Crimson Peak (2015)

Toch vanavond de late voorstelling maar gepakt. De film voldeed redelijk aan m'n verwachtingen, zakte er hier en daar wat onder, maar overtrof ze eigenlijk nergens. De échte spanning was daarvoor te lang afwezig. Vooral het overduidelijke gebruik van CGI voor de geestvertoningen vond ik de plank misslaan. Niet dat de CGI slecht was, maar de manier waarop deze gebruikt werd vond ik niet zo bij het geheel passen -ze zagen er naar mijn idee gewoon niet angstaanjagend (lees: echt) genoeg uit-. Verder hing er gedurende de film wel een redelijk luguber sfeertje.

Over het acteerwerk was ik ook wel te spreken, sommigen zullen zich misschien storen en het over acting noemen, ik vond het juist wel toepasselijk. Jessica Chastain sprong er wat mij betreft bovenuit.

Ik houdt het voorlopig op een 3,5.

De costuumdrama's kende ik al, de costuumhorror nog niet, en daar valt deze wel onder. Met Wasikowska in de hoofdrol moest ik steeds aan Alice in Wonderland (2010) van Tim Burton denken, haar personage heeft daar ook wat van weg, en zo zijn er wel meer gelijkenissen. Het verhaal is zeker niet vlekkeloos maar wel aardig. De focus van de regie ligt wel op het visuele, en dat levert een mooie haunted house horror(tje) op in een fraaie gotische setting. O ja, en dan is er nog de ruimschoots aanwezige romantiek.

Verwacht geen lading scares of overdaad aan gore, want dat valt eigenlijk wel mee. Gore is wel aanwezig, maar de regie speelt met de kleur rood waardoor niet alles wat rood is ook gore is. Een van de engste scènes uit de trailer, misschien wel de engste, wordt als opening gebruikt, dat stelde mij wel erg teleur omdat ik daarmee het gevoel kreeg dat het engste al meteen na de eerste minuut achter de rug is. Dat had de regie beter kunnen doen.

Aardig, vooral visueel, maar niet de topper die de trailer deed vermoeden. 3*

Geen spookverhaal, maar een verhaal met spoken. Zo beschrijft het hoofdpersonage haar eigen boek en tegelijkertijd de film. Crimson Peak is een heel mooie en tragische film, maar horrorfans zullen op hun honger blijven zitten. De film voelt op momenten erg klassiek aan en de plotwendingen zullen niemand omver blazen. Het verhaal draait niet om enge geesten, maar rond verontrustende personages. En de originaliteit van del Toro zorgt voor een speciale film.

Mijn volledige recensie vind je op Crimson Peak: geestig kostuumdrama (review) - Geekster

"It's not a ghost story, it's a story with a ghost in it."

De visie van Guillermo del Toro is duidelijk te zien, maar naar mijn mening komt het niet helemaal uit de verf.

Vanaf het begin wordt er leuk gespeeld met het gebeuren rondom geesten en lijkt het zelfs metaforisch te werken. Er wordt een simplistisch verhaaltje opgezet dat niet veel om het lijf heeft en voornamelijk erg voorspelbaar is. Het is aan de gedegen cast te danken dat dit gedeelte nog enigszins onderhoudend blijft.

Je zou kunnen zeggen dat 'Crimson Peak' meer style over substance is; de vormgeving is geweldig, waar het qua inhoud tekortschiet. Het afgelegen Allerdale Hall neemt een prominente rol in en is ook alles wat je als kijker bij een spookhuis verwacht. Het enorme landhuis ademt namelijk één en al sfeer uit. Del Toro weet de daarbij komende gotiek in al zijn facetten goed te benutten.

Toch steekt het dat de film nauwelijks spannend wordt. Het geheel wordt weliswaar zorgvuldig opgebouwd, maar van geesten die opzichtig uit CGI bestaan word ik niet bang. Bovendien wordt het al gauw repetitief middels nietszeggende dialogen en Mia Wasikowska die voor de zoveelste keer - doelloos - rondwaart in het huis. Alleen de finale kan de boel nog wakker schudden.

Al met al is dit best aardig voor wat het is, maar voor mijn gevoel had hier meer in gezeten.

