Meningen

Eerlijk gezegd kunnen dit soort films eigenlijk nooit stuk bij mij. Ik vind het heerlijk om naar te kijken. Al die romantische verhaaltjes die door elkaar heen geweven zijn. En het liefst nog allemaal met een happy end. Misschien suikerzoet maar af en toe is het gewoon lekker om daar eens voor te gaan zitten.

Dit is een film a la Love Actually alhoewel ik vind dat het de magie van die film niet echt kan halen. Misschien komt dat ook omdat die film zich met kerst afspeelde wat het alles een nog kneuteriger en magischer effect geeft. Deze film doet wel zijn best en is ook zeker fijn om naar te kijken. Hij onderscheidt zich echter niet van de andere films dus echt veel spectaculairs of origineels hoef je niet te verwachten maar leuk is hij zeker.

Ik moest heel even bijschakelen want ik had een echt romantisch kostuumdrama verwacht a la Pride and Prejudice maar dat is bij deze film niet het geval. Maar het was wel leuk om eens een kostuumdrama te bekijken met wat meer duistere figuren die niet perfect zijn en die allerlei gemene plannetjes smeden. Het maakte het voor mij net weer wat anders.

Wat leuk ook om een jonge Collin Firth te zien. Heerlijke man om naar te kijken. Dangerous Liasons heb ik nog nooit gezien maar na de reviews hierboven gelezen te hebben ga ik die ook zeker eens proberen als ik hem tegenkom.

Ik had wel nèt iets meer onderliggende emoties willen meemaken. Op zich zijn de complotjes tussen Valmont en de Markiezin wel heel sterk overgebracht maar ik mis af en toe de onderliggende emoties. Bijvoorbeeld op het moment dat Valmont komt te overlijden had ik meer emotie bij de markiezin verwacht. Ook tussen Madam de Tourvel en Valmont ontbreekt iets. Want volgens mij was Valmont toch echt wel verliefd op haar. Als deze emoties nou wat verder uitgewerkt zouden zijn dan had ik de film een veel hogere waardering gegeven.

Maar desalniettemin een goede film om te bekijken met sterk acteerwerk en mooie beelden.

Wat een bizarre film was dit zeg. In het begin had ik even sterk mijn twijfels want het kwam zo belachelijk op me over. Maar echt, ik vond het hilarisch ! Het spel van Cage is superoverdreven ( af en toe op het randje zoals die scène bij zijn denkbeeldige psychater waar hij het alfabet opdreunt) maar oh wat geestig.

Zijn mimiek, die uitpuilende ogen, hoe hij bovenop die bureau's springt als hij het weer voorzien heeft op die arme Alva. Echt, het is bijna piesen in je broek van het lachen. Het is werkelijk een absurt verhaal en de eerste 20 minuten moet je echt even inkomen maar het is gewoon een geweldig grappige film.

Ik vond dit een heel spannende verfilming van het verhaal. Ik herinner me nog dat ik veel over dit verhaal in het nieuws hoorde. De spanning wordt heel sterk neergezet en dat komt mede door het sterke acteerwerk. Vooral Tygo Gernandt vond ik erg sterk.

Op zich vond ik het een goede serie om te bekijken maar ik ben het wel met Stinissen eens. Het mist de rauwheid van het betreffende tijdperk. Het had bijna in dit tijdperk af kunnen spelen, afgezien van hoe de omgeving eruit zag, terwijl het leven in die tijd toch geheel anders was. Je ziet het in veel dingen terug maar voornamelijk in de interactie met elkaar. Het was me allemaal wat te losjes. Dat viel mij ook wel op tijdens het kijken.

