Crimson Peak (2015)

mijn stem
3,14
643 stemmen

Verenigde Staten / Canada
Fantasy / Horror
119 minuten

geregisseerd door Guillermo del Toro
met Mia Wasikowska, Jessica Chastain en Tom Hiddleston

In de nasleep van een familietragedie bevindt een ambitieuze schrijfster zich in een tweestrijd tussen de liefde voor een oude vriend en een mysterieuze outsider. Om haar verleden te ontlopen vlucht ze naar een huis dat haar geschiedenis ademt.

184 BERICHTEN 54 MENINGEN
zoeken in:
avatar van alexspyforever
1,0
0
Plaats hier nog een bericht nu dat Boeikens deze heeft gekeken in het kader van de horrorchallenge en ik was benieuws naar zijn waardering (die mij alweer verrast). Ik zie dat ik nooit heb gereageerd op het bericht van Dying Rose. Ik moest mijn eigen bericht nogmaals teruglezen om eigenlijk te herinneren waar deze film nu ook weer over ging en dat verteldtme dat ik hier niet nogmaals 2 uur in ga steken. Rose, allemaal goede redenen om de film sterk te vinden maar ik blijf erbij dat Pan's Labyrinth een 1 hit wonder is voor Del Toro en dat hij eigenlijk niet zo best is in het vertellen van een verhaal. HIj regisseerde Don't be Afraid of the Dark niet maar zijn invloed was wel duidelijk als een van de scriptschrijvers waarbij hij de originele film (die ik onlangs heb gezien) duidelijk als leidraad gebruikte en er een eigen draai aan heeft gegeven zonder het verhaal of idee in wezen te veranderen, ik vond het een verbetering. Nu heb ik ook eens gekeken wat je daar zei over DBAOTD en ik herinner me zeer goed dat je zelfs geschokt leek waarom zo een film in mijn top 10 kon staan. Je noemt de film niet creatief en een slecht verhaal, ik denk het omgekeerde. Als ik dan lees dat je het concept en de drijfveer van de wezens onnozel vind, dan heb niet het gevoel dat je veel kent over dark fantasy en fairy tales en het misschien ook niet echt kan waarderen of interesse hebt. Maar dat het niet creatief zou zijn en Crimson Peak wel dat zou ik flauwe kul vinden.
Ja, Crimson Peak is creatief met kleuren en setting (en helaas ook CGI waar ik niet gek op ben). Vooral door dat laatste ziet het er soms te 'proper' uit als je begrijpt wat ik bedoel. Ok duidelijk dat deze film niet ging voor enge of gorige horror, maar met een wel simpel verhaal kan je geen 2 uur vullen zonder rond te pot te gaan draaien en dat gebeurde mijn inziens te vaak. Ja goed, dan ben ik maar ongeduldig en misschien beetje last van ADHD, al denk ik ook dat het door de leeftijd komt. Als twintiger had ik deze film wellicht fantastisch gevonden omwille van de mooie plaatjes en het allemaal van naaldje tot draadje willen analyseren. Nu heb ik er allemaal geen of weinig zin meer in zeker als het op het einde is van ach was het dat maar en ja dat had ik eigenlijk al ver voor de film afgelopen was zien aankomen. Ik hoop dat je hier nog lang mag van genieten, maar wie weet klink je over 10 jaar wel heel anders

En baspls ik snap de vergelijking met The Innocents en andere klassiekers wel, maar wat ik dan vooral aan The Innocents goed vind en niet aan CP is "less is more". Het begint te veel te lijken op kijk eens wat voor moois ik kan met deze mooie kleurtjes en CGI. Een verhaal oh ja dat zijn we een beetje vergeten

avatar van Dying Rose
4,5
0
Kan goed zijn dat ik je destijds gek verklaarde om DBAotD in je favorieten op te nemen, tegenwoordig toon ik geen verbazing meer over wie wat in zijn hartje draagt, ieder zijn (on)interessante meug.

Wat ik me van DBAotD kan herinneren is dat het voor mij erg flets overkwam en dan doel ik niet op het genre dat al dan niet werd vertegenwoordigd. Het was een te lange zoektocht(?) van het te oninteressante meisje. Betreffende de acteurs én hun personages zijn dus ook slechte keuzes gemaakt. Misschien dat ik deels bevooroordeeld was omdat ik Holmes niet graag zie acteren, maar dan kun je counteren met in dit geval Pearce en zelfs hij was een saaie piet. Daarbij is de aankleding één van de grootste troeven bij CP, opnieuw een duidelijk gebrek bij DBAotD.

