Don't Be Afraid of the Dark (2010)

Vermakelijk voor een keer, maar niet meer dan dat. De setting is vooral erg sfeervol en ook de monstertjes vond ik niet bijzonder irritant, maar Don't be Afraid of the Dark heeft niet zo heel veel te bieden verder aan de horrorliefhebber.

3*

Thriller. Ik vond het meer horror, dus zocht ik in de horrorkant.. Om er tenslotte achter te komen dat 'ie als genre thriller had. Nou moe! Dacht ik, toen ik dat ontdekte. Thrillers hebben naar mijn idee meestal wel een paar diepere lagen, horror bewandelt meestal wel dezelfde wegen.

Ik vond het echt meer horror. Natuurlijk lijken, met 10.000 triljoen films in omloop, films op den duur allemaal op elkaar, maar er zitten wel een paar enge stukken in, die onvervalst doen denken aan een ordinaire horrorfilm. Geen thriller, wat mij betreft.

Katie Holmes is natuurlijk de reden bij uitstek om dit te bekijken. Ja, ik vind haar echt geweldig, hoewel in Dark Knight Rises wel duidelijk was dat Maggie Gyllenhaal echt een betere Rachel was. Toch heeft Katie echt een charme die onweerstaanbaar is.

Het is hier ook duidelijk. Bailee Madison overspeelt haar met gemak. Zo'n jong meiske, en al zoveel talent dat ze tegenover zowel Katie als Guy recht kan blijven staan. Ze heeft in elk geval niet de minste films gekozen om in te spelen. Het magistraal mooie Brothers staat me soms nog voor ogen, hoe zij daarin ongelooflijk ontroerde.

Katie is, zoals gezegd, niet een actrice die zo goed is, maar ik zie haar graag spelen, omdat ze voor mij echt een onuitwisbare indruk gemaakt heeft als Joey Potter. En omdat ze gewoon een bepaalde charme blijft houden. 4*. Mooie opbouw en een ontroerend goede jonge hoofdrolspeelster.

Benauwende en zeer sfeervolle horror, met een middelmatige spanningsboog en zonder echte schrikmomenten.

De monstertjes zijn niet echt top maar ze hadden vooral veel later zichtbaar moeten zijn wat de spanning had kunnen opdrijven.

Overtuigende cast, vooral de kleine Bailee Madison is top.

3*

Voor folklorehorror zit je bij Guillermo del Toro eigenlijk wel goed. Dat liet hij tenslotte ook al zien met zijn andere films zien. Dat hij hier niet in de regiestoel zat, doet daar niets aan af. Zijn hand is erg duidelijk te zien en meneer weet heel goed wat hij doet. Wat dat betreft vind ik het wel een beetje pijnlijk om te zien dat veel mensen een beetje lacherig de vergelijking maken met The Gremlins, terwijl we hier gewoon te maken hebben met elfen uit de Noord-Europese mythologieën.

Het zou voor de spanning wel beter zijn geweest wanneer die wezentjes later pas in beeld komen, maar het neemt niet weg dat de film bij vlagen nog best eng is. Het prachtige landhuis is natuurlijk een fantastisch decor. Zeker vanwege de overwoekerde tuin, prachtig uitgekozen. Visueel is het allemaal dik in orde, want het ademt een sfeer uit waar je u tegen zegt. Voor een productie als deze heb je met Katie Holmes en Guy Pearce een stel goede acteurs in huis. Ik heb er van genoten. Heerlijke sfeer en mystiek, maar het had van mij wel iets enger mogen zijn.

Je koopt, als architect en zijn vriendin, een heel oud groot prachtig landhuis en gaat het samen met een drie tot viertal personeelsleden zelf renoveren.

Een nogal zwaar gehavend landhuis van een 18de-eeuwse natuurschilder.

Je nogal stuurse dochter van 7 jaar komt, zonder veel entousiasme, bijwonen en verlangt in het begin eerder naar haar moeder en terug vertrekken.

Een landhuis met een prachtige, grote, mysterieuze tuin en natuurlijk een onbekende voorgeschiedenis en heel wat verborgen hoeken en kantjes.

Na een uiterst aantrekkelijke en vlotte intro verwacht je een spannende horror-griezel.

Maar het werd een langdradig, soms erg verwarrend, verhaal waarin de dochter nog het beste acteert.

De film was voor mij na een half uur uitgekeken. Ondanks de voortdurend opgepepte griezelclichés.

