Meningen

Mooie film. Zou dit niet één van de eerste zogenoegmde "romcoms" zijn ? Voor die tijd zou dit waarschijnlijk wel een heel origineel soort film zijn geweest. Er is hier ooit een remake van gemaakt maar die kan het in de verste verte niet halen bij dit origineel. Waarschijnlijk heeft dat vooral te maken met het voortreffelijke optreden van Audrey Hepburn. Wat een uitstraling heeft die vrouw. Ook Humprey Bogart komt goed over in deze rol als wat oudere en misschien wat zakelijke en sikkeneurige maar toch wel hele lieve man.

Af en toe werd het verhaal me wel wat te langdradig. Het werd allemaal erg langdurig uitgespeeld dus van mij had de speelduur een eind korter mogen zijn. Maar desalniettemin heb ik af en toe toch wel genoten van de speciale chemie die er was tussen Hepburn en Bogart. Erg prettig om naar te kijken.

Ik zit naar de film te kijken en denk .... waarom hebben ze in godsnaam deze film gemaakt ? Wat kan het doel geweest zijn ? En nog belangrijker, wat bezielde de cast want dat zijn best goede acteurs ? Ik vind het maar een rare film met een wazig verhaal. Er zit totaal geen spel of emotie in waardoor je naar een rare verhaalvertelling zit te kijken in plaats van naar een film. Heel oppervlakkig allemaal. En dan heb ik het er niet eens over gehad dat het een oersaaie film is.

Deze film blijft afwisselen met de verschillende personage's. Heerlijke sfeer. Niet altijd bijster geacteerd. Maar toch lekker om naar te kijken. Zeker 10 keer gezien en hij blijft goed. Die scene dat Rico en Lola in zijn zwembadhuisje ....., en dan dat nummer erbij. Echt heet !

Ik krijg meestal de kriebels van films waarin je aldoor naar statische shot's aan het kijken bent terwijl er een absolute stilte hangt. Het doet mij niks als ik eerst een halve minuut naar iemand kijkt die een rolstoel vooruit duwt over een lege vlakte, vervolgens een halve minuut waarin iemand op een stoel in de leegte zit te staren, daarna een shot van weer een halve minuut dat diegene met de rolstoel weer terugloopt over diezelfde vlakte enz enz. Okee, er wordt de uitzichtloosheid en troosteloosheid van deze mensen uitgebeeld maar om nou de helft van de film in deze shot's te blijven hangen is mij wat te gortig.

Daarnaast ergerde ik me best wel aan de manier waarop de Aboriginals worden weergegeven. Ik vind ze echt overkomen als een onderontwikkeld en dom volk. Misschien niet de intentie van de filmmakers maar helaas kwam het bij mij wel zo over. Het laatste half uur is wel wat beter als ze op straat leven en verslaafd raken aan benzine snuiven. Maar helaas, ik ben geen fan van deze film.

Eerlijk gezegd vind ik dit een nèt niet film. Vooral het eerste gedeelte was het matig. Ik vond de duikers voornamelijk een beetje interessant doen dan dat ze interessant waren. HIerdoor ontbrak bij mij toch een stukje inlevingsvermogen. Ik had ook wat meer mooie beelden verwacht. Maar op de scène in de helicopter na, waarin ze boven het woud vliegen, vind ik dat ook nogal tegenvallen. Ook was er niet zoveel spanning als ik had verwacht.

Het tweede gedeelte werd wel spannender. Er was wat meer spanningsopbouw. Vooral het laatste stukje met de luchtbellen en de vraag of hij wel weer boven water komt was erg spannend.

Maar toch ..... over het algemeen gezien .... vind ik het een matige film.

Van te voren dacht ik dat dit wel eens helemaal mijn filmpje kon gaan worden maar dat is zwaar tegengevallen. Ik had verwacht dat ik helemaal ingepakt zou worden door het typische jaren 70 disco sfeertje maar dat bleek niet zo te zijn. Ik kan niet helemaal uitleggen waarom niet maar het deed me eigenlijk helemaal niets.