Helaas mis ik de ambitie experte te worden in het dark fantasy/fairy tale zijnde, eerlijk gezegd is zoiets ook geen maatstaf om te meten a.d.h.v. het begrijpen of goedkeuren van de drijfveer of wezens.
Had de plot toen erg simplistisch laten overkomen, maar zo kun je elke film slecht samenvatten natuurlijk. CP is eveneens een eenvoudig plot waar niets meer van mysterie overblijft en ikzelf heb dus geen nood aan dit 'van naaldje tot draadje te analyseren'. Mij pakt CP en ik wil me onderdompelen in Ediths wereld, bij jou spreekt wellicht Sally tot je verbeelding. Denk dat we gewoon dezelfde mening delen bij de andere film: ik vind DBAotD niet creatief of interessant terwijl jij dat gevoel hebt bij CP. Leeftijd heeft hier ook niets mee te maken en een sterke film moet meer bieden dan mooie plaatjes, of het moet de volle speelduur prachtige visuals in huis hebben. En ik geef toe: CP mag dan wel straf zijn, ook hij kent zijn limieten.

avatar van alexspyforever
1,0
0
Dying Rose schreef:
Kan goed zijn dat ik je destijds gek verklaarde om DBAotD in je favorieten op te nemen, tegenwoordig toon ik geen verbazing meer over wie wat in zijn hartje draagt, ieder zijn (on)interessante meug.

Wat ik me van DBAotD kan herinneren is dat het voor mij erg flets overkwam en dan doel ik niet op het genre dat al dan niet werd vertegenwoordigd. Het was een te lange zoektocht(?) van het te oninteressante meisje. Betreffende de acteurs én hun personages zijn dus ook slechte keuzes gemaakt. Misschien dat ik deels bevooroordeeld was omdat ik Holmes niet graag zie acteren, maar dan kun je counteren met in dit geval Pearce en zelfs hij was een saaie piet. Daarbij is de aankleding één van de grootste troeven bij CP, opnieuw een duidelijk gebrek bij DBAotD.

Helaas mis ik de ambitie experte te worden in het dark fantasy/fairy tale zijnde, eerlijk gezegd is zoiets ook geen maatstaf om te meten a.d.h.v. het begrijpen of goedkeuren van de drijfveer of wezens.
Had de plot toen erg simplistisch laten overkomen, maar zo kun je elke film slecht samenvatten natuurlijk. CP is eveneens een eenvoudig plot waar niets meer van mysterie overblijft en ikzelf heb dus geen nood aan dit 'van naaldje tot draadje te analyseren'. Mij pakt CP en ik wil me onderdompelen in Ediths wereld, bij jou spreekt wellicht Sally tot je verbeelding. Denk dat we gewoon dezelfde mening delen bij de andere film: ik vind DBAotD niet creatief of interessant terwijl jij dat gevoel hebt bij CP. Leeftijd heeft hier ook niets mee te maken en een sterke film moet meer bieden dan mooie plaatjes, of het moet de volle speelduur prachtige visuals in huis hebben. En ik geef toe: CP mag dan wel straf zijn, ook hij kent zijn limieten.


Denk dat ik me hier in kan vinden. Een sterk of zwak verhaal, mooie of lelijke plaatjes het is zo subjectief en heeft veel met interesse van de kijker te maken. Jij vond de wereld van Edith interessant, ik niet. Ik had iets totaal anders verwacht, meer fantasy fairy tale zoals sommige het beschreven. En dat is nog zoiets ook daar zijn de meningen anders over wat is sprookjesachtig en wat niet. Er zijn genoeg voorbeelden waar ik me dan wel in kon vinden in het meebeleven van de leefwereld zoals Sally uit DBAOTD, Ofelia uit Pan's Labyrinth zelfs Babydoll uit Sucker Punch.

Eigenlijk is het door bas dat ik CP heb gekeken omdat ie dacht dat het gothic gedeelte me wel zou aanspreken helaas ligt de focus voor mij althans teveel op de relatie/romance aspecten. Ja vaak zit er een romance in gothic maar ik ken er waar dat niet de main focus is en die kan ik ook veel beter smaken.

Ik zat zo te denken maar nu dat je zegt dat je niet meteen behoefte hebt om je meer in dark fantasy te verdiepen, weet ik het niet meer. Ik wilde je The Company of Wolves aanbevelen, dark fantasy maar eigenlijk is het een coming of age verhaal. Mischien wel, misschien niet?

avatar van Dying Rose
4,5
0
Aangezien coming-of-age films nogal mijn top tien sieren is mijn interesse gewekt, bedankt!

Overigens ken ik al te goed de verhoopte verwachtingen die uiteindelijk helemaal niet worden ingelost. Zelfs een genre is niet geheel objectief en ik pin me daar dan ook niet meer op vast. Iets als Lore zie ik bijvoorbeeld ook als een sprookje (niet in de klassieke zin van het woord), maar ik weet hem zo niet te moeten promoten bij anderen want dan zal ik de klachten snel horen. Ik zie het dan onder andere in de cinematografie en de beleving die magisch / bovenwerkelijk aanvoelen.

Romantiek is ook mijn favoriet genre niet trouwens, maar in CP heeft het zijn charme, en bovendien is er enkel nadruk hierop in het eerste deel.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.