Het acteren van Pearce en Holmes ontgoochelde. Blijkbaar waren ze af en toe hun rol kwijt.

Een feestje, om wat meer volk op de set te krijgen, vermoed ik, is van heel korte onduidelijke duur en eindigt plots.

Ondanks het prachtige landhuis, het mooie park, de antieke kamers en verborgen ruimtes wist de regisseur mij niet met zijn verhaal te overtuigen.

Een pluim voor dochter Ballee Madison. Maar daar blijft het dan ook bij.

Als je ontgoochelt tot het einde kunt blijven kijken, kom je ook zo uit de filmzaal.

Maar iedereen droomde daarna wel lekker van zo'n huisje met een tuintje. Maar griezelen? Geen moment blijft daar iets van hangen. De tandarts kan op een betere manier meespelen.

Voor de intro en de vertolking van de dochter 1,5*. Maar voor de horror en sfeer 0,0.

Leuke film, erg gelachen.

3.5

De film was net niet eng genoeg om een tophorror te zijn maar in zijn geheel ben ik tevreden.

De omgeving waar de film zich afspeelt is fantastisch en de acteurs spreken voor zich want met Katie Holmes en Guy Pearce hebben ze twee goede acteurs binnengehaald.

Na het plaatsen van het bericht heb ik alsnog 3 1/2 sterren gegeven.

Ik moet zeggen dat ik over deze film wel tevreden ben, twijfel tussen de 3 en 3,5 sterren. Ik kan deze film wel heel kritisch beoordelen, maar tegenwoordig zijn er heel veel mindere films in dit genre. Op de één of andere manier boeide deze film en de setting was perfect vind ik persoonlijk. Dat meisje speelde erg goed, de rest was leuke B opvulling maar ook weer niet slecht. Ik vind dit toch een aanrader! Gewoon zonder verwachting ingaan zakje chips drankje en hij blijft zeker het kijken waard.

Ik denk niet dat iemand bang wordt van het donker door deze film. De lage beoordelingen waren al een waarschuwing, maar omdat de trailer me desondanks aansprak wilde ik hem toch een kans geven.

Eigenlijk kan ik me alleen maar aansluiten bij de kritieken van “wel sfeervol, niet spannend”.

Het is spijtig maar die ene zin dekt wat mij betreft de hele lading wel. En hoewel ik sfeer op zich belangrijker vind dan spanning kan ik niet zeggen dat de film daarmee gered is. De fluistergeluidjes, de trippelende wezentjes, ze komen lachwekkend over, waardoor ook het sprookjesachtige element om zeep wordt geholpen.

Gelukkig is de setting wel redelijk fraai en kan het acteerwerk slechter, maar verder blijkt het een tamelijk saaie zit, en dat had ik niet zo verwacht.

Redelijk vermakelijke horror.

Niet meer en niet minder.

Leuk om een keertje te zien, heb hem nu 2 keer gezien.

2,5*

Zeker niet zo slecht, vond het een vrij spannende horror/thriller. Soms met een knipoog. Verdient gewoon 3 sterren.

Na 'Mama’ was het de beurt aan een andere film waaraan Del Toro zijn poten heeft gezet. En het leek of ik net twee dezelfde films heb gezien. Alleen was deze nog veel erger. Alsof werkelijk elk greintje creativiteit zoek is. Don’t be Afraid of the Dark is zo inspiratieloos. En als je er de acteurs en het plot bijtelt, is het al helemaal huilen geblazen.

Ik durf met zekerheid te zeggen dat enkel de setting goed in elkaar stak. Het verhaal is zeer slecht. Wezens die op de tanden van kinderen azen. Tja, zegt genoeg. Het scenario is op zich al niet sterk, dus het dan op deze manier naar beeld vertalen, vraagt sowieso voor problemen. In dit geval is anderhalf uur aandacht van de kijker vragen een hele klus. Gedurende meer dan de helft van de film zat ik er echt doorheen. Ik had gewoon zin om de film af te zetten. En dat had ik beter gedaan. Dat einde.

Om nog te zwijgen over de acteurs. Aan Katie Holmes stoor ik me. Eeuwig. En. Altijd. Er zit geen leven in dat mens, ze is een wandelende zombie. Haar rol als stiefmoeder vervulde ze maar zeer matig. Ze kan gewoon geen emoties tonen, wat wel heel praktisch is voor een actrice.