Kleine 3,0 sterren.

Mooie plaatjes, mooie mensen, prima acteerwerk.
Jammer dat het allemaal opgehangen is aan een spanningsloos verhaal dat geen seconde afwijkt van het cliché padje.

Ook héééél merkwaardig dat Mia Wasikowska de toch wel vrij ongebruikelijke verschijningen meestal begroet met niet meer dan een frons. In de badkuip blijft ze zelfs vrolijk door badderen bij het zien van een duidelijk niet-menselijk schaduwfiguur bij de deur.
Heeft haar personage staalbetonnen zenuwen of mis ik iets?

Visueel een 5 ***** film. Maar het verhaal is erg saai en we hebben het echt allemaal wel weer eens eerder gezien. De film duurt ook veel te lang. Jammer want met wat plak en knip werk had de film meer vaart kunnen hebben en was die interessanter geweest. De dame met het donkere haar stal de show. Maar de film krijgt van mij als totaal 2 1/2 ster.

Zware tegenvaller. Film ziet er weliswaar prachtig uit, maar schiet inhoudelijk ernstig te kort. Vanaf de eerste seconde weet je dat er een twist als deze aan zit te komen. De manier waarop Wasikowska informatie verzamelt is ronduit kolderiek. Vond de geesten daarnaast erg lelijk en overbodig. En dan is er nog de anticlimax met compleet misplaatste one-liner. Nee, behalve de sfeervolle plaatjes heeft Crimson Peak bijzonder weinig te bieden.

Fijn.

In de ruime zin van het woord wel een horrorfilm, maar het is begrijpelijk waarom del Toro er zelf voor waarschuwt dat het geen horror zou zijn. Je hoeft hier maar een paar reacties te lezen en je weet dat een film als deze sterk te lijden heeft onder verkeerde verwachtingen.

Gotisch haunted house filmpje, dat is dus vooral hopen of weelderige settings en veel sfeer. En met del Toro aan het roer is het eigenlijk ook geen verrassing dat de film op dat gebied absoluut niet tekort schiet. Eerste deel misschien nog net iets te tam, maar eens aangekomen in op het landhuis is het genieten geblazen. Meer een halve ruïne waarin ze verblijven en dat rode kleigoedje geeft het toch ook wel iets extras.

Soundtrack is wat dik aangezet maar ook dat past nog wel bij het sfeertje. Acteerwerk is verder naar behoren, al vond ik Wasikowska dan niet altijd even geslaagd in haar rol. Misschien iets te passief als hoofdpersonage. Verhaal voldoet verder ook wel, al is dat duidelijk meer een kapstok voor de sfeer. Denk ook niet dat de "twist" erin zat om mensen echt te verrassen.

Toch een beetje jammer dat del Toro het niet kan laten links en rechts nog een jump scare toe te voegen. Vond ze niet zo geslaagd en als je dat toch de horror kaart niet trekt dan mag dat er ook gewoon uit. Die paar gore momentjes vond ik minder storend, aangezien die nog wel effectief waren.

Maar al bij al weer een fijne del Toro, één van de betere grote regisseurs van het moment wat mij betreft. Crimson Peak loopt over van de sfeer en ziet er betoverend uit, aangevuld met een duister en grimmig sfeertje. Missie geslaagd lijkt me.

3.5*

Kleren maken de man

Kleren maken de man, is een spreekwoord wat uitstekend de inhoud van Crimson Peak omschrijft. De fantasy/drama met horrorelementen van del Torro moet het dan ook absoluut van de aankleding en de sfeer hebben. Inhoud en een sterk verhaal zijn hier namelijk afwezig, en iemand die hoopt op een conclusie met meer diepgang zal dan ook bedrogen uit gaan komen. Het lijkt dan ook alsof alle tijd en aandacht naar de aankleding is gegaan en het verhaal slechts bijzaak is, want constant had ik het idee dat het script een typisch geval was van op de automatische piloot schrijfwerk.

