik het ook niet willen noemen. Acteerwerk is brak, visueel oogt het karig en veel van de "interessante" momenten voelen nogal textbook aan, zonder daarbij de juiste snaar te kunnen raken.

Hier en daar zit wel een interessante scene en in de handen van een echte goeie regisseur had het absoluut een gave film kunnen zijn, het potentieel is duidelijk daar. Maar de gehoopte Cronenberg of Lynch is het absoluut niet geworden, daarvoor is het teveel gebral in de marge, zonder al te veel focus of gerichtheid.

1.5*

Edit: erg irritant trouwens dat je een halve film opgescheept zit met een brabbelende baby. Komt amper een zinnig woord uit maar weet niet op te houden met geluid maken. Op zich knap dat je zo'n jong kind zo ver krijgt om toch te "acteren", maar hoe vreselijke irritant om naar te zitten kijken.

Fijne de la Iglesia.

Verwachtingen lagen niet zo hoog aangezien ik vooral bekend ben met de la Iglesia's nieuwere werk. Vaak betekent dat dat de oudere films wat vaal en verouderd aanvoelen. Dat is in beperkte vorm ook wel zo bij deze, maar het is al bij al zeker leuk genoeg voor een meer dan dikke voldoende.

Vooral het begin was érg blits. Toledo doet het erg goed als slicke verkoper en de la Iglesia haalt alles uit de kast om er maar een vlot begin van te maken. De toevallige moord vond ik wat minder, dat doet een wat kluchterig vervolg vermoeden, gelukkig laat de la Iglesia zich daar niet geheel aan vangen. De film blijft z'n donker randje houden en weet geregeld van versnelling te wisselen.

Acteerwerk is goed, visueel is het vlotjes (hoewel niet alles even strak is uitgevoerd) en de humor is geslaagd. Het duurt ook niet overdreven lang, waardoor er eigenlijk bitterweinig aan te merken valt op deze film Behalve dan misschien dat de la Iglesia het allemaal nog veel beter zou doen in z'n recenter werk.

3.5*

Fijn.

Op die typische Allen manier. Wie de bekendere films van deze regisseur/acteur gezien heeft weet ongeveer wel wat te verwachten. Er zit niet zo héél veel variatie in de film die ik al van Allen gezien heb, op zich heb ik daar niet zo'n probleem mee gezien de nogal unieke stijl van van films maken.

Een jazzy soundtrack, Allen die weer zichzelf speelt, bakken dialoog en wat slinkse humor. Opgeteld is het voldoende voor een leuke film. Iets minder is de split in twee verhalen, waarbij het verhaal met Landau toch maar matig werkt en de manier waarop beiden samenkomen ook een beetje lui is.

Verder stoor ik mij altijd een beetje aan Allen's gedweep met bekende artiesten en kunstwerken, maar ook dat hoort nu eenmaal bij zijn films. Aankledig is verder aan de duffe kant, maar bij zijn films is dat eigenlijk minder belangrijk.

Altijd wel leuk om een filmpje van hem mee te pikken. Groots vind ik het niet, maar vermakelijk zeker wel.

3.0*

Stereo zonder de zwart-wit fotografie is dit ... en rommel.

Cronenberg gaat op bepaalde punten stevig de fout in vond ik. De film is in kleur maar wel geschoten als een zwart-wit film. Na gisteren Stereo gezien te hebben zijn de overeenkomsten erg duidelijk. Nog duidelijker is dat dit helemaal niet werkt. De kleuren zijn lelijk, de shots werken echt voor geen meter. Weg visuele flair dus.

Maar vooral de soundtrack is niet te geloven. Meest beschamend en amateuristisch probeersel dat ik al in een film ben tegengekomen. Geen no budget excuus dat dit kan goedpraten.

Verder is de film een herhaling van Stereo. Boeit zolang de film duurt, een tweede viewing lijkt mij een regelrechte hel.

Met z'n 70 minuten nog steeds te lang. Vond dit echt helemaal niks.

Omdat het ten minste nog apart was: 1*

Meer van hetzelfde.

Maar dan zonder dat lelijke 4:3 formaat en met iets meer filmische inbreng. Niet uitzonderlijk veel en uiteindelijk voegt het ook weer niet zoveel toe, maar het is toch fijn als je niet 90 minuten lang naar een lelijk vierkantje moet zitten staren.