Bailee Madison deed het enigszins goed, maar ook zij had haar irritante trekjes. Doch speelde ze zeer geloofwaardig als de kleine Sally.
Van Guy Pearce ben ik wel fan, maar zijn rol kon door ieder ander acteur evengoed worden ingevuld.

Nee, ik stop misschien beter met films zien waar Guillermo aan heeft meegewerkt. Een wijze les na ‘Mama’ en dit gedrocht.

Niet super eng maar wel vermakelijk voor een avondje griezelen....ik vind die wezentjes nog lief ook

They don't like bright lights, you know, those things.

Een vermakelijke horror/thriller film van Troy Nixey...

Het verhaal was in orde, maar de gehele setting (oud huis) en een jong kind zorgen toch voor de juiste sfeer bij deze film...

Katie Holmes en Guy Pearce speelde hun rol naar behoren maar het was Bailee Madison die gewoon dik in orde was als de kleine Sally...

Ook de soundtrack in deze film was goed en paste prima bij de scenes...

Marco Beltrami & Buck Sanders - Don't Be Afraid of the Dark (2011) - MusicMeter.nl

Sally vond ik aanvankelijk een vervelend kind. Gelukkig wekte ze gaandeweg de film iets meer sympathie op. Ik vond de wezentjes best leuk gedaan. Ze deden me denken aan gemummificeerde doodshoofdaapjes die met een rat gekruist waren (Ja, die zien er zo uit; ik spreek uit ervaring!). Er zaten wat clichés in, maar ook dat vond ik helemaal niet storend.

Ik vind wel, dat vader te lang stug blijft doen en dat sommige dingen helemaal uitgemolken worden, terwijl bij andere dingen te kort stil wordt gestaan. Ook ben ik wel benieuwd, hoe ze aan het einde alles aan de politie zouden hebben uitgelegd.

Eng huis (art deco?) met tuin en follies geplaagd door muizen met mensenkopjes, gebasseerd op de elfenfee.(?) Erg donker gefilmde variant op The Gate uit de j80 met enkele knipogen naar klassiekers zoals Exorcist, Psycho en Rear Window.

Meisje acteert ouwelijk.

Niet zo goeie kinderhorror.

Ontzettende cliche film. Zo heb ik er honderden gezien.Zit ook niet echt 1 goed schrikmoment in. Irritant kind,waar je als kijker bij hoopt dat ze de kelder wordt ingetrokkken... En dan de cliche opbouw: eerst ontkent iedereen, het kind beeldt zich alles in zegt men, dan is er 1 (de vriendin van de man) die er een beetje in gaat geloven en op onderzoek gaat, pa blijft maar volhouden dat dochter naar de psych moet.....man,man ,man waar heb ik dat erder gezien...?
<spoiler<spoiler<spoiler
In de slotscene,wordt vriendin de kelder ingetrokken ,en vriend laat het erbij.....geen enkele poging onderneemt hij,haar te bevrijden...)...Tja.In de eindscene staat hij tevreden met dochter in het huis ....met een tekening van het kind.....
Zonde van je tijd,maar ik had griep en had niks en kon niks anders doen dan dit te kijken.. ( btw ...de gnomes vond ik helemaal niet eng. grappig zelfs. Ze hadden zeker 5 keer groter moeten zijn.)

Man man man wat was dit slecht, heb me echt kapot zitten ergeren aan de continu opstapelende ongeloofwaardigheid.

Ik had hem opgenomen, niet gekeken waar hij over ging. Ik zet hem aan en die openingscene... Omg! Ik kan alles kijken behalve tandjes. Dus ik heb na potje gruwelen toch gedacht ik ga verder kijken. En ik vond hem echt leuk! Horror? Nee. En ik moest meteen denken aan hellboy 2. (Zelfde Director) die had ook tanden feeën. Leuk verhaal, creatief, mooie aankleding en leuke poppetjes. Leuke film. Gelukkig heb ik door gekeken.

Tegenvallende film waarin een meisje bij haar vader en zijn nieuwe vriendin komt wonen in een oud, groot huis met een geheime kelder. Vrij standaard en weinig origineel zowel qua verhaal als uitvoering. Een redelijk trage opbouw, maar wel sfeervol in beeld gebracht allemaal. De kleine monstertjes zien er eerder grappig dan angstaanjagend uit.

