Crimson Peak (2015)

“Ghosts are real. This I know.”

“Crimson Peak” is visueel overdonderend en ingenieus bedacht. Een film dat enerzijds een teleurstelling was voor mij. Maar anderzijds een verpletterende indruk op me naliet. Niet vanwege het verhaal zelf of de behoedzaam gebruikte speciale effecten, maar wel de algehele sfeer en gedetailleerde aankleding van deze gotisch liefdesdrama. Ik ging ervan uit dat dit een excellente horror zou zijn. En dat vanwege de trailer. Normaal gezien probeer ik trailers te mijden, maar trailers vermijden in de bioscoop is nogal moeilijk. Enthousiast vernam ik dat het ging over een tot leven komend huis. Ik verwachtte me dus aan een barok uitziende Amityville House. Het huis stelde niet teleur. Een victoriaans, spookachtige bouwval vol donkere gangen, duistere krochten en onheilspellende geheimen. The Adams family zou er jaloers op worden. Maar verder dan wat spookachtige verschijningen was dit niet meer dan een duister drama waarin een romance verwerkt werd en een duivels uitgewerkt oplichtingsscenario.

Del Torro wist me al te verrassen met “Splice” en vooral “Mama”. Na zijn intermezzo met het sciencefictionachtige “Pacific Rim” keert hij terug naar het meer duistere en engere genre. “Mama” vond ik meer angstaanjagender als paranormaal griezelverhaal dan deze film. Er zitten wel enkele prachtige horror-momenten in waar je koude rillingen van krijgt. De schaarse geestverschijningen zien er behoorlijk uit en deden me meermaals terugdenken aan hoe het schepsel in “Mama” zich voortbewoog. Maar het duistere wordt vooral bewerkstelligt door de algehele, gotische aankleding. Zowel de decors als de klederdracht dragen hieraan bij. Een huis als een mortuarium. Doods, kil in zwarte tinten met rottende muren vol geheimen en een bloedrode ondergrond.

Ook de personages uit dit Victoriaans tijdperk zien er akelig doods uit. Een uiterlijk alsof ze van make-up zijn voorzien door een begrafenisondernemer. Mia Wasikowska speelt Edith Cushing, de fragiele dochter van een gefortuneerd ondernemer, die zich wil laten gelden als schrijfster. Haar literair werk handelt over spoken. Sinds haar jeugd heeft ze de gave om geesten te zien. Zo kreeg ze bezoek van de aan cholera gestorven moeder toen ze nog maar 10 jaar was, om haar te waarschuwen voor een plek genaamd “Crimson Peak”. Dit specifiek moment is subtiel in beeld gebracht. Een huiveringwekkend moment dat in schril contrast staat met de andere verschijningen. En dan ontmoet Edith de sympathieke, gedistingeerde Engelse landeigenaar Thomas Sharpe (Tom Hiddleston) op het moment dat deze bij haar vader aanklopt om te investeren in een moderne machine voor het ontginnen van klei. Wat volgt is het voorspelbare romantische gedeelte, een plotse tragedie en Edith die moedwillig troost zoekt in de armen van Thomas. En voor ze het weet is ze op weg naar Engeland om haar intrek te nemen in “Allerdale Hall”, het familieoptrekje dat wegzinkt in de rode klei, samen met haar echtgenoot Thomas en diens sinistere zuster Lucille (Jessica Chastain).

“Crimson Peak” heeft zijn pro’s en contra’s. Allereerst is er de sfeervolle cinematografie. Het geheel heeft een enorme Edgar Allan Poe gehalte. Verder zijn er de prachtige kostuums en de gedetailleerde aankleding. En tenslotte de degelijke acteerprestaties. Hiddleston, die me deed denken aan Coppola’s Dracula, en Wasikowska acteren indrukwekkend. Maar vooral Chastain spant de kroon als de geschifte zuster. Het geheel lijkt op een ritje in een spookhuis op de kermis. Doorheen de gitzwarte duisternis afgewisseld met schreeuwende, diepe kleuren, waar je je elk moment verwacht aan hartverlammende schrikeffecten. En juist als in dat spookhuis, is de conclusie naderhand dat het allemaal nogal meeviel. Niet saai, maar ook niet bijster eng. De grootste fout die ze maakten is het laten uitschijnen dat “Crimson Peak” een horror zou zijn. Uiteindelijk is het niet meer dan een sentimenteel kostuumdrama met een paranormaal aspect. Maar wel magistraal in beeld gebracht !