Het plot gaat verder op deel 1, maar zo heel veel doet dat er niet toe. Dit is geen film die je kijkt voor het geweldige plot, veel meer dan een kapstok voor de absurde en regelmatig grove humor is het niet. Gelukkig is die wel nog steeds op pijl, in combinatie met het smakelijke accent is dit weer een lekker lompe, dwaze film.

Een paar scenes die eruit springen, geinige platte typetjes en wat maffe, onverwachte grappen. Geen idee hoe je een film als deze in het buitenland zou kunnen verkopen, het verbaast me dan ook niet dat hij blijkbaar enkel en alleen in België op Netflix staat. Ik kan me er in ieder geval best mee vermaken.

Dikke 3.5*

Lollig.

Zag vorige week een kort segment over de nieuwe film en dat sprak wel aan. Wyns wist wel te vertellen dat die een stuk filmischer zou zijn, dat zie je er wel al vanaf als je de trailer er even bijneemt. Deze film is toch vooral TV-werk, inclusief de onooglijke 4:3.

Maar ach, de film zelf heeft gelukkig daarnaast nog genoeg te bieden. Heb de reeks nooit gezien, maar da's niet echt nodig om alles te kunnen volgen. Niet dat iedereen rustig geïntroduceerd wordt, maar de introducties van Johnny de Mol verduidelijken veel en de rest verklaart zichzelf in de loop van de film.

De vergelijking met Tarantino (serieus?) vind ik eerder onnozel. Lijkt eerder op een Belgische variant van New Kids, alleen is de humor hier iets minder leidend en komt het lijdende iets sterker naar voren. Niet dat de twee nu direct vergelijkbaar zijn, maar ze nemen eenzelfde "alles kan" attitude aan die de film in allerlei verschillende richtingen duwt.

Vond het best grappig, tussenstukjes met De Mol zijn freaky genoeg, het geweld is bot genoeg en de humor duister genoeg. 't Is alleen jammer dat het soms iets te goedkoop oogt. Maar dat lijkt in de tweede film beter te zijn, dus het zal mij benieuwen. In ieder geval heb ik me wel goed vermaakt met dit brokje weirdness.

3.5*

Doorsnee actiethriller.

Veel grote en bekende namen, dat wel. Daar lijkt de film ook genoegen mee te nemen, want erg veel wordt er niet mee gedaan en de meeste acteurs zitten ook in een voor hen typische rol. Vooral Oldman heeft daar onder te lijden, enkel Costner weet vanonder z'n stereotype vandaan te komen.

Plotje is redelijk ridicuul, vooral het wetenschappelijke deel dan. Op zich niet eens zo'n probleem voor een film als deze, ware het niet dat het allemaal toch wel érg serieus en gewichtig is. En het is ook niet dat dit soort films altijd luchtig moeten zijn, maar kom dan niet aanzetten met zo'n debiel verhaaltje.

Actie is verder redelijk, het drama dat er, vooral dan in het tweede deel, bijgegooid wordt is van een opmerkelijk lager niveau. De film duurt ook wel wat te lang en audiovisueel is het weinig bijzonder, maar dat viel ook wel te verwachten.

Al bij al redelijk doorsnee, nog net oké als filler, maar meer is het niet.

2.5*

Fijn.

In de ruime zin van het woord wel een horrorfilm, maar het is begrijpelijk waarom del Toro er zelf voor waarschuwt dat het geen horror zou zijn. Je hoeft hier maar een paar reacties te lezen en je weet dat een film als deze sterk te lijden heeft onder verkeerde verwachtingen.

Gotisch haunted house filmpje, dat is dus vooral hopen of weelderige settings en veel sfeer. En met del Toro aan het roer is het eigenlijk ook geen verrassing dat de film op dat gebied absoluut niet tekort schiet. Eerste deel misschien nog net iets te tam, maar eens aangekomen in op het landhuis is het genieten geblazen. Meer een halve ruïne waarin ze verblijven en dat rode kleigoedje geeft het toch ook wel iets extras.

Soundtrack is wat dik aangezet maar ook dat past nog wel bij het sfeertje. Acteerwerk is verder naar behoren, al vond ik Wasikowska dan niet altijd even geslaagd in haar rol. Misschien iets te passief als hoofdpersonage. Verhaal voldoet verder ook wel, al is dat duidelijk meer een kapstok voor de sfeer. Denk ook niet dat de "twist" erin zat om mensen echt te verrassen.

Toch een beetje jammer dat del Toro het niet kan laten links en rechts nog een jump scare toe te voegen. Vond ze niet zo geslaagd en als je dat toch de horror kaart niet trekt dan mag dat er ook gewoon uit. Die paar gore momentjes vond ik minder storend, aangezien die nog wel effectief waren.