Dat neemt niet weg dat ik het Atsma best goed vind doen als Vincent. Hij geeft hem weer als een hele aardige en sympathieke man die zichzelf verliest in zijn eigen talent en daarom de link met de realiteit geregeld kwijt raakt. Vooral de eenzaamheid en het gevoel van niet begrepen worden vond ik heel treffend. Ik had altijd een beeld van Vincent van Gogh als een norse, wereldvreemde man die nogal een kluizenaar was. Het was wel heel vermakelijk om een andere visie over deze man te zien. Al met al is deze serie mooi gemaakt en zeker een aanrader om eens te bekijken.

Mooie film. Hij zit heel goed in elkaar. Ik herinner me dat ik deze film heel vroeger al een keer gezien heb en toen vond ik hem heel erg wazig. Nu ik hem een tweede keer heb gekeken vind ik dat eigenlijk wel meevallen. Maar goed, dat is waarschijnlijk logisch als je het einde al weet.

Het acteerwerk van Cruise stond weer als een huis. Je kan veel van de man zeggen maar ik vind dat hij toch heel goed kan acteren Ook Diaz kwam heel overtuigend over als een wanhopige en geobsedeerde vrouw.

Ik vind het verhaal ook echt heel goed gevonden. Het zal je maar overkomen dat je leven eigenlijk een lucide droom blijkt te zijn. Die bizarriteit vond ik ook heel sterk overgebracht naar de kijker.

Mocht je de film niet snappen wat begrijpelijk is omdat er zoveel dingen door elkaar lopen, dan raad ik toch aan om hem nog een keer te kijken. Mij heeft dat zeker wel geholpen. Ik vond hem de eerste keer maar matig omdat ik toch wel wat dingen had gemist maar bij de tweede keer kijken vielen toch heel wat puzzelstukjes op zijn plaats. Deze film is een tweede keer kijken zeker wel waard.

Mwoa, ik vond het niet zo'n hele slechte film maar het is ook weer niet één van de spannendste films die ik heb gezien. Het mysterie gedeelte komt wel goed over. De wezens komen best creepy over en geven je een benauwd gevoel. Toch zat ik aan de andere kant ook niet echt op het puntje van mijn stoel. Daarvoor was er wat te weinig spanningsopbouw en komen er niet genoeg spannende effecten naar voren.

Misschien was de film wat spannender geweest als men wat meer op de wezens zelf waren ingegaan. Dat weet ik niet zeker maar zo'n gevoel heb ik erbij. Er mist gewoon iets. Toch is dit al met al een redelijke film om te bekijken.

Deze film is redelijk spannend maar ik zit nou ook weer niet op het puntje van mijn stoel. Wat ik wel kan waarderen is dat ze dit verhaal niet op de standaard manier laten zien. Ze beginnen eerst bij de dader, dan zien we wie er ontvoerd gaat worden, daarna zie je het verwerkingsproces van degene die achterblijft en daarna hoor je pas wat er gebeurt is.

Dat maakte dat deze film niet helemaal dertien in een dozijn was. Jeff Bridges was ontzettend goed in deze film. Het einde vond ik een beetje matig. Bijna overdreven. Dat vond ik wel weer voorspelbaar.

Visueel gezien vond ik deze film een plaatje. Een mooi kostuumdrama met hele mooie beelden maar in combinatie met het mooie kleurgebruik vond ik deze film heel bijzonder. De karakters vond ik ook heel uitgesproken. Becky bijvoorbeeld was een lekkere pittige tante waar ik wel bewondering voor had. Ze had twee kanten. Niet helemaal lief en niet helemaal slecht. Dat maakte haar wel boeiend. De relatie met haar man was ook heel mooi neergezet.

Wat ik helaas minder vond was dat ik het verhaal niet altijd helemaal goed uitgewerkt vond. Ik vond het bijvoorbeeld jammer dat er op het einde een sprong van 12 jaar werd gemaakt. Het kwam heel afgeraffeld over terwijl ik graag had willen zien hoe het precies afgelopen was met Becky's man. Behalve de mededeling tussen neus en lippen door dat hij was gestorven aan de tropenkoorts had ik er wel wat meer van willen zien hoe zijn leven was verlopen. Of hoe hun zoon het is vergaan. Dat vond ik wel jammer.

