Meningen

De film viel me een beetje tegen. Ik vond het allemaal een beetje vlak.

Je zit bijvoorbeeld opeens midden in het verhaal met af en toe een flasback naar het moment dat zijn gezin moest vluchten. Je ziet helemaal niet hoe het zo gegroeid is dat de mensheid uitgeroeid raakt.

Ja, hij verteld het wel in de film maar dat is niet uitgebeeld en dat miste ik in de film. Het was nu alsof er een stuk is overgeslagen. Ik was benieuwd hoe de mensen reageerden op het feit dat er een virus was ontstaan die de mensheid ging uitroeien. Wat hebben ze nog gedaan om zich te verzetten ... enz ...

De beelden van een verlaten New York waren wel erg mooi. De "zombies" hadden wel wat enger mogen zijn. Will Smith was verder ook best goed in deze film.

Op zich heb ik een hekel aan films waarbij er constant tegen de camera wordt gesproken. Bij deze film werd het echter toch op een bepaalde manier gedaan waardoor ik mij er niet zo aan stoorde.

Je ziet wel vaker films met de rol van ouders als thema. Wat ik bij deze film wel onderscheidend vond was de balans die ouders moeten zoeken tussen carriere en ouderschap. Je ziet hierbij ook niet een happy ending waarin de moeder beseft wat ze heeft gemist en gelijk haar hele carriere in de wind gooit om huismoeder te worden. Nee, er wordt echt gezocht naar een balans. Dat kon ik wel waarderen.

Toch over het algemeen gezien bleef het allemaal behoorlijk braaf en op de vlakte. Eigenlijk kabbelde het allemaal maar een beetje voort. Maar ach, hij kijkt best wel goed weg.

Wat een matige romcom was dit. Ik vond er niet veel aan. Het was op alle fronten gewoon slappe hap. Het verhaal was flinterdun. Vrouw is in het verre verleden gekwetst door haar vader die vreemd was gegaan, hierdoor gaat ze met een man niet verder dan het vijfde afspraakje, buurman hoort dit en gaat toch met haar uit, zij wordt natuurlijk alsnog verliefd op hem en realiseert zich dat ze zich toch wel wilt binden aan een man, na wat om elkaar heen gedraai komt het stelletje toch weer bij elkaar. En dat is het. Meer heeft het verhaal gewoon niet te bieden.

Daarnaast ergerde ik me behoorlijk aan Nia Vardalos. Wat een irritant bijdehante troela was dat zeg. Helemaal niet leuk genoeg om een beetje met haar mee te leven. John Corbett was trouwens ook behoorlijk nietszeggend in deze film. De leukste personen waren eigenlijk alle randfiguren eromheen. Zij kwam veel sterker over op het doek en dat kan toch haast niet de bedoeling zijn.

Vanwege de toch wel leuke bijfiguren geef ik hem niet de laagste score maar zelfs een echte romcom liefhebber kan hier absoluut niks mee.

Het verhaal is zeker spannend maar de sfeer komt niet helemaal over op mij. Ik vond het nergens echt eng want sommige scene's kwamen toch neppig over zoals hoe hij af en toe met zijn vleeshaak achter hen aangaat. Verder vond ik het acteerwerk van de hoofdpersonen allemaal wel goed. Vooral Sarah Michelle Gellar kwam wel sterk over. Maar die figuren er om heen vond ik behoorlijk slecht eerlijk gezegd. Over het algemeen gezien kijkt deze film wel lekker weg maar helemaal onder de indruk ben ik niet.

Op zich is het verhaal wel grappig. Zeker ook gezien het gegeven dat het een waargebeurd verhaal is maar de humor zelf vond ik wat minder. Ik heb niet echt heel erg gelachen. Het valt er ook een beetje tussenin. Niet helemaal komedie en niet helemaal drama waardoor het geheel een beetje in het midden blijft hangen.

Het verhaal werd voornamelijk aan het begin van de relatie Steven en Phillip getoont. Ik denk dat je wat meer humor uit het verhaal had kunnen halen door de verschillende uitbraken die Steven heeft gedaan. En hier werd juist maar weinig aandacht aan besteed. Je zag dit in vogelvlucht op het einde maar meer niet. Misschien had dit het verhaal nog dat beetje extra gegeven.