Als een film met een redelijke enge trailer uiteindelijk meer komisch is dan eng dan is het doel volgens mij niet helemaal bereikt. Dit is het geval bij Don't Be Afraid Of The Dark. Ik kan eigenlijk alleen maar een compliment geven aan het meisje qua acteerwerk want de rest blijft ver achter. Met Katie Holmes als meest dramatische. Dat zij gecast is begrijp ik helemaal niks van. Nietszeggende actrice die de hele film lang eigenlijk niets anders doet dan de kijker irriteren.

Verder zijn de monsters natuurlijk verre van afschrikwekkend. Hoe meer ze in beeld kwamen hoe grappiger ik ze begon te vinden. Hoe gemeen ze ook waren, ik vond ze nooit eng. Size does matter?

Gelukkig was de setting wel mooi en kon dat het geheel nog naar 2* slepen.

2*
4/10 (IMDB)

Van de lage beoordelingen heb ik me hier niets aangetrokken. Een film van Guillermo del Toro met een klein meisje in de hoofdrol. Bij Pan's Labyrinth werkte het allemaal heel goed. En hoewel de focus hier meer ligt op de horror en minder op de dramatiek heeft deze minder bloederige scènes dan Pan's Labyrinth. Ik vind het altijd leuk zo een speurtocht naar het onbekende. Het mysterie dat gebaseerd is op een duister sprookje wordt op een interessante manier uit de doeken gedaan. De film houdt er ook een goed tempo op na. Bailee Madison draagt deze film uitstekend op haar nog jonge schouders. Gelukkig maar dat de focus op haar lag, want de andere karakters brachten weinig bij aan het verhaal. Een goede film, mijn grootste punt van kritiek is dat sommige scènes zonder weinig belicht zijn dat het moeilijk wordt om te zien wat er aan het gebeuren is vooral naar het einde toe.

Snap ook niet dat sommige mensen Bailee Madison irritant vonden. Het kind moest tegen haar wil weg van haar moeder bij haar vader en stiefmoeder in een nieuw huis gaan wonen, heeft er niemand om mee te spelen en wordt niet geloofd als ze toch wel echt gevaar loopt. Verwacht je dan echt dat ze poeslief gaat zijn? Dat sommige haar dan ook nog lelijk vinden, hoe zwak. Ik raad ze aan om recente foto's van haar te bekijken en dan zullen ze wel anders klappen.

Matig filmpje!!

geen top film maar ook niet slecht.

zeker geen horror film maar toch zeer vermakelijk en beter dan het origineel tv film uit 1973.

(in de oude film uit 1973 waaren de boze wezens pas echt slecht) .

goed die film is wel 41 jaar oud maar was toen ook al lachwekkend.

Geen toppertje, maar hij is zeker niet slecht.

Op de cover van mijn Blu-ray Steelbook staat Guillermo Del Torro presents, wat, op dat ik weinig horrorfilms in huis heb na, dé reden was dat ik deze film heb gekocht. Maar hier staat dat Don't Be Afraid of the Dark door Troy Nixey is geregiseerd. Kan iemand dat misschien voor mij helder maken?

De acteerprestaties zijn voldoende, niet bijzonder, al vond ik Sally behoorlijk acteren voor zo'n jong iemand. Het verhaal vond ik een beetje doorsnee horrorverhaal met een nieuw dingetje (iets wat ik dan nog niet kende in het horrorgenre althans).

De wezentjes vond ik niet eng te noemen en het enige schrikmoment van de film had ik al in de trailer gezien, dus daar schrok ik niet meer van.

Het verhaal, het goede acteerwerk van Sally en de naar mijn mening schitterende set hebben mij de volledige speelduur geboeit.

Ben blij dat ik deze film op Blu-ray Steelbook heb weten te bemachtigen. Ik ga deze film nog zeker een paar keer herkijken.

Dark fantasy uit de stal van Del Toro. Het is er, in bepaalde mate, aan af te zien. Fraai verpakte film met dit grote en sierlijk aangeklede landhuis waar de camera op elegante wijze doorheen zweeft, terwijl de fluwelen muziek het specifieke sfeertje en het aanstaande gevaar onderstreept. Samen met een stevig intro rondom tanden iets om eens goed voor te gaan zitten.

Toch rolt er een ietwat truttig gebeuren uit dat niet echt een vuist weet te maken. Met het kleine meisje wil het in ieder geval niet zo vlotten. Hoe meer emoties, hoe irritanter het kind wordt. Bovendien levert het in eerste instantie een wat naïeve, kinderlijke horror op met fluisterstemmetjes die graag iets meer willen worden dan alleen vriendjes.

