Meningen

Leuk modern sprookje, met een zeer overtuigende cast.

De film is niet bepaald standaard te noemen, bijna de hele film wordt gebruik gemaakt van voice-overs, iets wat in het begin totaal niet werkte voor mij, maar naarmate de film duurde werd het minder vervelend en begon ik het zelfs mooi te vinden.

Verder had de film mooie, bijpassende(rustige) muziek en bevat het prachtige (natuur)beelden.

Wel jammer dat het allemaal iets te langdradig is en de film dus wel een aantal momenten kent dat het inkakt. Had soms ook niet echt een idee dat het verhaal ergens naar toe ging door al die langdradigheid.

Wel krijgt een film een voldoende!

3*

Dit was echt een rommelig werkje. Het aantal verhaallijnen zoals hierboven is vermeld is gewoon teveel, waardoor de helft van de film gewoon amper interessant is. Wel lijkt de film met veel vreugde gemaakt te zijn en valt er op het lijstje van de vele bekende acteurs die meedoen in New Year's Eve weinig aan te merken.

2,5*

Met de tweede film in de franchise verplaatst de boel zich vanuit de getto naar een buitenwijkje waar de wat rijkere mensen wonen. Dit omdat Ice Cube's personage op de vlucht is voor de gangster bully op zijn fietsje uit deel 1, die uit de gevangenis is ontsnapt nadat Ice Cube het gevecht tussen de 2 had gewonnen.

Dit is een geinig uitgangspunt en zorgt ervoor dat het tweede deel als een vervolg aanvoelt en niet als een herhalingsoefening. Nu moet dit niet te letterlijk opgevat worden, want net zoals Ice Cube aan het einde van de film zegt: "ik ga terug naar mijn buurt, want het is me hier te gek". Net zoals in deel 1 valt er genoeg te beleven op deze gekke dag en lopen er genoeg vreemde personages rond om uiteindelijk toch voor een gekke sfeer te zorgen. De setting maakt niet uit voor alle gekkigheid die zich plaatsvindt op deze knotsgekke dag. Het is alleen jammer dat Debo vervolgens zich bijna de hele film in een auto verstopt. Daar had meer mee gedaan kunnen worden.

Net als deel 1 moeten dit soort films je wel liggen. Het is veel gevloek en getier zoals je bij dit soort type films mag verwachten met vaak een dynamiek tussen man en vrouw die mij een lach bezorgd, maar misschien bij anderen niet meer dan de wenkbrauw doet fronsen. Verwacht dus geen dijenkletser met goed uitgedachte grappen. Het is meer de algehele laidback sfeer met een boel motherfuckers die de film een oppepper geven.

3,0*

Prima film met een uitstekende Crowe in de hoofdrol. Hij weet de film in zijn eentje te dragen en zorgt ervoor dat -ondanks dat de film zelf eigenlijk niet zo heel veel voorstelt qua plot(ik had zelf graag de moedeloosheid van Crowe's personage beter uitgewerkt zien worden)- de ruim 2 uur makkelijk uit te zitten valt.

Ruim 3*

Toch ietwat teleurstellend.

Het begin van de film is veelbelovend, maar de film neemt vanaf het moment dat de eerste reis tussen de wereld plaatsvindt amper de tijd om zich in Yu en Haru te verdiepen. Hierdoor voelen vooral de handelingen van Haru ongeloofwaardig aan en moeilijk te begrijpen. Het opbouwen van de fantasierijke parallelle universum krijgt door het gehaast niet de juiste aandacht en zodoende voel ik de "epicness" van het hele gebeuren amper. Jammer, want er zit zeker potentie in het verhaal. De film wil teveel. Het had zich primair kunnen focussen op de driehoeksverhouding tussen Yu, Haru en Kotona. Het hele plot rondom de boze tovenaar voelt hierbij overbodig aan. Als de film op deze manier klein was gehouden, zou het veel meer diepgang met een veel grotere emotionele impact hebben gehad, want het werkte nu bij vlagen. Nu schippert het een beetje tussen een emotionele film over vriendschap & liefde en een groot avonturenverhaal waarbij een slechterik verslagen moet worden.