Misschien zag het er toch allemaal net iets te gelikt uit. Misschien had het verhaal me vrij weinig te zeggen. Of misschien kon ik me helemaal niet vinden in de karakters. Misschien van alles wel een beetje.

Eerlijk gezegd is dat hetgeen wat me het meeste dwars zit bij deze films. Ik vond deze groep jongens zo nietszeggend. onsympathiek maar vooral ook irritant. Je merkt wel heel erg het "boy's will be boy's" sfeertje onder elkaar. Vooral als ze die eerste keer op de brug met elkaar staan te geinen. Dat ze daarbij een meisje aanranden is ook alleen maar voor de lol. Okee,niet ieder personage hoeft altijd even sympathiek te zijn.

Maar het zit me toch dwars dat zelfs op het einde, als iemand van de vriendengroep in het water stort er nog geen verandering plaats vind bij de jongens. Tony liep na het gebeurde direct naar het meisje waar hij op viel toe en je verwacht dat hij helemaal vol zou zijn van het gebeurde. Maar hij zat alleen maar over zijn eigen problemen te praten en was totaal niet onder de indruk van het feit dat zijn vriend net van de brug was gestort.

Ik vind het ook raar van mezelf want ik kan het normaal altijd wel waarderen dat een personage net even anders dan anders is in een film. Maar hier zijn de personage's ZO oppervlakkig dat ik er gewoon helemaal niets mee kan. Het irriteerde me zelfs zo erg zelfs dat het gehele jaren 70 sfeertje ook aan me voorbij is gegaan.

Op zich is dit niet een heel slechte film maar het blijft me allemaal te oppervlakkig. Er wordt redelijk wat aandacht besteed aan de band tussen de twee zussen voordat de ene overlijdt en het verraad van de tante als blijkt dat ze zonder toestemming van de kinderen een blog over hen bijhield maar ik was eigenlijk meer geintereseerd in hoe de kinderen zich zouden weten te redden in de gewone buitenwereld. Helaas blijft het bij een worstelwedstrijd en een keertje omkleden. Hier had ik eigenlijk wel wat meer van willen zien.

Als blijkt dat de kinderen zich toch niet kunnen aarden in de gewone wereld na het weglopen van één van de broertjes gaan ze weer terug naar de Amish gemeenschap. Maar ook daarvan krijgen we haast niets te zien. Jammer want dat ik denk dat dat aspect van het verhaal deze film veel interessanter zou maken.

Ik vond het acteerwerk nou niet echt briljant. Voor de rest een redelijke horror. Maar hij heeft me niet gepakt, de film.

Af en toe heb ik wel gelachen tijdens deze film. Toch gaat de humor af en toe een grens over en wordt het erg flauw. Bijvoorbeeld het stukje waar hij schaamhaar in zijn gezicht plakt. Gaat nergens over. Toch is het ook weer niet zo dat je de film af wilt zetten. Hij kijkt op zich wel leuk weg en daar is alles ook wel mee gezegd.

In eerste instantie had ik toch wel mijn twijfels om deze film te bekijken. Ik ben eigenlijk niet zo van de misdaadfilms. Maar toen ik eenmaal ging kijken bleef ik ook aan de buis gekluisterd. Wow, wat een goeie film is dit zeg. Geen overdreven schietwerk (okee, op de eindscène na dan), geen overdreven gedoe maar een zeer spannend scenario en nog het allerbelangrijkste .... een acteerwerk waar je u tegen zegt.

Wat heeft die Pacino toch een charisma en wat kan die man acteren. Vaak begin ik me snel te vervelen bij dit soort misdaadfilms maar in dit geval had de film wel 3 uur langer mogen duren. Ook Michelle Pfeiffer was supersterk qua acteerwerk. Als verveelde diva kwam ze heel sterk over. Zij voegde ook echt wat toe aan de film en dat vind ik niet altijd wat haar acteren betreft.