Wel kan ik waarderen dat de homosexuele relatie van de twee niet heel overdreven en als karikatuur is neergezet. Maar verder .... niet zo veel bijzonders.

In deze film vond ik het wel verfrissend dat de nerds een keer niet als een soort "nitwits achter de babes aan blijven lopen maar dat er echt een vriendschap ontstaat. Verder heeft deze film een aantal lang leve de lol momenten. Ik kan niet echt iets noemen wat er voor mij uitspringt maar ik vind het best wel een leuke en onderhoudende film.

Wel een grappig filmpje maar behoorlijk standaard. Het wordt nergens verassend. Het meest grappige stukje vond ik toen hij al die "mandates"had maar voor de rest heb ik eigenlijk niet zoveel gelachen. Een gemiddeld wegkijkertje als je een keer niets anders heb om te kijken.

Het acteerwerk was ook niet zo om over naar huis te schrijven. Er was totaal geen chemie tussen Peter en Zooey. Ze waren een behoorlijk saai stelletje. En Sydney was af en toe ook best overdreven zodat het een beetje fake overkwam. De leukste acteur vond ik eigenlijk nog het hondje.

De voorganger van deze film vond ik maar gemiddeld spannend en bij dit deel vond ik het zelfs nog minder. Ze hadden het beter bij deel 1 kunnen houden naar mijn mening want ik vind dit maar een slap aftreksel.

Op zich wel een leuke film om naar te kijken maar het blijft allemaal zo flauw. Ze hadden zoveel meer kunnen doen met de verhaallijnen.

Op zich was het heel grappig die oude mannetjes incl Einstein die zich overal mee bemoeien en twee geliefden bij elkaar proberen te krijgen. . Deze verhaallijn had echt heel hilarisch kunnen zijn maar dat is niet gelukt.

En het verhaal tussen de twee geliefden ging op zich ook wel maar het spatte er gewoon niet vanaf. Heel weinig chemie. Ik kon af en toe zelfs een gaap niet onderdrukken.

Gemiste kans deze film, het had zo leuk kunnen zijn. 0,5 punten extra voor die leuke jaren 50 sfeer.

Jaaa, een hele mooie animatiefilm. Qua verhaal en karakters niet één van mijn favorieten maar de animaties zijn echt waanzinnig mooi gedaan. Vooral de eekhoorn was superstrak.

Wat een draak van een film zeg. Het acteerwerk is werkelijk zo tenenkrommend slecht dat je je totaal niet in het verhaal kan inleven. Op zich sprak het verhaal me wel aan. Niet het verhaal wat hierboven staat want dat klopt van geen kanten. Maar ze hebben het naar mijn mening totaal niet goed uitgewerkt.

Ook op het romantische vlak viel hij me erg tegen. Ik voelde totaal geen connectie en haar vriendje. Ik vond dat er zelfs meer chemie was tussen haar en haar schaatscoach waar ze ook een beetje mee rommelde dan degene waar ze echt voor bestemd was in deze film.

Ook vind ik het jammer dat je op het einde met veel vragen blijft zitten. Ik hou soms wel van een open einde bij een film maar bij een film als deze past dat eigenlijk gewoon niet. Bij dit soort romcom's wil ik persoonlijk gewoon een heel romantisch einde en eind goed al goed is dan het motto.

Nee, ik kan weinig pluspunten bedenken voor deze film. Het is een heel matig geheel.

Dit is een zeer sfeervolle, melancholische film die je constant blijft boeien. Vooral door het verhaal van de personages die in zo'n goede sfeer zijn weergegeven en de manier waarop ze zijn neergezet. Behoorlijk zwaarmoedig maar niet deprimerend. Vooral Wendy was een zeer intrigerend persoon. De manier waarop zij op zoek ging naar een beetje warmte gaf kippenvel. Het jaren 70 gevoel was ook precies goed. Het trad niet op de voorgrond maar gaf het geheel wel een extra sfeertje mee.