Technisch vond ik het ook wat wisselvallig. De 2D animatie kan me altijd bekoren bij Japanse animaties. Wanneer 3D wordt toegevoegd moet het daadwerkelijk iets toevoegen en een geheel vormen met de overige animaties. In Ni no Kuni leidt de 3D animatie teveel af, past het niet en is het soms gewoon lelijk. Het voelt aan als een film met verschillende animatiestijlen die niet één groot geheel vormen.

Ik ging er met redelijke verwachtingen in, maar uiteindelijk gaat Ni no Kuni ten onder aan de eigen ambities.

2,5*

Overigens aan te raden om hem in het Japans te kijken met NL/ENG ondertiteling. De ondertiteling is gebaseerd op de Japanse audiotrack. Wanneer je de Engelse audio aan hebt merk je dat de ondertiteling niet altijd overeenkomt met wat er gezegd wordt. Dit geldt voor zowel de Engelse als de Nederlandse ondertiteling. Hier had Netflix wel iets meer aandacht aan kunnen besteden. De essentie van de dialogen klopt nog wel, maar de zinsopbouw is anders in het Engels tov het Japans, waardoor het wel afleidt.

En ik ook, wat een leuk koppeltje maakt ze met Cera in de film zeg.

Verder is het hele filmpje ook verrassend. De humor is af en toe schrikbarend leuk(kauwgom die de hele vriendengroep rondgaat en die Caterine is ook heerlijk debiel).

Voor de rest lekkere muziek wat goed werkt bij de film, al zou ik er in mijn vrije tijd niet naar luisterde en een lekkere(standaard) lovestory met de charismatische Cera en Dennings, die geknipt zijn voor deze rol.

3,5*

Ben over het algemeen geen fan van de Nederlandse cinema. Wanneer ik iets kijk beperk ik me tot dit soort kleinere producties. Het is fijn om onbekende gezichten te zien of dat de personages niet nep en geregisseerd ogen. Niemand in de Stad voelt daarom ook naturel aan. Dat is fijn om te zien ten opzichte van die zooi die allemaal in de bioscopen verschijnt.

De film is ook meer een beleving dan dat het echt een meeslepend verhaal heeft. Dus bij tijd en wijle voelt de film een beetje stuurloos aan, maar het wordt goedgemaakt doordat je in die belevenis meegaat. Het enige waar ik me wel echt aan ergerde is dat ik geen ondertiteling kon selecteren. Soms praten de personages zacht of praten ze een beetje binnensmonds. Dan is het lastig te verstaan. Ik heb meerdere keren gehad dat ik even moest terugspoelen om goed te luisteren wat de een tegen de ander zegt. Dit soort ergernissen halen mij ook uit de film. Ondertitel gewoon die meuk, ook al is het Nederlands.

Voor de rest een aardige productie die oprecht aanvoelt, maar net even die punch mist om echt te overtuigen.

3,0*

The Night Clerk is een aardige film waarin Tye Sheridan en Ana de Armas zich lekker mogen uitleven. Sheridan is overtuigend als Bart, iemand met Asperger. De Armas mag haar charmes in de strijd gooien en elke minuut die haar ogen in beeld zijn weet ze mij als kijker te betoveren.

Dat de film jammerlijk een beetje tussen wal en schip valt betreft een misdaadfilm en een drama over Bart die uit zijn schulp kruipt, kan ik regisseur Christofer dan wel vergeven. Maar de film was beter geweest als hij zich op 1 van deze twee aspecten wist te focussen. Nu blijft het een oké film op beide vlakken, terwijl het makkelijk in één vab de twee had kunnen uitblinken.

3,0*

Eigenlijk toch een verrassend King verfilminkje, met een lekkere creepy sfeer en wat ook lekker lang geheimzinnig blijft. Soms wel iets teveel onderzoek en te weinig horror, maar door het prima uitgangspunt makkelijk uit te zitten.