3*

Zoveel lof en dan een 3* geven

Het zal waarschijnlijk door de ontgoocheling zijn

3/4 van de film bekeken, niet doorheen te komen, Langdradig, sfeerloos, zoetsappig en preuts, verder ben ik niet gekomen.....

Del Torro zorgt uiteindelijk voor prachtig beeldmateriaal met een film die moeilijk te classifiseren is. Het schommelt een beetje tussen een macaber sprookje en een met horror elementen belaad kostuumdrama. Vooral in de eerste helft van de film slaagt Del Torro er uitstekend in om de sfeer van luchtig naar dreigen en angstaanjagend te doen veranderen.
Naarmate de film vordert en je de personages en hun achtergrond beter leert kennen verandert dit helaas wat. Zo vind ik het gevecht tussen Edith (Mia Wasikowska) en Lucille (Jessica Chastain) wat aan impact missen.
Wel leuk dat het hoofdpersonage Cushing (een ode aan Peter?) heet en het acteerwerk is ook verre van slecht (gewoon goed dus).
Daarnaast is de film visueel gezien een plaatje. De geest CGI ziet er verre van angstaanjagend uit, maar ik kreeg het idee dat dit ook een beetje de bedoeling was. Dit vooral omdat de echte dreiging niet vanuit hen komt.
Daarnaast is het acteerwerk voor een film als deze meer dan degelijk.
Echt zo'n love it or hate it film, maar ik heb hier van kunnen genieten.

Kan ook niet anders

Mmmmm, lekker griezelen. Is natuurlijk een variant op het Rebecca-verhaal van Daphne du Maurier: man huwt snel een jonge vriendin en neemt haar mee naar zijn afgelegen kasteel waar het spookt en waar een enge huishoudster de scepter zwaait. Ze hebben allemaal een verborgen agenda, en vooral een verborgen verleden. Het arme wicht weet niet wat haar overkomt. In dit geval een rijke Amerikaanse en de gebruikelijke huishoudster is dit keer de zus, maar dat maakt niet uit. Spannend en onderhoudend is het zeker en cinematografisch verdient deze film een 10. De hele set, kostuums, etc. is oogstrelend, al is er wel heel veel uit de computer gekomen, met name de exterieurs en dat zie je toch. Bovendien wordt ik altijd wat giechelig van geesten. Maar best genoten hoor.

Bepaald niet mijn type film, maar dit was toch wel heel mooi en goed gemaakt.

Dit gestileerde, gotische, romantische en melodramatische griezelmysterie was visueel adembenemend. Zowel de kostuums als de decors (bijvoorbeeld het landhuis was tot in de kleinste details waanzinnig) waren werkelijk prachtig. Naast al dat moois speelde het verhaal zelf, dat rustig verteld werd, de tweede viool: het was ook aan de voorspelbare kant. Gelukkig was het rijk aan symboliek en was de sfeer voortdurend dreigend. Ik vond de cast bijzonder goed spelen. Opnieuw heeft Guillermo del Toro zijn liefde voor het vak getoond.

Toro's beste werk.

Heerlijk filmpje.