Het bovenstaande is jammer, maar hier staat wel tegenover dat de aankleding en sfeer nagenoeg perfect en zelfs geniaal te noemen zijn. Als kijker ga je volledig in de prachtige decors op, die in elke scène en in elk shot broeien van de sfeer en je echt meenemen naar de wereld van de personages. Nadeel bleef ik echter wel vinden dat ik na afloop het idee had dat mij gebakken lucht verkocht was. Visueel gezien was ik werkelijk overdonderd, maar verhaaltechnisch gezien was Crimson Peak een tamelijk grote teleurstelling. Aankleding en invulling voelen hierdoor ook niet op elkaar afgestemd. Als de invulling van het verhaal echter van hetzelfde niveau was geweest als de aankleding, dan hadden we hier beslist te maken gehad met een instant classic. Nu is dat helaas niet het geval.

3,0*

film reviews in 100 woorden: Crimson Peak (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

ps. ik ben geen professionele schrijver of criticus, ik ben maar een movie geek met een toetsenbord.

Crimson Peak is een met-geesten-gevulde gotische fantasy romance van regisseur Guillermo Del Torro. Het grootste compliment dat ik deze film kan geven is dat Crimson Peak visueel buitengewoon prachtig is. Het acteerwerk (voornamelijk Hiddleston) was fantastisch maar net zoals het verhaal zijn ook de personages mooi binnen de lijntjes gekleurd, buiten de visuele pracht en praal word er nooit iets vernieuwend gedaan met het verhaal. De film heeft een macaber sfeertje maar uiteindelijk voegden de spoken en geesten niets toe aan het verhaal waardoor Crimson Peak gewoon een 19e eeuws romantisch drama had kunnen zijn. Wonderbaarlijke verpakking met weinig inhoud.

3,0*

Sfeervolle film van topregisseur Guillermo del Toro. Del Toro drukt duidelijk zijn stempel op deze film en dat is goed te zien. Elementen van bijvoorbeeld Pan's Labyrinth zijn terug te vinden in Crimson Peak. De film moet het voornamelijk hebben van de geweldig gecreëerde sfeer. De decors en de kostuums zien er allemaal sprookjesachtig uit, een duister sprookje. De kleuren spatten van het scherm af en de belichting van de film is simpelweg professioneel. Tel hierbij op fijn camerawerk en Crimson Peak bewijst een heel verzorgde film te zijn.

Vooral Tom Hiddleston weet hoge ogen te gooien met zijn personage Thomas Sharpe. Persoonlijk vind ik hem vrij slecht in bijvoorbeeld de franchise Thor. Gelukkig weet hij hier een serieuze rol neer te zetten. Hij overtuigt, charmeert en intrigeert. Jessica Chastain is ook een genot om naar te kijken. Ze speelt een interessante rol en ze weet die goed te vervullen. Chastain en Hiddleston zijn goed op elkaar ingespeeld. Het acteerwerk van Mia Wasikowska doet mij wat minder. Ze doet het niet slecht maar ik vind haar niet echt een uitgesproken actrice. Ze is net wat te tam voor mijn smaak.

Je moet Crimson Peak niet voor de horror kijken want die krijg je nauwelijks te zien. Crimson Peak is een echte fantasy film die dat op het eerste gezicht niet doet vermoeden. Fantasy met een vleugje horror. Ik ben dan weer iemand die graag meer horror had gezien. Potentie is er zeker maar daar is helaas bewust niet voor gekozen. Het duistere verhaal en de soms enge decors weten gelukkig wel een hoop bij te dragen aan het horrorgevoel. De spaarzame horror wordt toch vooral gebruikt om de CGI naar voren te schuiven. Deze is niet slecht maar is wel allemaal te veel van het goede. Al met al toch weer een fijne Del Toro film.

3,5*

Heerlijke fijne film met een mooie sfeer en prima acteerwerk.

Het verhaal is ietswat makkelijk en voorspelbaar maar het visuele maakt echt een hoop goed.

Er zaten meerdere toffe scenes in en ook de locatie vond ik super.

Hij had van mij nog wel een uur langer mogen duren.

Sprookje, griezelfilm, kostuumdrama - wat is het nou. Kies er een en doe dat goed, probeer niet alles tegelijk te doen. Hetzelfde heb ik bij de cinematografie. Leuke plaatjes, maar het is pas bij de beelden bij de aftiteling dat ik echt iets erg moois zie. Het kon dus wel, het was kennelijk gewoon teveel moeite. Net als bij het rood waar de film de naam aan ontleent - het ziet er nep uit, als het moment daar is. Dat had toch echt beter gemoeten.