Het wordt wat boeiender als ze erachter komt dat de kleine kruipers toch niet zo aardig zijn met enkele op zich aardige scènes in bed en bad, maar het heeft wat te weinig pit om de volledige aandacht op te eisen. Dat wreekt zich dan in een climax die de boel niet meer op stelten kan zetten. Niet slecht, maar wat te weinig aantrekkingskracht om blijvend aan te spreken.

Wederom een film waar weinig gebeurd.. zonde van mijn tijd..

"They don't like bright lights, you know, those things."

alexspyforever had mij deze al een tijdje terug aangeraden en dus heb ik hem vanochtend eens bekeken. Remake van de tv-film Don't Be Afraid of the Dark uit 1973 en geproduceerd en geschreven door Guillermo del Toro. Met Pan's Labyrinth heeft Del Toro al bewezen dat hij erg sterke sfeervolle folklore films kan maken en dat is hier weer het geval. De film mag dan niet door hem zijn geregisseerd, zijn hand is duidelijk te merken.

De film begint al meteen goed met de schilder en zijn dienstmeid. Het huis is een prachtige locatie voor een horrorfilm, de sfeer spat er van af. De film is in realiteit in Australië opgenomen maar als je goed oplet hoor je dat ze op de radio zeggen: "Good morning Rhode Island...", de film speelt zich namelijk af in Providence, wat natuurlijk een verwijzing is naar H.P. Lovecraft. Ook vertoont de film gelijkenissen met The Rats in de Walls van Lovecraft.

Het verhaal over de gnomen die leven op kinder tanden en botten was natuurlijk heerlijke dark fantasy. Aan sfeer ontbreekt het niet in deze film. Het is zowaar best spannend en er zaten een paar schrikmomenten in. Toch word de film nergens erg eng en lijkt het grotendeels erg op Pan's Labyrinth met het meisje en haar problemen.

Ik ben nooit zo'n liefhebber van CGI in horror. Hier is het gelukkig niet al te storend al vond ik dat de gnomen wat beter ontworpen hadden kunnen worden (hoe dan ook veel beter dan ze in het origineel waren). Ook zou het beter zijn geweest voor de spanning als we ze pas later zagen. De gore was prima alleen hoefde het CGI bloed niet, compleet overbodig, de make-up ect. was wel sterk.

De muziek van Marco Beltrami en Buck Sanders was niet erg bijzonder maar werkte de spanning ten goede. Bestond voornamelijk uit lage strings.

Al met vond ik Don't Be Afraid of the Dark een sterke film met een prima sfeertje. Heb me uitstekend vermaakt en geen moment verveeld. Snap de lage waardering ook niet helemaal.

Erg blij dat jij em wel kon waarderen. Ik had mijn twijfels om deze aan te bevelen en jij wellicht ook omwille van de lage waardering. Ik denk dat veel een horrorfilm verwachten, ik ga niet zeggen "echte horrorfilm" want horror is niet gelijk aan gore en bloed. Maar ik heb wel het gevoel dat de meeste dat wel hadden verwacht. Vind ik raar als je weet dat Sally een meisje van 9 is. Dat ze deze aangename dark fantasy afkraken en jump scare feestjes al la Conjuring en Insidious (met verschillende vervolgen) de hemel in prijzen dat zal ik dan maar een hype van de tijd noemen. Ze zullen dit wellicht kinderhorror noemen maar het verhaal, locatie, sfeer en karakterontwikkeling staat er wel als een huis voor mij en de legende van de monstertjes is ook nog goed uitgewerkt.

Ik zie dat je

The Gate (1987)

ook nog niet hebt gezien of becommentarieerd. Lijkt me ook een film die helemaal in jouw dark fantasy straatje past. Ik vond deze alvast een heel pak beter dan Poltergeist.

En deze had ik je wellicht ook al eens aanbevolen:

Secret of Roan Inish, The (1994)

En als ik toch bezig ben ook deze lijkt me wel iets voor jou, tekeningen die tot leven komen in een droomwereld:

Paperhouse (1988) (visueel niet zo sterk maar verhaal is wel fantastisch mooi en ontroerend vind ik)

MirrorMask (2005) (verhaal vind ik nu wel niet zo denderend nogal rommelig maar de droomwereld daar ga jij visueel wel van smullen)