Wat voor mij eruit sprong was de kettingzaagscène en toch ook wel de eindscène. Zo triest om te zien dat hij zijn beste vriend toch om het leven brengt als blijkt dat hij een relatie met zijn zus heeft. Ook de manier hoe hij zich staande hield in het vuurgevecht op het einde was ook indrukwekkend alhoewel ik dat wel een beetje naar het overdrijven vind neigen.

Wat mij betreft één van de beste misdaadfilms die ik ooit gezien heb maar ik moet daar wel bij toegeven dat dat er niet zoveel zijn. Misdaadfilms die ik gezien heb, bedoel ik.

Het is een spannend verhaal en wat ik heel sterk naar voren gebracht vond was de vergiftiging die er van het begin af aan al in de groep heerste. Ze waren vrienden maar hadden allemaal een geheim en gunden elkaar af en toe het licht in de ogen niet. Een groep vrienden die in feite de energie uit elkaar zuigen. Dat vond ik zeer sterk weergegeven.

Het motief van de daders vond ik wat zwak. Iedereen heeft wel eens een irritant figuur in zijn bijzijn gehad maar waarom ze opeens de sprong namen om haar van het leven te beroven bleef een beetje in het midden. Het moet toch meer geweest zijn dan het feit dat ze zo irritant en een kreng was. Hierin voelde ik een bepaalde sprong. Er mist hier iets.

Verder is het van begin tot het einde een superspannende film. Niks mis mee.

Dit is toch wel een van de meest indrukwekkende verhalen vanuit de oorlog. En toegegegeven, dat waren er meerdere. Toch vond ik het heel intrigerend om te zien hoe de toch behoorlijk egocentrische Schindler zich zo heeft ingezet voor de joden. Het laat je nadenken over waar je zelf misschien toe in staat zou kunnen zijn in zo'n situatie. Als hij het kon ..... Iets waar ik eigenlijk niet over na wil denken.

Meestal heb ik behoorlijk moeite om films uit deze tijd te kijken omdat het me altijd zo deprimeert. Het knappe is dat deze film me ook heeft geinspireerd. Dat gebeurt nooit zo vaak met een film uit de oorlog. Alleen bij La Vita e Bella is dat gelukt. Heel mooi stukje op het einde, tijdens de credits, als je de echte joden die door hem gered zijn, stenen op het graf van Schindler neerleggen. Dat vond ik wel een kippenvelmoment.

Ik ben niet zo'n fan van Jack Black en ik vond hem zoals gewoonlijk weer veel te overdreven. Meer kan ik er niet van maken.

Heerlijke scary move die net niet tè scary is voor mij en dat kan ik zeker waarderen. Voor het echte superenge werk moet je niet bij deze film zijn maar wat betreft humor zit het wel helemaal goed met deze film. Vooral het stukje waarin die ene gozer maar naar het beeldscherm bleef roepen "look behind you" terwijl de moordenaar ook echt achter hem stond was één van de vele scène's die ik echt grappig vond. Leuke luchtige horror.

Wow, ik werd helemaal in deze film gezogen. Wat schitterend. De sfeer die er in die tijd heerste en het verzet dat men voelde kon ik vanaf het begin aan meevoelen en dat heeft me ook niet losgelaten. Heel intrigerend om te zien hoever mensen gaan voor hun eigen overtuigingen. Wat een groep dappere mensen waren dat ook. Sowieso hulde aan iedereen die in het verzet zat, waar dan ook. Maar in deze film droop de passie en de haat er ook echt vanaf.

Daarnaast wordt je ook nog getrakteerd op een scala van prachtige beelden van Shanghai uit die tijd. Ik heb me daar best wel aan vergaapt. Maar wat mij toch wel het meeste heeft getroffen was het "liefdes" verhaal tussen het meisje en de oorlogsmisdadiger. Een liefde die in geheel onmogelijke en onwaarschijnlijke omstandigheden opbloeit maar zo ontzettend tragisch afloopt. Het deed me best wel wat. Vooral het gegeven dat zij uiteindelijk toch zijn leven redt waarna hij haar ter dood veroordeeld. Hoe dramatisch kan het zijn.