Misschien was de film in het begin wat warrig, maar ik kon er toch makkelijk op den duur makkelijk inkomen. Het plot vind ik fantastisch. Het was voor mij een verrassing en dat gebeurt niet zo vaak.

Op zich was het thema van het verhaal weer eens wat anders dan van andere "waargebeurde films" maar toch vond ik het ritme, het verloop en het acteerwerk toch weer van hetzelfde laken en pak. Het gaat nergens echt de diepte in en het verloopt allemaal redelijk zoetsappig. Op zich is het nog wel een interessante film om naar te kijken maar echt bijzonder vond ik hem niet.

Ik vond het op zich wel een leuk filmpje om naar te kijken maar ik moet eerlijk bekennen dat ik het geheel wel een beetje saai en kleurloos vindt. Mijn dochtertje van 5 jaar kon haar aandacht er in ieder geval niet echt bijhouden. Misschien dat deze film wat meer succesvol is voor grotere kinderen.

Filmisch gezien is dit natuurlijk gewoon een recht toe recht aan film. Geen verbluffend camerawerk, mooie effecten, goede soundtrack of meer van dat soort dingen. Hier moet de film het echt niet van hebben, Het is een behoorlijk sober geheel.

Maar het verhaal dat hier verteld werd werd ontzettend sterk overgebracht. Het heeft me zeker gegrepen. Dit komt voornamelijk door het supersterke acteerwerk in deze film. Vooral Kristin Scott Thomas als een vrouw die ook al is ze vrij uit de gevangenis nog steeds gevangen zit in haarzelf. Zij was echt verbluffend goed.

Tja ... ik heb de film 5 sterren gegeven maar dat komt hoogstwaarschijnlijk omdat ik als enige van de gehele wereld het plot en het einde daarvan niet zag aankomen. Als ik terugkijk denk ik ook, hoe had ik het nou niet kunnen zien.

Het komt gewoon omdat ik de film zelf ongelovelijk mooi vond. De sfeer, het prachtige Wenen, Edward Norton, het verhaal, de goocheltrucs. Het kan me niks schelen dat bepaalde dingen niet kloppen of onvoorspelbaar zijn. Ik was zo gehypnotiseerd door deze film dat me dit allemaal niet meer uitmaakt. Jessica Biel was voor mij ook inderdaad het enige minpuntje.

Dat een film me zo raakt, gebeurt me niet vaak. Vandaar zo'n hoge waardering.

Best wel een redelijke dramafilm. Qua beelden en effecten moet je niet veel van deze film verwachten. Het is gewoon een goed verhaal. Daarbij kan je de sfeer van die tijd als het ware een beetje proeven,

Ik vond het wel een beetje kwaliteit a la waargebeurde RTL film. De eindscene waarbij ze elkaar weer in de armen sluiten met de feestende menigte op de achtergrond was wel een kippenvel moment. Voor de rest is het gewoon een gemiddelde film.

Leuke film. De humor was lekker fris en ik vond het samenspel tussen de twee acteurs heel erg leuk. Een beetje zwarte komedie, daar hou ik wel van.

Het ons-kent-ons gevoel tussen de huurmoordenaars was het grappigste van deze film. Leuk hoe ze een bepaalde code onder elkaar hebben, die voor de gewone mens complete waanzin lijkt.

De grappigste personage vond ik wel die van Ralph Fiennes. Hij zette zijn karakter heel sterk neer. Volgens mij was het ook de eerste rol in een humorfilm die ik van hem gezien heb.

Eigenlijk had ik een actiefilm verwacht waardoor ik even mijn verwachtingspatroon moest bijstellen maar ik zat er al heel snel in. Op het laatst is er wel nog voldoende actie.

Ja, ik heb me goed vermaakt tijdens deze film. Geen hoogstaand acteerwerk of spannende plots maar wel leuke humor voor een gezellig avondje thuis.

Ik vind het een mooi verhaald, dat ook goed wordt overgebracht. Iets dat velen bezig houdt ..... Leven na de dood ..... het wordt niet zo zwaar op de hand gebracht, maar gewoon van deze tijd en leuk.