Maar al bij al weer een fijne del Toro, één van de betere grote regisseurs van het moment wat mij betreft. Crimson Peak loopt over van de sfeer en ziet er betoverend uit, aangevuld met een duister en grimmig sfeertje. Missie geslaagd lijkt me.

3.5*

Doorsnee Scott.

Crimson Tide is eigenlijk een redelijk doorsnee sub-filmpje dat halverwege wat problemen krijgt om het plot gaande te houden. De film is gebouwd rond een redelijk eenvoudige keuze. Een onvolledig commando zaait verwarring waarbij er twee kampen ontstaan. Op zich best aardig voor een film als deze, maar wat volgt is een wat saaie tennismatch, waarbij eerst het ene kamp, dan het andere kamp de bovenhand krijgt.

Washington is op z'n normale niveau (best goed wat mij betreft, maar niet iedereen is fan), Hackman vond ik wat minder. Zijn personage is net wat té karakteristiek en hij doet er zelf ook maar weinig mee. De rest van de crew is eigenlijk bijzaak, zelf al zitten er wat bekende namen bij (Mortensen).

Visueel is het redelijk, al vind ik de latere Scotts duidelijk beter. Soundtrack van Zimmer stelt niet veel voor, typisch Hollywood gejengel. 't Is ook al een iets oudere film natuurlijk, al ziet het er nergens echt vervelend slecht uit. Gewoon doorsnee, al zijn er eigenlijk maar weinig sub-films die er écht indrukwekkend uitzien.

Redelijk tussendoortje dus, maar niet meteen de film om Scott's oeuvre mee open te breken.

2.5*

Critter 1: They have weapons
Critter 2: So what
[Critter 2 is shot off the porch]
Critter 1: Fuck!

Toch meer een parodie op Gremlins als je het mij vraagt.

Nergens dat knuffelachtige van die film, de Critters zijn volbloed smeerlapjes, die nog durven vloeken ook. Erg grappige beestjes die de film (gelukkig) dragen.

Want verder is er uiteraard niet echt veel te beleven. Het acteerwerk is belabberd, de muziek kut en visueel is het ook al niks. Maar de film is niet te lang, het tempo is stevig en er valt genoeg af te lachen (die 'conversatie' met E.T. ).

Geinig filmpje, vind het persoonlijk leuker dan Gremlins. 3*, waarvan toch wel een halfje retrowaarde. De rest van de serie ook maar weer een keertje doen.

Zelfde niveau als de eerste film.

Blijft een campy bedoening met klootzakjes van monsters die de film opleuken. Het ziet er visueel net ietsje beter uit, maar verder blijft het een karige bedoening.

Geen film die serieus genomen moet worden, maar dat is ook het laatste wat de film lijkt te willen. Gelukkig duurt het dan ook allemaal niet te lang, zodat het erg makkelijk verteerbaar is en de vaart er goed blijft inzitten.

Grappige wezentjes, erg vermakelijke zooi, maar niks meer dan dat. Ook hier 2.5 + een halfje voor jeugdsentiment.

3*

Critters een parodie op zichzelf ? Da's een parodie op een parodie ?

Wat mij betreft gewoon het beste deel uit de reeks. Simpelweg omdat de Critters hier het meeste airtime krijgen. Ze zijn hier (gelukkig) nog wat extra speels, wat de film enkel grappiger en vermakelijker maakt.

Uiteraard is het allemaal redelijk flauw, maar als die beestjes zich amuseren, amuseer ik mij als kijker gewoon mee. Stevig aangedikte personages, cliché verhaaltje, leuke beestjes.

Veel valt er verder niet over te zeggen. 't Is geen geweldige film, wel lollig. Voor zover je van dit soort gedoe houdt.

3*

Wat minder dan de andere delen.

De film gaat deze keer wel erg opvallend lenen bij films als Alien. Het hele ruimteschip gegeven is een schaamteloze kopie van vele andere films. Ook de uitwerking is totaal voorspelbaar. Hoewel het voor een B-filmpje als deze nog wel ietwat degelijk gedaan was.

Jammer genoeg miste de film een beetje de leuke uitspattingen van de Critters. Ze zitten er wel in, maar vervullen hier wat meer hun "horror" rol ipv hun "komedie" rol. Beetje spijtig, want echt eng kan je die beestjes toch niet noemen.

Verder is het nog wel geinig, paar leuke scenes, niet te lang, vermakelijk, maar minder dan de rest vond ik.

Kleine 2.5*