3*

Helaas in de bioscoop gemist omdat ie op onmogelijk late tijden draaide in Groningen, maar blij dat met streaming tegenwoordig de films uit de bios vrij rap te zien zijn. Dit is vooral fijn omdat illegaal downloaden hiermee minder urgent wordt. Om toch maar een positieve ontwikkeling van streaming te benoemen.

The Night House doet verder weinig dingen die ik nog niet eerder heb gezien. Manlief pleegt zelfmoord en gaandeweg komt Rebecca Hall's personage erachter dat haar man toch wel het een en ander te verbergen heeft gehad. Gemixt met wat bovennatuurlijke verschijningen (omdat zij al een keer een bijna dood-ervaring heeft gehad) en je hebt best een sfeervolle film. Vooral Hall houdt de film overeind. Dat oudergesprek op school met die zeurende moeder staat denk ik wel in mijn top 10 van "burns" die ik ooit in een film heb gezien. Geweldig!

Maar voor de rest een rustige horror/thriller die doet wat ie moet doen, maar nergens echt in uitblinkt.

3,0*

De film heeft natuurlijk zwaar terecht dit barslechte gemiddelde, maar het schijnt toch een klein cultstatusje te hebben hier op MovieMeter onder een aantal leden.

Al bleef de scepsis natuurlijk hangen, want een film met rondborstige dames maakt natuurlijk nog geen goede film.

Dat is hier dus ook het geval, want op de prachtige dames na heeft de film echt bar weinig te bieden. Om te beginnen met de muziek. Die is helaas zeer prominent aanwezig. Dat hoeft natuurlijk niet erg te zijn, maar dat is het in dit geval dus wel. De muziekkeuze is ronduit walgelijk slecht. Een soort van mix tussen Rock en Gothic achtige muziek of zo. Gecombineerd met vervelende teksten die op de film zouden moeten slaan. Zeer sfeerverlagend en het maakt de film totaal niet spannend.

De dames kunnen natuurlijk allemaal voor geen meter acteren, maar dat wil ik nog wel door de vinger zien. Overigens vind ik het met de tietenfactor wel meevallen, je ziet 1 keer een flash en je ziet 5 seconden boobs in de lipstick scene. Vind ik eigenlijk wel te weinig voor een film met dit soort actrices die het daarvan moeten hebben.

Verder een hoop cheesyness in de film, veel goedkope fouten die op een gegeven moment gaan irriteren. Natuurlijk hoef je geen tiptop verzorgde film te verwachten, maar hier komen soms echt rare dingen voorbij. Meneertje kan bijvoorbeeld geen politie bellen omdat er geen bereik/netwerk is. Daarom krijgt hij de hele avond smsjes. Ik wil weten met wat voor netwerk ze bellen en smsen daar in Amerika, want dit wil ik ook wel bij een voetbalwedstrijd wanneer ik geen bereik heb. Verder is het hele gedoe in en rondom het huis natuurlijk een beetje belachelijk. Ze zouden niet weg kunnen omdat het hek op slot zit. Van het woordje klimmen hebben ze blijkbaar nog nooit gehoord. Verzin dan een ander plot waardoor dit allemaal niet zo ontzettend dom overkomt.

Ach ja, het lijkt gebitch. Maar de film heeft verder ook weinig interessants te bieden. Ik hoor mensen hier zeggen dat de creature designs tof zijn. Nou sorry hoor, maar die zagen er ook echt barslecht uit. Ze hebben allemaal gewoon een masker op die ik hier ook in de fopwinkel kan kopen. Weinig creatiefs aan wat mij betreft. Zo kan ik ook wel een horrorfilm maken.

Verder vind ik de zelfrelativerende humor gewoon bijna niet aanwezig, of het is in ieder geval niet bij mij over gekomen. Dat is toch het grootste euvelpunt, want wanneer ik dat gevoel krijg kan je heel anders naar een film als dit kijken. Teveel serieuze bedoelde dialogen en het serieuze sfeertje doen dit gewoon teniet.