Aan de acteurs kan het dan toch echt niet liggen. Wasikowska en Chastain, als ik het toch zelf had mogen uitzoeken. Hiddleston daartegenover. Van alledrie wordt van Wasikowska misschien nog iets van een beroep op haar sterkte gedaan, bij Chastain en Hiddleston zie ik het echt helemaal niet.

Griezelig moet het dan worden door de subwoofer, of hoe heet dat als zo'n ding in de bios losgaat. Dat werkt misschien als het subtiel is, maar dat kon ik het toch ook niet vinden.

Beeld, geluid, acteurs, regie: allemaal gemiste kans. En er blijft ook geen in de verte vermakelijke film over. Jammer hoor.

Deze Fantasy / Horror (horror moet je overigens met een korreltje zout nemen) film moet het vooral hebben van de lekkere mysterieuze sfeer en natuurlijk het visuele aspect, want de aankleding, decors, special effecten (de geesten) en locaties zien er werkelijk prachtig en kleurrijk uit en met name de kleur rood (o.a. van toepassing op de klei) spat van het scherm.

Het verhaal opzicht stelt eerlijk gezegd niet zoveel voor en het verloop ervan is helaas ook vrij voorspelbaar (er zit ook geen enkele verassing in het verhaal en alles laat zich snel raden en dat laat het verhaal ook gewoon toe) waardoor de film eigenlijk geen spanning weet op te bouwen en dat is bij een film waarbij het o.a. draait om geesten toch wel belangrijk. Ondanks dat, weet de film wel te boeien en zit het met de uitvoering van het verhaal en de mysterieuze sfeer ook wel goed. Dat eerste komt mede door de cast die gewoon goed spelen en dan vooral natuurlijk de drie hoofdrolspelers Mia Wasikowska (in de rol van Edith Cushing), Tom Hiddleston (in de rol van Thomas Sharpe) en Jessica Chastain (in de rol van Lucille Sharpe) die ik in eerste instantie niet had herkend vanwege haar opgebonden donkere zwart/bruine haar (normaal gesproken heeft ze rood hangend haar, wat natuurlijk goed opvalt).

De film vond ik persoonlijk iets aan de lange kant en is hier en daar ook wat langdradig en in de laatste 20 minuten van de film (na de ontknoping) verandert het verhaal enorm van toon (hoewel de moord op de vader van Edith Cushing in het begin ook best bruut was) en ontspoort het verhaal eigenlijk ook, want vanaf dan wordt het best een harde, grove (o.a. mes in het gezicht) en bloederige (komt weer de kleur rood aan bod) bedoeling en dat paste eigenlijk niet echt bij het verhaal. Helaas moet daarbij ook het hondje het ontgelden, hoewel het nut van het hondje in het verhaal voor mij een raadsel is.

Leuk om eens gezien te hebben deze Fantasy / Horror film, maar meer ook niet. Bovendien is het gewoon jammer dat er in deze film geen enkele spanning zit en dat hoort er gewoon in te zitten bij dit soort films.

Del Toro

Weer geen film waar hij mij volledig mee weet in te pakken. De scripts waar hij mee werkt zijn net wat te zwakjes. Net als Pacific Rim lijkt de trailer helemaal mijn soort film. Maar als je ervoor gaat zitten mist hij toch net dat extra's.

Hier is de start van de film vrij stug en nogal cheesy zelfs. Eenmaal aangekomen bij het deel waar Del Toro ook het meest naar lijkt uit te kijken is het een en al genieten. De voorspelbare climax is makkelijk vergeven door al het pracht en praal en bovenal uitmuntende sfeer. Blijft jammer dat hij dan toch best veel tijd steekt in het eerste deel. Schrijf dat dan wat slimmer zodat we binnen 10 min bij het kasteel zijn.

Buiten dit is de cast uitstekend, blijven genoeg dingen je bij. Del Toro blijft nog steeds een auteur. Maar maakt hij ooit de film die mij echt van begin tot eind kan bekoren?