Zoals vele al zeggen is dit werkje absoluut meer een romantische/mysterie film met hier en daar wat horror elementen, maar wat gelukkig wel erg goed uitpakt. De geesten en horrorelementen die in de film voorkomen zagen er in mijn ogen juist erg tof en goed uit, waar de meeste erg negatief over waren.
Laat ik dan maar gelijk zeggen dat het grootste pluspunt van de hele film de sfeer en setting zijn. Pfff wat ziet de film er visueel fantastisch uit zeg, echt geweldig en HEERLIJK om naar te kijken.
Daarnaast is het verhaal ook zeer vermakelijk en leuk om te volgen, al had ik hier en daar toch wel een paar kleine vraagtekentjes en was het over het algemeen niet heel bijzonder maar dat doet er niet toe.
Ook was cast en het acteerwerk goed en zeer overtuigend.
Al met al een erg mooi filmpje maar verwacht geen spannende horror film.
Zeker een aanrader.

3,5*

Ik hou wel van het werk van Guillermo del Toro, zo ook van deze film. Mooie sets en de drie hoofdrolspelers kwijten zich goed van hun taak. Een film voor de liefhebbers van dit genre films.

De Romantiek als eigentijdse kitsch

Het lijkt erop of 'Pan's Labyrinth' (2006) een rake toevalstreffer was binnen het redelijke maar ongeïnspireerde oeuvre van de Mexicaanse regisseur. Nadien heeft hij nooit meer iets met een soortgelijke gelaagdheid en relevantie op de kaart gezet. Crimson Peak is helaas geen uitzondering. Zoveel oog voor detail Del Toro weet op te roepen met sfeersetting, locatiekeuze en gelikte speciale effecten; zo tam blijft de enigszins voorspelbare verhaallijn geheel binnen de lijn der verwachtingen. Het laat zich zien als een pastiche op spookverhalen uit de romantische periode, maar dat aspect wordt verder niet dieper uitgewerkt dan dat aan de sfeer en verteltoon van het genre raakt.

Crimson Peak zit vol ergerniswekkend kitscherige clichés. Personages zijn eenzijdige emo's die te pas en te onpas hun diepere gevoelsleven eruit storten. Natuurlijk worstelt de begeerlijke jongedame in de hoofdrol tegen de gender-ongelijkheid van het tijdsvak, maar met haar sterke persoonlijkheid weet zij terug te vechten tegen de maatschappelijke verwachtingen. Visueel is het een hoogst sfeervolle achtbaanrit van gotische tierelantijntjes vol verwijzingen naar sterfelijkheid en verval; af en toe aangevuld met lelijke CGI-animaties (sorry!) van ranzige spookverschijningen.

Misschien is nog wel het grootste minpunt dat de bombastische vertelstijl van Del Toro een afstand oproept tot zijn personages. Het blijft een statische, bloedeloze film waar alles perfect in elkaar grijpt, maar wat net de ruimte mist om de nodige verbeelding op te roepen. Juist gotische spookverhalen werken het beste met een minimale opzet van speciale effecten die tactisch in worden gezet. Hier schreeuwt Del Toro's visuele beeldenpracht continu waar, wanneer en waarom emoties opgewekt worden. Tegelijkertijd wordt het paranormale zo rationeel ingebed in de verhaallijn dat het weinig ruimte laat voor het unheimische, vervreemdende wat geestverschijningen oproepen. Crimson Peak is bloedeloos dichtgetimmerd tot een suikerspin zoete achtbaanrit vol gemakkelijke thrills.

Donkerwoud schreef :

Wow! Een puur klassiek Gotisch genot! Er is zelfs een seksuele ondertoon aanwezig, iets dat we niet gewoon zijn van deze regisseur. Deze combinatie van Hollywood Del Toro en Spaanstalige Del Toro is met gemak zijn beste film in jaren. De kleuren! De decors! De kostuums! The sheer Gothicness! Eat your heart out, Penny Dreadful!

7/10

Herzien op dvd, viel me op dat de cgi-effecten wel erg matig zijn.

Bedoel je de geesten? Jammer dat ze CGI zijn. Daar heb ik een puntje voor afgetrokken. Del Toro had gewoon echte mensen moeten gebruiken. Ze hoeven er zelfs niet eng uit te zien.

Vreemd ook, want zijn trademark is normaal het gebruik van toffe creature designs.

Was dit eigenlijk een 3D-film?