Kort gezegd. Sfeerloos filmpje met slechte muziek, lelijke monsters en gewoon pijnlijk niet grappig genoeg om deze film niet serieus te kunnen nemen.

Nog wel een half sterretje erbij voor de rondborstige dames en de lipstick scene. Voor de rest een hopeloos mislukte combinatie van horror en komedie.

1*

Nightingale is wederom een bijzonder sterke en sfeervolle film van Jennifer Kent. Ze is een talentvolle filmmaker en ze volgt gewoon haar eigen pad met het maken van films. Nightingale is geen crowdpleaser.

Er wordt uitgebreid de tijd genomen voor de set up en daarbij valt en staat alles ook met de personages. De knappe Franciosi draagt de film volledig en elke emotie die zij heeft geloof je ook gewoon van begin tot eind. In shock verkeren, het verwerken van trauma's en het rouwproces. Erg geloofwaardig. De film is van tevoren misschien wel iets te gehyped en in de wandelgangen bekend geraakt om de wilde verhalen over mensen die de film niet aankonden. Erg overdreven allemaal en wellicht dat ik het daarom achteraf ook wel jammer vond. Want je zit ruim 2 uur te kijken en te wachten op momenten dat alles uit de hand loopt. Dat viel dus reuze mee. Niet dat Kent daar iets aan kan doen. Die heeft gewoon een bijzonder degelijke, sfeervolle en goed geacteerde film afgeleverd die van begin tot einde geloofwaardig heeft aangevoeld.

4,0*

Wat een sfeervol prentje is dit zeg.

Guillermo del Toro heeft er slim aan gedaan om een film als dit te maken. Het is overduidelijk een film van hem, maar tegelijkertijd ook iets minder fantasie dan wat we gewend zijn. Nightmare Alley is een film met twee gezichten. Audiovisueel heb ik echt ontzettend genoten en an sich vind ik het ook niet erg naar een slowburner te kijken. Maar hoewel ik het neerzetten van de wereld in de eerste 60 minuten erg leuk vond, was het ook erg stuurloos. De film ging nergens naartoe. Dan volgt er een timejump en verandert het in een soort misdaad film-noir achtig geheel. Onderhoudend en een veel duidelijkere richting dan deel 1 van de film, maar tegelijkertijd is het contrast van het gedrag van personages t.o.v. het eerste gedeelte weer zo groot dat ik het gevoel had naar twee verschillende films te kijken. Ondanks dat de film alles erg goed afwerkt en ik het einde lichtelijk briljant vind, mis ik toch ook weer de impact omdat het afglijden van Cooper's personage toch lichtelijk irritant was. Onbegrijpelijk hoe iemand van zo sympathiek (al kreeg je wel hints dat ie niet 100% zuiver was omdat ie giftige alcohol uit het rode kratje had gepakt) naar zo extreem unlikable kan gaan in slechts 1 overgang. En dat ie daarbij ook nog extreem dom overkomt (wie zag niet aankomen dat ie opgelicht zou worden door de psych?) maakt het ook frustrerend en boeiend tegelijk.

Erg leuke film met een weergaloze nederzetting van dit tijdbeeld die me compleet naar een andere wereld brengt, maar met dusdanige gebreken dat ik het geen topper kan vinden. Het begin is mysterieus, maar stuurloos en de tweede helft is weer iets te lomp in verhaalvertelling. De film duurt daardoor ook een half uur te lang. Misschien dat er toch teveel vertelt wil worden door del Toro in te weinig tijd. Ik heb het idee dat ik een akte mis. Het einde maakt gelukkig alles goed. Dat was een echte voktreffer.

3,5*

Vooral een grafisch spectaculair modern sprookje, de mogelijkhede van stopmotion lijken volledig benut te zijn door Selick en consorten. Dit levert prachtige animatie en diverse figuren op die de film sieren.