Ook vond ik bepaalde gedragingen niet helemaal bij het tijdsbeeld passen zoals die egyptische dans van Becky. Volgens mij had je in publiek toen nog niet van dat soort optredens met dat soort muziek. Mannen en vrouwen mochten volgens mij amper naar elkaar kijken in die tijd.

Maar goed, al met al is dit zeker wel een aanrader om naar te kijken.

Ja, ik vond het wel een interessant en integer portret van dit persoon. Het verhaal werd goed en duidelijk weergegeven. Cate Blanchet zette Veronica ook heel sterk neer. Wat een goede actrice is dat toch. Het einde vond ik wel heel heftig en bleef echt even bij me hangen. Goed gedaan.

Ook ik kan me niet vinden in de tegenstrijdigheden van deze film: er wordt zo dramatisch en serieus geacteerd, terwijl de omstandigheden zo belachelijk zijn. Toen die bewakers in het begin werden vermoord op de kamer, werd dat zo serieus gespeeld dat ik het niet meer in het context van de film vond vallen Dat velen hier de humor van kunnen inzien, kan ik me misschien wel voorstellen, maar ik persoonlijk kon me er niet in plaatsen.

Over het algemeen gezien ben ik wel een sucker voor franse drama's met zo'n lekker loom sfeertje maar hier was ik toch niet echt van onder de indruk. Ik vond de actrice niet zo goed. Ze gebruikte erg weinig mimiek waardoor er weinig emotie van haar afkwam, ze sprak ook erg houterig en er vielen tijdens dialogen teveel stiltes die ik niet echt functioneel vond. Laten we het er op houden dat ik geen lekker ritme in haar acteerwerk kon vinden. Klinkt een beetje vaag maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.

Het verhaal vond ik ook erg vaag. We krijgen allemaal wel eens met een (flinke) teleurstelling in ons leven te maken maar ik vond het niet duidelijk uitgelegd waarom ze de beslissingen nam die ze nam. En het homo / lesbienne aspect kwam ook erg abrupt en kon ik niet plaatsen.Het verhaal word ook erg langdradig.

Wow, ik werd bijna heel de film bijna in het scherm gezogen. Ik kon mijn ogen niet van al die mooie beelden afhouden. De combinatie van nieuwe beelden vermengd met oude beelden, kleurgebruik en achtergrondmuziek maakte het een indrukwekkend geheel om naar te kijken. Af en toe was het net een soort collage.

In het begin van de film zit er nog wel lekker tempo in het verhaal maar vanaf het moment dat Ida opgenomen word in het gesticht vind ik het allemaal te lang duren. Ze hadden dit gedeelte wel wat meer in mogen korten en wat meer aandacht naar de zoon kunnen laten gaan. Ik had eigenlijk wel wat meer willen weten van de reden waarom hij nou precies in het gesticht zat.

Ik vond deze film niet echt om over naar huis te schrijven. Het begin was erg verwarrend met al die nano-cellen en modules en dergelijke. Toen Parker werd vrijgelaten om SID te gaan zoeken begon voor mij de film pas een beetje. Tenminste, toen begon er voor mij een beetje vorm in het verhaal te komen.

Helaas was het middenstuk nou ook niet echt spectaculair. Een goede SciFi film moet voor mij altijd mooie special effects en beeldne hebben. Maar daar ontbrak het in dit geval aan. Eigenlijk was de film een beetje Washington en Crowe onwaardig. Alhoewel ik eerlijk moet bekennen dat Crowe hier ook niet echt een waanzinnig goede rol neerzet, terwijl hem normaal toch wel een hele goede acteur vind. Washington was wel heel goed.