3.5 sterren.

Een visueel pareltje dat is Crimson Peak absoluut. Elk shot is met zijn kleuren een lust voor het oog. De details zijn bizar goed!

Maar in feiten is Crimson Peak een vrij eenvoudig, en helaas voorspelbaar verhaal. Dat maakt Crimson Peak nét niet die klassieker die het had kunnen zijn. Maar de moeite waard is het zeer zeker!

Mensen die op en top horror verwachten zullen bedrogen uitkomen. Maar is deze film daardoor meteen een slechte waardering waard van slechts 1 ster? Nee absoluut niet. Ik denk ook echt dat de beschrijving van het genre niet juist is! Zie deze film in de lijn van de beste mysterie / thrillers van begin 2000: The Others, What lies beneath of the Sixth Sense. Als dat films zijn die je een warm hart toe draagt, dan zul je Crimson Peak ook zeker kunnen waarderen!

4*

Een absolute lust voor het oog, maar inhoudelijk schiet deze dik aangezette gothische horrorfilm helaas herhaaldelijk tekort. De cast doet zijn best en de film begint uitstekend, maar gaandeweg verliest de plot aan momentum en ook de personages blijken uiteindelijk niet bijster interessant te zijn. Aan de kostuums, decors en vormgeving ligt het in ieder geval niet- die zijn werkelijk prachtig.

Mooie (tja, macabere kan ook) film. Veel oog voor het visuele detail. Ook met geluid en soundtrack zit het helemaal goed. Het verhaal is misschien wat platgetreden maar dat valt te vergeven door de zeer behoorlijke prestaties van de drie hoofdrollen.

Het horror niveau mag dan misschien laag liggen (pre voor mij, ligt beetje op lijn met Sleepy Hollow op dat gebied) maar de suspense wordt in enkele scenes toch vakkundig opgebouwd.

Crimson Peak

Inhouds- en sfeerloos geheel, waar overtuiging, passie en horror ontbreken, waardoor 119 minuten speeltijd veel te lang is. De teleurstelling wordt nog eens versterkt doordat ik best uitkeek naar deze film. Ondanks dat horror niet mijn genre is, kan ik best een goede horrorfilm waarderen. Helaas behoort Crimson Peak hier niet tot.

Het verhaal tekent zich door voorspelbaarheid en clichés. Aan het begin heeft de film de ambitie om de zwakke toon die door de openingsscène gezet wordt (met de scène van de overleden moeder) recht te zetten. Het stuk van de ontmoeting tussen Edith en Thomas ademt nog een zekere aantrekkelijke romantiek, die met het vervolg echter teniet wordt gedaan. Hierna worden namelijk een zwakke plotontwikkeling, magere motieven en weinig interessante conversaties op elkaar gestapeld. Het deel in het gotische huis stelt weinig voor en is vooral langdradig. Zelfs de eindscènes die spannend en beangstigend moeten zijn worden te ver opgerekt, waardoor ook die vervalen tot saaie aaneenschakelingen en herhalingen van dezelfde acties.

Ik ben er achter gekomen dat Tom Hiddleston toch niet mijn acteur is. Waar ik hem zelfs voor het niveau van Marvel al weinig imponerend vond, is hij ook in deze setting, die ik toch wel bij hem vond passen, vrij mager. Zijn karakter verliest na verloop van tijd zijn opgebouwde charme en vervalt in ongeloofwaardigheid. De tweestrijd die in hem zou moeten plaatsvinden komt zeer slecht naar voren.
Ook Jessica Chastain was alles behalve imponerend. Misschien komt het door haar ondergeschikte rol dat haar personage niet uit de verf komt, maar voor een persoon die intrigerend moet zijn komt ze niet verder dan een drupje gif in de thee. Helaas, vrij pover.
Mia Wasikowska is dan nog de meest aantrekkelijke van het stel. Als enige kan ze een zekere mate van overtuiging opbrengen.