Het enige minpuntje wat ik aan de film kan ontdekken was de enigszins overdreven dramatische moordscène als één van de bewakers er achter komt wat het groepje aan het doen is. Maar dat mocht voor mij de pret niet drukken. Dit is wat mij betreft één van de meest indrukwekkende films die ik sinds lange tijd gezien heb.

Een film die je niet meer loslaat en altijd in je herinneringen blijft. Duistere sfeer met een meesterlijk opgebouwde spanning. Geen makkelijk wegkijkertje maar 1 waar je goed voor moet gaan zitten.

Die verschrikkelijke scene met die dikke man vergeet ik mijn leven niet meer. Niet verschrikkelijk in de trant van slecht, maar brrr wat een lugubere scene. Meesterlijk opgezet.

Helaas heb ik geen kaas gegeten van schaken. Toch vond ik deze film heel fascinerend om naar te kijken. Hele mooie en spannende beelden van de schaakwedstrijden. Ik zat iedere keer toch heel gespannen mee te kijken ook al heb ik er weinig verstand van. Het maakte, dat ik ook heel graag wil leren schaken. Dan heb je toch wel iets bewerkstelligt om dat bij een persoon op te wekken.

Het verhaal vond ik ook heel boeiend. Iedereen had het welzijn van het jongetje voor ogen en eigenlijk had iedereen wel een punt. Normaal zie je vaak dat bij een discussiepunt in een film er altijd een hele foute en een hele goede partij is. Hier had iedereen een gezamelijk doel voor ogen (het geluk van het kind) en was er eigenlijk geen sprake van goed of slecht. Tussen de discussies door wat wel of niet goed voor hem was ging het mannetje voor zijn eigen geluk en dat was heel mooi om te zien.

Ja, ik was zeker heel erg onder de indruk van deze film.

Eerlijk gezegd vond ik het allemaal nèt niet. Er zaten wel mooie beelden in deze film maar ik vond het acteerwerk behoorlijk matig. Spannend werd het ook nergens. Met de boze krachten van de "heks" hadden ze toch wel wat meer kunnen doen zodat er een beetje een opbouw was naar het einde met die demoon. Omdat daar eigenlijk niet naartoe gebouwd is kwam het einde eerder lachwekkend over dan dat het spannend was.

Op zich keek de film wel goed weg hoor maar dit is meer dankzij de mooie beelden dan de rest

Jaaa, heerlijke film om naar te kijken. Als kind heb ik het boek meerdere keren gelezen en het verhaal sprak mij zo aan. De mysterie en het mystieke van de geheime tuin. Het leek me heerlijk om ook zo'n geheim te hebben. Ik heb nooit geweten dat er ook zo'n oude verfilming van dit verhaal was want eigenlijk heb ik alleen de versie uit 1993 gezien maar eigenlijk zorgt een oude film als deze er juist voor dat die geheimzinnigheid en mystiek wat extra naar voren komt.

De verwendheid en het vervelende gedrag van deze kinderen komt hier heel erg goed over. Net zoals in het boek en dat vond ik een heel sterk punt. Mijn man ergerde zich er aan maar ik had juist het gevoel dat de helende kracht van de tuin veel meer overkomt als je ziet wat voor kinderen het waren voordat ze de geheime tuin hadden ontdekt. En dan komt de kracht die zij uit de tuin putten veel sterker over.

Ik moet wel eerlijk bekennen dat oudere films vaker wel een streepje bij mij voor hebben omdat ze een bepaalde sfeer uitademen die je met nieuwe films gewoon niet kan benaderen. Maar ik vind dat dit sowieso een hele goede verfilming is. Of je nu van oudere films houdt of niet.

Ik heb eerst het boek gelezen en dat komt voor mij persoonlijk een film niet ten goede omdat ik bepaalde dingen dan toch anders in mijn hoofd had dan dat ze verfimd worden. Logisch natuurlijk maar het zorgt er wel voor dat ik toch met andere ogen naar een film ga kijken. Toch vond ik deze film wel heel mooi neergezet. Het mystieke van de geheime tuin blijft goed bewaard en ook de band die de kinderen krijgen wordt erg mooi neergezet.