Het concept achter de film is ook erg geinig, al heeft het verhaal verder niet heel veel om het lijf. Het is vooral de vrolijkheid van de film en de soms aanstekelijke liedjes die dit een leuke film maken om de tijd mee door te komen. Moet me nog wel aan de vele extra's wagen die bij Jack's Bust zaten, maar voorlopig houd ik het hier op.

3,5*

Net als zovelen ook maar deel 3 weer is een herziening gegeven.

Het is inderdaad een grote vooruitgang t.o.v. deel 2, waar de makers toch een aantal keer grof in de fout gingen.

Dit deel is wel een stuk minder dan deel 1, maar dat is niet erg. Het uitgangspunt is veel beter dan het 2e deel, het is her en der lekker spannend en de cast is op een paar uitzonderingen na ook leuker.

Englund krijgt iets meer screentijd, wat inhoudt dat hij er lekker veel cynische grappen tegenaan gooit, iets wat ik heel erg kan waarderen. Ook zijn de kills lekker inventief en van een goed niveau.

Zoals NW ook al aangeeft is vooral de muziekscore erg sterk, waardoor het net allemaal wat beter oogt.

Helaas was de hoofdrolspeelster Langenkamp erg dramatisch, ze was echt allesbehalve sterk in dit deel. Ook de jonge Arquette was niet echt overtuigend. De jonge Laurence Fishburne(in de aftiteling aangeduid als Larry Fishburne) viel me wel positief op, erg leuk om hem te zien.

Al met al een flinke verbetering en een leukere kijkervaring t.o.v. deel 2.

3*

Zo jullie lusten dr wel pap van met je 4,5 sterren.

Ik vind de film ook wel aardig, maar niet van dat niveau. Nummertje 4 van de reeks begint met een afschuwelijke soundtrack(en eindigt er ook mee)en neemt de spanning voor een deel weg.

Gelukkig is de rest wel sfeervol, de kills zijn alweer bijzonder inventief en ook de cast is lichtelijk in het voordeel t.o.v. deel 3. Ook Englund is weer lekker sadistisch en grappig tegelijk. Wat een held is deze man ook. De setting is ook wel aardig, houd wel van de American high schools. De meisjes zijn knapper en minder slecht dan Langenkamp en Arquette in het vorige deel. De kerels zijn daarintegen wel weer aardig zwak in de film.

Jammer ook weer dat films zo onlogisch zijn, er zijn net 4 of 5 mensen binnen een week doodgegaan op 1 school en ze blijven gewoon normale lessen volgen. Lekker medelevend op die scholen in films altijd

Aardig vervolg en zeker voor een deel 4 uit de reeks zeker niet slecht!

3*

Toch een flinke tegenvaller om deze film te herzien na de genreklassieker deel 1.

Waar het probleem vooral ligt is het feit dat de film niet weet waar het naar toe wilt met Freddy Krueger. Het gegeven dat hij alleen in de dromen aanvalt wordt volledig losgegelaten op bepaalde momenten en op andere momenten weer niet.

Zo zie je dus regelmatig dinge gebeuren terwijl iedereen wakker is, iets wat ik totaal niet vindt passen in deze reeks.

Ook de hoofdrolspelers konden mij niet zo bekoren, misschien wel vanwege de bovengenoemde tekst

Gelukkig was Englund her en der wel weer lekker als vanouds, maar ook hij kon helaas dit zinkende schip niet redden.

2*

In het kader van "ik ga een remake van een horrorfilm in de bios bezoeken" ook het origineel van A Nightmare On Elm Street opgezet.

De film is een echte horrorklassieker, met een authentieke en bekend gezicht in de hoofdrol, namelijk Freddy Krueger. Ik heb heerlijk genoten van Robert Englund als Krueger, er is ook maar 1 echte Krueger en dat is Robert natuurlijk.