Crimson Peak heeft naast een zwak verhaal en niet heel goed spelende acteurs ook nog last van het feit dat het totaal sfeerloos is. De mix van oud en nieuw (hoe toepasselijk op deze datum) zou een interessant geheel op kunnen leveren. De dualistische aspecten van oude gotiek met moderne machinerie, liefde en haat, angst en liefhebben voor één persoon (kortom: tegenpolen), zouden gemixt met horror een prachtige sfeer kunnen creëren. Dit komt helaas door het zwakke verhaal en de doorzichtigheid daarvan niet van de grond. Tevens werd Del Torro geloofd voor het verminderd toepassen van CGI. Dit had hij beter wel kunnen toepassen, want de geestverschijningen vond ik ook niet goed uitgewerkt. Ze deden zelfs af aan de horror.

Vrij zwakke film die op geen enkel stuk imponeert. Ik ben bang dat zelfs een herziening er niet in zal zitten.

1.5*

Het sfeertje is goed in de film. De setting is natuurlijk ook geweldig voor horrors/thrillers. De acteurs en actrices zijn prima (Chastain is altijd goed). Maar toch... had ik meer verwacht. Ik had misschien een tweede Laberinto del Fauno verwacht, maar stuitte op een redelijk standaard horrorstory. Iets wat ik ook al bij o.a. The Haunting en andere thrillers heb gezien. Jammer. Wellicht als ik met een lager verwachtingspatroon was ingestapt, was deze film me iets beter bevallen.

Ik heb best wel een zwak voor Del Toro's films. Zo ook voor Crimson Peak.

Crimson Peak is verhaal technisch en qua concept niet heel erg boeiend en aan het einde gaat het net even wat te lang door. Maar zelfs met een wat mager verhaal weet Del Toro hier zoveel uit te halen waarin vooral de Gotische sfeer weer erg sterk naar voren komt. Want als er een ding zeker is, is dat Crimson Peak bol staat van de sfeer. Hierin is de regie en editing erg belangrijk. Maar ook de sets en kostuums zijn van essentieel belang. En dat kun je eigenlijk zeggen van elk aspect van Crimson Peak. Acteerwerk is meer dan degelijk. Ook een keer leuk om een andere kant van Hiddleston te zien dan Loki. Ook Chastain weet van haar wat mager geschreven personage heel wat te maken. Wasikowska is hier nog wel het beste op dreef en Hunnam loopt er wat verloren bij.

Een film die qua sfeer en aankleding/design fantastisch in elkaar steekt. Zeker Crimson Peak zelf is erg fraai. Zowel van de binnenkant als de buitenkant. Jammer is het dan ook dat het verhaal die elementen wat in de steek laat en op den duur toch een klein beetje begint te vervelen en nooit helemaal lekker loskomt. Maar in een Del Toro film is er altijd genoeg aanwezig om van te kunnen genieten.

Evenwichtige mix van drama / milde horror/ drama mysteries .

Ongelofelijk mooi geschoten ,,

En een mooi plot.

Toch gezien de regisseur,en de lovende recensies niet de klassieker die ik verwachten .

Maar meer dan de moeite waard .

Golddigger avant la lettre.

Een gotische steampunk film met een snufje drama, romantiek, mysterie en horror.

Een beetje van alles wat maar toch wat onsamenhangend dat het voor mij niet helemaal werkte. Op momenten een beetje traag en saai maar door de prachtige aankleding van de sets en kleding bleef ik wel kijken.

Leuk om eens gezien te hebben maar niet memorabel verder.

Flauwe horrorfilm die het uitsluitend van de mooie beelden moet hebben. Het verhaal is veel te voorspelbaar en het wordt nooit spannend. Daarnaast liggen de karakters er te dik bovenop (Edith is de goedheid zelve en Lucille overduidelijk het kwaad, vanaf de eerst scene al). Ook is het intrekken van Edith bij de Sharpe's niet goed uitgewerkt (slaat namelijk nergens op, zeker gezien de staat van het huis). Ten slotte duurt de film te lang.

Deze gothic horror vond ik een visueel meesterwerk. Prachtige sets, kleurrijk, goede gothic sfeer doorweefd met tragische liefde(s). De spoken in de film zijn er meer als dramatische toevoeging van gekwelde geesten dan om te griezelen... . Het is niet het origineelste verhaal maar vond het goed uitgevoerd en een verfrissende update in het genre. Toch viel de film me om één of andere reden ook wat tegen op vlak van acteerwerk. Wasikowska, Hiddleston... het klikte niet echt en het bewoog me niet. Chastain als creepy bitch sprak me het meest aan.