Ik vond het wel een indrukwekkende film om te bekijken. Bij sommige scene's had je het idee dat je midden in de oorlog zat. Het idee dat je ieder moment omgebracht kon worden door een sluipschutter kwam heel reeel op me over. Wel had ook ik het idee dat de moslims wel heel onschuldig werden overgebracht en de Serviers wel heel erg als de badguys. Dat was wel iets wat mij tegenstond omdat het allemaal wel erg zwart/wit was.

Het verhaal vond ik wel heel intrigerend. Het was niet zo'n standaard zoetsappig romantisch verhaal. Je vroeg je heel de tijd af in hoeverre de liefde echt was. Zowel van zijn kant uit als de hare. De ontknoping kwam toch wel als een verrassing voor me. Dat maakt dat ik de film toch zeker wel kan waarderen ondanks het eenzijdige beeld dat er word gegeven over deze verschrikkelijke oorlog.

Dit is inderdaad een degelijke film zoals ik hierboven zie beschreven. En een hele goede. Dat is ook wat ik verwacht als ik zie dat Clint Eastwood meespeelt. Hij heeft me wat dat betreft nooit teleurgesteld. Wat een goed acteerwerk weer. De manier waarop hij een sterke man laat zien die toch geknakt is door de moord op JFK is heel goed gedaan. Ja, Eastwood blijft onder de acteurs toch wel een beetje mijn held.

Ook het samenspel met malkovich is erg sterk. Ook hij zet zijn rol heel sterk neer. Die stem alleen al van hem. De combinatie van deze twee ijzersterke acteurs is op zich al een groot pluspunt. Als je daarbij optelt dat de spanningsopbouw tot aan het einde toe klopt als een bus maakt dat dit echt een film is die het waard is om voor te gaan zitten.

Wat ik heel sterk vind bij deze film is dat ik na het zien van dit verhaal besef dat je heel dankbaar mag zijn waar je wiegje staat. Jemig wat een heftig verhaal. Het valt ook geleidelijk aan als een puzzelstuk in elkaar zonder ergens verwarrend te worden. Heel indrukwekkend.

Heftig zeg, dat verleden van Libanon. Ik heb wat plaatsennamen die in de film werden genoemd gegoogled en kwam in Libanon uit. Ik had eigenlijk nooit zo beseft dat het daar zo heftig was. Dus naast het dramatische en heftige verhaal is het ook heel interessant om te bekijken.

Wat een plaatje zeg. Visueel gezien een kunststuk. Er zijn meer dan genoeg mooie beelden op te noemen. Eén van de dingen die er voor mij uitsprong was het moment dat ze de nieuwe droomontwerpster voor het eerst een kijkje lieten nemen in een droom.

Van te voren was ik een beetje bang dat het verhaal misschien wat rommelig zou verlopen maar ik kon het allemaal makkelijk vormen. Zelfs als ze in een droom van een droom van een droom .... etc etc zitten.

Het persoonlijke verhaal van Cobb zorgde er wel voor dat de film niet te statisch zou worden. Ik vind dat wel een goede oplossing om het verhaal wat meer warmte te geven. Klinkt misschien raar maar weet er even geen ander woord voor.

Wat vond ik deze film saai. Ik zat constant op de klok te kijken wanneer hij nou afgelopen zou zijn. Het verhaal en de personages vond ik erg oppervlakkig blijven.

Het leek wel of de film de gehele tijd door aan het opwarmen was zonder dat het ergens kwam. Volgens mij kwam dat door te veel losse verhaallijnen erdoorheen die nergens naar toe gingen. Je ziet bijvoorbeeld een scene waarin de moeder van één van die jongens een verhouding heeft met een vriend van hem maar dat word in één scene uitgebeeld en daarna zie je er niets meer van. Hetzelfde geldt voor die jongen die op vakantie is met zijn vader. Je ziet ze in het vliegtuig stappen, aan het strand zitten, een gesprekje met meisjes aan de bar, een gesprek met een meisje aan tafel en dat was het dan zo'n beetje. Verder wordt er niks mee gedaan.