Gelukkig heeft deze film meer te bieden, namelijk originaliteit en een lekker eng sfeertje. Sommige scenes zijn best klassiekers en ook het 1,2 Freddy's coming for you riddeltje is een waar meesterwerkje. Dat kan me nog steeds kippevel bezorgen.

Helaas is het acteerwerk her en der gedateerd en is de rest van de soundtrack ook iets te oubollig(lees: jaren 80).

Voor de rest kan ik ANOES het best in 1 smiley samenvatten:

4* blijft staan.

Niet best!!

Ging al niet met een positief gevoel naar de bios over deze film en helaas was de film precies zoals ik van tevoren al had verwacht. Weinig eigen identiteit, voorspelbare "schrik-effectjes begeleidt met harde geluiden", zeer matige cast(bv. die moeder van Nancy is echt verschrikkelijk om naar te kijken) en exact gekopieerde scenes uit het origineel. Doe op z'n minst iets creatiefs als je het concept ook al niet hebt bedacht. Nu staar je naar scenes die ik de middag ervoor ook al heb gezien. Krueger die de muur uitrekt en naar het bed kijkt, de hand in het bad en de 1e moord op het meisje. Ook het schoollokaal momentje in ondanks de visuele pracht en een andere soort verwonding bijna exact een kopie. Ik vind dit echt niet kunnen!

Helaas doet ook Jackie Earle Haley ondanks verwoede pogingen(leuke woordgrapjes) Robert Englund totaal niet vergeten.
Hij leek verdomme wel op Marijke Helwegen die een chemisch ongelukje heeft gehad op de plastische chirurg afdeling.

De remake van A Nightmare on Elm Street zal het ongetwijfeld wel goed doen bij de tieners van nu, er zitten namelijk best een paar aardige en sfeervolle scenes in. Mij doet de film echter vrij weinig en kan ook deze remake wat mij betreft gelijk weer de kast in!

2*

Let´s Rock´n Roll

Zoals bijna elk bericht hierboven ook hier weer 1 van de vele cynische grappen van Freddy. Dat is toch waar het de latere delen om draait, Freddy Krueger is een heerlijk personage en de moorden zijn nog steeds bijzonder creatief. Vooral het Escher achtige gebeuren richting het einde zag er fraai uit.

Het verhaal zelf is iets ondergeschikt, want dat sloeg eigenlijk nergens meer op. Maar als geheel wist het me wel redelijk te pakken, zoals NW ook aangeeft is die 80´s sfeer nog wel goed aanwezig en zijn ook die dames met rare haardossen geweldig. Ook leuk om Erika Anderson is met kleren aan te zien

Deeltje nummer 5 is een geinig deel, zeker niet slecht of het zwakste. Die eer gaat nog steeds richting deel 2. Alleen deel 6 en 7 nog in de herziening gooien!

3*

Waar Little Manhattan echt een verrassing was en zelfs op mijn leeftijd een toppertje is om te kijken viel Nim's Island van Mark Levin een beetje tegen.

De mooie, tropische locaties, de vrolijke en spontane cast en een geinig uitgangspunt ten spijt, het blijft iets teveel op de kids gericht en het blijft allemaal iets te simpel. De humor laat soms te wensen over en dat gedoe met die circusdiertjes kan gewoon echt niet.

Wat dat betreft is dit toch het kleine broertje van Little Manhattan.

2,5*

Samen met Sjoerd gekeken in de bios, inderdaad een zeer flinterdun verhaal, waar je het dus echt niet voor moet doen. De ene na de andere voorspelbare cliché's over liefde en trouw zijn komen voorbij. Het einde had ik ook snel door(met die "tracking device") het acteerwerk was ook niet altijd al te best en er zaten veel fouten in de film.

Maar daar gaat het bij een film als dit niet om, het gaat namelijk om de actie.