Ik vond het een schitterend mooie film. Zo'n lekker jaren 60 sfeertje, daar hou ik wel van. Het had een beetje dezelfde sfeer als in "My Girl". Het verhaal greep me ook wel aan. Mede door het zeer sterke acteerwerk. Dakota Fanning, Queen Latifa, Jennifer Hudson en de vrouw die May speelde vond ik heel sterk overkomen. Maar het meeste ben ik toch vooral meegesleept door de sfeer. Gewoon een heerlijke film om je in onder te dompelen en lekker mee te leven met al dat drama.

Mooie film ! Wat ik het mooist uitgebeeld vind is de sluimerende liefde tussen Esposito en zijn vroegere bazin. De dialogen en blikken naar elkaar toe zijn heel sterk in beeld gebracht. Sowieso vind ik dat in deze film de gezichtsuitdrukkingen heel mooi zijn weergegeven. Er wordt echt tijd genomen om dit heel mooi over te brengen.

Een voorbeeld hiervan is de shock die Esposito heeft als hij het lichaam van de vermoorde vrouw ziet. Hij gaat er redelijk luchtig naar toe want het is tenslotte zijn werk en hij heeft het wel vaker gezien. Maar dan word hij toch ontzettend geraakt door het zien van haar ontzielde lichaam. Dat vond ik een indrukwekkende scène.

Het einde was een complete verrassing voor mij. Al met al een mooie film die de spanningsboog goed weet vast te houden.

Ik vond deze film echt humor. Toegegeven .... dit verhaal is al zo vaak verfilmd maar ik vond dit toch wel een heel verfrissende versie. Het jaren 70 sfeertje maakte het toch net even wat anders.

En normaal zie je bij dit soort films, met een sportteam als thema die zich omhoog werkt, dat er een bepaalde vorm van drama in zit. Vooral bij de laatste wedstrijd en de vraag rijst of ze zullen winnen of niet. Bij deze film is het eigenlijk alleen maar lachen. Supergeestig, deze film.

Wat een heerlijke animatie is dit. Je valt van het ene wonderlijk wezen naar het andere. Het verhaal is ook erg bijzonder. Ik heb het dan ook proberen te vertellen aan iemand die vroeg waar deze animatie over ging maar tijdens het vertellen merkte ik dat het zo absurt en wonderbaarlijk is, dat het haast niet mogelijk is omhet verloop van deze film uit te leggen. En dat is juist de kracht van deze film.

Ondanks de lange speelduur heeft mijn dochter hem in één weekend wel 4 keer gezien en nu twee weken later is ze er nog helemaal weg van. Mooi was ook het verhaal over de band tussen Chihiro en Haku. Dit is echt een wonderbaarlijke maar prachtige film.

Bijna heel de film zitten genieten. Ik ben echt een sucker voor dit soort films. Mooie verfilmd, goed geacteerd. Helemaal niets mis mee. Maar toen het einde ....... dat slaat toch helemaal nergens op !! Het is gewoon afgeraffeld. Opeens is Marianne getrouwd met de Kolonel, maar je ziet helemaal niets van een liefde die opgebloeid is tussen de twee. Alsof er een heel groot gat zit in de film. Wat een tegenvaller. Hoe goed ik deze film in het begin ook vond ( toen zat ik nog te denken aan 3,5 a 4 sterren), hij verdient nu niet meer dan 2 sterren.

Nogmaals bekeken en ik verhoog mijn sterren van 1,5 naar 2. Het is nog steeds niet echt veel bijzonders. Heel voorspelbaar verhaal. Wat ik heel goed vond in de film was de schietpartij op het laatst. Dat kwam heel realistisch en niet overdreven over. Ik vind dat heel vaak in een film dit heel ongeloofwaardig overkomt. Behalve op het laatst als die foute "cop" de presidentsvrouw onder schot houd en Douglas hem neerschiet. Dat was dan weer net iets te. Op zich onderhoudende film maar niet echt iets om over naar huis te schrijven.