Volgens mij niet. Er zitten ook geen typische dieptescenes in waar 3D-films steeds mee aankomen zetten.

Andere dingen zijn me totaal niet opgevallen. Ik heb vooral genoten van de prachtige settings en de regie.

Ik heb enorm genoten van deze prachtige film. Zeer mooi camerawerk en de kostuums waren ook prachtig. Mooie rol van Tom Hiddleston.

Niet slecht, maar ook weer niet zo bijzonder. Deze ghost movie leverde allemaal geen verrassingen op, naar het einde toe werd het zelfs erg voorspelbaar, maar .... dat moet gezegd worden, het zag er allemaal pico bello uit. Film keek vlot weg, was beslist niet saai, dus ik heb me best wel geamuseerd. Mia Wasikowska, toch wel een van mijn favoriete actrices, zie ik toch wel liever in een hedendaagse outfit dan in zo'n kitscherig 19e eeuws kostuum.
Minpuntje; de scene toen Mia een bad nam, waar wij kennis namen van weer een stukje Amerikaanse preutsheid. Stel je voor dat wij een borst van Mia W te zien kregen. Neen, dat kan echt niet. Maar als een hoofd te pletter geslagen wordt tegen een wasbak . Ach, moet kunnen.

3.5*

Ja ja ja.. Tsja.. Ik mag graag deze drie acteurs zien en vooral Chastain is een favoriet van mij. De film viel mij, in zijn geheel, wat tegen. Ik heb teveel voorgangers in dit genre gezien waardoor ik goed kan vergelijken en deze was hem nou net niet. Een ietwat oppervlakkig setting van het huis, onduidelijk in inrichting, plaatsing en vooral ook de inwonende geesten waren niet echt duidelijk in wat hun rol nu precies was.

Ik mag graag, op z'n tijd, een del Toro meepakken maar soms vind ik zijn detaillering over de top gaan. Ook hier. Vooral de kledij was soms te afleidend en ook de inrichting van de meerdere huizen onduidelijk door de hoeveelheid.

Ik lees bij deze film meerdere kritische noten en dan wordt er toch een leuke 3-sterren als beoordeling gegeven. Ik heb dat zelf ook maar dat komt bij mij vooral door de acteurs. Prima gespeeld en vooral Chastain is, in mijn ogen, een fenomenaal actrice die een extra schwung geeft aan deze film.

Doe mij nog eens een film met deze acteurs maar dan met een andere setting, andere regisseur en graag zeker wel met iets met geesten, paranormale of andere spokerij.

“Ghosts are real, that much I know. I've seen them all my life...”

Crimson Peak is visueel gezien een absoluut meesterwerk. In het begin van de film komt het Victoriaanse tijdperk prachtig tot leven met mooie decors en kostuums. En dan heb ik het verrotte maar oh zo mooie landhuis Allerdale Hall nog niet genoemd. Echt briljant gedaan door regisseur Del Toro. Het verhaal is een moordmysterie, een liefdesverhaal en een familiedrama ineen en dan heb ik de schrikmomenten en de geesten zelfs nog niet genoemd.

Del Toro neemt veel hooi op zijn vork en ik kan wel zeggen te veel. Eigenlijk is alleen het moordmysterie echt een geslaagde verhaallijn en blijft het voor de rest wat oppervlakkig. De geesten zou je bijna overbodig kunnen noemen en het liefdesverhaal komt helemaal niet van de grond. Maar de ijzingwekkende sfeer en de acteerprestaties maken veel goed. Wasikowska en Hiddleston hebben geen geweldige chemie maar afzonderlijk (vooral met Chastain) zijn ze wel sterk en Chastain haalt het bloed onder je nagels vandaan en is echt geweldig. En nogmaals, visueel kwam ik ogen tekort. Die sneeuwvlokjes alleen al die de hele tijd door het landhuis dwarrelen en het kasverrotte hout dat stukje voor stukje naar beneden valt… Briljant. Ondanks wat minpunten heb ik mij prima vermaakt met deze film.