“Ghosts are real. This I know.”

“Crimson Peak” is visueel overdonderend en ingenieus bedacht. Een film dat enerzijds een teleurstelling was voor mij. Maar anderzijds een verpletterende indruk op me naliet. Niet vanwege het verhaal zelf of de behoedzaam gebruikte speciale effecten, maar wel de algehele sfeer en gedetailleerde aankleding van deze gotisch liefdesdrama. Ik ging ervan uit dat dit een excellente horror zou zijn. En dat vanwege de trailer. Normaal gezien probeer ik trailers te mijden, maar trailers vermijden in de bioscoop is nogal moeilijk. Enthousiast vernam ik dat het ging over een tot leven komend huis. Ik verwachtte me dus aan een barok uitziende Amityville House. Het huis stelde niet teleur. Een victoriaans, spookachtige bouwval vol donkere gangen, duistere krochten en onheilspellende geheimen. The Adams family zou er jaloers op worden. Maar verder dan wat spookachtige verschijningen was dit niet meer dan een duister drama waarin een romance verwerkt werd en een duivels uitgewerkt oplichtingsscenario.

Del Torro wist me al te verrassen met “Splice” en vooral “Mama”. Na zijn intermezzo met het sciencefictionachtige “Pacific Rim” keert hij terug naar het meer duistere en engere genre. “Mama” vond ik meer angstaanjagender als paranormaal griezelverhaal dan deze film. Er zitten wel enkele prachtige horror-momenten in waar je koude rillingen van krijgt. De schaarse geestverschijningen zien er behoorlijk uit en deden me meermaals terugdenken aan hoe het schepsel in “Mama” zich voortbewoog. Maar het duistere wordt vooral bewerkstelligt door de algehele, gotische aankleding. Zowel de decors als de klederdracht dragen hieraan bij. Een huis als een mortuarium. Doods, kil in zwarte tinten met rottende muren vol geheimen en een bloedrode ondergrond.

Ook de personages uit dit Victoriaans tijdperk zien er akelig doods uit. Een uiterlijk alsof ze van make-up zijn voorzien door een begrafenisondernemer. Mia Wasikowska speelt Edith Cushing, de fragiele dochter van een gefortuneerd ondernemer, die zich wil laten gelden als schrijfster. Haar literair werk handelt over spoken. Sinds haar jeugd heeft ze de gave om geesten te zien. Zo kreeg ze bezoek van de aan cholera gestorven moeder toen ze nog maar 10 jaar was, om haar te waarschuwen voor een plek genaamd “Crimson Peak”. Dit specifiek moment is subtiel in beeld gebracht. Een huiveringwekkend moment dat in schril contrast staat met de andere verschijningen. En dan ontmoet Edith de sympathieke, gedistingeerde Engelse landeigenaar Thomas Sharpe (Tom Hiddleston) op het moment dat deze bij haar vader aanklopt om te investeren in een moderne machine voor het ontginnen van klei. Wat volgt is het voorspelbare romantische gedeelte, een plotse tragedie en Edith die moedwillig troost zoekt in de armen van Thomas. En voor ze het weet is ze op weg naar Engeland om haar intrek te nemen in “Allerdale Hall”, het familieoptrekje dat wegzinkt in de rode klei, samen met haar echtgenoot Thomas en diens sinistere zuster Lucille (Jessica Chastain).

“Crimson Peak” heeft zijn pro’s en contra’s. Allereerst is er de sfeervolle cinematografie. Het geheel heeft een enorme Edgar Allan Poe gehalte. Verder zijn er de prachtige kostuums en de gedetailleerde aankleding. En tenslotte de degelijke acteerprestaties. Hiddleston, die me deed denken aan Coppola’s Dracula, en Wasikowska acteren indrukwekkend. Maar vooral Chastain spant de kroon als de geschifte zuster. Het geheel lijkt op een ritje in een spookhuis op de kermis. Doorheen de gitzwarte duisternis afgewisseld met schreeuwende, diepe kleuren, waar je je elk moment verwacht aan hartverlammende schrikeffecten. En juist als in dat spookhuis, is de conclusie naderhand dat het allemaal nogal meeviel. Niet saai, maar ook niet bijster eng. De grootste fout die ze maakten is het laten uitschijnen dat “Crimson Peak” een horror zou zijn. Uiteindelijk is het niet meer dan een sentimenteel kostuumdrama met een paranormaal aspect. Maar wel magistraal in beeld gebracht !