De actie is wel een aantal keer zeer vet in beeld gebracht, met een HE-LE-BOEL bloed, om de 1 of andere reden ziet het er allemaal heel stijlvol en geweldig uit. De ledematen en de hoofden vliegen je om de oren, maar nergens wordt het echt wansmakelijk. Knap gedaan, net zoals het gebruik van het wapen van Raizo(mes aan een lange ketting), deed me inderdaad een beetje aan Ninja Gaiden(game) denken.

Zou verder de film alleen aanraden voor liefhebbers van dit hack en slash genre, want verder heeft de film qua inhoud zeer weinig te bieden.

2,5*

De film begint erg spannend en de zoektocht is dan ook erg mysterieus en het smaakt naar meer. Naarmate de film vordert ebt het wat weg, wordt de film traag en eindigt de film helaas met een climax die veel te ver over de top gaat in vergelijking met de rest van de film.

Zeker niet de beste Polanski die ik gezien heb.

3,0*

Een film die duidelijk mikt op het sentiment en daarin slaagt dankzij prima optredens van vooral de bijrollen, de Afrikanen stelen toch echt de show hier. Het plot rammelt hier en daar en skipt op de verkeerde momenten grote tijdsdelen, maar toch weet het dankzij het mooie sfeertje te overtuigen.

3,5*

Ik had de film op vier sterren staan en dat laat ik ook zo.

De film is meesterlijk in zijn sfeer, dialogen(van o.a. een fenomenale Bardem), settings en vooral de spanningsopbouw. De film duurt 2 uur, maar die vliegen eigenlijk zo voorbij.

Daarbij volgt de film ook niet de traditionele lijnen van een film, het loopt allesbehalve goed af. Dit kan echter ook in het nadeel van de film werken, ik kan namelijk best snappen dat mensen dit einde niet pikken of niet goed vinden. Bij mij werkte het gelukkig wel.
Ook vond ik het jammer dat Brolin een beetje onnozel handelde, hij controleerde de koffer niet eens op een zender. Toen hij het doorkreeg was het al te laat....

Ach ja, ik kan de Oscar voor Bardem zeker begrijpen. Hij is echt geniaal. Of het de beste film is ben ik minder enthousiast over, maar het is zeker (alweer) een zeer sterke film van de Coen Brothers.

4*

De premisse van No Exit is interessant en ik was dan gelijk klaar om de film te kijken toen ik erlangs zapte op Disney+. Wie houdt er nou niet van een lekkere whodunnit op een afgelegen locatie waar mensen zijn gestrand?
No Exit biedt dit in eerste instantie ook, maar helaas wordt het al vrij rap duidelijk hoe de vork in de steel zit en verdwijnt de spanning compleet uit de film. Er worden nog wel wat pogingen gedaan om de kijker te verrassen door middel van wat wendingen betreft wie er allemaal bij betrokken zijn om de kijker scherp te houden en ik geef toe, het werkt wel enigszins.

Echt spannend wordt het niet en het is allemaal wat afgekauwd, maar het zakt nergens door een ondergrens en de pacing is meer dan prima om No Exit uiteindelijk uit te zitten.

2,5*

No Hard Feelings is zo'n heerlijke film waarvan er te weinig worden gemaakt. Maar van de makers van the Good Boys wist ik al dat het goed moest komen met deze film. De humor is heerlijk grof en hedendaags. Vooral dat woke feestje wordt heerlijk afgewerkt. Gecombineerd met de fysieke humor krijg je toch een film die aan al mijn wensen voldoet. Niet dat het een en al flauwigheid is, want de film is serieus genoeg om niet al te platvoers te worden en echt een oprecht verhaal vertelt. Dit komt vooral door Jennifer Lawrence. Zij speelt normaliter redelijk serieuze rollen en daardoor kan zij dit gedeelte van de film prima aan. Maar zij kan dit ook prima opzij zetten en kan de (fysieke) humor ook prima aan. Zij geeft zich figuurlijk en vooral letterlijk erg bloot in deze film. Dat had ik nooit verwacht. Wat een ballsy move van haar. Naakter dan dit is ze nog niet gegaan op film.