Wat een verschrikkelijk verhaal is dit. En dan is het nog echt gebeurd ook. Echt zo erg ! Het verhaal grijpt je gewoon naar de keel. Je wordt ermee geconfronteerd hoe weerzinwekkend de mens kan zijn. Het thema is nog steeds actueel helaas. Mensen die zichzelf een recht toe-eigenen uit naam van hun geloof of overtuiging. En door dat zelf toegeeigende recht doen ze de meest verschrikkelijke dingen een ander levend wezen aan. En het trieste is, is dat het nog steeds gebeurt. Kijk bijvoorbeeld naar Rwanda.

Maar goed, over de film. De personages in de film hadden van mij wat meer uitgediept mogen worden. Ik had graag nog wat meer willen zien van het mormoonse geloof. Het had van mij iets meer de diepte in gemogen.

Een scene vond ik er uit springen, zo mooi. De scene waarin zij in het water staat. Jonathan komt naar haar toe op het paard en het maanlicht scheen op allebei. Dat vond ik heel mooi gedaan. Verder had ik niet zo heel erg veel met het liefdesverhaal. Vond het misschien zelfs een beetje overbodig in het verhaal. Het past hier gewoon niet in. Had liever dan wat meer gezien over de geloofsstromingen zelf zoals van de mormonen, de indianen en de gentiles, zoals ze genoemd werden.

Wel een film die het kijken waard is maar je moet er wel rekening mee houden dat je er niet echt vrolijk van word.

Een mooie film waarin je een heel mooi beeld krijgt van het leven in Frankrijk aan het begin van de vorige eeuw. Je kijkt naar het leven van Seraphine. Een lieve, ontwapenende, wereldvreemde vrouw die een keihard leven leidt en ploetert voor haar bestaan. Ondanks dit harde leven blijft ze haar passie, het schilderen trouw.

Deze film zit vol prachtige beelden van Frankrijk van vroeger tijd en het is prachtig om hier naar te kijken. Ook het leven van Seraphine blijft je boeien alhoewel ik wel een beetje moet bekennen dat ik het af en toe wat saai vond worden. Maar desondanks is deze film toch een pareltje om naar te kijken. De actrice die Seraphine neerzette was werkelijk fenomenaal. Triest om te zien hoe haar leven eindigt. Maar ik kan werkelijk waar, niets anders dan respect opbrengen voor deze vrouw.

Hm, het verhaal is op zich leuk, maar ik vond het nogal een saaaaaaai geheel. Inderdaad niks bijzonders of verassend. Maar als je echt niks anders te zien hebt, dan is het op zich wel te verhapstukken. En dat terwijl ik toch wel van de typische damesfilms ben.

Bij deze film zat ik maar te wachen op een climax die niet kwam. Ik zat er echt op te wachten wanneer Larry eindelijk zijn "vrouw" eens een keer keihard te waarheid zou vertellen of die minnaar van haar eens op zijn giechel zou slaan. Dat de goede man eindelijk eens van zich af zou bijten. Ik had het eigenlijk wel een beetje verwacht maar het kwam maar niet. Nu weet ik wel dat dit aan mijn eigen verwachtingspatroon lag en niet aan de film zelf maar ik kan het toch niet helpen dat ik een beetje teleurgesteld was.

Een open einde kan ik wel waarderen in een film maar dit einde was wel heel erg open. Eigenlijk kun je het amper een einde noemen zo abrupt was het. Heel de film zat ik ook een beetje op zoek naar het verband tussen het eerste voorstukje en de rest van de film. Ik moet bekennen dat ik het niet ontdekt heb,.

De film weet wel emotie op te wekken. Emotie met een lach en een traan. Dat kon ik wel waarderen. Ik zie dat deze film een heleboel mensen wel gegrepen heeft dus ik vind het jammer dat dat bij mij niet gebeurd is want ik zag er aan de andere kant toch wel "iets" in. Helaas heb ik het zelf niet kunnen ontdekken. Wel een film die ik toch nog een keer wil bekijken om te zien wat ik er dan van vind.