3*

Del Torro zorgt uiteindelijk voor prachtig beeldmateriaal met een film die moeilijk te classifiseren is. Het schommelt een beetje tussen een macaber sprookje en een met horror elementen belaad kostuumdrama. Vooral in de eerste helft van de film slaagt Del Torro er uitstekend in om de sfeer van luchtig naar dreigen en angstaanjagend te doen veranderen.
Naarmate de film vordert en je de personages en hun achtergrond beter leert kennen verandert dit helaas wat. Zo vind ik het gevecht tussen Edith (Mia Wasikowska) en Lucille (Jessica Chastain) wat aan impact missen.
Wel leuk dat het hoofdpersonage Cushing (een ode aan Peter?) heet en het acteerwerk is ook verre van slecht (gewoon goed dus).
Daarnaast is de film visueel gezien een plaatje. De geest CGI ziet er verre van angstaanjagend uit, maar ik kreeg het idee dat dit ook een beetje de bedoeling was. Dit vooral omdat de echte dreiging niet vanuit hen komt.
Daarnaast is het acteerwerk voor een film als deze meer dan degelijk.
Echt zo'n love it or hate it film, maar ik heb hier van kunnen genieten.

Ik hou wel van het werk van Guillermo del Toro, zo ook van deze film. Mooie sets en de drie hoofdrolspelers kwijten zich goed van hun taak. Een film voor de liefhebbers van dit genre films.

De Romantiek als eigentijdse kitsch

Het lijkt erop of 'Pan's Labyrinth' (2006) een rake toevalstreffer was binnen het redelijke maar ongeïnspireerde oeuvre van de Mexicaanse regisseur. Nadien heeft hij nooit meer iets met een soortgelijke gelaagdheid en relevantie op de kaart gezet. Crimson Peak is helaas geen uitzondering. Zoveel oog voor detail Del Toro weet op te roepen met sfeersetting, locatiekeuze en gelikte speciale effecten; zo tam blijft de enigszins voorspelbare verhaallijn geheel binnen de lijn der verwachtingen. Het laat zich zien als een pastiche op spookverhalen uit de romantische periode, maar dat aspect wordt verder niet dieper uitgewerkt dan dat aan de sfeer en verteltoon van het genre raakt.

Crimson Peak zit vol ergerniswekkend kitscherige clichés. Personages zijn eenzijdige emo's die te pas en te onpas hun diepere gevoelsleven eruit storten. Natuurlijk worstelt de begeerlijke jongedame in de hoofdrol tegen de gender-ongelijkheid van het tijdsvak, maar met haar sterke persoonlijkheid weet zij terug te vechten tegen de maatschappelijke verwachtingen. Visueel is het een hoogst sfeervolle achtbaanrit van gotische tierelantijntjes vol verwijzingen naar sterfelijkheid en verval; af en toe aangevuld met lelijke CGI-animaties (sorry!) van ranzige spookverschijningen.

Misschien is nog wel het grootste minpunt dat de bombastische vertelstijl van Del Toro een afstand oproept tot zijn personages. Het blijft een statische, bloedeloze film waar alles perfect in elkaar grijpt, maar wat net de ruimte mist om de nodige verbeelding op te roepen. Juist gotische spookverhalen werken het beste met een minimale opzet van speciale effecten die tactisch in worden gezet. Hier schreeuwt Del Toro's visuele beeldenpracht continu waar, wanneer en waarom emoties opgewekt worden. Tegelijkertijd wordt het paranormale zo rationeel ingebed in de verhaallijn dat het weinig ruimte laat voor het unheimische, vervreemdende wat geestverschijningen oproepen. Crimson Peak is bloedeloos dichtgetimmerd tot een suikerspin zoete achtbaanrit vol gemakkelijke thrills.