Ik lees hierboven ook al dat het nooit te gewichtig wordt en iets teveel plotlijntjes uitstrooit. Daar ben ik het wel mee eens. Echt verrassing zit er nooit in en spannend wordt het nooit naar de afloop. Maar je kijkt gewoon naat een heerlijke groffe komedie met een hart en een feel good gevoel. Doe mij maar meer van dit soort film.

Eens met Sjoerdow, het grote doel van de film ontbrak een beetje bij mij. Ook deed de film zich epischer voor dan dat het eigenlijk was met die opzwepende muziek altijd.

En de vonken tussen hoofdpersonen worden altijd door middel van lachen, gek doen onder begeleiding van overheersende blije muziekjes geshowd. Iets wat ik altijd erg simpel vind omdat je zo altijd makkelijk een band kan creëren tussen mensen. Heb ik liever inhoudelijke gesprekken waardoor iets duidelijker vond.

Is de film nu slecht? Nee, de cast is best charmant en ook Eckhart is ook zeer charmant en origineel in zijn aanpak met vrouwen. Heb me dus best vermaakt, ondanks dat het niet altijd even origineel was.

Kleine voldoende,

3*

Toch een charmante komedie dat vooral te wijten valt aan de leuke Kutcher en Portman. De chemie tussen de 2 aanwezig en de film kent ook genoeg luchtige momentjes om het goed door te kunnen zingen. Mits je natuurlijk door het simpele plotje heen kunt kijken en daar niet al te veel waarde aan hecht. Ook duurt de film ietsje te lang voor een romcom,er had her en der wel wat in geknipt mogen worden.

Voor de rest een prima romcom om is op de bank te gaan kijken.

3*

Ben geen Bondfanaat, daarvoor vind ik het 25 films lang teveel van hetzelfde, maar de Bondfilms zijn tegenwoordig van bijzonder hoog niveau op cinematografisch gebied en de budgetten zorgen ervoor dat de actie altijd geloofwaardig overkomt.
De film is een lust voor het oog qua locaties en set designs en de score ondersteunt de film ook goed. Craig blijft een leuke bond en zijn punchline vind ik ook heerlijk. Het einde is ook gewaagd en emotioneel met de dood van Bond en kan ik zeker waarderen. Mooi om zo een reeks aan Bondfilms te eindigen en overnieuw te beginnen. Dat de film uiteindelijk zo lang door Covid-19 is uitgesteld en een soortgelijk plot met nanobots (hi ha ho woor de wappies) heeft is erg wrang en treffend in retroperspectief.

Daar houdt het verder ook wel op. Het plot is ontzettend brak en vooral ook lui geschreven. Sommige dingen zie je van mijlenver aankomen (de dood van Blofeld) en tonen alleen maar het amateurisme van de geheime dienst aan. Zo'n kind of een donkere vrouw als vervangende 007 in de film schrijven is ook gewoon meh, het voegt uiteindelijk weinig toe plotsgewijs en vooral dat laatste is om een bepaald publiek te pleasen.
Rami Malek als bad guy is zwaar underwhelming met een simpel motiefje. Ik voelde zelden de dreiging van dat de wereld gered moest worden, de urgentie ontbrak compleet.
Het eindigt ook allemaal veel te makkelijk en nergens werd die spanningsboog opgebouwd. Daarnaast wordt er heeeeeeeel veel gepraat in de film wat het tempo onderuit haalt. Cinematografisch is de film fijn, maar de actie is weinig bijzonder en ook veel te weinig aanwezig. Het budget zit enkel in wat grote explosies. Over een paar maanden kan ik weinig meer van deze film herinneren, terwijl ik bij Spectre en Skyfall wel een aantal kenmerkende scenes kan benoemen.

Een erg wisselvallige film en vooral een erg lange film. Over de gehele linie onderhoudend, maar No Time to Die doet niks bijzonders waarom ik dit ook maar beter zou vinden dan elke andere actiefilm die in de bios komt van dit formaat.

3,0*