Het einde was weer superverwarrend. Net als aan het begin. Heel vreemd dat als Parker eindelijk SID te pakken heeft dat je dan van het een op andere moment weer in de virtuele wereld zit. Hoe zijn Parker en die vrouw dan eigenlijk weer in die simulatoren gekomen ? Dat stuk begreep ik niet helemaal. Nou ja ... ik vond het in ieder geval erg verwarrend. Voor ons was deze film een behoorlijke tegenvaller !

Wat een schitterende film. Echt een pareltje. De sfeer, de muziek, het acteerwerk, het tempo. Echt alles klopt. Ik wist niet wat ik van deze film moest verwachten maar het is gewoon zo'n mooie film om naar te kijken. Om te zien hoe de band tussen Tarik en Walter opgroeit, hoe de liefde tussen Walter en Tarik's moeder groeit en het feit dat immigranten en illegalen uiteindelijk ook maar mensen van vlees en bloed zijn. Ik vond het allemaal heel mooi uitgebeeld en niet als zo'n irritant politiek correct verhaaltje.

Het einde stelde me wel een beetje telleur. Ik had eigenlijk verwacht dat ofwel Walter ook mee naar Syrie zou gaan ofwel dat we zouden zien hoe het Tarik uiteindelijk vergaan is. Het voelde echter een beetje onaf. Maar dat mag de pret niet drukken want het is een prachtige film.

Eigenlijk lijkt het mij dat ze in deze film juist onderstrepen hoe erg het in de kampen was. NIet door het gruwelijke ervan te laten zien. Volgens mij is de boodschap meer dat zelfs in een verschrikkelijke situatie als een concentratiekamp het de vader lukt om zijn zoontje mentaal te beschermen tegen de gruwelijkheden in het kamp.

Volgens mij zie je ook de echte verschrikkingen niet omdat het verhaal toch meer bekeken wordt uit oogpunt van het jongetje.

Ik vond het geen wereldfilm maar echt superslecht vond ik het ook weer niet. Het is gewoon een simpele feel good movie zonder al te veel poespas. Qua acteerwerk vond ik het wel wat minder. Alleen Cas Jansen ging wel maar de rest vond ik niet echt overtuigend overkomen. Vooral betreffende de zelfmoordscène vond ik hem wel goed. Maar ach, het sfeertje was wel lekker. Het gaf me echt een beetje een vakantiegevoel. De accenten in de film vond ik ook wel origineel gevonden. Ik vind hem niet geweldig maar ik zou hem ook niet helemaal afraden.

Deze film was wel onderhoudend maar ik had het gevoel dat deze film een bepaalde boodschap wilde uitdragen die toch niet helemaal op mij overkwam. De korte scene's en beelden van alledag tussendoor maakten het niet erg makkelijk om het verhaal te volgen. Kortom: ik vond het allemaal een beetje van de hak op de tak gaan.

Al met al vond ik het toch wel een boeiende film om naar te kijken. De weergegeven manier waarop politici met het verwerven van stemmen en het uitdragen van het partijprogramme kwam best overeen met hoe ik in mijn gedachten heb hoe het eraan toe gaat. Vooral de zin van Eva Duijvensteijn "een goed politicus kan boven zijn eigen principes uitstijgen" vond ik heel goed gevonden. Met andere woorden: we passen onze mening en principes wel aan zolang het maar stemmen blijft opleveren.

Het acteerwerk vond ik redelijk goed. Ik vind Tom Jansen altijd een geweldig acteur en ook in deze film heeft hij weer een ijzersterke rol neergezet. Johnny de Mol vind ik een sympathieke jongen en een goede presentator maar hij kan als acteur echt niet alle rollen hebben want daar heeft hij gewoon minder feeling voor dan presenteren. Een rol als deze waarin hij een "gewone amsterdamse" jongen speelt komt hij er met zijn accent nou niet echt overtuigend over. Ik vond hem in de film helemaal niet bij de rest van zijn familie passen.

Maar al met al heb ik me wel vermaakt met deze film.