Ook die jongen die een hele vreemde relatie had met zijn vriendin en eigenlijk monogaam met haar wou worden omdat hij toch wel verliefd op haar was. Dan wordt ze ziek, ze ligt doodziek en volgens mij stervende op het strand. En dan zeggen ze één zinnetje en dan loopt hij weer weg. Je ziet niet wat voor ziekte ze heeft, hoe ze het ondergaat, wat hij er eigenlijk van vindt. Helemaal niets.

Het stukje verhaallijn met dat kind dat ontvoert wordt vond ik wel een sterk stukje tussendoor. Mede ook door het sterke acteerwerk van Mickey Rourke en die jongen die zijn neefje speelt.

Als het dan een warrig verhaal is dan kan de sfeer in de film een hoop goed maken maar dat was bij mij ook niet het geval. Af en toe zag ik wel iets herkenbaars uit de jaren 80 maar ik had nou niet zo'n lekker jaren 80 gevoeltje erbij. Jammer maar mij heeft deze film niet gepakt. De laatste 20 minuten begon het pas een beetje interessant te worden maar dat is natuurlijk veel te laat.

Dit is een film die gelijk boeit vanaf het eerste moment. Ik zat er in ieder geval direct in. Dit kwam voornamelijk door een stukje sfeer en ook door het sterke acteerwerk van bepaalde personen. Ik vond vooral de scène's met Christop Waltz en de vrouw die de rol van Shosanna speelde er heel erg uitspringen. Wat kan die Waltz een spanning opbouwen zeg, echt heel erg knap. Van andere personen was ik wat minder onder de indruk. Ik vond Brad Pitt en ook degene die de rol van Hitler speelde erg overdreven waardoor ze eigenlijk meer overkwamen als typetjes terwijl de rollen van anderen juist meer dat subtiele en fijnzinnige humor overbrachten.

Het is wel meer een film van de subtiele humor die mij vaak een glimlach bezorgde maar ik heb nergens echt hardop over gelachen. Het aparte dat Tarentino in zijn films overbrengt kan ik wel waarderen. De film heeft mij ook op geen enkel moment verveelt.

Voor een kinderfilm heeft hij zijn doel bereikt. Mijn dochtertje van 2 vond hem heel erg leuk . Voor volwassenen is hij wat minder. Meestal vind ik het wel leuk om mee te kijken met een kinderfilm maar dat was bij deze film wat minder.

Een film die vooral door de mooie beelden en heftige sfeer heel erg opvalt. De hele mythe rond vampieren vind ik altijd wel interessant om te bekijken. Tegenwoordig heb je veel meer films over vampieren maar in de tijd dat deze film werd uitgebracht was dat minder dan nu waardoor het toen nog redelijk uniek was. Ik was onder de indruk van het sterke spel van de kleine Kirsten Dunst. Heel goed.

Wat een indrukkend verhaal. De schitterende natuurbeelden maken dat je helemaal in het verhaal komt. Aan de ene kant is het tragisch dat Christopher zo aan zijn einde is gekomen maar aan de andere kant heeft hij zelf voor dit risico gekozen. .

Ik vond het soms ook moeilijk om echt sympatie voor hem te hebben omdat hij zoveel verwijten had naar zijn ouders en naar de maatschappij, maar hij had ook geen moeite om hulp aan te nemen van deze maatschappij door bijvoorbeeld mee te rijden met een trein, mee te rijden met mensen in de auto, een bed te boeken bij het leger des heils (wat hij naderhand wel weer afzegde, maar toch) en hij liep ook met een kajak die hij ergens vandaan heeft moeten halen.

Ik denk ook wel dat het verhaal behoorlijk geromantiseerd is. Ze hebben natuurlijk alleen vanaf brieven en dagboeken van hem en ooggetuigen uit kunnen gaan dus helemaal objectief is dat natuurlijk niet. Maar goed, dat is bij de meeste films die op waargebeurde feiten gebaseerd zijn want je weet nooit precies wat er is gebeurd en je moet altijd op visies van anderen af gaan.

Maar al met al, is deze film wel de rest van de dag in mijn hoofd blijven spoken dus hij heeft zeker wel indruk op me gemaakt.