Had hier wel iets meer van verwacht... Waar was de horror? Beetje te voorspelbaar. Die geesten waren minder eng dan de levende schilderijen uit Harry Potter.

2,5

Aardig.

Crimson Peak is een leuke evenwichtsoefening tussen horror en kostuumdrama. Dat de balans uiteindelijk overhelt naar het tweede vind ik best leuk. Die actievolle finale had in die optiek niet gehoeven voor mij.

Het acteerwerk is trouwens ook weer meer dan oké. Mia Wasikowska is wederom sterk en verder is zo'n Tom Hiddleston is een logische cast als charismatische Brit. Enkel Charlie Hunnam vind ik een niveautje lager.

Guillermo Del Toro slaat erin een sfeerbom te maken. Het bombastische gotische sausje past uiteindelijk perfect bij de rol van geesten. Enkel zijn die geesten wel heel lelijk geCGI'd. En dat was ook helemaal niet nodig want die hadden perfect door mensen gespeeld kunnen worden. Beetje spijtig, want verder geslaagde film.

3

Crimson Peak is een thriller/horrorfilm uit 2015, geregisseerd door Guillermo del Toro. Crimson Peak gaat over een jongedame die verliefd word. Wat volgt zijn vreemde gebeurtenissen.

Het eerste wat me opviel aan Crimson Peak is dat de film er prachtig uitziet. De gebouwen, kostuums, kleurgebruik en hoe deze in beeld is gebracht is heel artistiek en het zorgt regelmatig voor prachtige beelden. Als ik het ergens mee moest vergelijking zou ik zeggen dat de stijl van Tim Burton het meest in de buurt komt, maar del Toro heeft duidelijk zijn eigen trekjes. Daarnaast zijn de acteerprestaties van hoog niveau. Mia Wasikowska, Jessica Chastain en Tom Hiddleston brengen ieder hun rol goed tot leven. Waar Crimson Peak ups & downs heeft is het verhaal: in de eerste helft zitten er meerdere mysteries die me nieuwsgierig maakte naar waar het verhaal naartoe ging opbouwen. Deze mysteries waren echter wat doorzichtig waardoor de spanning nooit hoog werd, evenals dat de film rond de laatste 3e zijn charme begon te verliezen. Ik was nieuwsgierig naar hoe het ging eindigen maar de film had 30 minuten voor de aftiteling een prima afrondingsmoment gehad, maar het verhaal bleef op absurde wijzen uitgetrokken geworden. Een andere hinder is dat ik niet het nut van het hele "hoofdpersonage kan geesten zien" zag. De geesten hebben geen invloed in wat het hoofdpersonage uiteindelijk doet, maar ze hebben ook geen interactie met de omgevingen om haar elders te helpen. Ze kwam er door zelf onderzoek te doen achter dat de broer en zus niet deugde. Het hele geesten aspect leek mij daarom wat overbodig.

Iets wat mij wel beviel aan Crimson Peak, ten opzichte van vele andere horrorfilms die ik heb gezien, is dat ik op sommige momenten meer een idee had een drama/thriller te kijken dan een horror/thriller. De film besteed veel tijd aan het onderbouwen van de personages en het neerzetten van de wereld, en voor een horrorfilm vind ik dit een fijne verfrissing om de focus zo dusdanig veel te zetten op mens & emotie. Ik kan niet zeggen dat de personages diepgaand waren, maar ze waren voldoende onderbouwd om geloofwaardig te zijn en ik beleefde plezier aan hun volgen. Om spannende horror te laten werken moet je geïnteresseerd zijn in de personages en bij de meeste horror/thrillers van de afgelopen paar jaar waren de hoofdpersonages minimalistisch & oninteressant, waardoor ik ze niet vond werken.

Al met al is het een film met ups en downs. Het ziet er prachtig uit & is goed geacteerd, het verhaal is wisselvallig en het verhaal werd nogal uitgerekt rond het laatste halfuur, maar ik vond het vermakelijk genoeg om er plezier aan te hebben beleefd.

3*